ผมมีเรื่องของผู้หญิงคนนึง ที่เขาได้ขอเข้ามาในชีวิตผม เขาบอกว่าเขาแอบชอบมานานแล้ว ตั้งแต่ยังไม่เลิกกันกับแฟนเก่าเขา
คือผมทำงานที่ร้านโทรศัพท์ ส่วนเธออยู่ร้านขายร้องเท้า ใกล้ๆกัน แค่ถัดออกไปสองล็อก วันแรกตอนที่เธอทักมาผ่านบีทอร์ค
ผมนั่งเล่นเกมอยู่ซึ่งก็เป็นการเล่นเรื่อยเปื่อยของผม ทุกวันหลังเลิกงาน วันที่สองเธอก็โทรหาผมด้วยบีทอร์คเนี้ยละ แล้วก็คุยกันไปเรื่อย
จนเธอขอให้ไปส่งที่บ้าน เดี๋ยวหอมแก้มที เธออายุน้อยกว่าผมปีนึง แต่เธอมีลูกแล้ว ซึ่งที่แรกผมก็ไม่ค่อยคิดอะไร หลังจากส่งได้ไม่กี่วัน
ผมกับเธอก็มีอะไรกัน ยังไม่ถึงอาทิตย์ ที่แรกคิดว่า เธอแค่เหงา เดี๋ยวเธอก็ไป แต่หลังจากวันนั้น เธอก็ถามผมว่า พี่ พรุ่งนี้กินอะไรไหม
เดี๋ยวทำไปให้ แล้วมันก็เป็นอย่างนี้มาเรื่อยๆ ได้สักพัก ผมก็เริ่มพาเธอเข้าบ้าน (เพราะไอที่ๆทำกันบ่อยๆไม่ค่อยสะดวก)บอกเลย
ไม่เคยไปดูหนังด้วยกัน ไม่ว่าจะหยุดพร้อมกัน หรือไปทำธุระกัน คือมีโอกาสได้อยู่ด้วยกัน เธอจะให้ไปรับตลอด เธอบอกอยากอยู่กับเรานานๆ
แล้วทุกวันที่ทำงาน เลิกงานแล้วไปส่งแฟนกลับบ้านนั้น ผมจะแวะไปร้านเกมต่อตลอด ตลอด4เดือนเลย เข้าเดือนที่6 เธอเริ่มเปลี่ยนไป
เธอเปลี่ยนร้านใหม่ ย้ายไปทำร้านต่อผม ซึ่งก็ไม่ได้ห่างจากเดิม ส่วนผมออกร้านโทรศัพท์แล้ว แล้วก็ไปทำโรงงานได้สักพัก
เธอบอกอยากกลับเอง ทั้งที่ทุกวันโทรตาม โทรถามตลอด ไปยืนรอที่รถบ้างแล้วผมก็เริ่มสังเกตุว่าเธอหวงโทรศัพท์ แล้ววันนึง
ผมก็ได้คุยกันใหม่ ผมก็บอกว่าจะไปรับ เธอตอบกลับมาว่าได้ พอมาถึงเธอติดลูกค้า เลยได้โอกาสหยิบโทรศัพท์มาดู แล้วก็รู้ว่า
มีอีกคนอยู่ในนั้น ผมเดินน้ำตาคลอไปที่รถ แล้วขับไปหาเพื่อนทันที
ประมาณ3ทุ่มครึ่ง หลังเธอนั่งรถเข้าบ้านไปเอง เธอโทรมาถามว่า "ถ้าไม่รอก็บอก จะได้กลับเองเลย ไปไหนไม่บอก"
ผมเลยถามเธอกลับไปว่า "แล้วคนในไลน์ที่เรียกว่าที่รักเนี้ย ใคร"
เธอเงียบไป สักพักเธอบอกว่า"ขอโทษ เขาแค่คุยเล่น ถ้าไม่ให้คุยก็จะไม่คุยแล้ว ขอโทษ"
ผมถามเธอว่า "คิดว่ามีความสุขหรอ ที่เห็นแฟนตัวเองเรียกคนอื่นว่าที่รักเนี้ย"
