เราขอเริ่มเลยนะคะ พ่อกับแม่ของเราแยกทางกันตั้งแต่เราอายุ 17ปี วันนั้นเราไปเรียน กลับมาเห็นพ่อกับแม่เราทะเลาะกัน พ่อเราตบตีแม่เรา และหยิบมีดมา เรารีบวิ่งขึ้นห้องโทรแจ้งตำรวจ พอตำรวจมา ก้อมาเชิญพ่อเราไปโรงพัก (พ่อเรารับราชการ และวันนั้นก้อใส่ชุดราชการด้วย)

หลังจากนั้นแม่ก้อพาเราไปอยู่กับยาย เราไม่ได้เรียนต่อจบการเรียนไว้แค่ม.6 เราโทรหาพ่อเรา แรกๆแกร้องห่มร้องไห้ หาว่าเราไม่รักแก ทิ้งแก เราพยายามอธิบายว่าอยากให้พ่อใจเย็นกว่านี้ เราจะกลับไป แกเปลี่ยนเป็นอีกอารม แกโกรธเรา ด่าว่าเรา แจ้งตำรวจจับกู ไม่ใช่ลูกกู ไปเปลี่ยนนามสกุลเลยกูไม่ให้ใช้ เราก้อร้องไห้ แต่ก้อยังโทรหาแกอยู่ เราเครียดมาก ทั้งตอนนั้นต้องหางานทำ เราได้ทำงานโรงงานแห่งหนึ่ง เราเคยไปหาแกครั้งนึง แกยังคงไม่ลดความโมโห บังคับให้เราบอกที่อยู่แม่ให้ได้ เราเหนื่อยและเครียดมาก จนเข้าโรงพยาบาล แม่บอกให้เราเว้นระยะการติดต่อพ่อไปก่อน มันหนักเกินไปสำหรับเราแล้ว แต่เรายังโทรไปและทุกครั้งก้อยังเป็นแบบเดิม เดี๋ยวมาต่อนะคะ