เมื่อสี่ห้าปีก่อนเรารักกันดีค่ะ...เรียกว่าเป็นคู่รักที่หลายๆคนอิจฉา...เค้าเป็นคนใจร้อนและปากจัดมากๆแต่ลึกๆเป็นคนอบอุ่นและรับผิดชอบขยันค่ะ...เค้าบอกกับฉันตลอดว่าอยากหล่ออยากเป็นที่รู้จัก...เค้าก็เริ่มทำตัวเพลบอยค่ะ!!เพื่อให้ผู้หญิงสนใจเยอะๆแต่ก็ไม่ได้ทิ้งฉันนะ...คือแบบว่าต่อหน้าผูหญิงเยอะๆเค้าจะไม่ค่อยอยากให้เราแสดงตัวเท่าไหร่...เค้ายังหึงยังหวงยังห่วงเราเหมือนเดิมค่ะแต่แค่ตอนที่อยู่กับคนสนิทเพื่อนๆประมาณนี้
เค้าพูดเสมอว่าฉันดีที่สุดสำหรับเค้ารองจากแม่วางแผนอนาคตอย่างดี...ทุกครั้งที่เค้ามีคนชวนไปไหนมาไหนคือยอมสละเวลาให้เลย..ปกติไม่ได้อยู่ด้วยกันนะคะเรียนคนละที่บ้านอยู่คนละทาง..เวลาเจอกันครั้งนึงนี่ถือว่ายากมากๆเวลาไม่ตรงกัน..พอว่างตรงกัน..เค้าก็มักจะไม่เลือกให้เวลานั้นเป็นเวลาของเรา..เวลาของเราเลยกลายเป็น0ชม. นอกจากว่าเค้าไม่มีใครเค้าเหงา...เค้าจะทักแชทมาทันทีมีปัญหาก็ปรึกษาตลอด..แต่เวลาเค้ามีความสุข..ฉันอยู่ตรงไหนก็ไม่รู้...ใครก็ได้บอกให้ฉันหายน้อยใจที...ฉันจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปฉันเหงาเป็นนะ
ฉันอยู่ตรงไหน?ในใจเธอ?
เค้าพูดเสมอว่าฉันดีที่สุดสำหรับเค้ารองจากแม่วางแผนอนาคตอย่างดี...ทุกครั้งที่เค้ามีคนชวนไปไหนมาไหนคือยอมสละเวลาให้เลย..ปกติไม่ได้อยู่ด้วยกันนะคะเรียนคนละที่บ้านอยู่คนละทาง..เวลาเจอกันครั้งนึงนี่ถือว่ายากมากๆเวลาไม่ตรงกัน..พอว่างตรงกัน..เค้าก็มักจะไม่เลือกให้เวลานั้นเป็นเวลาของเรา..เวลาของเราเลยกลายเป็น0ชม. นอกจากว่าเค้าไม่มีใครเค้าเหงา...เค้าจะทักแชทมาทันทีมีปัญหาก็ปรึกษาตลอด..แต่เวลาเค้ามีความสุข..ฉันอยู่ตรงไหนก็ไม่รู้...ใครก็ได้บอกให้ฉันหายน้อยใจที...ฉันจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปฉันเหงาเป็นนะ