แล้วเธอก็โทรมาง้อ โทรมาขอโทษเราตลอดสองวัน พอวันอาทิตย์ เธอให้ไปรับที่โรงเรียนตอนเช้า ก็คือเธอไม่เข้าเรียน
แล้วก็มาอยู่ด้วยกันทั้งวัน ตลอดทั้งวันก็ไม่มีอะไร นอกจากทำอย่างนั้น โดยเธอทำให้ทุกอย่าง แทนคำขอโทษ
ผมรู้สึกว่า หลังจากวันนั้น เรื่องเซ็กส์ของเราทั้งสองมันก็หนักขึ้นเรื่อย ทั้งอม ทั้งเลีย(บอกเลย ผมไม่เคยเลียของใครจริงๆ)
แล้วก็มีอะไรกันแทบทุกวัน หลายคนอ่านคงถามว่า เอาทุกวันไม่ท้องหรอ เธอไม่ท้องครับ หลังจากมีลูก แม่เธอบังคับให้เธอฝังเข็มคุมกำเนิด
อย่างต่ำเรามีอะไรกันอาทิตย์4-5วันเลย แล้วถ้าอาทิตย์ไหนเธอไม่ไปเรียน ก็จะทำกันถึง5-6รอบเลย ซึ่งก็มีสองครั้ง
เป็นแบบนี้จนเข้าเดือนที่7 ซึ่งผมก็ยังเป็นอย่างเดิมนะ ส่งเสร็จ เล่นเกม แต่ก็ลดลง ไม่ได้ไปทุกวัน แต่แล้วเธอก็บ่นหนักขึ้น
หาว่าเราไม่สนใจ แล้วก็เงียบไป เราโทรง้อ เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร
หลังจากเหตุการนี้ ผมก็ต้องไปเกณฑ์ทหาร เพิ่งผ่านมาไม่นานนี้เองครับ
เธอขอให้ผมไม่ไป จับใบดำใบแดงได้ไหม ผมก็ตกลง ที่จะวัดดวง
ในหัวผมคือ ถ้าได้ ผลัด1 ผมจะได้กลับมาอยู่กับเธอเร็วขึ้น
ถ้าได้ ผลัด2 ผมจะได้อยู่ต่ออีก6เดือนกว่าๆ
ถ้าไม่ได้ เราจะได้เริ่มต้นสิ่งที่ฝันกันไว้
คำตอบออกมาคือผลัด2 เธอยังยิ้มนะ ทั้งที่มือก็ทุบเราไปด้วย เธอบอกจะรอ
แต่เมื่อได้ผลัด2เนี้ย ถ้าต้องหางานใหม่ ก็จะหายากมาก เพราะน้อยจริงๆ ที่เขาจะรับเข้าทำงาน
ตอนนั้นไม่ซีเรียสอะไร เพราะมีงานอยู่แล้ว ถึงเงินเดือนมันจะน้อยมาก แต่ก็เป็นงานเดียว ที่ทำได้
เข้าเดือนที่8 เลิกเรียนเธอให้ผมไปรับ แต่วันนั้นเริ่มเปลี่ยนไป เธอเริ่มไม่อยากไปบ้านเรา เธอบอกว่ากลับบ้านเลย ผมนึกว่าเธอพูดเล่น
เลยไม่ได้คิดอะไร ก็เลี้ยวเข้าทางซอยบ้านมา คือเลยไปอีกหน่อยก็จะเป็นซอยบ้านเธอแล้ว เธอไม่โวยวายอะไร เงียบไป
แต่พอผมจะมีอะไรด้วย ผมรู้สึกได้อย่างชัดเจน ว่าครั้งนี้เธอไม่ยอม แต่ผมก็ขืนจนได้ พอเสร็จ เธอก็ไม่ได้ว่าอะไร นอนเล่นเหมือนปกติ
สัก3โมง เธอก็บอกกลับละ ไปส่งเร็ว ซึ่งปกติ จะรีบขนาดไหน อย่างต่ำจะกลับ4โมงวันนั้นเธอลืมเสื้อแขนยาวไว้ ผมก็บอกอาทิตย์หน้าค่อยมาเอา
