ตอนนี้เราอยู่ ม.6 เราชอบเพื่อนในห้องเราคนหนึ่ง..เราไม่รู้ว่าเราชอบมันตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็ชอบมันไปแล้ว ขอแทนชื่อมันด้วย A* นะ
ตอนแรกช่วง ม.1 เรากันสนิทกันมาก มีอะไรก็จะคุยกันตลอดเล่นกันตัวติดกัน พอเริ่มขึ้นม.2 เริ่มไม่ค่อยไปไหนมาไหนด้วยกันไม่ค่อยได้เล่นด้วยละ แต่ก็ยังคุยกันอยู่เหมือนเดิมแต่นานๆที A*ชอบโกรธเราไม่คุยกับเราโดยไม่มีสาเหตุ..เราก็ไม่รู้ไปทำอะไรให้ เคยถามก็บอกว่าป่าวไม่มีอะไร ตอนม.3 เราคุยกันน้อยลงเข้าไปอีก เคยจู่ๆเผชิญหน้ากันตรงๆแบบไม่ทันตั้งตัวเราจ้องตากันสักพักก็ละออกไป จะขึ้นม.4 เรากะว่าจะบอกชอบ A*เพราะคิดว่าคงอยู่คนละสายกันแน่ๆ แต่เปล่าเลย กลับอยู่สายเดียวกันแถมห้องเดียวกันอีกต่างหาก..ม.4จู่ๆก็หันมาคุยเล่นกันเหมือนเดิม อยู่กลุ่มเดียวกันอีกด้วย A*มักจะชอบแกล้งเราอยู่เรื่อยเลย ตีบ้าง ตบบ้าง หยิกบ้าง ข่วนบ้าง จนเราระบมไปทั้งตัวแต่ก็ไม่ได้อะไร มากสุดก็แกล้งกลับหรือไม่ก็บ่นไป..ดีซะอีกอย่างน้อยก็ได้เล่นด้วยกัน พอมาอีกสักพักเราเกิดไปชอบรุ่นพี่คนหนึ่งเข้า ปิ้งเลยละ A* เริ่มไม่คุยกับเราอีกครั้ง งอนเราโกรธเราไม่มีสาเหตุ พอเข้าม.5 เราไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันแล้ว A*ย้ายไปอยู่กับเพื่อนอีกคนเราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม เรากับA*นานๆทีคุยกันมาโดยตลอด จนถึงช่วงพี่ ม.6 ประฉิม ซึ้งเราก็ซื้อช่อดอกไม้ไปให้รุ่นพี่คนที่เราชอบ พี่เขาออกปีนี้พอดี เราเป็นขี้อายไม่ค่อยกล้าอะไรมากมาย เพื่อนเรารู้ว่าเราชอบพี่เขาก็เลยบอกให้ถ่ายรูป ก่อนหน้านั้นพี่เขาได้ดอกไม้เยอะมากเราก็เลยช่วยพี่เขายกมาไว้ที่โต๊ะประจำ ตอนเดินมาเราผ่านโต๊ะของA*และกลุ่มเพื่อนๆ เรากับA*หันมามองกันพอดีเลย เราเลือกหลบสายตาของA*ก่อน พอถึงโต๊ะเพื่อนเราก็ให้เราถ่ายูปกับพี่เขา เพื่อนเราคนนึงบอกให้พี่เขาโอบเอวเราหน่อยจะได้ใกล้กัน เราก็เขินสิ ได้แต่ยิ้มๆแล้วห้ามมันว่าไม่ต้อง แต่พี่เขาก็บอกไม่เป็นไรนี้ละดีแล้ว พอเพื่อนเราจะถ่ายรูปไม่รู้อะไรดลใจให้เรามองไปที่โต๊ะของA* เราเห็นA*มองเราอยู่ สักพักก็ลุกออกไป..หลังจากวันนั้น A* ก็ไม่คุยกับเรา ถามคำตอบคำตลอด ม.6 ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เรายังคงไม่คุยกัน คุยกันเฉพาะเรื่องงานเท่านั้นที่อยู่ด้วยกันแต่ถามคำตอบคำตลอด ถึงช่วงรับน้องก็มีกิจกรรมให้เล่นกับรุ่นน้องมากมายเรสก็พี่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันอีกแล้ว เกมนี้เราจะต้องจับคู่กับรุ่นน้องซึ้งจะต้องใส่กระดิ่งไว้ที่รองเท้า เราก้มลงผูกกระดิ่งให้น้องเราไม่รู้ทำไมอีกแล้วเราเงยหน้ามองA*ที่อยู่ตรงเราพอดีA*มองมาที่เราแต่ไม่ได้มองหน้าเรา A*มองเราผูกกระดิ่งให้น้อง..เราก็เลยรีบผูกแล้วก็ลุกขึ้นยืนมองA* แต่A*หันหน้าหนีเรา...เราอึดอัดมาก เราไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรของมัน เราทำอะไรผิดเหรอ นี้คือสิ่งที่เราคิดมาโดยตลอด....
