สวัสดี เราเพิ่งเขียนกระทู้นี้กระทู้แรก อ่านพันทิปมาหลายกระทู้ คิดไว้นานแล้วว่าอยากมาตั้งกระทู้ในโลกพันทิป แต่ก้อยังตัดสินใจไม่ได้ วันนี้ไม่รู้นึกยังไง สมัครปุ้ป ตั้งกระทู้เลย อยากให้ช่วยเข้ามาอ่านกัน และ แสดงความเหนกันให้เตมที่ .....
เรื่องเกี่ยวกับ แฟน ความรัก เพ้อๆ อกหัก แหล่ะจ้า ....
ก้อเรื่องมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนมาได้ปะมาน 1 ปี ก่อนคบกันเราเพิ่งเลิกกับแฟนเก่าได้แค่เดือนเดียว จริงๆก้อยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ แต่เราเปนคนบอกเลิกเค้าเองละ คืองี้ ตั้งแต่ ม.1 นะ ยาวมาจนถึงตอนนี้ เราอยู่มหาลัยปี 2 ขึ้น 3 แล้ว เรายังไม่เคยโสดเกิน 1 เดือน คือเราคบกับใครคนนึงก้อปีนึง คนนึงปีนึง มาเรื่อยๆ และทุกคนที่คบก้อเปนคนประเภทเดียวกัน คือคนดี ดีมาก แต่เราทิ้งเค้ามา ทิ้งเค้ามา เรื่อยๆ เพราะแค่ เบื่อ แต่ถึงมีแฟนตั้งแต่เดก แต่ยังไม่เคยมีอะไรกะใครเลย และเคยคิดตั้งใจแน่วแน่ไว้ว่าจะเกบไว้วันที่เหมาะสมจริงๆ ส่วนตัวเปนคนตั้งใจเรียน รักเรียนมาก พ่อแม่ภูมิใจ เปนเดกดี แต่มีแฟนพ่อแม่ก้อรู้ไม่ว่าอะไร เพราะการเรียนก้อดีตลอด จนพอเข้ามหาลัย ...
เราเลิกกับแฟนเก่าที่ว่าตอนต้นตอนปี 1 เหตุผลเดิม ก้อคือเบื่อ แล้วพอเข้ามหาลัยก้อไม่ค่อยคิดเรื่องแฟน เพราะก้อมีกิจกรรมไรทำ ยังเปนเฟรชชี่ ก้อโอเค ชีวิตเรื่อยๆ แต่ก้อพอโสด ก้อเล่นเฟส เล่นแชทไรไปเรื่อย หาคนคุยไปแก้เหงา จนมาเจอแฟนคนนี้...
ก้อเจอในเฟส คุยกันเหมือนคนอื่นทั่วไป คุยกันไม่ถึงอาทิต ก้อนัดเจอกัน ที่ห้างแห่งนึง วันแรกที่เจอ เรามองออกเลยว่าเค้าชอบเรามาก คือเค้ามองเราไม่หยุด ไม่คลาดสายตาเลย ก่อนไปเจอก้อคุยกันว่าจะไปดูหนังกัน ตลอดเวลาที่เดินเข้าห้าง เดินไปเมเจอ หรืออะไร เค้ามองเรา และชวนเราคุยตลอด จนพอเข้าโรงหนังไป ก้อตามสเตป... นั่งมองหน้าเราจนเราเขิน หนังเหนิงไม่ดู (มองอีกมุมเหมือนไอพวกหิว) 55555 แต่เค้าก้อน่ารักดี แต่เราก้อยังไม่ไร พอซักแปปเค้าพูดขึ้นมาว่า ขอหอมแก้มได้มั้ย เราก้อแบบ ห้ะ? มองหน้าเค้าเขินๆแต่ไม่ตอบ เค้าก้อหอมเราฟอดนึง เราก้อ อืมมม งืมม... ก้อไม่ไร ก้อดูหนังต่อ จนจบ ก้อเดินออกจากโรงมาก้อไม่มีไร