ช่วงเดือนที่8เนี้ย ผมไม่ได้ทำงานแล้ว เพราะเจ้าของโรงงานเอาเปรียบมาก สั่งงานเยอะขึ้น แต่ไม่รับคนเข้ามาช่วย
ไม่ให้โอที ทั้งที่งานแทบส่งไม่ทัน เอาเปรียบแม้แต่ประกันสังคม เลยออกมาดื้อๆ หลังจากที่ผมเจอเธอครั้งนั้นไม่กี่วัน
เธอเอาสถานะลง เปลี่ยนรูปปก เปลี่ยนรูปโปรผม รูปที่ใช้คู่กันมาตลอด ผมถามเธอว่า"ทำเพื่ออะไร"
เธอบอก"ไม่รู้ อยากอยู่คนเดียวสักพัก อยากมีเวลาส่วนตัว เหมือนที่พี่เคยขอหนูไง"
ผมก็คิดว่าเธอคงเหนื่อย เพราะเธอไม่ได้ทำงานแล้ว แล้วก็มาทะเลาะกับแม่อีก เธอคงอยากพักผ่อนก่อน ผมเลยยอมตกลง
แล้วเธอก็ให้เอาเสื้อไปฝากไว้ที่ร้านเพื่อนเธฮ ผมไม่คิดว่าเราจะเลิกกันจริงๆ หลังจากวันนั้น เธอไม่โทรหาผมอีกเลย
ผมเลยถามเธอไปว่า "ระหว่างเราจบแล้วใช่ไหม" เธอก็บอกว่า"ยัง"
ผมงง คือถ้าจะเลิกก็บอกกันตรงๆดีกว่า ผมชอบแบบนี้มากกว่านะ หลังจากนั้นไม่กี่วัน ผมโทรเฟสหา ระบบขึ้นมาว่า"ติดอีกสายนึงอยู่"
ผมเลยโทรธรรมดา โทรยันตี4 ไม่รับเลย เกือบ300สาย ระหว่างโทร ผมเริ่มทำใจละ เราคงมากันได้แค่นี้ แล้วผมก็เอาเฟสแม่ผมเนี้ย
เฟสไปถามเธอ ว่า "เออ แฟนเราคุยกับคนอื่นหรือป่าว พอจะรู้ไหม" ไม่มีการตอบกลับจนถึงเช้า ผมตัดใจได้ละ
เช้ามาเพื่อนเธอก็ตอบกลับมาว่า "ไม่รู้ ไม่ค่อยได้คุยอะไรมาก"
ด้วยความที่ว่า ตัดใจแล้ว ผมตอบกลับไปว่า "ผมเกิดอุบัติเหตุ เสียชีวิตไปแล้ว" โดยใช้เฟสแม่ แต่สักพัก แม่ก็ทำแผนผมเสีย เพราะ
แม่ไม่ช่วย แม่บอกให้มาแช่งลูกตัวเอง กูไม่ทำหรอก
เธอโทรหาตั้งแต่เช้า ตลอดทั้งวัน รวมกัน 16สาย สายต่อมาผมจึงได้รับ เธอถามว่า"เป็นไร รถล้มจริงหรอ"
ผมก็เลยบอกว่า"จริง แค่ยังไม่ตาย ทำไมหรอ มันยังสำคัญกับเธออยู่หรอ"
เธอตอบมาว่า"ทำไมพูดแบบนี้วะ ไม่ชอบเลย"
ผมบอกกับเธอว่า "ถ้าจะมีคนอื่น หรือจะไปกับคนอื่น ช่วยบอกเลิกกันก่อนได้ไหม มันเสียความรู้สึกตลอดเวลาที่เราคบกันมา โทรหาทั้งคืนไม่รับ
โทรเฟสก็ไม่ได้ ขึ้นจอมาเลยว่าคุยกับอีกสายนึง"
เธอบอกผมว่า"เพิ่งคุยวันแรกนี่ละ"
กลางคืนผมจึงได้กระจ่าง เมื่อโทรหา แล้วเธอขึ้นเสียงกลับมาว่าไม่ต้องโทรหาแล้ว
