อยากให้ตื่นมาแล้วมองหาพ่อบ้าง
อยากให้ร้องไห้ตามพ่อบ้าง
อยากให้พ่อเอาหนูเข้านอนได้บ้าง
อยากให้พ่อโอ๋หนูตอนที่หนูตื่นมากลางดึกได้บ้าง
อยากให้ทุกอย่างของหนูมีพ่อบ้าง...
ทั้งหมดเป็นความน้อยใจของพ่อ
ครอบครัวของผมเป็นครอบครัว สามคน พ่อ-แม่-ลูก (อายุประมาณ 1 ปี)
ต้องย้ายทั้งสามคนไปอยู่บ้านอี๊(น้องสาวของแม่) เพื่อให้อี๊ช่วยเลี้ยง และทั้งสามคนค้างที่บ้านอี๋
จะได้กลับบ้านตัวเองเฉพาะวันหยุด เนื่องจาก พ่อ-แม่ ทำงานทั้งคู่
ทุกวันทำงาน 6 โมงเช้า ผมจะต้องขับรถจากบ้านไปส่งภรรยา ที่ทำงาน
ซึ่งเป็นคนละทางกับที่ทำงานผมมาก (ซึ่งถ้าอยู่บ้านตัวเองจะใกล้ แต่บ้านอี๊อยู่อีกมุมเมือง)
แล้วขับรถไปที่งาน ใช้เวลาทั้งสิ้น 3 ชั่วโมง (งานเข้า 8:30 แต่ตกลงกับที่ทำงานเข้าสาย ออกเย็น)
เหตุผลที่ต้องทำเพราะเข้าใจว่า คนเป็นแม่ เหนื่อยขนาดไหน ตอนเ้ช้า ๆ ไม่อยากให้ลำบาก
ซึ่งตอนเย็น ภรรยาจะเลิกเร็ว สามารถกลับรถสวัสดิการแล้วไปต่อรถเมล์ เพื่อกลับบ้านอี๊ได้
(ที่ตอนเช้าไม่ให้ขึ้นเพราะต้องออกจากบ้านก่อนตีห้าครึ่งถ้าขับรถไปเองเพื่อไปต่อรถสวัสดิการ
และจากบ้านอี้ ผมต้องขับรถมาส่งอยู่ดี เลยเลือกที่จะให้เขาได้พักผ่อนเพิ่มขึ้น)
ซึ้งจากกิจวัตรประจำวันของผมทำให้ผมมีโอกาสเล่นกับลูกในแต่ละวัน แค่ช่วงก่อนไปทำงาน(ก่อนหกโมงเช้า ถ้าลูกตื่น)
เนื่องจากตอนเย็น ผมกลับอย่างบ้านอย่างเร็ว ก็ถึงบ้าน สองทุ่มกว่า ๆ ซึ่งลูกหลับไปแล้ว
ผมเลือกที่จะให้ลูกนอนหลับบนอก ถ้าลูกตื่นขึ้นมาเืพื่อให้อย่างน้อยได้กอด
แต่ได้อย่างมากก็ไม่เกิน สองชั่วโมง ลูกก้อจะเริ่มหิวนม จะกลับไปหาแม่
ช่วงเวลาที่มีโอกาสเล่นกับลูกอีก คือ วันหยุด
ผมไม่มีเพื่อน ไม่สังสรรค์ ไม่ได้ออกจากบ้านโดยไม่มีลูก ร้อยละ 90 ของวันหยุดจะอยู่กับลูก
แต่ก็จะมีต้องเดินสายไปเยี่ยม ตา-ยาย เกือบทุกอาทิตย์ ซึ่งลูกจะนั่งคาร์ซีทที่เบาะหลังกับแม่
รวมทั้งมีงานบ้านที่ต้องเีคลียร์ (กลับเฉพาะวันหยุด)
ทำให้ัระยะเวลาของผมกับลูกน้อยมาก
ก่อนหน้านี้ ลูกก็ยังพอติดผมบ้าง เิริ่มรู้เรื่องมากขึ้น
แต่พอเริ่มโตขึ้นเรื่อย ๆ ก็เริ่มห่าง มากขึ้นเรื่อย ๆ
ผมรู้สึกว่าความใกล้ชิดน้อยลงเรื่อย ๆ
พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เวลาที่เหลือใช้อย่างคุ้มค่าที่สุด
หลาย ๆ อย่างไม่เคยทำ ไม่เคยคิดจะทำแต่ถ้าเป็นกิจกรรมที่ทำกับลูกไม่ไม่ลังเลที่จะทำ
รู้ว่าการเป็นแม่เหนื่อยแค่ไหน
รู้ว่าการให้นมแม่ต้องอดทนกับอะไรบ้าง
รู้ว่าแม่ทำให้หนูยิ่งใหญ่ ขนาดไหน
รู้ว่าทำไมหนูถึงรักแม่มาก
แต่หนูรู้ใช่มั้ยว่าพ่อเหนื่อยเืพื่อใคร
หนูรู้ใช่มัย พ่ออยากอยู่กับหนูทุกวัน
หนูรู้ใช่มั้ย พ่ออยากให้หนูดีใจเวลาเห็นพ่อบ้าง
หนูรู้ใช่มั้ย บ้างครั้งพ่อก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเวลาหนูร้องไห้
*เรื่องขับรถไปส่งแฟน และ งานบ้านวันหยุด ผมเลือกเองครับ(เหตุผลเดียวด้วยความรัก)
อยากให้เป็นพ่อบ้าง
อยากให้ร้องไห้ตามพ่อบ้าง
อยากให้พ่อเอาหนูเข้านอนได้บ้าง
อยากให้พ่อโอ๋หนูตอนที่หนูตื่นมากลางดึกได้บ้าง
อยากให้ทุกอย่างของหนูมีพ่อบ้าง...
