ผมเลิกกับแฟนได้ 2 วันแล้ว
เราสองคนเรียนอยู่มหาลัยเดียวกัน คณะเดียวกัน เอกเดียวกันครับ แต่เรียนกันคนละห้องเท่านั้นเอง
เราคบกันได้ เดือนนี่ก็เข้าเดือนที่ 11 งับเดือนน่าก็ครบรอบหนึ่งปีแย้ว ว่าจะทำของขวัญให้ด้วยแหละ เผื่ออะไรจะดีขึ้น
มาผมจะเล่าให้ฟัง
มีหลายคนคิดแล้วรู้สึกเหมือนผมไหม ว่าตัวเองรู้สึกพอแล้ว ถ้าไม่ ก็ไม่เป็นไรครับ ถ้าใช่ก็จะเข้าใจผมนะ
อาจเป็นอายุ หรือ ประสบการณ์ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้รู้สึกว่าพอ (เข้าเรื่อง)
ผมกับเขาคบกัน โดยที่ไม่มีการตั้งเงื่อนไขใดๆ ไม่ใช่ว่านอกใจได้อะไรแบบนั้นนะ คือต่างคนต่างรู้อยู่แล้วคนเป็นแฟนกันน่ะ
เขาเป็นผู้หญิงที่ถ้ามองเผินๆ ก็เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนนึง ที่มีนิสัยร่าเริง น่ารักๆ อะรายละเอียดหลังจากนี่นะ
ครับ เราคบกัน ผ่านไปหลายๆ เดือนโดยไม่มีเรื่องทะเลาะกันเลยล่ะ ชีวิตมีความสุขมากกกเลย จนแบบนึกไม่ออกเลยว่าจะเลิกกัน
ไม่รุ้เอาความมั่นใจมาจากไหนนะ ตอนนั้นแบบเราเข้าใจกันมาก จริงนะ มีเวลาคุย มีเวลาทำอย่างอื่น ใครว่ามีแฟนแล้วไม่มีเวลาส่วนตัวกัน
จนเราคบกันมาถึงเดือนที่ 6 เหตุการณ์เกิดจากที่ผมเริ่มเปลี่ยนไปโดยที่ไม่รู้ตัว ปกติเลิกเรียนก่อนก็จะไปหาเขา ไม่ว่าจะอยู่ใกล้รึไกล จะไปรอเขาเสมอเมื่อรู้ว่าเขาอยู่ไหนนี่จะ ทิ้งเพื่อนวิ่งไปหาแฟนเลยทีเดียว ผมเริ่มละเลยเรื่องความรู้สึก ติดเล่น พูดเล่น พูดไม่คิด เอาฮาตลอด คำบางคำสำหรับคนอื่นมันก็แค่คำเล่นๆ แต่สำหรับคนที่รัก มันก็สามารถทำร้ายกันได้ หลายต่อหลายอย่างเริ่มเกิดขึ้น ทั้งผมทั้งเขาก็คิดมาก ทั่งที่มานั่งคุยปรับความเข้าใจก็แล้ว แต่เป็นผมดันใช้อารม คิดว่าตัวเองถูก ไปคิดแทนเขาว่าเขาคิดยังไง เอออ่อ อารมณ์มันบังไม่ใช่แค่หูมันบังกะทั่งความคิดความรู้สึก บางทีผมก็เฉยชาใส่ ทำประชดใส่โดยไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน เริ่มหาเรื่องทะเลาะเอง ก็ทะเลาะกันแต่เรื่องเดิมๆ แต่เขาก็ให้โอกาสผม หวังว่าผมจะเปลี่ยนตัวเอง ว่าผมจะคิดได้... จนโอกาสที่ผมได้รับมานั้นมันมากเกิน มาเกินกว่าที่ผู้ชายคนไหนจะได้รับ จนผมมานั่งคิด เขาให้โอกาสผมมามากจนนับไม่ถ้วน ผมเองก็ขอด้วยเช่นกัน แต่ก็ทำผิดพลาดเหมือนเดิม ผมก็ไม่เข้าใจ เขารักผมมากขนาาดนี่ทำไมผมถึงทำกับเขาได้
... ผมรักเขา หรือผมแค่รักตัวเองที่รั้งเขาไว้ให้เจ็บปวด !