เค้าก้อพาไปกินข้าว ร้านในห้างแหล่ะ เสดละเค้าบอกให้เราเข้าเฟสบุคดู เค้าส่งคำขอว่าอยุ่ในความสัมพันอทิบายยากมาให้เรา เราก้อมองคิดแปปนึง ละกดรับเลย คือเค้าน่ารักอะ แต่เราก้อยังนิ่งๆ เค้าก้อดูดีใจที่รับ แต่เราก้อ งง ว่าทำไมไม่ใช้ แฟน แต่ไม่ได้ถาม เสดละพอจะกลับรถติดมวากจ้า แต่เราก้อไม่ซี ก้อรอรถได้ แต่เค้าบอกจะไปส่ง นั่งแทกไป เราก้อแบบเหย ไม่ต้อง
ไม่ต่ำกว่า 200 แน่ เค้าก้อบอกจะไปส่งให้ได้ ก้อโอเคไม่ไร พอขึ้นรถ ซักพักเค้าเหยิบมา กอดคอเรา เราก้อไม่ไร อบอุ่นดี มันฝนตกด้วย อากาศก้อเยนๆ เค้าก้อตัวใหญ่ดี ซักพักเค้าจับหน้าเราหันไป เราก้อมึนๆละก้อคิดว่าแบบ หืม จะทำไร ก้อนั่นละ เค้าจูบเรา แต่เราก้อไม่ได้ถึงกะผลักออกอย่างไว แต่ไม่ได้จูตอบ ก้อแค่แปปเดียวละเราก้อดันเค้าออกเบาๆ ละก้อมองหน้าเค้าแต่ไม่พูดไร ละก้อเหยิบมานั่งริมสุดเลย ห่างเค้าสุด เค้าก้อคงรุ้ตัวว่าเยอะไป เค้าก้อไม่ได้เหยิบตามปล่อยให้เรานั่งคนเดียวไปก่อน แต่เค้าคงตกใจ เผลอตัว แต่ที่นั่งนิ่งคงเพราะถ้าทำไรมากกว่านี้กลัวเราโกดไปมากกว่านี้ พอถึงบ้านเราลงรถ ละตัดสินใจว่าจะไม่ติดต่อคนนี้อีก ดูรีบไป ลุ่มลาม แต่เหมือนเค้ารุ้ตัว เค้ามองหน้าเราละบอกว่าอย่าหายไปนะ เค้าขอโทด เราก้อโอเค พอแยกมาไม่นานเค้าก้อโทมาเลย ก้อคุยกันแปปเดียว เสดละผ่านมาไม่กี่วันเค้านัดเราอีก เราก้อไป วันนี้เค้าขอเราเปนแฟน ด้วยการ พาเราขึ้นไปบนดาดฟ้าตึก ชวนเราคุยแปปนึงแล้วควัดแหวนออกมา เราตกใจนิดนึง เหมือนจะขอแต่งงานเลย เปนแหวนทองคำขาว ราคาน่าจะไม่สูงเกินไป เค้าคุกเข่าด้วยน่ะ - - ละบอกเปนแฟนกะเรานะ เราก้อโอเค เค้าใส่แหวนให้ ละจูบเรา ทีนี้เราจูบตอบ จูบกันนานอยู่ หลายนาทีเลย ก้อคบกันตั้งแต่วันนั้น คบมาได้สองสามเดือนบอกตรงๆบางทีเราเหมือนเอาเค้ามาแทนที่แฟนเก่าอยู่เลยนะ แต่เค้าไม่รุ้หรอก ก้อไม่ไร ก้อคบกันไปอีกซักพัก ทีนี้วันนึงเค้าพาเราไปห้อง เค้าคงคิดว่าวันนั้นจะได้เราเลย แต่เรายังไม่ให้ แค่ช่วยกันเฉยๆ ละก้อออกมา เราก้อบอกเรายังไม่ให้ ละคบมาต่อเรื่อยๆปะมาน7-8 เดือนละ ตลอดเวลาที่คบก้อไปห้องบ่อย แต่ไม่มีไรกันไปนอนกอดกัน ช่วยกันแค่นั้น แต่ไปบ่อย จนทีนี้ล่ะเข้าเรื่องที่เรากำลังทรมานอยุ่ตอนนี้ละนะ....
