ผมมีโอกาสได้คบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่ค่อนข้างจะหน้าตาพอใช้ และเค้าก็เป็นคนที่เรียนเก่งมาก ส่วนผมก็เรียนปานกลางครับ ครั้งแรกที่เราเจอกันคือที่มหาลัยครับ ผมรู้สึกได้ว่าผมอยากรู้จักเค้า แล้วเราก็ได้คุยกัน เหมือนกับว่าทุกอย่างไปได้ดี ผมมีความสุขมากเพราะมันเป็นรักครั้งแรกในชีวิตของผม เราจะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด แทบจะอยู่ด้วยกันเลยก็ว่าได้ เค้าดูแลผมดีทุกอย่าง ซื้อข้าวมาให้ ดูแลผมเวลาไม่สบาย เราคบกันอย่างมีความสุขทุก พอเปิดเทอม บ้านของแฟนผมเค้าอยู่ไกล ประมาณสิบกว่าโล จากที่เรียน ผมก็ตื่นแต่เช้าทุกวันเพื่อไปรับเค้ามาเรียน เป็นเวลาเกือบหนึ่งเดือน ผมรู้สึกว่าเค้าแทบจะเป็นทุกอย่างในชีวิตของผม เพราะผมรักเค้ามาก ผมมีนิสัยที่ค่อนข้างอารมณ์ร้อน ไม่กล้าตัดสินใจอะไรที่สำคัญ และก็คิดมากกับทุกอย่าง แต่เค้าก็ดีกับผมตลอดเวลา เวลาผมเครียดจากเรี่องอะไร ก็มีเขาคนนี้แหละที่จะคอยกอดผม และให้กำลังใจผม ตลอดมา มันทำให้ผมทุ่มเททุกอย่างเพื่อที่จะรักเค้า ไม่ว่าจะไปไหนผมไปส่งเค้าตลอด เค้าจะกลับบ้านก็ไปส่งทุกครั้ง และผมก็หักห้ามใจตัวเองตลอดที่อยู่กับเค้า เพราะผมอยากที่จะแต่งงานกับเค้าในวันที่ผมพร้อมรับผิดชอบทุกอย่าง ผมอยากให้มันเป็นแบบนั้น ผมอยากจะอยู่กับเค้าไปตลอดชีวิตของผม ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ผมกับเธอก็มีเลิกกันหลายครั้ง แต่ผมก็ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เค้ากลับมา แต่ก็เหมือนกลับว่าทุกครั้งที่ห่างกัน ประมาณว่าผมกลับบ้านต่างจังหวัด เลยทำให้ต้องห่างกัน แต่ก็คุยเฟสกันตามปรกติ แต่สุดท้าย เราก็กลับมาคบกันเหมือนเดิม จนผมรู้สึกเหมือนกับมันเป็นเรื่องปรกติไปแล้ว แล้ววันหนึ่งก็ทะเลาะกัน เราทั้งสองโมโหกันมาก แล้วเธอบอกว่าจะกลับบ้าน โดยที่เธอขี่รถกลับเอง ผมก็โมโหมากแต่ผมก็ขี่รถตามเธอไปเพราะว่าเป็นห่วงว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นผมคงจะเสียใจไปชั่วชีวิต และสุดท้ายก็ทำให้ผมเลิกกับเค้า และวันรุ่งขึ้นเค้าก็โทรมา แล้วบอกให้เอาของไปให้ แล้วเธอก็ร้องให้แล้วก็เข้ามากอดผมแล้วบอกว่าเค้ายอมอยู่ในสถานะอะไรก็ได้ขอแค่ได้อยู่กับผม พอได้ยินคำนี้ทำให้ผมใจอ่อนแล้วกลับไปคบกับเค้าเพราะว่าผมรักเค้ามาก แล้วกลับมาคบกันอีก พอผมกลับบ้านเพราะว่าเป็นช่วงเทศกาล เธอก็บอกเลิกผมอีก พอผมได้กลับไป ผมก็รีบไปซื้อดอกกุหลาบแล้วเอาไปให้เธอเพื่อง้อ แล้วเธอก็เหยียบดอกกุกลาบผม แล้วขว้างมันทิ้งทำให้ผมเสียใจมาก แต่เพราะอะไรไม่รู้อยู่ดีดีเค้าก็ให้ผมกลับไป ผมก็ไม่ได้คิดอะไร แล้วก็อยู่กับเค้า ผมทำเป็นมองข้ามทุกอย่างที่เค้าทำเพื่อที่จะได้อยู่กับเค้าและรักเค้าได้ต่อผมยอมทุกอย่าง แต่แล้วมันก็มาถึงจุดจบ เค้าบอกเลิกผมในอาทิตย์ที่จะสอบ final ผมเลือกที่จะไม่กลับไม่ง้อเค้าตอนนี้เพราะว่าผมห่วงอนาคตของเค้า ผมจึงยอมที่ต้องทนเจ็บแล้วก็อ่านหนังสือไปด้วย มันเป็นช่วงที่ทรมาณมาก และผมก็ตั้งใจที่จะกลับไปง้อเค้า สุดท้ายผมก็ขอเค้าแค่ 1 วัน เพื่อให้ผมได้อยู่กับ ผมพาเค้าไปเที่ยวที่เค้าอยากไป ผมเลี้ยงเค้าทุกอย่าง แต่เค้าทำเหมือนไม่เห็นหัวผมเลย ถ่ายรูปลงเฟสบุ๊ก แล้วบอกว่ามาคนเดียว ผมก็อดทนทุกอย่างคิดว่า ผมมีความสุขที่ได้อยู่กับเค้าก็เพียงพอแล้ว หลังจากนั้นเราก็ไปดูหนังกันเค้าก็กลับมาทำแบบเดิมอีก พับตั๊วดูหนังแล้วถ่ายใบเดียวแล้วก็บอกว่ามาดูคนเดียว ผมเจ็บปวดมากแต่ผมก็ทนได้ แต่แล้ววันหนึ่งเค้ากลับมาบอกว่าจะให้โอกาส แต่แล้วเค้าคุยกับผู้ชายกับอีกคนมันทำให้ผมเจ็บปวดมาก อะไรก็ทนได้ ผมจึงเลือกที่จะเดินออกมา แต่ไม่ว่าผมจะพยายามลืมเค้ายังไง ก็ไม่สามารถลืมเค้าได้ เพราะว่าผมรักเค้ามาเกินไป แต่สุดท้ายผมก็ต้องกลับมาง้อเค้าแต่เค้าก็ไม่เห็นหัวผมเลย ตอนนี้ผมไม่รู้จะทำอย่างไงแล้ว ผมอยากจะอยู่กับเค้าแต่ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ อะไรผมก็ทุ่มเทเพื่อเค้าทุกอย่าง ไม่ว่ายังไงผมก็เลือกที่จะกลับมาดูแลตัวเองมากขึ้น พยายามแก้ไขในสิ่งที่เค้าบอก ผมไม่สามารถเริ่มต้นใหม่กับใครได้เลย