สวัสดีค่ะเพื่อนชาว Pantip คือเข้าเรื่องเลยน่ะค่ะ คือพึงเลิกกับแฟนมาได้ 2 เดือนแล้วค่ะซึงแฟนเราจะอายุมากกว่า 1 ปี ก็ตอนนี้เราเรียนจบแล้วแต่ยังไม่รับปริญา ส่วนเขาจบก่อนรับก่อนเราเมือปีที่แล้ว ซึ้งพอช่วงก่อนเลิกกันเราก็อยู่แฟนแต่แฟนทำงานแล้วเราก็อยู่บ้านเฉยๆเพราะขอทางบ้านว่าขอเวลาพักสักเดือนน่ะ แต่ก็หาสมัคงานทิ้งไว้ ถ้าหาไม่ได้ก็จะกลับไปช่วยงานที่บ้าน ต้องบอกก่อนเลยน่ะว่าเราหน้าตาไม่ค่อยดี เลยไม่มีใครมาจีบ

เอ้าละเข้าเรื่องจริงๆเลยน่ะค่ะ คือเราแฟนคบกันมานานมากรู้จักกันตั้งแต่มัธยมต้นแต่คบกันก็ช่วงมัธปลาย จนจบมหาลัย คบกันจริงจังมากเค้าเป็นคนแรกสำหรับเรา ปัญหามันเริ่มเกิดเมือเขาเรียนจบก่อนเรา เขาได้ทำงานได้ย้ายไปสอนที่วิลัยแห่งหนึ่งมีถึง ปวส ค่ะ ซึ่งช่วงแรกๆก็ไม่ค่อยมีปัญหาพอนานๆไปมันไม่ได้อยู่ด้วยกันใช่ไหมค่ะเขาก็เริ่มมีคนมาคุยด้วย ซึ่งก็มีทั้งเด็กในวิลัยมาจีบบ้าง ครูในวิลัยบ้าง ไรงี้ ก็เริ่มทะเลาะกัน จนเราจบรอรับปริญา เราก็ขอไปพักอยู่เขาสักเดือน สองเดือน ซึ่งช่วง คือเราอยู่บ้านเราจะทำงานบ้านทุกอย่าง รีดเสื้อ ซักผ้า ทำทุกอย่างยกเว้นทำกับข้าวเพราะเราทำไม่เป็น เขาจะชอบว่าให้เราเรื่องเสื้อผ้าเป็นส่วนมากว่าทำต้องซักไม่สะอาดนูนนี้นั้น เราจะเป็นคนมีระเบียบทุกอย่างของในบ้านเราจะจัดหมด ยาตัวไหนที่เขาต้องกินเราจะจัดไว้ให้หมด เล็ปมือเท้า เราตัดให้เค้า ผมเราก็ตัดให้ หลังเลิกงานเขาจะชอบมานอนตักแล้วเล่นเกมในมือถือ เราก็จะแคะขี้หูให้บ้าง หาผมงอกให้บ้าง ก็ดูมีความสุขดีน่ะ จน2 อาทิตย์สุดท้ายก่อนเราจะกลับ เราพูดกับเขาว่า นี้คบกันมานานขนาดนี้คิดจะแต่งงานกันไหม เราก็ถามตามประสาผู้หญิงอ่าเนาะ เขากลับตอบกลับเราว่า ไม่รู้ เราก็นอยด์น่ะแต่ก็ไม่พูดอะไร เรื่องเกิดเมือวันต่อมาเขาลืมเอาโทรศัพไปทำงาน เราก็เลยนิดหนึงอ่ะน่ะ แอบไปดูแชทเขาไลน์เขา คือปกติไม่เคยดูน่ะเพราะคิดว่าเขาคงไม่นอกใจ พอไปดูเท่านั้นแหละน้ำตาเราไหลเลย คือเขาแอบคุยกันกับอาจารย์อีกคนที่สอนอยู่ที่เดียวกัน ซึงเราไม่เคยรู้มาก่อนเลย เเล้วที่หนักกว่านั้นคือ เขาก็คุยกับรุ่นน้องในมหาลัยที่เราเคยขอให้เลิกคุยลบเฟส