เค้าขอเรานั่นละ เค้าบอกถ้าได้ละจะรักเรามากกว่าเดิมด้วยซ้ำนะ ทำไมให้ไม่ได้ บลาๆพูดเยอะอะ ตามประสา เราก้อไม่ๆ จนทะเลาะกันเรื่องใหญ่มาก จนเราไม่ไหวบอกเลิกเค้าเลย เค้าเสียใจมาก บอกว่าเรื่องแค่นี้ไม่ให้ก้อไม่ได้ไร แต่ถึงกะต้องบอกเลิกเลยหรอ มันเกินไปมั้ย เราก้อเริ่มคิดตั้งแต่ตอนนั้นว่าเราคงไม่จริงจังกะคนนี้ละ เราก้อเริ่มมีคนอื่น คุยๆกะว่าแน่ใจแล้วจะวาร์ปหนีคนนี้ไปเลยเหมือนคนอื่นที่เคยทำมา คือไม่ไหวอะ ขออยุ่ตลอด แต่บางทีเราสงสารเค้าก้อไปช่วยเค้าบ้างเปนครั้งคราว แต่บางทีเค้าก้อเคยขอลองทำเงี้ย เราก้อเคลิ้มแล้วก้อให้ลองแต่ไม่ได้อะ เราไม่ทนเจบ เพราะมันเจบไง เราก้อไม่ทน ทำไมต้องทน เราไม่ได้อยากให้อยุ่แล้ว เค้าก้อลองอยุ่หลายครั้งแต่ไม่เคยทำได้ ละเค้าเหนเราเจบไม่ได้ด้วยเค้าบอกสงสารเรา ตลอดเวลาที่ผ่านมาเรื่อยๆเราก้อเหมือนแบบคือมันซ฿มซาบอะ เค้าพูดทุกวันเลยนะที่ขอเราอะ คือเราก้อรักเค้าอะ เริ่มรุ้สึกอยากให้ ก้อคิดเพ้อฝันไปเรื่อยว่าให้แล้วก้อมีไรกะเค้าคนเดียวเค้ามีไรกะเราคนเดียว คบกันจนแต่งงานกันมโนไป จนนวันนึง เราก้อให้เค้าก้อโอเค แต่เค้าตกใจว่าทำไมเราไม่เจบ เราก้องง เหมือนกันว่าทำไมไม่เจบ ก้อหลังจากนั้นเค้าก้อดูรักเรามากขึ้นจริงๆ ช่วงตอนนั้นก้อแฮปปี้ดี แต่ก้อได้ไม่นาน .... ในที่สุดเราก้อท้อง ตอนแรกที่รุ้ก้อตกใจทั้งคู่ว่าเกิดขึ้นได้ไง เพราะใส่ถุงทุกครั้ง แต่มีครั้งแรกอะที่ไม่ได้ใส่ เพราะเราคิดว่ามันน่าจะฝืด ลองสดดูละปล่อยนอกเอา มันถึงได้ เพราะเคยลองใส่ถุงมันไม่ได้ มันแห้ง พอเราทิ้งก้อเคว้งกันทั้งคู่แต่ยังรับมือได้ เค้าบอกจะดูแลเราดีที่สุด ไม่ทิ้งแน่นอน พ่อแม่เรารับรู้ก้อเสียใจเรื่องปกติ เค้ามาคุยกะพ่อแม่เรา ตกลงกันว่า เค้าจะรีบเรียนต่ออีก 2 ปี ให้จบเรวๆถ้าออกจากที่เรียนทั้งคู่มันจะไม่มีอนาคตกันทั้งคู่ เค้าบอก ละอีกอย่างที่บ้านเค้าก้อร้าย แม่พ่อก้อดุ แม่เค้ารุ้คนเดียวพ่อนน่าจะไม่รุ้ แม่เค้าพูดแค่ว่าให้ไปตรวจดีเอนเอ แต่เค้าบอกไม่ต้องสนใจ เค้าจะรับผิดชอบ ถึงที่บ้านเค้าจะยังไงก้อช่าง เค้าก้อมาหาเราอาทิตนึงครั้งสองครั้ง เราอยากไปไหนก้อพาไป ก้อยังมีความสุขดี เสดละเราเริ่มรุ้สึกว่าเค้าเปลี่ยนไป...