เราเลิกกันจริงๆ เธอเลิกแบบไม่มีเยื้อใย ตัดขาดเหมือนคนไม่รู้จักกัน ผมบอกกับน้องว่าพี่เขาจะไม่มาเล่นกับเราแล้วนะ ไปซื้ออะไรส่งพี่เขากันผมบอกกับน้องว่าเธอจะไปทำงานต่างจังหวัด น้องผมซื้อของไปให้ เธอรับไว้ แล้วไม่ตอบอะไร
ถามอะไรไปก็ไม่ตอบ ผมเลยบอก "งั้นเลิกงานแล้วจะมารับไปคุยที่บ้าน" เธอเงียบ จนผมมารอหน้าร้าน จนเธอเก็บร้าน เธอบอกไม่คุย ไม่อยากคุย
ไม่อยากไปบ้านเดินออกจากร้าน โดยที่ไม่เอาของที่น้องผมซื้อให้ไปเลยด้วยซ้ำ
"คือ มันทรมาณเนอะ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอลืมมันได้ เพราะผู้ชายที่เธอเพิ่งคุยได้ไม่กี่วัน ทิ้งกันไปโดยไม่บอกเลิกกันสักคำ ไม่มีแม้แต่เยื้อใย
ผมไม่รู้ว่าเธอคิดได้ยังไง ทั้งที่ผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะแยะ ทำอะไรด้วยกันมาก็นานนะ ตลอดเวลา7-8เดือนที่ผ่านมา แทบจะรู้ใจกันทุกอย่าง
แต่ผมกับมาเสียเธอไป เพราะผมแพ้ผู้ชายคนนั้น หลายคนให้เหตุผมว่าผมติดเกม แต่เพื่อนผมกลับบอกว่า มันไม่ใช่ถ้าต้องการให้รู้ว่าผิด
เขาควรบอกเลิก ไม่ใช่ไปกับคนใหม่ ครั้งนี้ไม่ได้ผิดเลย ผู้หญิงต่างหาก ที่นอกใจ ไม่ต้องไปสนใจ อย่าไปเสียใจ อย่าโทษตัวเอง"
ผมอยากบอกว่า หากสาวๆ หรือใครต้องการให้แฟนเขารู้ว่าเราไม่ไหวแล้ว แล้วอยากให้เขาได้รู้ว่า เขาทำตัวไม่ดี ผมอยากให้บอกเลิกกับคนคนนั้นดีๆ
เขาจะเข้าใจทุกอย่าง ว่าเขาเองที่ทำผิด เขาดูแลเราไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเราไม่รักเขา การเลิกแบบนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างยังเหมือนเดิม ถ้าผู้ชาย
เขารักคุณไม่อยากเสียคุณไป เขาจะปรับปรุงทุกอย่าง แล้วคุณจะกลับมาในฐานะเดิมก็ได้ แต่ถ้าใช้วิถีเดียวกัน กับผู้หญิงที่ผมเจอ หลายคน
จะเข้าใจแบบผม และเพื่อน และพี่ๆอีกหลายคนเข้าใจ ว่าผมไม่ได้ผิดอะไร ผู้หญิงมันนอกใจเรา เราก็ปล่อยมันไป เข้าใจนะครับ การทำ
แบบนี้ มันจะทำให้ไม่เหลืออะไรเลย ระหว่างคุณและคนรัก เตือนเลย ว่าอย่าทำ
ผมแค่อยากจะรักใครไปนานๆเท่านั้น แต่อยากให้เขายอมรับในตัวผม ไม่ใช่ให้ผมเปลี่ยนทุกอย่าง เพื่อเข้าหาเขา
