คือเราเป็นโรคทางจิตเวชค่ะ เป็นโรควิตกกังวล แต่ตั้งแต่ท้อง จนถึงตอนนี้ก็หยุดยาไป อาการก็เป็นๆ หายๆ หมอเคยบอกให้หยุดให้นมลูกเพื่อรับยา แต่เราก็ห่วงลูกค่ะ สงสารลูก ลูกติดนมแม่ไม่ยอมกินนมผง ก็เลยยังไม่ขอรับยา ก่อนหน้านี้อาการก็ปกติค่ะ มีเครียด อารมณ์ไม่ดีบ้าง แต่ก็ยังพอปรับได้ไม่หนักหนาอะไร แต่ตอนนี้รู้สึกว่าจะหนักขึ้นเรื่อยๆ คืออารมณ์เสียง่าย หงุดหงิด โมโห มองคนในแง่ร้ายไปหมด ที่สำคัญคือลูกค่ะ เราเริ่มระงับอารมณ์ไม่อยู่ ลูกทำอะไรผิดเล็กน้อยตามเราก็รู้สึกว่าเป็ยเรื่องใหญ่โต เช่นเมื่อกี้นี้ลูกเราแค่หยิบหนังสือบนชั้นมาเล่น โดนที่เราห้ามแล้วแต่ไม่ฟัง ( ลูก 1.8 ขวบ ) จนหนังสือหล่นมา 5-6 เล่ม เราอารมณ์เสียมาก เข้าไปตีลูกอย่างแรง และก็ด่าลูกเสียงดัง แล้วยังกระชากแขนลูกอีก มันเกินไปจริง ๆ เราเองก็ไม่รู้ทำไมถึงได้รุนแรงกับลูกขนาดนั้น กลัวค่ะ กลัวลูกจะซึมซับสิ่งเหล่านี้ไป กลัวลูกเสียสุขภาพจิตไปด้วย รบกวนผู้รู้ช่วยแนะนำวิธีทำให้อารมณ์แบบนี้หายไปโดยไม่ต้องพึ่งยาค่ะ เป็นหมอทางนี้โดยตรงยิ่งดีค่ะ เลี้ยงลูกคนเดียวค่ะ มีกันอยู่ 2 คนแม่ลูก จะไปไหนทำอะไรก็ลำบาก ต้องพาลูกไปด้วย ขอปรึกษาผู้รู้ในทิพย์เพื่อหาทางแก้ไขก่อนแล้วกันค่ะ ถ้าไม่ไหวจริงๆคงต้องไปหาหมอ ขอคุณมากค่ะ
ป่วยทางจิต ( ใจ ) ให้นมลูกเลยไม่ได้กินยา