ไม่รุ้ว่าเพราะท้องแล้วคิดมากไปเอง หรือเค้าเปลี่ยนไปจริงๆ เรารุ้สึกว่าเค้าไม่ค่อยสนใจเราเท่าไหร่ หรืออาจะเปนเพราะเราว่างอยุ่แต่บ้านก้อเลยฟุ้งซ่าน เราก้อเริ่มงี่เง่าใส่เค้าว่าทำไมไม่สนใจเลย คิดมากไปต่างๆ เสดละก้อไปบอกเลิกเค้าอีก คิดว่าตัวเองจะเปนซิงเกิลมัม เค้าก้อรุ้สึกแย่อีกแต่ก้อยังตามง้อเรา ก้อคืนดีกัน เราก้อยังงี่เง่าอีก เอาเค้าไปเปรียบเทียบกับแฟนเก่าบ้าง พูดทำร้ายจิตใจเค้า จนเค้าทนไม่ไหวก้อโวยวายใส่เราบ้างละทีนี้ก้อทะเลาะกัน เราไปบอกเลิกเค้าอีก เค้าก้อยังง้อเราอีก จนกระทั่งเรางี่เง่าอีกว่าเปนไงอะ เลิกละคนปลอบใจเยอะเลยดิ เค้าทนไม่ไหว ก้อเลยบอกเราว่า เออ เลิกก้อเลิก เราก้อตกใจ เค้าบอกเค้าชอบคนคนนึงด้วย ไม่เอาเราละ เบื่อมาก เราก้อร้องไห้ ละก้อคิดตั้งแต่ตอนนั้นที่เรารุ้สึกว่าเค้าเปลี่ยนไปเพราะเค้าไปชอบคนอื่นแล้วนี่เอง เราก้อเสียใจมาก ก้อร้องไห้ จนเค้าไม่ไหว เค้าก้อเลยยอมง้อเราอีก ....
แต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิมละ เค้าบอกแค่ว่า เค้าจะอยู่ดูแลเรา สันยาว่าจะไม่ไปไหน แต่ไม่ขอใช้คำว่าแฟนตอนนี้ ขออยุ่คนเดียว ทบทวนอะไรเงียบๆ เค้าไม่ไหวแล้ว เค้าเหนื่อย เราก้อโอเค ทีนี้เราเปนฝ่ายง้อเค้าละ เราก้อจะรอเค้ากลับมาคบกันเหมือนเดิม แต่ตอนนี้ทุกอย่างเค้าบอกว่ายังเหมือนเดิมได้ ไปเจอ ไปไร คุยกัน ไลน โทสับ ได้เหมือนเดิม แต่เราก้อยังรุ้สึกทรมาน ที่มันยังไม่ใช่คำว่าแฟนซักที แล้วทีนี้จะทำไรเราก้อรุ้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม ก้อมันไม่ใช่แฟนอะ เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้รักเราแบบเดิมอีกแล้ว เค้ารักเราเหมือนคนในครอบครัวคนนึง แต่เราอยากให้เค้ากลับมารักเราเหมือนเดิม ละสันยากะเค้าว่าจะไม่ทำตัวงี่เง่าเหมือนเดิมอีก จนตอนนี้เราก้อยังรอเค้าอยุ่ ทุกคนคิดว่าเราควรทำไงต่อดี ....
