ถ้าเป็นเพื่อนๆเจอแบบนี้จะทำอย่างไง

เรื่องมีอยู่ว่าเราคบทอมคนนึงมา7ปี ตลอดเวลาที่คบกันมาที่บ้านไม่ชอบและคอยกีดกันตลอด แต่ด้วยเลือกที่จะทำงานนอกบ้านเพื่อไม่ให้มีปัญหา แต่เมื่อ2ปีก่อนได้กลับมาช่วงเปลี่ยนงาน เลยทะเลาะกับแม่อย่างรุนแรงจนแม่ช็อคเกือบเข้าโรงพยาบาลและได้ยื่นคำขาดให้ตัดขาดจากทอมคนนี้ และให้กลับมาช่วยงานที่บ้าน ด้วยความสงสารแม่และห่วงพ่อด้วยเลยตัดสินใจบอกเลิกไป แต่ไม่ได้บอกเหตุผลใดๆกับแฟนเลย และเงียบหายไปประมาณ1อาทิตย์และหลังจากนั้นเค้าก็ง้อและทำทุกอย่างเพื่อให้ได้คุยกัน เราเลยกลับมาคุยกันอีก แต่พยายามคงสถานะเพื่อนไว้ และเราก็ไม่ได้เจอกันเลยปีนึงเจอกันครั้ง-2ครั้งได้ ความรู้สึกตอนนั้นเสียใจมากและสับสนมาก ไม่รู้จะทำตามใจตัวเองดีหรือทำเพื่อคำว่ากตัญญูดี มันขัดแย้งระหว่างความถูกใจ กับความถูกต้อง รู้ว่าลึกๆก็ยังรัก แต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ จึงไม่กล้าให้ความหวังแฟนอีก จนวันนึงแฟนย้ายที่ทำงานใหม่และไปผ่านได้ประมาณ4เดือน แฟนได้บอกมาว่ากำลังเปิดใจให้คนใหม่นะ ตอนนั้นบอกตรงๆว่าใจหล่นไปเลยทำอะไรไม่ถูก เสียใจและร้องไห้หนักมาก แต่แฟนก็ยังยืนยันว่าไม่ได้รัก แค่คุยๆกันเฉยๆ 2เดือนต่อมาแฟนต้องย้ายงานอีกและได้มาทำงานกับผู้ญคนใหม่ที่เค้าคุยกัน เราก็ถามนะว่าแล้วเรื่องของเราจะเอายังไง เค้าก็ยังยืนยันว่ารักเราเหมือนเดิม และไม่คิดจะรักใคร แต่บางทีสถานการณ์และเหตุการณ์ต่างๆมันบังคับให้เป็นแบบนี้เพื่อความอยู่รอด เลยจำใจต้องไปอยู่กับผู้ญคนใหม่เพื่อลดภาระต่างๆ และงานที่ใหม่เค้าก็ชอบและสนุกมากด้วย ทุกวันนี้เรายังคงคุยกันอยู่เหมือนเดิม แต่กลายเป็นว่าแฟนต้องแอบคุยเพื่อไม่ให้ผู้ญคนนั้นรู้ และเราต่างก็ยังหวังว่าอนาคตเราจะได้อยู่ด้วยกัน เพียงแต่ตอนนี้ทุกคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด อยากถามเพื่อนๆว่าถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้เรายังควรรอต่อไปมั้ย ทั้งๆที่เราก็ยังตัดใจไม่ได้.. สงสารผู้ญคนนั้นที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลย แต่ก็สงสารตัวเองที่ยังคงรักอยู่..

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่