หลังจากนี้ ผมคงอยู่คนเดียวไปพักใหญ่เลยละ เจ็บมากครับ เจอเรื่องแบบนี้
ทำแบบนี้ เขาเห็นเราเป็นอะไร
คือผมทำงานที่ร้านโทรศัพท์ ส่วนเธออยู่ร้านขายร้องเท้า ใกล้ๆกัน แค่ถัดออกไปสองล็อก วันแรกตอนที่เธอทักมาผ่านบีทอร์ค
ผมนั่งเล่นเกมอยู่ซึ่งก็เป็นการเล่นเรื่อยเปื่อยของผม ทุกวันหลังเลิกงาน วันที่สองเธอก็โทรหาผมด้วยบีทอร์คเนี้ยละ แล้วก็คุยกันไปเรื่อย
จนเธอขอให้ไปส่งที่บ้าน เดี๋ยวหอมแก้มที เธออายุน้อยกว่าผมปีนึง แต่เธอมีลูกแล้ว ซึ่งที่แรกผมก็ไม่ค่อยคิดอะไร หลังจากส่งได้ไม่กี่วัน
ผมกับเธอก็มีอะไรกัน ยังไม่ถึงอาทิตย์ ที่แรกคิดว่า เธอแค่เหงา เดี๋ยวเธอก็ไป แต่หลังจากวันนั้น เธอก็ถามผมว่า พี่ พรุ่งนี้กินอะไรไหม
เดี๋ยวทำไปให้ แล้วมันก็เป็นอย่างนี้มาเรื่อยๆ ได้สักพัก ผมก็เริ่มพาเธอเข้าบ้าน (เพราะไอที่ๆทำกันบ่อยๆไม่ค่อยสะดวก)บอกเลย
ไม่เคยไปดูหนังด้วยกัน ไม่ว่าจะหยุดพร้อมกัน หรือไปทำธุระกัน คือมีโอกาสได้อยู่ด้วยกัน เธอจะให้ไปรับตลอด เธอบอกอยากอยู่กับเรานานๆ
แล้วทุกวันที่ทำงาน เลิกงานแล้วไปส่งแฟนกลับบ้านนั้น ผมจะแวะไปร้านเกมต่อตลอด ตลอด4เดือนเลย เข้าเดือนที่6 เธอเริ่มเปลี่ยนไป
เธอเปลี่ยนร้านใหม่ ย้ายไปทำร้านต่อผม ซึ่งก็ไม่ได้ห่างจากเดิม ส่วนผมออกร้านโทรศัพท์แล้ว แล้วก็ไปทำโรงงานได้สักพัก
เธอบอกอยากกลับเอง ทั้งที่ทุกวันโทรตาม โทรถามตลอด ไปยืนรอที่รถบ้างแล้วผมก็เริ่มสังเกตุว่าเธอหวงโทรศัพท์ แล้ววันนึง
ผมก็ได้คุยกันใหม่ ผมก็บอกว่าจะไปรับ เธอตอบกลับมาว่าได้ พอมาถึงเธอติดลูกค้า เลยได้โอกาสหยิบโทรศัพท์มาดู แล้วก็รู้ว่า
มีอีกคนอยู่ในนั้น ผมเดินน้ำตาคลอไปที่รถ แล้วขับไปหาเพื่อนทันที
ประมาณ3ทุ่มครึ่ง หลังเธอนั่งรถเข้าบ้านไปเอง เธอโทรมาถามว่า "ถ้าไม่รอก็บอก จะได้กลับเองเลย ไปไหนไม่บอก"
ผมเลยถามเธอกลับไปว่า "แล้วคนในไลน์ที่เรียกว่าที่รักเนี้ย ใคร"
เธอเงียบไป สักพักเธอบอกว่า"ขอโทษ เขาแค่คุยเล่น ถ้าไม่ให้คุยก็จะไม่คุยแล้ว ขอโทษ"
ผมถามเธอว่า "คิดว่ามีความสุขหรอ ที่เห็นแฟนตัวเองเรียกคนอื่นว่าที่รักเนี้ย"