เมื่อประมาณวันพุธที่ผ่านมา ผมก็ไปปรึกษารุ่นพี่แล้วผมก็กลับมาคุยกับเขาเล่าให้เขาฟัง คือ " รุ่นพี่เค้าเลิกกับแฟนที่คบกันได้ 4 ปี ด้วยปัจจัยหลายอย่างละก็มันเป็นช่วงที่ว่าความรักมันอิ่มตัวหรืออะไรสักอย่าง รุ่นพี่เขาก็เลยบอกว่าต้องปล่อยแฟนไป เพราะว่าพี่เขารู้สึกว่าตัวเองยังไม่มีอะไรที่สามารถดูแลเขาได้ รุ่นพี่ผมอยู่ปี3ล่ะนะ รถส่วนตัวก็ยังไม่มี งานก็ยังไม่มีอะไรก็ยังไม่มีเลยว่ายังไม่พร้อม ละก็แฟนพี่(รุ่นเดียวกับผม)เขาจะได้เรียนได้อย่างเต็มที่ด้วย เพราะพี่ปี 3 เงี้ย เลิกเรียนก็บ่าย 3ครึ่ง แฟนพี่กลับบ้านดึกไม่ได้อยู่ได้ถึง 4 โมงเงี้ย พี่เลยว่าพอก่อน วันไหนที่พี่พร้อมพี่ก็จะกลับไปขอเขาเป็นแฟนอีกครั้ง... ละก็เขาจะมีใครหรือปล่าวพี่ก็ไม่สนนะ แต่เมื่อถึงวันนั้นเขายังไม่มีใครพี่ก็จะเดินเข้าไปเลย พี่ยอมหยุด 4ปี ไว้เท่านี่เพื่ออนาคตถ้าพี่ทำสำเร็จ พี่จะได้อยู่กับเขาไปตลอดชีวิตเลยนะ " ผมก็เลยคิด แต่ผมก็บอกเขานะว่าผมไม่ต้องการแบบนี่ผมยังมีโอกาสสุดท้ายอยู่(ยังไม่หยุดอีก)
พอวันศุกร์เขาก็บอกเลิกผม(ผ่านเฟส) " เขาบอกว่าเขาลองคิดดูแล้วนะ หลังจากวันนี่เรากลับไปเป็นเพื่อนกันดีกว่า ขอโทดนะ "
ผมก็ไม่ได้คิดจะรั้งนะเพราะถ้าเขาไม่บอก ผมก็ต้องบอก.. ผมก็ตอบเขาไป " ดีแล้วล่ะ หลังจากนี่ถ้าเค้าทำมันได้ดี มันก็ดีพักหนึงแต่เด่วมันก็มาซ้ำรอยเดิมอยู่ เราก็มาทะเลาะกันอีก เตงก็มานั่งเสียใจอีก ช่วงเวลานี่อาจเป็นช่วงเวลาที่เราไม่เข้าใจตรงกันก็ได้... "
เลิกกัน ผมก็ไม่ได้รู้สึกว่าเลิกก็ยังงงๆอยุ่ ก่ำกึ่งก่ำกึ่ง ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ยังเป็นเพื่อนได้อยู่ข้างๆเขา
วันนี่เขาได้มาย้ำผมอีกครั้ง " พอเถอะ ไม่ต้องรอ หรืออะไรแล้วนะ ขอให้เตงไปหาคนดีดีคืนอื่นเถอะ ไม่ต้องรอ ไม่ต้องทำอะไร แต่ทำเพื่อตัวเองพอ "
อื้อ ผมคิดแล้วล่ะ หลังจากนี่ ผมจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อตัวผมเองละเพื่อเขา จะตั้งใจเรียน ตื่นแต่เช้าวิ่งออกกำลังกายบ้าง(ก็ผอมนะแต่ไม่มีกล้าม) จะไม่ทำให้ใครต้องเป็นห่วง รับชอบหน้าที่ของตัวเองให้มาก และการที่เขาต้องตัดผมออกนั้นผมคิดว่าเขาเจ็บ แต่มันก็อาจดีเขาจะได้ไปทำตามสิ่งที่เขาทำได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องมาห่วงผม
