เเอบรักรุ่นพี่ (เจ้บเเค่ไหนก้ยังรักอยู่5555)

กระทู้สนทนา
สวัดดีค่า
ก่อนอื่นบอกไว้ก่อนเลยนะค่าว่านี้เป้นกระทู้เเรกของเรา อยากเเชร์เรื่องราวการเเอบชอบของเราให้ฟังกันนะค่าา เราของเเทนชื่อตัวเองว่า กี้ ขอเเทนชื่อพี่ที่เราเเอบชอบว่า พี ก้เเล้วกานนนนนนนน้าาาาาาาาา
ปล.อ่านไม่เค้าใจตรงไหนบอกได้เลยน้าเด่วอทิบายให้ฟังง

คือเราแอบชอบพี่พีมาประมาน 1 ปี ติดตามทุกอย่าง เหมือนตัวเองเป็นยอดนักสืบจิ๋วโคนันยังไงยังงั้น จนรู้ทุกเรื่อง
เราก็ปลื้มมากรักพี่เค้ามากกกกก พอพี่เขาเดินผ่านมา เราจะทำอะไรไม่ถูกเลยง่ายๆเหมือนผีบ้าอะจิง5555
ตอนที่เราชอบพี่เค้าเเรกๆอะบอกเลยโคดพลาดมากอะจิงดั้น!!!!!ไปบอกชอบพี่เค้าสายฟ้าเเล่บ
เเล้วทำให้พี่เค้าตีตัวออกห่างเราไม่กล้าเดินผ่านให้เราฟิน เเต่!? เพราะความรักที่กี้มีให้พี่พีกี้ก้จะสู้!!ฟ่าฟันอุปสักทุกอย่างไปให้ได้ย้ากกก!!!!!!!!
ก่อนอื่นเราก้เลยคิดก่อนว่าพี่เค้าชอบคนเเบบไหนเลยไปว่าจ้างเพื่อนเราให้เป้นนักสืบโคโกโร้ไปลอบถามมาให้คือ พี่ชอบคนตัวสูงกว่า(อันนี้เรานิ้หมดหวังอย่างเเร้ง?!เพราะว่าเราเป้นเตี้ยสูงเเค่151เองฮืออออ) ชอบคนตัวขาว น่ารัก ดัดฟัน มีความคิดเป้นผู้ใหญ่ ฟังจากที่เพื่อนพูดเรานี้บับมองดูตัวเองนิ้อยากตายเลยคือเราอะ ตัวดำ เตี้ย ฟันเหยิน สิวเต้มหน้า หัวฟู จัดอยู่ในหมู่คนหน้า ยิ้มเป้นอย่างมาก55555555
เราก้เลยเริ่มเปลี่ยนเเปลงตัวเอง! คือเราเริ่มทาครีมกันเเดด หาครีบมาบำรุงผิวให้ขาวราวกับหิมะ5555555555 ทำให้ผมยาวนุ่มสลวยสวยไม่ฟูเป้นพี่บ้า5555 ขอเเม่ดัดฟันน ใส่บิ้กอายตาโต ไรงี้ (ตอนนั้นบอกเลยเเทบจำตัวเองไม่ได้เปลี่ยนไปมากกกก5555) ตอนที่เราอยู่ในช่วงดูเเลตัวเองเราก้ทักเเชทพี่เค้าไปคุยทุกวันนะ   พี่เค้าก้ตอบนะเเต่ตอบช้ามาก555บางครั้งก้ตอบเร้วบางครั้งก้เเล้วเเต่อารม555 (ต้องเข้าใจหน่อยว่าพี่พีเป้นคนหยิ่ง ขี้อาย555ต่างกับเรามากเราเป้นคนเฟรนลี่ เฮฮาทุกสถานะกานน เเถมยังมันหน้าเเละหน้าด้านอีกด้วย5555)
หลังจากชอบพี่เค้ามานานเเสนนานก้จะถึงวันเกิดพี่เค้าเเล้วเเหละเราก้ไม่รุ้จะซื้ออะไรให้เลยซื้อตุ้กตาหมีหัวใจไปให้พี่เค้าบอกเลยเป้นความคิดที่อุบาตมาก เเต่พี่เค้าก้ยังดีมี่รับไว้(คือตอนนั้นหาของขวันไม่ทัน) ตอนนั้นบอกเลยฟินมากเพื่อนพี่เค้ามาเเย่งตุ้กตาไปเล่นเเต่พี่เค้าก้เเย่งคืนเเล้วทำท่าโกดด้วยนะ55555ดีใจฟุดๆ หลังจากนั้นเราก้หาซื้อของให้พี่เค้าจนได้ของมาเเละบอกเลยซื้อของให้พี่เค้าตังหายไปเลยเกือบ3พัน5555TT(เเต่เพื่อคนที่เรารักอะนะเรา ทำ ได้!!555) หลังจากซื้อเราก้เอาของที่เราซื้อไปให้พี่เค้า(ขอไม่บอกนะว่าคืออะไรเพราะเดี่ยวพี่เค้าจะรุ้ตัว555555)ในตอนเช้าบอกเลยอายมากกกก เเต่ดีที่เพื่อนพาเอาไปให้ พี่เค้าก้รับนะเเต่บอกเลยวันนั้นเป้นวันที่เราเสียใจที่สุดในชีวิต คือตอนเที่ยงเรากับเพื่อนเราหนึ่งคนไปเดินเล่นกันข้างโรงเรียน เเล้วเห้นเพื่อนพี่พีที่เป้นผญเอาของที่เราให้พี่เค้ามาเล่นเเล้วก้ตะโกนว่าเห้ยใครให้ของนั้นอะเเกกกพี่เค้าาก้ตะโกนตอบว่าพีให้ๆอะเเกรรรร555 ตอนที่เราได้ยินบอกเลยน้ำตาไหลเลยคือเสียความรุ้สึกมากตอนที่เราร้องไห้มีคนมองเราเต้มเลยบางคนก้เข้ามาปลอบเเล้วถามว่าเป้นไรไรงี้
ไอ้เราก้พูดไม่รุ้เรื่องร้องไห้ฟูมฟายอย่างกับใครตายยิ่งคิดก้เคลียดหนักยิ่งร้องหนักจนครูเห้นครูถามว่าเป้นไรเราก้บอกว่าเศษไม้เค้าตา(เพราะตอนนั้นเราใส่บิ้กอายครูเลยไม่สงสัยอะไรมาก)จากนั้นเราขึ้นห้องเราก้ยังร้องไห้ต่อไม่เป้นอันเรียนเหมอลอยมีครั้งนึงเกือบกรี้ดเเหนะ555
ตอนนั้นพอเลิกคาบเลย1คาบเพื่อนเราก้พาเรามาเข้าห้องน้ำเเล้วให้เราระบายมาให้หมดเราก้ร้องไประบายไปเพื่อนมันก้รับฟัง(ถึงมันจะฟังไม่รุ้เรื่องก้เถอะ55555)หลังจากเราออกจากห้องน้ำเราก้ยังร้องไห้จนเพื่อนเราทนไม่ไหวบอกกับเราว่า
เลิกร้องไห้ได้เเล้วกี้ตาเเดงหมดเเล้ว!