ไปมือตอนเรียน เราเหมือนแบบทำไรไ่ถูก น้ำไหลร้องไห้หนักมาก จนสักพักเขาก็กลับมาเอาโทรศัพ เราก็ถามแฟนเลยว่าตกลงมันยังไง เขาก็เราว่าแค่คุยเฉยๆ แถบด่าเราว่ามาค้นทำไม งี้เง่าอ่า ทำนองนี้ เราก็เลยขอเขาว่า วันนี้ลางานมาคุยกันจริงๆได้ไหมเราอยากคุยให้รู้เรื่อง แต่เขากลับบอกเราว่า เก็บของไป ไม่พอใจก็กลับไปเลย หน้าเบืออ่ะ แล้วก็ขี่รถออกไปเลยก็ตอนั้นก็ยอมรับว่าเราก็พูดแรงใสเขาน่ะ จนเขาเลิกงาน เราก็รอว่าจะคุยกับเขาน่ะ แต่เขากลับโทรมาบอกเราว่าต้องเข้าไปในเมือง แค่นั้น แล้วไม่บอกเราเลยว่าไปไหนกลับกี่โม่ง แถบปิดเครื่อง เราก็ทั้งโกดทั้งเป็นห่วงเพราะมัน 4 - 5ทุ่มแล้ว เขาไม่กลับมาเลยเราก็เฟสไปถามเพื่อนเขาว่าเขาไปไหนได้ไปด้วยกันไหมเขาไปกับใคร พอเรารู้ว่าเขาพาอาจารย์คนนั้นไปเปลี่ยนเหล็กตัดฟัน แล้วก็ไปกินข้าวนูนนี้นั้น เราโกดสุดขีด ถึงขันทุบวดโหลดที่เราเคยพับดาวแล้วเขียนความรู้สึกตอนไม่อยู่ด้วยกันทิ้ง เอาโน๊ตบุคเขาไปซอน แล้วโกหกเขาว่า เอาไปทิ้งโกดมากแบบเราก็พูดว่าเออมีเงินไปเทียวมีน่ะทำไมเงินซื้อโน๊ตบุคใหม่ไม่มี พอเขากลับถึงบ้านเท่านั้นแหละคือทะเลาะกันถึงขั้นลงมายลงมือ  เราร้องไห้หนักมากถามเขาว่าจะเอายังไงว่ามาเลย ทำแบบนี้ทำไม เขาก็ไม่ตอบเขาก็มีแต่อโทษ จนเช้า เราก็เก็บของจะกลับบ้านแล้วก้เอาของที่ไปซ้อนมาคืนให้เขา เขาก็ไปส่ง คือตอนนั้นต่างคนต่างไม่พูด แต่เราอ่ะเสียใจสุดๆที่เขาไม่ง้อเราเลย จนเราถึงบ้าน เขาส่งข้อความมาบอกว่า เลิกกันเถอะ ไม่อยากเหตุการณ์แบบนั้นอีก เราก็โหเลยค่ะร้องไห้หนักมาก พอเปิดเฟสเขามาเห็นเขาดูมีความสุขกับคนนั้นเรายิ่งร้องไห้หนักกว่าเดิม ประมาณสิ้นเดือนเราก็ได้ข่าวว่าย้ายมาอยู่กรุ่งเทพ ก็ไม่ไกลจากเราเท่าไร เราก็มีคุยๆกันบ้าง คือความรู้ตอนนี้ของเราทีมีให้เขามันยังเหมือนเดิม แต่เค้าดูไม่ได้สนใจอะไรเลย เราเลยอยากรู้ว่าเราต้องง้อเขาไหม หรือไม่ง้อเพราะอีกใจหนึงก็ยังรัก แต่ก็ไม่อยากเจอเหตุการณ์แบบนั้นอีก      แถบอีกอย่างคนที่เขาคุยด้วย ทั้งรุ่นน้องไรนั้นทั้งอาจารย์คนนั้น สองคนนั้นหน้าตาดีมาก แถบมีรถขับ ซึ่งต่างจากเราที่ไม่มีอะไรเลย