ผมขอใช้พื้นที่ตรงนี้ ระบายความรู้สึกหน่อยนะครับ เมื่อกี้ผมพึ่งโดนปฏิเสธไป มันเป็นความรู้สึกที่แบบว่า "อีกแล้วหรอ?" ใช่ครับ อีกแล้วหรอที่โดนปฏิเสธ โดนมานับครั้งไม่ถ้วน ตลกโชคชะตาตัวเองมากๆครับ ไม่เคยมีแฟนเป็นตัวเป็นตนกับเขาเลยสักที พอบทจะมี ผมก็มารู้ทีหลังว่าตัวเองกำลังเป็นชู้ ไม่ใช่แฟนตัวจริง หรือบางครั้งที่คนหลายใจชอบทำกันคือ คุยหลายๆคนเผื่อเลือกนั้นแหละครับ โดนหลอกมานับครั้งไม่ถ้วน ไม่พ้นแม้กระทั้งเรื่องเงินทอง ไม่เคยไปไหนมาไหนกับ มนุษย์ที่เรียกว่าแฟนเลยสักครั้ง ไม่เคยไปกินข้าวกับแฟน ดูหนังกับแฟน หรือนอนกอดกับแฟนเลยสักครั้งในชีวิต เคยนอนแต่กับพ่อแม่ ดูหนังก็ดูกับพ่อแม่ ผมรักท่านทั้งสองครับ แต่บางทีเรื่องแบบนี้ก็ควรแยกแยะให้ออก พ่อแม่คือผู้บังเกิดเกล้า ไม่ใช่แฟนที่สามารถไปไหนมาไหนกับเราได้ตลอด มันเหงานะครับ ทั้ง ๆ ที่ครอบครัวผมมีความสุขสมบูรณ์ดีทุกอย่าง แต่เมื่อเริ่มเข้าสังคมที่เรียกว่า มหาวิทยาลัย เจอคนมากหน้าหลายตา ในกลุ่มพ้องเพื่อนที่สนิทกัน ผมเป็นคนเดียวที่ไม่โดนจีบ ไม่โดนเลือก มันทำให้ผมเป็นโสดอยู่คนเดียวในกล่ม ไปไหนกับใครก็ไม่ได้เกรงใจ เพื่อนๆก็อยู่กับแฟน ส่วนผมนอนอยู่บ้าน อยู่กับครอบครัว #ดึงเข้าเหตุการณ์เมื่อกี้ที่ผมเจอเจ็บมากเลยครับ ถึงกับน้ำตาไหลออกมาเลย ผมแค่อยากระบายออกมา ระบายผ่านเพื่อนไปแล้วผมรู้สึกไม่พอ เพราะเพื่อนก็อยู่กับแฟนกันทุกคน T^T มันเลยทำให้ผมคิดว่า จะมีสักกี่คนที่มีโชคชะตา ตลกขับขันแบบนี้ 555+T^T อายุ 20 ปีเต็มๆ ให้ตายสิ ! รันทดมากครับ ทำไมผมถึงมีชะตากรรมด้านความรักที่อาภัพได้มากขนาดนี้ครับ? เพื่อน ๆ เคยรู้สึกเหมือนไม่มีตัวตนในสังคมมั้ย? ตอนนี้ผมกำลังเผชิญกับมันอยู่ ผมท้อมากเลยฮ่ะ
ปล. งดดราม่าใส่ผมนะครับ ผมท้อต้องการกำลังใจมากกว่า
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ดูหน้าตาผมได้ที่โปรไฟล์เลยครับไม่ใช่คนขี้เหร่มากมาย แต่ก็พอดูได้ พอไปวัดไปวา ไม่ใช่กระทู้ขำนะ ไม่ตลกเลย T^T
เกิดมา20ปีเต็ม ยังไม่เคยมีแฟนเลยสักครั้งในชีวิต !
ปล. งดดราม่าใส่ผมนะครับ ผมท้อต้องการกำลังใจมากกว่า
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้