เพื่อนอีกคนก้บอกว่าเด่วกุไปเอาของที่ให้พี่เค้ามาคืนเองกุเสียดายของว่ะตั้งเกือบ3พันเลียวนะเว้ยย
เราก้ไม่อยากให้พี่เค้าเกลียดก้บอกไปว่าอย่าเลยถือว่ากุขอร้อง
เราก้ร้องไห้หนักกว่าเดิม พอหลังจากนั้นเลิกเรียนเราก้ไปนั้งกันหน้าโรงเรียนเราก้นร้องไห้เดินไปร้องไปจนเพื่อนพี่พีเค้าเห้นว่าเราร้องก้ชี้มาที่เราพอเราเห้นบับรีบหลบหน้าเลยคือตอนนั้นเรามานั้งหน้าร้านอาหารที่เรากินเป้นประจำ
ตอนที่เรานั้งร้องไห้เงียบๆเพื่อนเราก้บอกให้เราอย่าร้องเดี่ยวพี่เค้าเห้นเเต่ถึงยังไงเราก้หยุดร้องไม่ได้อยู่ดี
หลังจากนั้นพวกพี่ๆเค้าก้มากรูกันอยู่หน้าร้านขนมเเล้ว ส่งสปายทางพี่เค้ามาทำเป้นเดินตัดหน้าเราเเล้วดูว่าเราร้องไห้รึป่าวเเล้วพี่เค้าก้เดินกลับไปอยู่กลุ่มพี่เค้าเหมือนเดิมเเล้วก้ซุบซิบกันพอพวกพี่ๆเค้าเค้าร้านขนมไปเเล้วเพื่อนผช.ที่เราสนิทก้เดินมาทางเราเเล้วเพื่อนเราก้บอกให้เพื่อนผช(ขอเเทนชื่อมันว่าจิม)บอกให้จิมไปทำเป้นพูดเรื่องของที่ให้ว่าทำไมไปอยู่กับเพื่อนผญของพี่พีได้พอมันไปถามมาเส้ดมันก้บอกว่าพี่พีพูดว่าพี่เค้าหยิบไปเองเราก้รุ้สึกดีขึ้นมาหน่อยคือง่ายๆอารมดีขึ้นมากกกเเล้วเเม่เราก้มารับเราพอดี เราก้กลับบ้านไปกับเเม่เเต่ด้วยความที่ไม่เเน่ใจเราก้ทักไปถามว่าทำไมของที่เราให้ไปอยุ่กับพี่ผญ.หรอรู้ไม๊พี่เค้าตอบว่าอะไร
'ให้ยืม'เรานิ่งกรี้ดในบ้านปัดข้าวของกระจายร้องไห้เเล้วตบตีตัวเองจนช้ำา
บอกเลยเสียใจมากเราเลยโทรไประบายให้เพื่อนฟังจนเราหลับไม่รุ้ตัว555หลังจากนั้น3-4วันต่อมาตอนเย้นเราไปเดินเล่นกับเพื่อนตามปกติเเล้วพี่ผญ(ขอเเทนชื่อพี่ผญว่าพี่เเมว)คือพี่เเมวที่เอาของที่เราให้พี่พีมาเล่นเดินเข้ามาหาเราเเล้วมาพูดกับเราว่า
'พี่ขอโทดน้าน้องกี้ที่เอาของที่น้องกี้ให้ไอ้พีมาเล่นอย่าโกดพี่เลยน้าพี่ไม่คิดว่ามันจะเป้นเเบบนี่ขอโทดจิงๆ'
ไอ้เราก้งงเเล้วถามพี่เค้าว่า
'พี่รุ่เรื่องนี้ได้ไงอ้อ'
พี่เเมวก้บอกว่า
'ไม่ให้รุ้ได้ไงมันทักพี่มาด่าเนี่ย555'
บอกเลยฟินนาเล่5555555555
เรานิ้ดีใจสุดๆเลยยย
อ้อเด่วเรามาเล่าต่อให้ฟังนะตอนนี้พิมจนเมื่อยมากอะจิง555.
แก้ไขข้อความเมื่อ
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่