ผมอยากจะเล่าเรื่องที่ผมเก็บไว้ในหัวผมตลอด4ปีที่ผ่านมา

เรื่องมันเกิดขี้นเมื่อปี2554
ผมได้ไปเข้าโรงเรียนแห่งหนึ่ง
แถวพระบรมมหาราชวัง
โดยในปีเดียวกันนั้น ผมได้ทราบว่า
ผมเป็นเด็กออทิสติก
ในช่วงที่ผมกำลังรักษากับร.พ.พระมงกุฏฯ
แล้วแพทย์ประจำตัวผม
เลยให้ผมลองปรับยาดูสักระยะหนึ่ง
ในช่วงที่เปิดเทอมใหม่ๆ
ผมรู้สึกว่ายังปรับตัวกับ รร.ไม่ได้
ซึ่งทุกคนน่าจะเข้าใจว่าออทิสติก
จะเข้าสังคมไม่ค่อยได้
ผมก็เลยมีเรื่องกับอาจาร์ยวิทยาศาสตร์
กับอาจารย์ชาวต่างชาติ
พ่อแม่ผมรวมถึงอาจารย์ประจำชั้นผม
โดนผอ.รร.เรียกเข้าไปคุย
ผอ.รร.ได้บอกกับพ่อแม่ผมว่า
"ทางโรงเรียนจำเป็นจะต้องไล่ออก
และดิฉันคิดว่าลูกคุณไม่ควรอยู่ในสังคม"
แล้วแม่ผมก็บอกไปว่า
"ขอเวลาปรับยาอีกสักหน่อยนะคะ"
ผอ.บอกว่า
"ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ทดลองยา"
แล้วครูประจำชั้นผมก็แนะนำโรงเรียน"
วันต่อมาครูประจำชั้นผม
โทรมาบอกแม่ว่า
"หลังจากที่คุณแม่กลับไปแล้ว
ผอ.ก็ด่าอาจารย์ว่า
ไม่ต้องไปช่วยมัน ไม่ต้องสงสารมันด้วย"
ถ้าพี่ๆสงสัยว่าโรงเรียนไหน
ผมคงไม่สามารถบอกชื่อรร.ได้
ใบ้ได้แค่ว่า
รร.ในพระอุปถัมของสมเด็จพระเทพฯ
คำพูดของผอ.ในวันนั้น
ทำให้ผมเครียดมากว่าออทิสติกไม่ค่อยมี
ใครที่จะยอมรับในสังคม
ผมเครียดมากว่าจะมีใครยอมรับผมหรือไม่
ผมเก็บความเครียดนี้มา4ปีแล้ว
ไม่เคยบอกใครเลยครับแม้แต่พ่อแม่
ผมยังไม่เคยบอกเลย