ไม่รู้ต้องทำยังไง ทรมาน แต่ก็ต้องอยู่กับมันให้ได้
เรื่องเกี่ยวกับ แฟน ความรัก เพ้อๆ อกหัก แหล่ะจ้า ....
ก้อเรื่องมีอยู่ว่า เราคบกับแฟนมาได้ปะมาน 1 ปี ก่อนคบกันเราเพิ่งเลิกกับแฟนเก่าได้แค่เดือนเดียว จริงๆก้อยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ แต่เราเปนคนบอกเลิกเค้าเองละ คืองี้ ตั้งแต่ ม.1 นะ ยาวมาจนถึงตอนนี้ เราอยู่มหาลัยปี 2 ขึ้น 3 แล้ว เรายังไม่เคยโสดเกิน 1 เดือน คือเราคบกับใครคนนึงก้อปีนึง คนนึงปีนึง มาเรื่อยๆ และทุกคนที่คบก้อเปนคนประเภทเดียวกัน คือคนดี ดีมาก แต่เราทิ้งเค้ามา ทิ้งเค้ามา เรื่อยๆ เพราะแค่ เบื่อ แต่ถึงมีแฟนตั้งแต่เดก แต่ยังไม่เคยมีอะไรกะใครเลย และเคยคิดตั้งใจแน่วแน่ไว้ว่าจะเกบไว้วันที่เหมาะสมจริงๆ ส่วนตัวเปนคนตั้งใจเรียน รักเรียนมาก พ่อแม่ภูมิใจ เปนเดกดี แต่มีแฟนพ่อแม่ก้อรู้ไม่ว่าอะไร เพราะการเรียนก้อดีตลอด จนพอเข้ามหาลัย ...
เราเลิกกับแฟนเก่าที่ว่าตอนต้นตอนปี 1 เหตุผลเดิม ก้อคือเบื่อ แล้วพอเข้ามหาลัยก้อไม่ค่อยคิดเรื่องแฟน เพราะก้อมีกิจกรรมไรทำ ยังเปนเฟรชชี่ ก้อโอเค ชีวิตเรื่อยๆ แต่ก้อพอโสด ก้อเล่นเฟส เล่นแชทไรไปเรื่อย หาคนคุยไปแก้เหงา จนมาเจอแฟนคนนี้...
ก้อเจอในเฟส คุยกันเหมือนคนอื่นทั่วไป คุยกันไม่ถึงอาทิต ก้อนัดเจอกัน ที่ห้างแห่งนึง วันแรกที่เจอ เรามองออกเลยว่าเค้าชอบเรามาก คือเค้ามองเราไม่หยุด ไม่คลาดสายตาเลย ก่อนไปเจอก้อคุยกันว่าจะไปดูหนังกัน ตลอดเวลาที่เดินเข้าห้าง เดินไปเมเจอ หรืออะไร เค้ามองเรา และชวนเราคุยตลอด จนพอเข้าโรงหนังไป ก้อตามสเตป... นั่งมองหน้าเราจนเราเขิน หนังเหนิงไม่ดู (มองอีกมุมเหมือนไอพวกหิว) 55555 แต่เค้าก้อน่ารักดี แต่เราก้อยังไม่ไร พอซักแปปเค้าพูดขึ้นมาว่า ขอหอมแก้มได้มั้ย เราก้อแบบ ห้ะ? มองหน้าเค้าเขินๆแต่ไม่ตอบ เค้าก้อหอมเราฟอดนึง เราก้อ อืมมม งืมม... ก้อไม่ไร ก้อดูหนังต่อ จนจบ ก้อเดินออกจากโรงมาก้อไม่มีไร เค้าก้อพาไปกินข้าว ร้านในห้างแหล่ะ เสดละเค้าบอกให้เราเข้าเฟสบุคดู เค้าส่งคำขอว่าอยุ่ในความสัมพันอทิบายยากมาให้เรา เราก้อมองคิดแปปนึง ละกดรับเลย คือเค้าน่ารักอะ แต่เราก้อยังนิ่งๆ เค้าก้อดูดีใจที่รับ แต่เราก้อ งง ว่าทำไมไม่ใช้ แฟน แต่ไม่ได้ถาม เสดละพอจะกลับรถติดมวากจ้า แต่เราก้อไม่ซี ก้อรอรถได้ แต่เค้าบอกจะไปส่ง นั่งแทกไป เราก้อแบบเหย ไม่ต้อง
