ถ้าเจอแบบเรา ควรจะหาทางออกยังไงค่ะ

สวัสดีค่ะ กระทู้ที่เราตั้ง หากอ่านแล้วงง หรือมีข้อผิดพลาดยังไง ขอขอโทษล่วงหน้าค่ะ
เรามีเรื่องขอคำปรึกษา+ระบายค่ะ

เริ่มเรื่องเลยนะคะ
เราเป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ใครอยู่กับเราก็เหมือนเราไม่มีตัวตนนั่นละ
เราอยู่เหนือมาตลอดค่ะจนช่วงประมาณม.1 แม่ส่งเรามาอยู่ที่นนท์กับพ่อคะ ด้วยความที่เราเป็นคนเงียบๆเป็นคนไม่พูดไม่จา เราเลยไม่ค่อยมีเพื่อนคะ ที่สนิทจริงๆ มีไม่กี่คน จนกระทั่งเราเรียนพิเศษภาษาอังฤษ (เราค่อนข้างชอบภาษาค่ะ ทั้ง อังกฤษ จีน แค่ชอบแต่ไม่เก่งหรอก) เราเจอกับเพื่อนใหม่ 2 คนค่ะ เป็นลูกครึ่ง คนนึงเป็นเกย์ค่ะ อีกคนเป็นผู้ชาย เอาชื่อย่อ คนที่เป็นเกย์คือK และผู้ชายอีกคนคือN ล่ะกันนะคะ เรารู้จักกับN ไม่นานก็คบกันค่ะ (N เป็นคนขอคบ) แต่ไม่นานก็เลิก เพราะจับได้เพราะเป็นเกย์ค่ะ โคตรช็อตเลย แฟนคนแรกด้วย ทำให้เราไม่กล้าคบกะผู้ชายค่ะ กลัว

ช่วงนั้นเฮิร์ทๆ รอบตัวก็มีแต่ ทอมดี้ ไรงี้ เลยเป็นประชดมันซะเลย ตอนแรกก็ตามกระแส คนรอบตัวเป็นเลยเป็นตาม แต่กลับไปชอบผู้หญิงด้วยกันจริงๆ คนแรกชื่อย่อ D อีกคน W ค่ะ แต่ไม่ได้คบกัน เรากลัวเสียเพื่อน แล้วเราก็คบกันผู้หญิงด้วยกันนะคะ แต่ไม่ใช่ D กับ W คบมาเรื่อยๆ เค้าเบื่อเราก็เลิก เราไม่เคยบอกเลิกใครก่อนนะ มีแต่คนขอเลิก

เรื่องที่เล่ามาช่วงแรกแค่เกริ่นค่ะ ถัดจากนี้จะระบายและขอคำปรึกษาค่ะ

จนจบ ม.3 เราย้ายมาเรียนปวช.ที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง เราตั้งเป้าไว้ว่า จะไม่คบใครอีก ไม่ว่าชายหรือหญิง เราก็เรียนๆ แต่เกรดแย่ลง (จากไม่เคยต่ำกว่า 3.7 ลดเหลือ 3.5) แต่เราก็ไม่ได้ซี เพราะ เราคิดว่าอาจเพราะเริ่มเรียนใหม่ ยังไม่คุ้น เดี๋ยวเกรดก็เพิ่มเหมือนเดิม แต่พอขึ้นปี 2 เราเจอกับพี่คนนึงค่ะ เรียกย่อว่า พี่G ล่ะกัน เราค่อนข้างถูกชะตากับพี่G ยังไงบอกไม่ถูกชอบคุยกับพี่เค้า คุยกันแค่ 13 วัน เราก็คบกันเลยค่ะ