ผมหวังว่าเขาจะเข้าใจในสิ่งที่ผมทำหลังจากนี่ ช่วงเวลาหลังจากนี่เขาต้องทนทรมาณและเจ็บปวดมาก ผมก็เช่นกัน แต่ผมเชื่อ วันนั้นมาถึง หลังจากนี่ 2 - 3 ปี วันที่ผมพร้อม ไม่ใช่ว่ามีทุกๆอย่างบนโลกนะ ผมพร้อมที่จะดูแลเขาพร้อมที่จะไม่ทำผิดพลาดอีก และที่สำคัญผมยังรักเขา และถ้าเขายังไม่มีใคร ผมจะขอเขาเป็นแฟนอีกครั้ง " แฟน " สำหรับผมไม่ใช่คบกันเล่นๆ แต่ผมหมายถึง " คู่ชีวิตน่ะ " แม้ว่ามันจะเสี่ยง แต่ผมว่ามันคุ้ม
ผมรู้สึกพอ และหยุดอยู่ที่เขา ผู้หญิงที่หัวดื้อเชื่อมั่นตัวเองสูง ไม่ไว้ใจใครง่าย ไม่เชื่อคำพูดใครง่าย รู้ทันคน เป็นคนใจดี เข้าใจ ขยัน มีเวลาให้เสมอ มีเหตุผล และก็รักแฟนมาก เขาจะทำตัวเข้มแข็งเสมอ ผมเข้าใจดี รู้ว่าไม่ไหวแต่ก็ยังฝืน ครับ ไม่ใช่แค่กาย แต่เป็นใจของเขา.. ครับ
เขาเป็นคนที่เห็นผมจากในมุมที่คนอื่นไม่เห็น.. ผมรักเขาครับ
แฟนเก่า - มันไม่ใช่หนังสือเล่มเก่าที่เราหยิบมาอ่านใหม่ แต่เป็นหนังสือที่เราอ่านไม่จบแล้วพับมันไว้ เพื่อเราจะไปทำตามฝันของเราก่อน !
เมื่อวันที่เราทำสำเร็จแล้วเราก็จะกลับมาอ่านมันต่อ ให้จบ!
พี่ผมบอกไว้.
การตัดสินใจ บอกทีว่าผมคิดถูก
เราสองคนเรียนอยู่มหาลัยเดียวกัน คณะเดียวกัน เอกเดียวกันครับ แต่เรียนกันคนละห้องเท่านั้นเอง
เราคบกันได้ เดือนนี่ก็เข้าเดือนที่ 11 งับเดือนน่าก็ครบรอบหนึ่งปีแย้ว ว่าจะทำของขวัญให้ด้วยแหละ เผื่ออะไรจะดีขึ้น
มาผมจะเล่าให้ฟัง
มีหลายคนคิดแล้วรู้สึกเหมือนผมไหม ว่าตัวเองรู้สึกพอแล้ว ถ้าไม่ ก็ไม่เป็นไรครับ ถ้าใช่ก็จะเข้าใจผมนะ
อาจเป็นอายุ หรือ ประสบการณ์ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้รู้สึกว่าพอ (เข้าเรื่อง)
ผมกับเขาคบกัน โดยที่ไม่มีการตั้งเงื่อนไขใดๆ ไม่ใช่ว่านอกใจได้อะไรแบบนั้นนะ คือต่างคนต่างรู้อยู่แล้วคนเป็นแฟนกันน่ะ
เขาเป็นผู้หญิงที่ถ้ามองเผินๆ ก็เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนนึง ที่มีนิสัยร่าเริง น่ารักๆ อะรายละเอียดหลังจากนี่นะ
