เคยคิดถึงใครมากๆแต่ทำอะไรไม่ได้บ้างไหมค่ะ? หรือมันอาจจะเป็นเวรกรรมที่เราเคยทำไว้กับเขา...

สวัสดีค่ะเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคน คือกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา เราแค่อยากจะมาแบ่งปันเรื่องราวของเราให้เพื่อนๆได้อ่านกัน ยาวหน่อยนะค่ะ
เริ่มเลยแล้วกันค่ะ คือเราก็เป็นผู้หญิงๆตัวเล็กๆคนนึงที่อาจจะเหงา ต้องการเพื่อนคุยบ้างบางเวลา เรื่องนี้เริ่มเรื่องราวขึ้นเมื่อปีที่แล้วเองค่ะ เราชอบเล่นโทรศัพท์เรียกว่าติดเลยก็ว่าได้ ตอนนั้นเราได้รู้จักแอพบีทอค "เราไม่ใช่ผู้หญิงที่สวยมาก แต่เราก็เลือก"มั่นหน้าไปอีก ผู้ชายแอดมาเยอะนะค่ะ ทักมามีแต่เรื่งลามก เราเลยหยิ่ง แทบจะไม่ตอบใครเลย เลือกตอบแต่ผู้ชายหล่อๆ เรียนที่เดียวกัน 555 อ่ะต่อ... วันนั้นเราก็ค้นหาคนที่เล่นในระแวงใกล้เคียง จนได้ไปเจอ เขา(ผู้ชายในท้องเรื่อง) คือในรูป เขาดูเท่ห์มาก ขับมอไซค์แบบที่เราชอบ เวลานั้นรอไรอ่ะค่ะ กดไลค์สิค่ะ คิดในใจ "เฮ้ยยยย เท่ห์อ่าาาา ชอบบบบบบ" แต่ตอนนั้นก็ไม่กล้าแอดเขาไปนะค่ะ เราเป็นผู้หญิง แอดผู้ชายก่อนได้ไง ไม่ถึง5นาที เฮ้ยยย มือลั่น ตายล้าววววววว เขินจุง สักพักจ้า เขารับเราเป็นเพื่อน คือดีอ่าาา เราก็ไม่รีรอค่ะ ทักเขาไปเลยค่ะด้วยสติ๊กเก้อน่ารักๆ คือเขาตอบ แล้วเราก็ได้คุยกันค่ะ คุยกันมาเรื่อยๆแบบไม่เคยเห็นหน้า เห็นแต่รูปที่โชว์อยู่ในบีทอค ลืมบอกๆ เขาเรียนที่เดียวกับเราแหละ แต่คนล่ะคณะ แล้วมารู้อีกว่าเขาเรียนวิศวะ เฮ้ยยแกรรรรร ดิบดี ชอบ 55555555555 ก็คุยต่อ (ตอนนั้นเราก็คุยกับคนอื่นนะ คุยอยู่ประมาน2-3คน แค่คุยนะค่ะ) วันนึงเราได้มีโอกาสเจอเขาโดยบังเอิญ เฮ้ยยยยยย ไม่เหมือนในรูปอ่ะ แต่ก็ยังคุยต่อ อิอิ แต่เราก็คิดไว้อยู่แล้วนะ ว่าเขาคงไม่ได้คุยกับเราแค่คนเดียว จนเขาขอเฟชบุ๊คเรา ไม่รีรออีกตามเคย ให้สิค่ะ แต่ก่อนให้นี่ลบโพสในเฟชบุ๊คของตัวเองบานเลยค๊าา เพ้อเยอะ..หาย 55 แล้วเขาก็แอดมา จ๊ะ ด้วยสัญชาตญาณ ส่องด่วน ทั้งรูปทั้งโพสต่างๆนาๆจนแทบจะถึงโพสแรกๆเลยก็ว่าได้ คำพูดที่เจ้าของเฟชบุ๊คได้โพส มันจะบ่งบอกความเป็นตัวตนของเขาได้เลยนะค่ะ พอส่องๆจนพอใจก็เหมือนจะเดาออกว่าเขาเป็นคนอย่างไง เอ้อออ แล้วก็เรื่องแฟน เขามีแฟนรึป่าว อันนี้สำคัญสุด เฮ้ยยยย