ทั้งหมดเป็นความน้อยใจของพ่อ
ครอบครัวของผมเป็นครอบครัว สามคน พ่อ-แม่-ลูก (อายุประมาณ 1 ปี)
ต้องย้ายทั้งสามคนไปอยู่บ้านอี๊(น้องสาวของแม่) เพื่อให้อี๊ช่วยเลี้ยง และทั้งสามคนค้างที่บ้านอี๋
จะได้กลับบ้านตัวเองเฉพาะวันหยุด เนื่องจาก พ่อ-แม่ ทำงานทั้งคู่
ทุกวันทำงาน 6 โมงเช้า ผมจะต้องขับรถจากบ้านไปส่งภรรยา ที่ทำงาน
ซึ่งเป็นคนละทางกับที่ทำงานผมมาก (ซึ่งถ้าอยู่บ้านตัวเองจะใกล้ แต่บ้านอี๊อยู่อีกมุมเมือง)
แล้วขับรถไปที่งาน ใช้เวลาทั้งสิ้น 3 ชั่วโมง (งานเข้า 8:30 แต่ตกลงกับที่ทำงานเข้าสาย ออกเย็น)
เหตุผลที่ต้องทำเพราะเข้าใจว่า คนเป็นแม่ เหนื่อยขนาดไหน ตอนเ้ช้า ๆ ไม่อยากให้ลำบาก
ซึ่งตอนเย็น ภรรยาจะเลิกเร็ว สามารถกลับรถสวัสดิการแล้วไปต่อรถเมล์ เพื่อกลับบ้านอี๊ได้
(ที่ตอนเช้าไม่ให้ขึ้นเพราะต้องออกจากบ้านก่อนตีห้าครึ่งถ้าขับรถไปเองเพื่อไปต่อรถสวัสดิการ
และจากบ้านอี้ ผมต้องขับรถมาส่งอยู่ดี เลยเลือกที่จะให้เขาได้พักผ่อนเพิ่มขึ้น)
ซึ้งจากกิจวัตรประจำวันของผมทำให้ผมมีโอกาสเล่นกับลูกในแต่ละวัน แค่ช่วงก่อนไปทำงาน(ก่อนหกโมงเช้า ถ้าลูกตื่น)
เนื่องจากตอนเย็น ผมกลับอย่างบ้านอย่างเร็ว ก็ถึงบ้าน สองทุ่มกว่า ๆ ซึ่งลูกหลับไปแล้ว
ผมเลือกที่จะให้ลูกนอนหลับบนอก ถ้าลูกตื่นขึ้นมาเืพื่อให้อย่างน้อยได้กอด
แต่ได้อย่างมากก็ไม่เกิน สองชั่วโมง ลูกก้อจะเริ่มหิวนม จะกลับไปหาแม่
ช่วงเวลาที่มีโอกาสเล่นกับลูกอีก คือ วันหยุด
ผมไม่มีเพื่อน ไม่สังสรรค์ ไม่ได้ออกจากบ้านโดยไม่มีลูก ร้อยละ 90 ของวันหยุดจะอยู่กับลูก
แต่ก็จะมีต้องเดินสายไปเยี่ยม ตา-ยาย เกือบทุกอาทิตย์ ซึ่งลูกจะนั่งคาร์ซีทที่เบาะหลังกับแม่
รวมทั้งมีงานบ้านที่ต้องเีคลียร์ (กลับเฉพาะวันหยุด)
ทำให้ัระยะเวลาของผมกับลูกน้อยมาก
ก่อนหน้านี้ ลูกก็ยังพอติดผมบ้าง เิริ่มรู้เรื่องมากขึ้น
แต่พอเริ่มโตขึ้นเรื่อย ๆ ก็เริ่มห่าง มากขึ้นเรื่อย ๆ
ผมรู้สึกว่าความใกล้ชิดน้อยลงเรื่อย ๆ
พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เวลาที่เหลือใช้อย่างคุ้มค่าที่สุด
หลาย ๆ อย่างไม่เคยทำ ไม่เคยคิดจะทำแต่ถ้าเป็นกิจกรรมที่ทำกับลูกไม่ไม่ลังเลที่จะทำ
รู้ว่าการเป็นแม่เหนื่อยแค่ไหน
รู้ว่าการให้นมแม่ต้องอดทนกับอะไรบ้าง
รู้ว่าแม่ทำให้หนูยิ่งใหญ่ ขนาดไหน
รู้ว่าทำไมหนูถึงรักแม่มาก
แต่หนูรู้ใช่มั้ยว่าพ่อเหนื่อยเืพื่อใคร
หนูรู้ใช่มัย พ่ออยากอยู่กับหนูทุกวัน
หนูรู้ใช่มั้ย พ่ออยากให้หนูดีใจเวลาเห็นพ่อบ้าง
หนูรู้ใช่มั้ย บ้างครั้งพ่อก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเวลาหนูร้องไห้
*เรื่องขับรถไปส่งแฟน และ งานบ้านวันหยุด ผมเลือกเองครับ(เหตุผลเดียวด้วยความรัก)