ครับ เราคบกัน ผ่านไปหลายๆ เดือนโดยไม่มีเรื่องทะเลาะกันเลยล่ะ ชีวิตมีความสุขมากกกเลย จนแบบนึกไม่ออกเลยว่าจะเลิกกัน
ไม่รุ้เอาความมั่นใจมาจากไหนนะ ตอนนั้นแบบเราเข้าใจกันมาก จริงนะ มีเวลาคุย มีเวลาทำอย่างอื่น ใครว่ามีแฟนแล้วไม่มีเวลาส่วนตัวกัน
จนเราคบกันมาถึงเดือนที่ 6 เหตุการณ์เกิดจากที่ผมเริ่มเปลี่ยนไปโดยที่ไม่รู้ตัว ปกติเลิกเรียนก่อนก็จะไปหาเขา ไม่ว่าจะอยู่ใกล้รึไกล จะไปรอเขาเสมอเมื่อรู้ว่าเขาอยู่ไหนนี่จะ ทิ้งเพื่อนวิ่งไปหาแฟนเลยทีเดียว ผมเริ่มละเลยเรื่องความรู้สึก ติดเล่น พูดเล่น พูดไม่คิด เอาฮาตลอด คำบางคำสำหรับคนอื่นมันก็แค่คำเล่นๆ แต่สำหรับคนที่รัก มันก็สามารถทำร้ายกันได้ หลายต่อหลายอย่างเริ่มเกิดขึ้น ทั้งผมทั้งเขาก็คิดมาก ทั่งที่มานั่งคุยปรับความเข้าใจก็แล้ว แต่เป็นผมดันใช้อารม คิดว่าตัวเองถูก ไปคิดแทนเขาว่าเขาคิดยังไง เอออ่อ อารมณ์มันบังไม่ใช่แค่หูมันบังกะทั่งความคิดความรู้สึก บางทีผมก็เฉยชาใส่ ทำประชดใส่โดยไม่รู้ตัวเองเหมือนกัน เริ่มหาเรื่องทะเลาะเอง ก็ทะเลาะกันแต่เรื่องเดิมๆ แต่เขาก็ให้โอกาสผม หวังว่าผมจะเปลี่ยนตัวเอง ว่าผมจะคิดได้... จนโอกาสที่ผมได้รับมานั้นมันมากเกิน มาเกินกว่าที่ผู้ชายคนไหนจะได้รับ จนผมมานั่งคิด เขาให้โอกาสผมมามากจนนับไม่ถ้วน ผมเองก็ขอด้วยเช่นกัน แต่ก็ทำผิดพลาดเหมือนเดิม ผมก็ไม่เข้าใจ เขารักผมมากขนาาดนี่ทำไมผมถึงทำกับเขาได้
เมื่อประมาณวันพุธที่ผ่านมา ผมก็ไปปรึกษารุ่นพี่แล้วผมก็กลับมาคุยกับเขาเล่าให้เขาฟัง คือ " รุ่นพี่เค้าเลิกกับแฟนที่คบกันได้ 4 ปี ด้วยปัจจัยหลายอย่างละก็มันเป็นช่วงที่ว่าความรักมันอิ่มตัวหรืออะไรสักอย่าง รุ่นพี่เขาก็เลยบอกว่าต้องปล่อยแฟนไป เพราะว่าพี่เขารู้สึกว่าตัวเองยังไม่มีอะไรที่สามารถดูแลเขาได้ รุ่นพี่ผมอยู่ปี3ล่ะนะ รถส่วนตัวก็ยังไม่มี งานก็ยังไม่มีอะไรก็ยังไม่มีเลยว่ายังไม่พร้อม ละก็แฟนพี่(รุ่นเดียวกับผม)เขาจะได้เรียนได้อย่างเต็มที่ด้วย เพราะพี่ปี 3 เงี้ย เลิกเรียนก็บ่าย 3ครึ่ง แฟนพี่กลับบ้านดึกไม่ได้อยู่ได้ถึง 4 โมงเงี้ย พี่เลยว่าพอก่อน วันไหนที่พี่พร้อมพี่ก็จะกลับไปขอเขาเป็นแฟนอีกครั้ง... ละก็เขาจะมีใครหรือปล่าวพี่ก็ไม่สนนะ แต่เมื่อถึงวันนั้นเขายังไม่มีใครพี่ก็จะเดินเข้าไปเลย พี่ยอมหยุด 4ปี ไว้เท่านี่เพื่ออนาคตถ้าพี่ทำสำเร็จ พี่จะได้อยู่กับเขาไปตลอดชีวิตเลยนะ " ผมก็เลยคิด แต่ผมก็บอกเขานะว่าผมไม่ต้องการแบบนี่ผมยังมีโอกาสสุดท้ายอยู่(ยังไม่หยุดอีก)