แล้วเธอก็โทรมาง้อ โทรมาขอโทษเราตลอดสองวัน พอวันอาทิตย์ เธอให้ไปรับที่โรงเรียนตอนเช้า ก็คือเธอไม่เข้าเรียน
แล้วก็มาอยู่ด้วยกันทั้งวัน ตลอดทั้งวันก็ไม่มีอะไร นอกจากทำอย่างนั้น โดยเธอทำให้ทุกอย่าง แทนคำขอโทษ
ผมรู้สึกว่า หลังจากวันนั้น เรื่องเซ็กส์ของเราทั้งสองมันก็หนักขึ้นเรื่อย ทั้งอม ทั้งเลีย(บอกเลย ผมไม่เคยเลียของใครจริงๆ)
แล้วก็มีอะไรกันแทบทุกวัน หลายคนอ่านคงถามว่า เอาทุกวันไม่ท้องหรอ เธอไม่ท้องครับ หลังจากมีลูก แม่เธอบังคับให้เธอฝังเข็มคุมกำเนิด
อย่างต่ำเรามีอะไรกันอาทิตย์4-5วันเลย แล้วถ้าอาทิตย์ไหนเธอไม่ไปเรียน ก็จะทำกันถึง5-6รอบเลย ซึ่งก็มีสองครั้ง
เป็นแบบนี้จนเข้าเดือนที่7 ซึ่งผมก็ยังเป็นอย่างเดิมนะ ส่งเสร็จ เล่นเกม แต่ก็ลดลง ไม่ได้ไปทุกวัน แต่แล้วเธอก็บ่นหนักขึ้น
หาว่าเราไม่สนใจ แล้วก็เงียบไป เราโทรง้อ เขาก็ไม่ได้ว่าอะไร
หลังจากเหตุการนี้ ผมก็ต้องไปเกณฑ์ทหาร เพิ่งผ่านมาไม่นานนี้เองครับ
เธอขอให้ผมไม่ไป จับใบดำใบแดงได้ไหม ผมก็ตกลง ที่จะวัดดวง
ในหัวผมคือ ถ้าได้ ผลัด1 ผมจะได้กลับมาอยู่กับเธอเร็วขึ้น
ถ้าได้ ผลัด2 ผมจะได้อยู่ต่ออีก6เดือนกว่าๆ
ถ้าไม่ได้ เราจะได้เริ่มต้นสิ่งที่ฝันกันไว้
คำตอบออกมาคือผลัด2 เธอยังยิ้มนะ ทั้งที่มือก็ทุบเราไปด้วย เธอบอกจะรอ
แต่เมื่อได้ผลัด2เนี้ย ถ้าต้องหางานใหม่ ก็จะหายากมาก เพราะน้อยจริงๆ ที่เขาจะรับเข้าทำงาน
ตอนนั้นไม่ซีเรียสอะไร เพราะมีงานอยู่แล้ว ถึงเงินเดือนมันจะน้อยมาก แต่ก็เป็นงานเดียว ที่ทำได้
เข้าเดือนที่8 เลิกเรียนเธอให้ผมไปรับ แต่วันนั้นเริ่มเปลี่ยนไป เธอเริ่มไม่อยากไปบ้านเรา เธอบอกว่ากลับบ้านเลย ผมนึกว่าเธอพูดเล่น
เลยไม่ได้คิดอะไร ก็เลี้ยวเข้าทางซอยบ้านมา คือเลยไปอีกหน่อยก็จะเป็นซอยบ้านเธอแล้ว เธอไม่โวยวายอะไร เงียบไป
แต่พอผมจะมีอะไรด้วย ผมรู้สึกได้อย่างชัดเจน ว่าครั้งนี้เธอไม่ยอม แต่ผมก็ขืนจนได้ พอเสร็จ เธอก็ไม่ได้ว่าอะไร นอนเล่นเหมือนปกติ
สัก3โมง เธอก็บอกกลับละ ไปส่งเร็ว ซึ่งปกติ จะรีบขนาดไหน อย่างต่ำจะกลับ4โมงวันนั้นเธอลืมเสื้อแขนยาวไว้ ผมก็บอกอาทิตย์หน้าค่อยมาเอา
