ไม่รู้ว่าผมรักเขา หรือรักตัวเองมากกว่ากัน...

ไม่ชอบให้แฟนใส่ขาสั้น ไม่ชอบให้พบป่ะผู้คนมากมาย ห้ามนู้นนั่นนี่ เวลาเค้าไปไหนมาไหนกับเพื่อนก็มานั่งน้อยใจคนเดียว แต่หลายๆครั้งผมบอกกับเธอว่า..ถ้าเจอคนที่ดีกว่าผมก็ขอให้บอกนะ เพราะผมอาจดูแลหรือทำให้เค้าสุขสบายมากไม่ได้ (ผมแค่รู้สึกว่าไม่อยากให้เค้ามาลำบากเพราะผมไม่ค่อยมี) เธอสวย ผมมันก็แค่สายม่อคนนึงที่ดันไปม่อเธอ ตอนแรกว่าจะขำๆ พอนานๆ เธอบอกว่าเธอจริงจรัง ผมอายเวลาเดินกับเธอ อายที่เราต่างกัน เรามันคนละระดับกับ ความรู้สึกนี้ติดมากับผมเกือบสามปี หรือผมอาจไม่ได้รักเค้าเลย หรือมันอาจจะเป็นแค่ความเคยชิน T_T