ไม่มี คือดีอ่ะ แต่อาการที่เขาโพสๆอ่า แบบเหมือนเขายังลืมคนเก่าไม่ได้ แต่เราก็ไม่สนใจนะ เราคิดแค่ว่า เราจะพยายามจูงมือเขาไปข้างหน้า ดีกว่าจมปลักแต่กับอดีต น่อวววว 555 เขาก็คุยกับเราดีนะ ดีมากๆเลย แต่เราเองอ่า ที่ยังไม่เลิกคุยกับคนอื่น ระหว่างที่คุยกับเขา เราคุยกับคนอื่นตั้ง3-4คนอ่ะ (แค่คุยนะค่ะ) จนแบบมีครั้งนึงแฟนเก่าเรากลับมาอ่า เราแบบอยากเอาคืนแฟนเก่ามากอ่าที่เคยทำเราเจ็บ ณ ตอนนั้นคือลืมเรื่อง เขา(ผู้ชายในท้องเรื่อง)นี้ไปเลย แฟนเก่าเราตั้งขึ้นคบในเฟชบุ๊คกับเรา เราก็มัวแต่คุยกับแฟนเก่าที่คิดแต่จะแก้แค้น แต่ก็แอบมีรู้สึกดีบ้างนะ(เลวจุง) จนลืมความรู้สึกที่เขา(ผู้ชายในท้องเรื่อง)มีให้เราไปเลย แต่เขาก็ยังทักมาหาเราในอินบ็อคนะ คือตอนนั้นเริ่มรู้สึกผิดแล้วอ่า ยิ่งนานวันเราก็รู้ว่าหัวใจตัวเองต้องการอะไร เราเลยตัดสินใจบอกเลิกแฟนเก่าคนนี้ที่ตั้งคบในเฟชบุ๊ค แล้วก็กลับมาคุยกับเขา ช่วงแรกๆหลังจากที่กลับมาคุยกับเขาคือเขาก็คุยกับเราปกติ แต่ก็พูดกับเรานะว่าเราไม่น่าเลิกกับแฟนเก่าคนนั้นเลย  แค่ตอนนั้นเราก็นอยแล้วอ่า ตอนที่เราอยู่กับเขาแฟนเก่าก็โทรมาหานะอยากให้เรากลับไป แต่เราตัดสินใจแล้วว่าเราเลือกเขา คนอื่นที่เคยคุยเราก็เลิกคุยหมดเลยนะ เพื่อที่จะคุยกับเขาแค่คนเดียว เราได้มีโอกาสอยู่กับเขา ไปกินข้าวด้วยกัน ได้ใกล้ชิดกับเขาได้พูดคุยเรื่องราวต่างๆ เขาก็บอกเรานะว่าเขาจะบวช เราก็แอบดีใจ แอบคิดว่าเขาจะชวน ไม่เลย ไม่ชวนสักหน่อย แต่เราก็ตั้งใจจะพับเหรียญโปรยทานให้เขาเลยแหละตั้งแต่ที่เขาบอก แล้วเราก็ยังได้นั่งอยู่กับเขาเวลาเขาสังสรรค์กับเพื่อน และรุ่นพี่  มันทำให้เรารู้สึกสำคัญมากเลยอ่ะ หรือสำคัญตัวเองก็ไม่รู้นะ ตอนนั้นเรารู้สึกดีมาก จนเกิดเป็นความรัก เรารักเขาไปแล้ววววว แต่เหตุการณ์ก็พลิกผัน เขาดันเริ่มไม่อยากคุยกับเราอ่ะ เขาไม่ค่อยตอบ ไม่ค่อยรับโทรศัพท์เรา เขาเปลี่ยนไปจนเห็นได้ชัด จนเขาพูดกับเราอ่ะ ว่าเราไม่น่าทำแบบนี้เลยเลิกกับคนนั้นเพื่อมาคุยกับเขา เพราะเขาเห็นว่าตอนที่เราขึ้นคบกับแฟนเก่า มีแต่เรื่องดีๆ เขาเลยรู้สึกผิด มั้งงนะ แต่อีกใจอ่ะ เราก็แอบนะคิดนะ ว่าเขามีคนคุยคนอื่นรึป่าว เขาเบื่อเรา เราโกธรเรา คิดไปต่างๆนาๆ จนร้องไห้เลยค่ะ ตอนนั้นรู้สึกนอยมาก พยายามหาเรื่องคุยกับเขา