ช่วงเดือนที่8เนี้ย ผมไม่ได้ทำงานแล้ว เพราะเจ้าของโรงงานเอาเปรียบมาก สั่งงานเยอะขึ้น แต่ไม่รับคนเข้ามาช่วย
ไม่ให้โอที ทั้งที่งานแทบส่งไม่ทัน เอาเปรียบแม้แต่ประกันสังคม เลยออกมาดื้อๆ หลังจากที่ผมเจอเธอครั้งนั้นไม่กี่วัน
เธอเอาสถานะลง เปลี่ยนรูปปก เปลี่ยนรูปโปรผม รูปที่ใช้คู่กันมาตลอด ผมถามเธอว่า"ทำเพื่ออะไร"
เธอบอก"ไม่รู้ อยากอยู่คนเดียวสักพัก อยากมีเวลาส่วนตัว เหมือนที่พี่เคยขอหนูไง"
ผมก็คิดว่าเธอคงเหนื่อย เพราะเธอไม่ได้ทำงานแล้ว แล้วก็มาทะเลาะกับแม่อีก เธอคงอยากพักผ่อนก่อน ผมเลยยอมตกลง
แล้วเธอก็ให้เอาเสื้อไปฝากไว้ที่ร้านเพื่อนเธฮ ผมไม่คิดว่าเราจะเลิกกันจริงๆ หลังจากวันนั้น เธอไม่โทรหาผมอีกเลย
ผมเลยถามเธอไปว่า "ระหว่างเราจบแล้วใช่ไหม" เธอก็บอกว่า"ยัง"
ผมงง คือถ้าจะเลิกก็บอกกันตรงๆดีกว่า ผมชอบแบบนี้มากกว่านะ หลังจากนั้นไม่กี่วัน ผมโทรเฟสหา ระบบขึ้นมาว่า"ติดอีกสายนึงอยู่"
ผมเลยโทรธรรมดา โทรยันตี4 ไม่รับเลย เกือบ300สาย ระหว่างโทร ผมเริ่มทำใจละ เราคงมากันได้แค่นี้ แล้วผมก็เอาเฟสแม่ผมเนี้ย
เฟสไปถามเธอ ว่า "เออ แฟนเราคุยกับคนอื่นหรือป่าว พอจะรู้ไหม" ไม่มีการตอบกลับจนถึงเช้า ผมตัดใจได้ละ
เช้ามาเพื่อนเธอก็ตอบกลับมาว่า "ไม่รู้ ไม่ค่อยได้คุยอะไรมาก"
ด้วยความที่ว่า ตัดใจแล้ว ผมตอบกลับไปว่า "ผมเกิดอุบัติเหตุ เสียชีวิตไปแล้ว" โดยใช้เฟสแม่ แต่สักพัก แม่ก็ทำแผนผมเสีย เพราะ
แม่ไม่ช่วย แม่บอกให้มาแช่งลูกตัวเอง กูไม่ทำหรอก
เธอโทรหาตั้งแต่เช้า ตลอดทั้งวัน รวมกัน 16สาย สายต่อมาผมจึงได้รับ เธอถามว่า"เป็นไร รถล้มจริงหรอ"
ผมก็เลยบอกว่า"จริง แค่ยังไม่ตาย ทำไมหรอ มันยังสำคัญกับเธออยู่หรอ"
เธอตอบมาว่า"ทำไมพูดแบบนี้วะ ไม่ชอบเลย"
ผมบอกกับเธอว่า "ถ้าจะมีคนอื่น หรือจะไปกับคนอื่น ช่วยบอกเลิกกันก่อนได้ไหม มันเสียความรู้สึกตลอดเวลาที่เราคบกันมา โทรหาทั้งคืนไม่รับ
โทรเฟสก็ไม่ได้ ขึ้นจอมาเลยว่าคุยกับอีกสายนึง"
เธอบอกผมว่า"เพิ่งคุยวันแรกนี่ละ"
กลางคืนผมจึงได้กระจ่าง เมื่อโทรหา แล้วเธอขึ้นเสียงกลับมาว่าไม่ต้องโทรหาแล้ว