มีอีกเรื่องหนึ่ง เราชอบแอบมองA*เวลาอยู่ในห้องแล้วทุกครั้งที่หันไปมองA*เองก็มองเราอยู่เหมือนกัน...ทุกครั้งที่เราไม่ไป รร. หรือไม่สบาย A* ก็จะทักไลน์มาหาเราว่าทำไมถึงไม่ไป รร. หรือไม่สบายหายไวๆนะ แบบนี้ เรากับA* ก็คุยในไลน์นะแต่ไม่บ่อยซึ้งทำไมเวลาอยู่กันที่ รร. ถึงไม่คุยกันแต่ในไลน์คุยกันปกติเหมือนไม่ทีอะไรเกิดขึ้น เราสับสนและไม่เข้าใจกับA*มาก....
*ทุกวันนี้เราAก็ไม่ค่อยได้คุยกันแต่ก็ยังคงแอบมองกันอยู่ตลอด...*
สับสนมาก..ไม่เข้าใจ
ตอนแรกช่วง ม.1 เรากันสนิทกันมาก มีอะไรก็จะคุยกันตลอดเล่นกันตัวติดกัน พอเริ่มขึ้นม.2 เริ่มไม่ค่อยไปไหนมาไหนด้วยกันไม่ค่อยได้เล่นด้วยละ แต่ก็ยังคุยกันอยู่เหมือนเดิมแต่นานๆที A*ชอบโกรธเราไม่คุยกับเราโดยไม่มีสาเหตุ..เราก็ไม่รู้ไปทำอะไรให้ เคยถามก็บอกว่าป่าวไม่มีอะไร ตอนม.3 เราคุยกันน้อยลงเข้าไปอีก เคยจู่ๆเผชิญหน้ากันตรงๆแบบไม่ทันตั้งตัวเราจ้องตากันสักพักก็ละออกไป จะขึ้นม.4 เรากะว่าจะบอกชอบ A*เพราะคิดว่าคงอยู่คนละสายกันแน่ๆ แต่เปล่าเลย กลับอยู่สายเดียวกันแถมห้องเดียวกันอีกต่างหาก..ม.4จู่ๆก็หันมาคุยเล่นกันเหมือนเดิม อยู่กลุ่มเดียวกันอีกด้วย A*มักจะชอบแกล้งเราอยู่เรื่อยเลย ตีบ้าง ตบบ้าง หยิกบ้าง ข่วนบ้าง จนเราระบมไปทั้งตัวแต่ก็ไม่ได้อะไร มากสุดก็แกล้งกลับหรือไม่ก็บ่นไป..ดีซะอีกอย่างน้อยก็ได้เล่นด้วยกัน พอมาอีกสักพักเราเกิดไปชอบรุ่นพี่คนหนึ่งเข้า ปิ้งเลยละ A* เริ่มไม่คุยกับเราอีกครั้ง งอนเราโกรธเราไม่มีสาเหตุ พอเข้าม.5 เราไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันแล้ว A*ย้ายไปอยู่กับเพื่อนอีกคนเราก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม เรากับA*นานๆทีคุยกันมาโดยตลอด จนถึงช่วงพี่ ม.6 ประฉิม ซึ้งเราก็ซื้อช่อดอกไม้ไปให้รุ่นพี่คนที่เราชอบ พี่เขาออกปีนี้พอดี เราเป็นขี้อายไม่ค่อยกล้าอะไรมากมาย