เมื่อความใกล้ชิดกลายเป็นความผูกพันธ์และกลายมาเป็นชอบเขาข้างเดียว

จากคนที่ไม่เคยเห็นหน้า แต่ได้คุยกันทุกวันจนกลายเป็นความผูกพันธ์ แต่พอมาวันนึงความห่างก่มากั้นเราเอาไว้ จนฉันได้ไปเจอคนใหม่และใกล้ชิดกัน จนลืมเขาคนนั้นไป แล้วไม่ได้คุยกันอีกเลย แต่พอมาตอนนี้เพิ่งคิดได้

คือเราคบกับแฟนมา 3 ปีค่ะ ปีนี้จะเข้าปีที่สี่เเล้วคบตั้งเเต่ตอนที่เราเรียนอยู่มหาวิทยาลัย เเจ่มาพักหลังๆคือเรารู้สึกเฉยๆกับเเฟนมาก ต้องบอกก่อนนะคะว่าแฟนเราคือไม่หวานเลยไม่ว่าเทศกาลใดก็ไม่มีของขวัญค่ะ เ

แค่ระยะเวลามันไม่สามารถบอกได้หรอกว่าเราต้องคบกันนานแค่ไหนมันถึงจะกลายเป็นความผูกพันธ์ และเราะต้องรักกันมากขนาดไหนมันถึงจะรักษาคนที่เรารักไว้ได้ เราต้องทำดีกับเขามากเท่าไหร่ถึงจะได้สิ่งดีๆตอบแทนกลับคืน

คุณเชื่อมั๊ยว่าความรักมันไม่มีเหตุผลหรอกว่าทำไมเราถึงเลือกรักคน คนนึงได้โดยที่เรามองไม่เห็นหนทางตั้งแต่แรกด้วยซ้ำว่าเค้าจะมาสนใจเรา ตั้งแต่ที่เจอกันครั้งแรก....หลังจากนั้นความรักของฉันก็เกิดขึ้น ฉันรู

ส่วนตัวเลือก คนที่ให้ความรู้สึกคุ้นเคย ค่ะ เพราะว่า การที่เราคุ้นเคยอู่กับเค้าบ่อยๆ ทุกวันๆ ทำให้กลายเป็นความผูกพันธ์ได้ในที่สุด ซึ่งจะยาวนานกว่า ส่วนคนที่ทำให้หัวใจเต้นแรง ก็คงต้องดูๆกันไปก่อนอะค่ะ ว

มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบายเน๊อะ...ไม่รู้จะเรียกมันว่ายังไง "ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก" คำนี้ มันคงจะนิยามความรู้สึกนี้ได้ 😊 เชื่อว่าหลายๆ คน ก็คงมีใครคนหนึ่งแหละ ที่เรารู้สึกดีด้วย

ระหว่างรักเก่าหรือกับแฟนเก่าที่เราลืมไม่ได้เพราะอะไรหลายๆอย่างที่เคยทำร่วมกันมาตลอดเวลาที่คบกันจนกลายเป็นความผูกพันธ์จนเราไม่อยากจะลืมมัน กับรักครั้งใหม่หรือคนใหม่ที่เขาพร้อมจะยอมทำทุกอย่างเพื่อเรา เร