เราเลิกกันจริงๆ เธอเลิกแบบไม่มีเยื้อใย ตัดขาดเหมือนคนไม่รู้จักกัน ผมบอกกับน้องว่าพี่เขาจะไม่มาเล่นกับเราแล้วนะ ไปซื้ออะไรส่งพี่เขากันผมบอกกับน้องว่าเธอจะไปทำงานต่างจังหวัด น้องผมซื้อของไปให้ เธอรับไว้ แล้วไม่ตอบอะไร
ถามอะไรไปก็ไม่ตอบ ผมเลยบอก "งั้นเลิกงานแล้วจะมารับไปคุยที่บ้าน" เธอเงียบ จนผมมารอหน้าร้าน จนเธอเก็บร้าน เธอบอกไม่คุย ไม่อยากคุย
ไม่อยากไปบ้านเดินออกจากร้าน โดยที่ไม่เอาของที่น้องผมซื้อให้ไปเลยด้วยซ้ำ
"คือ มันทรมาณเนอะ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอลืมมันได้ เพราะผู้ชายที่เธอเพิ่งคุยได้ไม่กี่วัน ทิ้งกันไปโดยไม่บอกเลิกกันสักคำ ไม่มีแม้แต่เยื้อใย
ผมไม่รู้ว่าเธอคิดได้ยังไง ทั้งที่ผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะแยะ ทำอะไรด้วยกันมาก็นานนะ ตลอดเวลา7-8เดือนที่ผ่านมา แทบจะรู้ใจกันทุกอย่าง
แต่ผมกับมาเสียเธอไป เพราะผมแพ้ผู้ชายคนนั้น หลายคนให้เหตุผมว่าผมติดเกม แต่เพื่อนผมกลับบอกว่า มันไม่ใช่ถ้าต้องการให้รู้ว่าผิด
เขาควรบอกเลิก ไม่ใช่ไปกับคนใหม่ ครั้งนี้ไม่ได้ผิดเลย ผู้หญิงต่างหาก ที่นอกใจ ไม่ต้องไปสนใจ อย่าไปเสียใจ อย่าโทษตัวเอง"
ผมอยากบอกว่า หากสาวๆ หรือใครต้องการให้แฟนเขารู้ว่าเราไม่ไหวแล้ว แล้วอยากให้เขาได้รู้ว่า เขาทำตัวไม่ดี ผมอยากให้บอกเลิกกับคนคนนั้นดีๆ
เขาจะเข้าใจทุกอย่าง ว่าเขาเองที่ทำผิด เขาดูแลเราไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเราไม่รักเขา การเลิกแบบนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างยังเหมือนเดิม ถ้าผู้ชาย
เขารักคุณไม่อยากเสียคุณไป เขาจะปรับปรุงทุกอย่าง แล้วคุณจะกลับมาในฐานะเดิมก็ได้ แต่ถ้าใช้วิถีเดียวกัน กับผู้หญิงที่ผมเจอ หลายคน
จะเข้าใจแบบผม และเพื่อน และพี่ๆอีกหลายคนเข้าใจ ว่าผมไม่ได้ผิดอะไร ผู้หญิงมันนอกใจเรา เราก็ปล่อยมันไป เข้าใจนะครับ การทำ
แบบนี้ มันจะทำให้ไม่เหลืออะไรเลย ระหว่างคุณและคนรัก เตือนเลย ว่าอย่าทำ
ผมแค่อยากจะรักใครไปนานๆเท่านั้น แต่อยากให้เขายอมรับในตัวผม ไม่ใช่ให้ผมเปลี่ยนทุกอย่าง เพื่อเข้าหาเขา
หลังจากนี้ ผมคงอยู่คนเดียวไปพักใหญ่เลยละ เจ็บมากครับ เจอเรื่องแบบนี้