แรกๆ พี่เค้าก็แสดงอาการหึงออกมาให้เห็นมาชัดเจนเลยค่ะ แค่เราคุยหรือเดินกับเพื่อนผู้ชาย เค้าทั้งโกรธ น้อยใจ งอนเรา เราก็ต้องง้อ เฉพาะช่วงแรกๆนะคะ เราจำได้เลย เราง้อทางแชท อ่านไม่ตอบค่ะ เราเลยโทรง้อ ไม่รับสายปิดเครื่องหนี แล้วเค้ายังเจ้ากี้เจ้าการห้ามโน่นนี่สารพัด เช่น
ห้ามแต่งตัวโป๊ เสื้อคออ้านิดนึงก็ไม่ได้ เสื้อห้ามรัดหน้าอกเกิน ตอนไม่อยู่ด้วยกันห้ามใส่กระโปรง ยกเว้นกระโปรงนักเรียน กระโปรงนักเรียนก็ห้ามสั้น จะเดินจะขึ้นลงบรรได ให้ปิดกระโปรงดีๆ ไรงี้ ซึ่งพวกนี้เราทำได้อยู่แล้ว แล้วเราก็ทำตามตลอด
ห้ามกลับบ้านเย็นเกิน 5 โมง ถ้าเค้าไม่ได้ไปส่ง อย่าเถลไถล ต้องตรงกลับบ้าน ห้ามไปเที่ยวที่ไหน ถ้าไม่มีเค้าไปด้วย เราก็ทำตาม
ห้ามมองผู้ชายคนอื่น ห้ามคุยกับเพื่อนผู้ชาย ยกเว้นเรื่องงานและเรื่องเรียน
เรื่องเฟสบุ๊ค รหัสเฟสเราให้เค้าหมดเลย จะทำอะไรกับเฟสเราก็ได้ ไลน์ใครส่งไรมี เราไม่เคยลบเลย ให้เค้าเช็คมือถือตลอด
และมีอีกสารพัดเลย
ทั้งหมดนี้ เหมือนจะไม่มีปัญหาอะไร เราก็ทำตามที่เค้าบอกหมด
แต่มันมีปัญหาตรงที่เพื่อนค่ะ ตอนแรก เพื่อนเราก็ยอมรับแฟนเราค่ะ แต่หลังคบกันได้ 2-3 เดือน เพื่อนเริ่มแอนตี้แฟนเราค่ะ เราเคยถามเหตุผลแล้ว เพื่อนเราให้เหตุผลว่า ถ้าเราไม่เปลี่ยนไป เพื่อนก็คงไม่แอนตี้แฟนเรา (เมื่อก่อนเราค่อนข้างเรียนเก่ง และไม่เคยขาดเรียนค่ะ ไม่พูดคำหยาบ จนมาคบกับแฟนคนนี้ ทั้งเราพูดคำหยาบ เกรดตก ขาดเรียนบ่อย)
ตั้งแต่เพื่อนแอนดี้แฟนเรา เรากับแฟนก็เริ่มทะเลาะกันบ่อยขึ้น บ่อยมากวันเว้นวันเลยค่ะ จนเราบอกเลิกแฟนเราค่ะ (ครั้งแรกที่เป็นฝ่ายบอกเลิก) แต่แฟนเราก็กลับมาง้อ จนคืนดีกัน เป็นอย่างนี้อยู่หลายครั้ง
จนเราขึ้นปี 3 แฟนเราจบออกไปทำงาน เรายังเรียนอยู่ แต่ก็ยังมีปัญหาแบบเดิมๆค่ะ เพื่อนแอบจิกกัดแฟนเราด้วยคำพูด แต่น้อยลง แฟนไม่ได้ยินก็จริง แต่เราได้ยินค่ะ รู้สึกไม่ดีเลย
เรากับแฟนก็ทะเลาะกันเหมือนเดิม เราเลยประชดโดยการไม่ไปเรียนค่ะ เพื่อนเลยยิ่งไม่พอใจแฟนเราไปใหญ่ เราไม่เข้าใจเลย ถ้าเราเปลี่ยนไป ก็หน้าจะแอนตี้เราสิ ไม่ใช่มาแอนตี้แฟนเรา
มีช่วงนึงเราเครียดมากๆเลย คิดฆ่าตัวตาย ทั้งกรีดแขน(แต่ไม่เป็นอะไร รอยที่กรีดหายไวมาก แค่ 2-3 วัน) กินยาพารา ยานอนหลับทีล่ะมากๆ(แต่เช้ากลับตื่นขึ้นมา ไม่เป็นอะไรแต่ปวดหัวนิดหน่อย)
