ผมกำลังจะเสียแฟนคนแรกไปครับ

ก่อนอื่นผมขอบอกอะไรนิดนึงนะครับ ตอนนี้ผมกับแฟนคบกันจะ 9 เดือนแล้วนะครับ แต่เหมือนมันจะไปไม่รอดยิ่งนับวันยิ่งแย่ครับ ผมรู้นะว่าผมทำผิดร้ายแรงแต่ผมก็ยังมึนครับไม่รู้อีกว่าทำอะไรให้เธอโกรธเกลียด(เป็นแฟนที่แย่จริงๆ) ล่าสุดที่ทะเลาะกันมาเหมือนเดิมครับจู่ๆเธอก็อารมณ์เสียอันนี้ผมงงจริงๆ ไปๆมาๆเธอบอกว่าถ้าชอบใครก็ไปคบกับคนนั้นสิถ้าไม่ได้ชอบเธอแล้วจะมาคบกับเธอทำไม  ผมนี้งงหนักกว่าเดิมเลยครับ  ผมกล้าบอกในฐานะลูกผช.เลยนะครับว่าผมไม่ได้พวกมองไปทั่ว  ไม่ได้มีแอบเก็บกิ๊กแอบคุย  ผมสาบานได้ ว่าผมมีแค่เธอคนเดียวจริงๆ  เวลาส่วนใหญ่ของผมก็จะใช่เวลาอยู่กับเธอตลอด เรียกได้ว่าผมตัวติดเธอเลย เธอคิดแบบนั้นว่าผมต้องแอบมีใครแน่ๆแต่เธอไม่ฟังคำอธิบายอะไรเลยครับ เห็นท่าทางยังไงตัดสินไปแบบนั้นไม่ถามผมเลย ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าเธอเห็นอะไร แต่ผมมีแค่เธอจริงๆ ตอนนี้ไม่ค่อยดีครับ เธออยากจะเลิกกับผมมากๆ เธอพูดว่า ผมไม่เคยเอาความรู้สึกดีๆหรืออะไรดีๆในตอนแรกคืนได้เลย จากที่เห็นทุกวันผมก็รู้ว่ามันแย่ลงขนาดไหน แต่ดูเหมือนผมจะทำอะไรลงไปผมก็ผิดครับ ผมพยายามทำแล้วนะครับผมยังไม่ยอมแพ้ แต่ทุกวันนี้ผมก็เหนื่อย อย่างวันนี้ เธอบอกจะรอดูว่าจะทำให้มันดีขึ้นยัง แล้วก็ส่งข้อคามต่อมาว่าอย่าได้มาคบกันอีกเลย
   ผมควรจะทำไงดีครับ ผมรู้สึกกดดันมากผมก็ไม่อยากเสียเธอไปยิ่งเป็นคนแรกด้วย ผมรักมาก แต่กำลังใจที่จะทำให้มันดีขึ้นก็ไม่มี แถมดูเหมือนยิ่งพยายามทำก็ยิ่งแย่ ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วครับ