จนเขาลบเพื่อนเฟชบุ๊คอ่ะ เฮ้ยยยยย บ่อน้ำตาแตก คือแบบเราทำไรไม่ถูกอ่ะ คือเรารักไปแล้วอ่ะ ถ้าไม่รักจะไม่เสียใจขนาดนี้เลย เราก็ได้แต่ส่อง ส่องไปส่องมาเขาบล็อกเลยค่ะ ลบไม่พออ่ะ บล็อกอีกคิดดู เสียใจมากกกก ไม่ละความพยายามค่ะ เอาเฟชบุ๊คสำรองส่องสิค่ะ รออะไร ดีนะเขาเปิดสาธารณะ ไม่งั้นอดรับรู้ความเคลื่อนไหวของเขาแน่ๆ ส่องทุกวันเลยค่ะ จนวันนึงเขาปลดบล็อกอ่าแกรรรร ดีใจจจมากกก แต่ก่อนหน้านี้เพื่อนของเขา เข้ามาคุยกับเรา แรกๆเหมือนมาปลอบนะ เราก็ได้เพื่อนเขาคนนี้แหละที่ทำให้เรารู้สึกดีขึ้น เพราะเราไม่สามารถรับรู้เรื่องราวของเขาได้มาก (ก็คนมันเป็นห่วงนี้หน่าาา) เราเลยต้องหลอกถามเพื่อนเขาเกี่ยวกับตัวเขา เฮ้ยยยเรื่องพลิกอีก เพื่อนเขาดันมาจีบเราสะงั้น เราคิดว่าเราคุยปกตินะ แต่เพื่อนเราบอกว่าเราอ่าให้ความหวังกับเพื่องของเขาที่มาจีบเนี้ยมากเกินไป แบบยอมให้ขับมอไซค์มารับ-ส่ง เวลาไปเรียน แต่พอมาคิดอีกที เออว่ะ ให้ความหวังนี้หว่าาา จนเขารู้ว่าเราคุยกับเพื่อนของเขา เขาคงโกรธเรามากอ่ะ -..- เราก็แบบทำไรไม่ถูกอ่ะ เลยบอกให้เพื่อนเขาเลิกยุ่งกับเรา เราก็ตีตัวห่างเลย (รู้สึกได้ว่าตอนนั้นเราเลวมาก หลอกใช้เพื่อนเขา) แต่เราก็ขอโทษเพื่อนเขาไปแล้วนะ เขาคงโกรธเรามากอ่า อย่างว่าแหละเขาเป็นเพื่อนกัน เขามีไรก็ต้องคุยกัน ณ เวลานั้น เรากลายเป็นผู้หญิงที่ดูแย่และเลวมากในสายตาเขา ร้องไห้อีกแล้ว ขี้แงมากอ่า เราก็พยายามง้อเขานะ แอดเฟชบุ๊คเขาเลย เขาก็รับนะ แต่ก็ยังคุยไม่เหมือนเดิม พยายามทักนะ แต่ไม่กล้าทักบ่อย กลัวเขารำคาญ คิดถึงแทบใจจะขาดแต่ก็ทำไรไม่ได้ ได้แต่บอกเขาว่า อย่าหายไปไหนอีกก็พอ แม้แต่กดไลค์อ่า อยากกด ใจจะขาด ยังไม่กล้าเลย ตอนนั้นกลัวที่สุดเลยนะ คือกลัวว่าเขาจะลบเพื่อน ส่องทุกวัน ตั้งแจ้งเตือนเวลาเขาโพสอะไร ช่วงที่เราง้อ ดูเหมือนเขาก็มีคนอื่นนะ มีคุยๆกับผู้หญิงคนอื่น ลงรูปผู้หญิงในเฟชบุ๊ค เสียใจไหม? เสียใจนะ แทนที่ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นเรา แต่เราก็พยายามไม่คิดมาก เพราะผู้หญิงคนนั้นมาก่อนเรา คุยกับเขาก่อนเรา พอมาถึงวันเกิดเขา เราตั้งใจแล้วว่าเราจะซื้อของขวัญให้เขาตอนนั้นเขาชอบzippoมากค่ะ เราเลยไปหาซื้อมาให้จนได้ เราเอาของขวัญวันเกิดไปให้เขา