เค้าขอเรานั่นละ เค้าบอกถ้าได้ละจะรักเรามากกว่าเดิมด้วยซ้ำนะ ทำไมให้ไม่ได้ บลาๆพูดเยอะอะ ตามประสา เราก้อไม่ๆ จนทะเลาะกันเรื่องใหญ่มาก จนเราไม่ไหวบอกเลิกเค้าเลย เค้าเสียใจมาก บอกว่าเรื่องแค่นี้ไม่ให้ก้อไม่ได้ไร แต่ถึงกะต้องบอกเลิกเลยหรอ มันเกินไปมั้ย เราก้อเริ่มคิดตั้งแต่ตอนนั้นว่าเราคงไม่จริงจังกะคนนี้ละ เราก้อเริ่มมีคนอื่น คุยๆกะว่าแน่ใจแล้วจะวาร์ปหนีคนนี้ไปเลยเหมือนคนอื่นที่เคยทำมา คือไม่ไหวอะ ขออยุ่ตลอด แต่บางทีเราสงสารเค้าก้อไปช่วยเค้าบ้างเปนครั้งคราว แต่บางทีเค้าก้อเคยขอลองทำเงี้ย เราก้อเคลิ้มแล้วก้อให้ลองแต่ไม่ได้อะ เราไม่ทนเจบ เพราะมันเจบไง เราก้อไม่ทน ทำไมต้องทน เราไม่ได้อยากให้อยุ่แล้ว เค้าก้อลองอยุ่หลายครั้งแต่ไม่เคยทำได้ ละเค้าเหนเราเจบไม่ได้ด้วยเค้าบอกสงสารเรา ตลอดเวลาที่ผ่านมาเรื่อยๆเราก้อเหมือนแบบคือมันซ฿มซาบอะ เค้าพูดทุกวันเลยนะที่ขอเราอะ คือเราก้อรักเค้าอะ เริ่มรุ้สึกอยากให้ ก้อคิดเพ้อฝันไปเรื่อยว่าให้แล้วก้อมีไรกะเค้าคนเดียวเค้ามีไรกะเราคนเดียว คบกันจนแต่งงานกันมโนไป จนนวันนึง เราก้อให้เค้าก้อโอเค แต่เค้าตกใจว่าทำไมเราไม่เจบ เราก้องง เหมือนกันว่าทำไมไม่เจบ ก้อหลังจากนั้นเค้าก้อดูรักเรามากขึ้นจริงๆ ช่วงตอนนั้นก้อแฮปปี้ดี แต่ก้อได้ไม่นาน .... ในที่สุดเราก้อท้อง ตอนแรกที่รุ้ก้อตกใจทั้งคู่ว่าเกิดขึ้นได้ไง เพราะใส่ถุงทุกครั้ง แต่มีครั้งแรกอะที่ไม่ได้ใส่ เพราะเราคิดว่ามันน่าจะฝืด ลองสดดูละปล่อยนอกเอา มันถึงได้ เพราะเคยลองใส่ถุงมันไม่ได้ มันแห้ง พอเราทิ้งก้อเคว้งกันทั้งคู่แต่ยังรับมือได้ เค้าบอกจะดูแลเราดีที่สุด ไม่ทิ้งแน่นอน พ่อแม่เรารับรู้ก้อเสียใจเรื่องปกติ เค้ามาคุยกะพ่อแม่เรา ตกลงกันว่า เค้าจะรีบเรียนต่ออีก 2 ปี ให้จบเรวๆถ้าออกจากที่เรียนทั้งคู่มันจะไม่มีอนาคตกันทั้งคู่ เค้าบอก ละอีกอย่างที่บ้านเค้าก้อร้าย แม่พ่อก้อดุ แม่เค้ารุ้คนเดียวพ่อนน่าจะไม่รุ้ แม่เค้าพูดแค่ว่าให้ไปตรวจดีเอนเอ แต่เค้าบอกไม่ต้องสนใจ เค้าจะรับผิดชอบ ถึงที่บ้านเค้าจะยังไงก้อช่าง เค้าก้อมาหาเราอาทิตนึงครั้งสองครั้ง เราอยากไปไหนก้อพาไป ก้อยังมีความสุขดี เสดละเราเริ่มรุ้สึกว่าเค้าเปลี่ยนไป...