พอวันศุกร์เขาก็บอกเลิกผม(ผ่านเฟส) " เขาบอกว่าเขาลองคิดดูแล้วนะ หลังจากวันนี่เรากลับไปเป็นเพื่อนกันดีกว่า ขอโทดนะ "
ผมก็ไม่ได้คิดจะรั้งนะเพราะถ้าเขาไม่บอก ผมก็ต้องบอก.. ผมก็ตอบเขาไป " ดีแล้วล่ะ หลังจากนี่ถ้าเค้าทำมันได้ดี มันก็ดีพักหนึงแต่เด่วมันก็มาซ้ำรอยเดิมอยู่ เราก็มาทะเลาะกันอีก เตงก็มานั่งเสียใจอีก ช่วงเวลานี่อาจเป็นช่วงเวลาที่เราไม่เข้าใจตรงกันก็ได้... "
เลิกกัน ผมก็ไม่ได้รู้สึกว่าเลิกก็ยังงงๆอยุ่ ก่ำกึ่งก่ำกึ่ง ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ยังเป็นเพื่อนได้อยู่ข้างๆเขา
วันนี่เขาได้มาย้ำผมอีกครั้ง " พอเถอะ ไม่ต้องรอ หรืออะไรแล้วนะ ขอให้เตงไปหาคนดีดีคืนอื่นเถอะ ไม่ต้องรอ ไม่ต้องทำอะไร แต่ทำเพื่อตัวเองพอ "
อื้อ ผมคิดแล้วล่ะ หลังจากนี่ ผมจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อตัวผมเองละเพื่อเขา จะตั้งใจเรียน ตื่นแต่เช้าวิ่งออกกำลังกายบ้าง(ก็ผอมนะแต่ไม่มีกล้าม) จะไม่ทำให้ใครต้องเป็นห่วง รับชอบหน้าที่ของตัวเองให้มาก และการที่เขาต้องตัดผมออกนั้นผมคิดว่าเขาเจ็บ แต่มันก็อาจดีเขาจะได้ไปทำตามสิ่งที่เขาทำได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องมาห่วงผม
ผมรู้สึกพอ และหยุดอยู่ที่เขา ผู้หญิงที่หัวดื้อเชื่อมั่นตัวเองสูง ไม่ไว้ใจใครง่าย ไม่เชื่อคำพูดใครง่าย รู้ทันคน เป็นคนใจดี เข้าใจ ขยัน มีเวลาให้เสมอ มีเหตุผล และก็รักแฟนมาก เขาจะทำตัวเข้มแข็งเสมอ ผมเข้าใจดี รู้ว่าไม่ไหวแต่ก็ยังฝืน ครับ ไม่ใช่แค่กาย แต่เป็นใจของเขา.. ครับ
เขาเป็นคนที่เห็นผมจากในมุมที่คนอื่นไม่เห็น.. ผมรักเขาครับ
แฟนเก่า - มันไม่ใช่หนังสือเล่มเก่าที่เราหยิบมาอ่านใหม่ แต่เป็นหนังสือที่เราอ่านไม่จบแล้วพับมันไว้ เพื่อเราจะไปทำตามฝันของเราก่อน !
เมื่อวันที่เราทำสำเร็จแล้วเราก็จะกลับมาอ่านมันต่อ ให้จบ!
พี่ผมบอกไว้.