เราแทบเป็นบ้าเลยเจอเรื่องแบบนี้ จนแบบ จากที่เราเป็นคนใจเย็นอดทนเป็นเลิศ กลายเป็นคนขี้โมโห อารมณ์ร้อน หงุดหงิดง่าย อดทนกับอะไรไม่ค่อยจะได้เหมือนก่อน
เราเคยคิดจะลาออกจากโรงเรียน แล้วหนีไปอยู่ไกลๆ แต่แม่เราขอไว้ แม่อุตสาห์ส่งเรียนมาถึงขนาดนี้ ขอให้จบปี 3 ก่อน แล้วเราอยากทำอะไรก็ตามใจ
จนวันนี้ค่ะ เราไม่ไหวกับมันแล้ว อยากทำตามที่แม่ขอนะ แต่มันไม่ไหวแล้ว
เราทะเลาะกับแฟนอีกรอบ เคลียร์กันถึงตี 3-4 ค่ะ แฟนมาง้อเหมือนเคยแล้วคืนดีกัน
เช้ามาต้องไปเรียนแต่เราไม่ไหวค่ะ เราเลยหยุดเรียน(ประชดแฟนไปในตัว) ตั้งแต่เปิดเทอมมาเราหยุดเรียนครั้งนี้เป็นครั้งที่ 6 แล้วค่ะ (โรงเรียนที่เราเรียน ปี3 มีออกฝึกงาน ถ้าหยุด+กับทำความผิดเกิน 10 ครั้งจะโดนตัดผม และไม่ให้ออกฝีกงานค่ะ รวมกับที่เราหยุดกับมาสายก็เป็น 7 ครั้งแล้ว)
วันนี้ที่เราหยุดมีงานเยอะด้วยค่ะ (คือตอนนี้ เรากำลังฝึกงานที่โรงเรียน ทำหน้าที่Dc ร่วมกับเพื่อนอีกคน ถ้าเราไม่มา เพื่อนต้องทำเยอะ และเวลาฝึกเราจะไม่พอด้วยค่ะ) เพื่อนเราเฟสตามกับโทรตาม แต่เราไม่ได้รับ หรือเปิดดูค่ะ (เราเพิ่งตื่นมาดูตอนเที่ยง) เราโทรคุยกับเพื่อนค่ะ แล้วบอกสาเหตุตรงๆว่าทำไมไม่มาเรียน (เราไม่ชอบโกหก) เพื่อนไม่พอใจตามเคย พอจะเข้าใจเหตุผลอยู่เพราะอะไร เพราะเราทำไม่ดีด้วย แค่ทะเลาะกับแฟน ไม่หน้าทำให้เพื่อนเดือดร้อน เพื่อนในเลยพร้อมใจ โพสหน้าเฟสเราเลยว่า "คบกันและแย่ก็เลิกเหอะ"
ตอนนี้เราเครียดมากๆเลย แฟนเราก็บอกว่าไม่ต้องเครียด แฟนเราชินกับเพื่อนเราแล้ว แต่เราเครียดค่ะ
เราอยากจะบอกกับแม่ว่า เราขอเรียนรอบวันอาทิตย์วันเดียวเถอะ เราไม่ไหวแล้ว เราอยากออกมาทำงานหาเงินอยู่คนเดียวเงียบๆ เงินทุกบาทที่แม่เหนื่อยส่งเราเรียนมา เราจะทยอยคืนแม่ให้หมด ถึงเราเรียนจบไม่สูง แต่เราก็จะหางานทำงานเลี้ยงพ่อแม่ เลี้ยงตัวเองให้ได้ เราไม่ไหวกับสภาพที่เราเป็นตอนนี้ เราอยากบอกกับแม่ตอนนี้ แต่เราไม่กล้า
เราควรจะทำยังไงดี เราตันไปหมดแล้ว
จะแนะนำ หรือจะด่าอะไรตามสบายค่ะ โดนมากกว่านี้ก็คงไม่เป็นไรล่ะ เราอยากได้ทางออกอย่างเดียว ณ ตอนนี้
ขอบคุณทุกความเห็นค่ะ
ถ้าผิดกระทู้ขออภัยค่ะ
แก้ไขข้อความเมื่อ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่