เรามีโอกาสได้เจอเขาอีก ดีใจมากกก เขาเอาzippoเราโพสลงทั้งไอจีและเฟชบุ๊คเลย แต่zippo ไม่ได้มีเราให้แค่คนเดียวอ่าสิ(แอบนอยนิดนึง)แต่ไม่เป็นไร เราก็ไม่รู้ว่าเขาจะชอบหรือเปล่า เพราะเราสั่งที่ร้านสลักชื่อเขาไว้ข้างหลังzippoนั่นด้วย  หลังจากนั้นเขาก็โพสนั่นนี่ ตามปกติของเขานะค่ะ เราก็ยังส่องเฟชบุ๊คเขาต่อค่ะ ส่องไปส่องมาส่องทุกวัน เฮ้ยเขาเหมือนจะเลิกกัน มั้ง แอบดีใจ เพราะเรารอเสียบอยู่555 ก็คนมันรักไปแล้วอ่า ต่อให้นานเท่าไหร่ก็รอ แล้วนี้ก็ใกล้วันที่เขาจะบวชขึ้นมาทุกที อยู่ๆเขาลบเพื่อนเราในเฟชบุ๊คออกอีกแล้ว เฮ้ย เสียใจอีกแล้ว แต่ถ้าคิดอีกแง่มุมนึงเขาจะบวชแล้วนะ เขาคงไม่อยากเห็นเวลาเราโพสอะไรในหน้าฟีดมั้ง แม้แต่อินบ็อกก็ยังไม่ค่อยจะตอบเลย ตอนที่เขายังไม่ลบเพื่อน อารมณ์คล้ายๆคุยคนเดียวแหละ บอกฝันดี ทำไร ก็ไม่ค่อยตอบ จนมาถึงวันนี้เขาลบเราออกแล้ว ได้แต่นั่งนอยพร้อมกับพับเหรียญโปรยทานให้เขา เพราะเราตั้งใจแล้ว เราทำไรไม่ได้เลยนอกจากคิดถึงแล้วเป็นห่วงอยู่ห่างๆ เราเคยบอกเขาว่าเราจะรอเขากลับมาหาเรา แต่เขาเคยบอกกับเรานะ ว่าอย่ารอ พร้อมกับส่ายหน้า คือเสียใจ เสียใจมากกกก เราสัญญากับเขาเลยนะ ว่าจะรอ บวชแล้วสึกมาก็ยังจะรออยู่ เราจำได้นะ ว่าเขาเคยบอกกับเรา ว่าสึกมาค่อยว่ากัน คำพูดนี้แหละ ทำให้เราไม่กล้ามีคนอื่น ทั้งๆที่มีผู้ชายที่หล่อ ดี พร้อม มาจีบ เราก็ปฏิเสษหมด เพื่อเรารอเขาแค่คนเดียว ตอนนี้เราก็ไม่มีทางรู้เลยว่า ถ้าเขาสึกมาเขาจะยังเป็นเหมือนเดิมไหม เขาจะกลับมาไหม หรือเขาไม่ต้องการเราแล้วจริงๆ นี่เราต้องรอหรือเราต้องลืมเขากันแน่ แล้วถ้าเขาสึกมา เขาไม่ต้องการเราจริงๆ เราคงต้องยอมรับความจริง แล้วเดินถอยออกมาใช่ไหม? ถึงแม้ว่ามันจะเจ็บปวด แต่เราก็จะต้องยอมรับมันให้ได้หรอ? ทำใจให้ลืมมันยากนะ แต่เราก็ต้องผ่านมันไปให้ได้
ขอบคุณนะค่ะ ขอบคุณทุกคนที่อ่านจนจบ เพราะมันยาวมากจริงๆ เราก็แค่อยากจะระบายบ้าง เรื่องนี้เวลาเราคุยกับใคร มีแต่คนบอกให้เราพอ อย่ารอเลย ลืมเขาไปเถอะ บ้างก็ว่าเราต่างๆนาๆ เราแทบไม่มีที่จะยืน กำลังใจแทบจะไม่มีเลย (( ขอบคุณพันทิปด้วยนะค่ะ ที่แบ่งพื้นที่ให้ผู้หญิงคนนี้ได้แบ่งปันเรื่องราว มันอาจจะเป็นเรื่องไร้สาระของใครบางคน แต่สำหรับบางคนอาจจะกลั่นกรองออกมาจากหัวใจ ))