เพื่อนเรารู้ว่าเราชอบพี่เขาก็เลยบอกให้ถ่ายรูป ก่อนหน้านั้นพี่เขาได้ดอกไม้เยอะมากเราก็เลยช่วยพี่เขายกมาไว้ที่โต๊ะประจำ ตอนเดินมาเราผ่านโต๊ะของA*และกลุ่มเพื่อนๆ เรากับA*หันมามองกันพอดีเลย เราเลือกหลบสายตาของA*ก่อน พอถึงโต๊ะเพื่อนเราก็ให้เราถ่ายูปกับพี่เขา เพื่อนเราคนนึงบอกให้พี่เขาโอบเอวเราหน่อยจะได้ใกล้กัน เราก็เขินสิ ได้แต่ยิ้มๆแล้วห้ามมันว่าไม่ต้อง แต่พี่เขาก็บอกไม่เป็นไรนี้ละดีแล้ว พอเพื่อนเราจะถ่ายรูปไม่รู้อะไรดลใจให้เรามองไปที่โต๊ะของA* เราเห็นA*มองเราอยู่ สักพักก็ลุกออกไป..หลังจากวันนั้น A* ก็ไม่คุยกับเรา ถามคำตอบคำตลอด ม.6 ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เรายังคงไม่คุยกัน คุยกันเฉพาะเรื่องงานเท่านั้นที่อยู่ด้วยกันแต่ถามคำตอบคำตลอด ถึงช่วงรับน้องก็มีกิจกรรมให้เล่นกับรุ่นน้องมากมายเรสก็พี่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันอีกแล้ว เกมนี้เราจะต้องจับคู่กับรุ่นน้องซึ้งจะต้องใส่กระดิ่งไว้ที่รองเท้า เราก้มลงผูกกระดิ่งให้น้องเราไม่รู้ทำไมอีกแล้วเราเงยหน้ามองA*ที่อยู่ตรงเราพอดีA*มองมาที่เราแต่ไม่ได้มองหน้าเรา A*มองเราผูกกระดิ่งให้น้อง..เราก็เลยรีบผูกแล้วก็ลุกขึ้นยืนมองA* แต่A*หันหน้าหนีเรา...เราอึดอัดมาก เราไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรของมัน เราทำอะไรผิดเหรอ นี้คือสิ่งที่เราคิดมาโดยตลอด....
มีอีกเรื่องหนึ่ง เราชอบแอบมองA*เวลาอยู่ในห้องแล้วทุกครั้งที่หันไปมองA*เองก็มองเราอยู่เหมือนกัน...ทุกครั้งที่เราไม่ไป รร. หรือไม่สบาย A* ก็จะทักไลน์มาหาเราว่าทำไมถึงไม่ไป รร. หรือไม่สบายหายไวๆนะ แบบนี้ เรากับA* ก็คุยในไลน์นะแต่ไม่บ่อยซึ้งทำไมเวลาอยู่กันที่ รร. ถึงไม่คุยกันแต่ในไลน์คุยกันปกติเหมือนไม่ทีอะไรเกิดขึ้น เราสับสนและไม่เข้าใจกับA*มาก....
*ทุกวันนี้เราAก็ไม่ค่อยได้คุยกันแต่ก็ยังคงแอบมองกันอยู่ตลอด...*