ไมามาหลายบริษัท รอนานมากครับ บางครั้งคนรอก็รอไม่ไหว สละสิทธิ์ไปเหมือนกัน ยกตัวอย่างที่เจอมา

นัดมา 9 โมงไปถึงเจออีก 4 คน กว่าจะเขียนใบสมัคร เริ่มสัมภาษณ์11.00 ต้องมีบางคนไปรอแล้วกลับมาบ่ายอีก บางคนลาครึ่งวัน สละสิทธิ์ไปเลย

บางกรณี เจอบางคนมาไม่ถูกให้พี่ พ่อ น้อง มาส่ง เข้าไปเกือบครึ่งวัน คนรอข้างนอกร้อนมากมาย อันนี้ทำใจ

บางกรณีเจอ นัดเช้า รีบมา ไม่เคยมาก่อน ต้องมาแต่เช้า ข้าวไม่ได้กิน กะมากินแถว บ. ไปๆมาๆ หา บ.ไม่เจอวิ่งวุ่น ไม่ได้กินข้าว เข้าไปกรอก นั่งรอ กว่าจะเสร็จก็เกือบเที่ยง รอไป 3 ชม.

บางคนขับรถมาไกล หลงทาง ว่าจะกินข้าวข้างหน้า สรุปเข้าไปนั่งรออีกเกือบ 3 ชม.

ผมอยากให้เห็นใจคนไปสัมภาษณ์บ้าง บาง บริษัทจัดการดีแล้ว เข้าใจว่าอาจมีงานด่วน แต่การนัดเรานัดก่อนหลายวัน
บางคนมีคนรอข้างนออก บางคนทิ้งลูกไว้มาสัมภาษณ์ บางคนจะไปธุระต่อ  หนักกว่านี้ บางคนนั่งรถหลายต่อกว่าจะกลับถึง
บางคนรีบมา ขึ้นรถมาหลายต่อ นั่งคุยแป้บเดียว จบเลย
คชจ อีก ออกจากบ้านแต่ละทีมันต้องใช้เงิน คนตกงานก็ไม่มีรายได้เข้ามา หวังว่าออกไปแต่ละทีจะมีความหวังกันทุกคน
เห็นสาวนั่งกินขนม อยากจะกินแต่ไม่มีเงินก็มี

บางที่ นัดวันเสาร์ บางที่นัดวันอาทิตย์ ขนาดนัดวันอาทิตย์ ยังต้องไปนั่งรออีก
บางครั้ง รู้สึกเสียดายเวลา ที่ต้องมานั่งรอ บางคนเป้นห่วงครอบครัว บางคนต้องกลับไปหาข้าวหาปลา
บางคน ห่วง รถจะหมดก่อนไหม บางทีกะว่าจะสัมภาษณ์ให้จบก่อนเลิกงาน ไม่เป็นงั้น ต้องมาผจญรถติดกับเขาอีก กว่าจะกลับมาก็เหนื่อยสลบกันเลยทีเดียว  การรอคือการอดทน การอดทนที่ดีคือการรอ