ขอปรึกษาเรื่องความรักหน่อยค่ะ คือเราคบกับผู้หญิงคนนึง(เราเป็นทอม)มาประมานปีกว่าๆ เราเองเป็นคนที่มีนิสัยเป็นเด็กกว่าเอาแต่ใจมากๆทะเลาะกันบ่อยๆเพราะเราใจร้อนมาก เคยมีปัญหากันช่วงนึง และเราพยายามปรับตัวให้ดีเขาก็กลับมาค่ะ แล้วก็คบกันมาเรื่อยๆ จนถึง2วันที่ผ่านมานี้เขามีปัญหากับครอบครัวเรื่องเรา(เราไม่รู้ว่าเขาเอามาเป็นข้องอ้างรึป่าว) เขาบอกแม่เขาค่อนข้างรับไม่ได้ ให้คบกับแบบพี่น้องแม่เขาไม่ว่าแต่แบบแฟนแม่เขาบอกไม่มั่นคงหรอก(เขาเป็นลูกคนเดียวด้วย)
แต่หลังจากนั้นได้คุยกันกลับกลายเป็นว่าเขาเอาเรื่องแฟนเก่าเข้ามาพูดกับเรา คือเราไม่ค่อยชอบแฟนเก่าคนนี้ซักเท่าไหร่แบบชอบเข้ามาคุยด้วยหรือทำให้เราไม่ชอบเรามีอคติอะค่ะ(แฟนเก่าก็เป็นทอม)และเขาบอกประมานว่าเราเกียจมันมากเกินไป เราไม่เข้าใจหรอกค่ะว่าเขากำลังจะบอกอะไร เราไม่คนไม่เข้าคำพูดแบบเปรียบเทียบหรืออะไรแบบนี้เลย เราชอบให้พูดมาตรงๆ แต่เขาก็บอกทำไมพูดไปไม่เคยเข้าใจ ทะเลาะหลายครั้งมากค่ะ และสุดท้ายคือเราทนไม่ไหวไปหาเขาถามเขาแต่แบบเดิมอยากให้เขาพูดตรงๆสุดท้ายเขาบอกว่าเลิกกันเราเจ็บค่ะ แต่เขาบอกว่าคุยกันได้ เขารู้สึกผิดกลับเราไม่อยากให้เราเสียใจ เขาบอกถ้าวันนึงอะไรมันดีกว่านี้หรือต่างคนต่างไม่มีใครค่อยกลับมาคุยกันเรื่องนี้ตอนนี้ก็คุยแบบพี่น้องไปก่อนเราเกิดคำถามมากมายเลยค่ะ จะว่าเราเป็นคนไม่ยอมรับความจริงได้ก็เราไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วอยู่ก็เป็นแบบนี้เรารู้เหมือนแพ้มันยังไงไม่รู้คือเรามีอคติค่ะบอกตรงๆเลยจะว่าเกียจก็ได้เราระแวงก็ว่าเราระแวงและสุดท้ายสิ่งที่คิดก็กลับมาทำร้ายเราจริงๆค่ะ
คือเราอยากปรึกษว่าเราควรจะทำตัวอย่างไรให้เป็นปกติไม่คิดมากดีค่ะ เราเครียดมากค่ะไม่ปรึกษาใครเลยที่ใกล้ตัว เลยมาขอคำปรึกษาหน่อยนะค่ะ เราอยากให้เขากลับมานะคะ แต่รู้สึกเหมือนมันพังยังไม่พร้อมเห็นด้วยกับเขามารออะไรมันดีกว่านี้ค่อยกลับมา แต่เราเศร้าอะไรไม่เป็นอันจะทำอะไรไม่อยากไปไหนไม่อยากทำอะไรหาคนคุยไปก็ไม่ขึ้นเลยค่ะ เลยมาขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ
และอีกอย่างเราเป็นซื่อๆตามใครไม่ค่อยทันถ้าใครได้อ่านแล้วคิดยังไงกับกระทู้นี้ขอความคิดเห็นด้วยนะคะ ยาวไปหน่อยแต่รบกวนหน่อยค่ะไม่อยากทุกข์ใจ
รบกวนอ่านหน่อยค่ะ ขอคำปรึกษาเรื่องความรักหน่อยค่ะ
แต่หลังจากนั้นได้คุยกันกลับกลายเป็นว่าเขาเอาเรื่องแฟนเก่าเข้ามาพูดกับเรา คือเราไม่ค่อยชอบแฟนเก่าคนนี้ซักเท่าไหร่แบบชอบเข้ามาคุยด้วยหรือทำให้เราไม่ชอบเรามีอคติอะค่ะ(แฟนเก่าก็เป็นทอม)และเขาบอกประมานว่าเราเกียจมันมากเกินไป เราไม่เข้าใจหรอกค่ะว่าเขากำลังจะบอกอะไร เราไม่คนไม่เข้าคำพูดแบบเปรียบเทียบหรืออะไรแบบนี้เลย เราชอบให้พูดมาตรงๆ แต่เขาก็บอกทำไมพูดไปไม่เคยเข้าใจ ทะเลาะหลายครั้งมากค่ะ และสุดท้ายคือเราทนไม่ไหวไปหาเขาถามเขาแต่แบบเดิมอยากให้เขาพูดตรงๆสุดท้ายเขาบอกว่าเลิกกันเราเจ็บค่ะ แต่เขาบอกว่าคุยกันได้ เขารู้สึกผิดกลับเราไม่อยากให้เราเสียใจ เขาบอกถ้าวันนึงอะไรมันดีกว่านี้หรือต่างคนต่างไม่มีใครค่อยกลับมาคุยกันเรื่องนี้ตอนนี้ก็คุยแบบพี่น้องไปก่อนเราเกิดคำถามมากมายเลยค่ะ จะว่าเราเป็นคนไม่ยอมรับความจริงได้ก็เราไม่ได้ทำอะไรเลย แล้วอยู่ก็เป็นแบบนี้เรารู้เหมือนแพ้มันยังไงไม่รู้คือเรามีอคติค่ะบอกตรงๆเลยจะว่าเกียจก็ได้เราระแวงก็ว่าเราระแวงและสุดท้ายสิ่งที่คิดก็กลับมาทำร้ายเราจริงๆค่ะ
คือเราอยากปรึกษว่าเราควรจะทำตัวอย่างไรให้เป็นปกติไม่คิดมากดีค่ะ เราเครียดมากค่ะไม่ปรึกษาใครเลยที่ใกล้ตัว เลยมาขอคำปรึกษาหน่อยนะค่ะ เราอยากให้เขากลับมานะคะ แต่รู้สึกเหมือนมันพังยังไม่พร้อมเห็นด้วยกับเขามารออะไรมันดีกว่านี้ค่อยกลับมา แต่เราเศร้าอะไรไม่เป็นอันจะทำอะไรไม่อยากไปไหนไม่อยากทำอะไรหาคนคุยไปก็ไม่ขึ้นเลยค่ะ เลยมาขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ
และอีกอย่างเราเป็นซื่อๆตามใครไม่ค่อยทันถ้าใครได้อ่านแล้วคิดยังไงกับกระทู้นี้ขอความคิดเห็นด้วยนะคะ ยาวไปหน่อยแต่รบกวนหน่อยค่ะไม่อยากทุกข์ใจ