ไม่รุ้ว่าเพราะท้องแล้วคิดมากไปเอง หรือเค้าเปลี่ยนไปจริงๆ เรารุ้สึกว่าเค้าไม่ค่อยสนใจเราเท่าไหร่ หรืออาจะเปนเพราะเราว่างอยุ่แต่บ้านก้อเลยฟุ้งซ่าน เราก้อเริ่มงี่เง่าใส่เค้าว่าทำไมไม่สนใจเลย คิดมากไปต่างๆ เสดละก้อไปบอกเลิกเค้าอีก คิดว่าตัวเองจะเปนซิงเกิลมัม เค้าก้อรุ้สึกแย่อีกแต่ก้อยังตามง้อเรา ก้อคืนดีกัน เราก้อยังงี่เง่าอีก เอาเค้าไปเปรียบเทียบกับแฟนเก่าบ้าง พูดทำร้ายจิตใจเค้า จนเค้าทนไม่ไหวก้อโวยวายใส่เราบ้างละทีนี้ก้อทะเลาะกัน เราไปบอกเลิกเค้าอีก เค้าก้อยังง้อเราอีก จนกระทั่งเรางี่เง่าอีกว่าเปนไงอะ เลิกละคนปลอบใจเยอะเลยดิ เค้าทนไม่ไหว ก้อเลยบอกเราว่า เออ เลิกก้อเลิก เราก้อตกใจ เค้าบอกเค้าชอบคนคนนึงด้วย ไม่เอาเราละ เบื่อมาก เราก้อร้องไห้ ละก้อคิดตั้งแต่ตอนนั้นที่เรารุ้สึกว่าเค้าเปลี่ยนไปเพราะเค้าไปชอบคนอื่นแล้วนี่เอง เราก้อเสียใจมาก ก้อร้องไห้ จนเค้าไม่ไหว เค้าก้อเลยยอมง้อเราอีก ....
แต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิมละ เค้าบอกแค่ว่า เค้าจะอยู่ดูแลเรา สันยาว่าจะไม่ไปไหน แต่ไม่ขอใช้คำว่าแฟนตอนนี้ ขออยุ่คนเดียว ทบทวนอะไรเงียบๆ เค้าไม่ไหวแล้ว เค้าเหนื่อย เราก้อโอเค ทีนี้เราเปนฝ่ายง้อเค้าละ เราก้อจะรอเค้ากลับมาคบกันเหมือนเดิม แต่ตอนนี้ทุกอย่างเค้าบอกว่ายังเหมือนเดิมได้ ไปเจอ ไปไร คุยกัน ไลน โทสับ ได้เหมือนเดิม แต่เราก้อยังรุ้สึกทรมาน ที่มันยังไม่ใช่คำว่าแฟนซักที แล้วทีนี้จะทำไรเราก้อรุ้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิม ก้อมันไม่ใช่แฟนอะ เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้รักเราแบบเดิมอีกแล้ว เค้ารักเราเหมือนคนในครอบครัวคนนึง แต่เราอยากให้เค้ากลับมารักเราเหมือนเดิม ละสันยากะเค้าว่าจะไม่ทำตัวงี่เง่าเหมือนเดิมอีก จนตอนนี้เราก้อยังรอเค้าอยุ่ ทุกคนคิดว่าเราควรทำไงต่อดี ....