สวัสดีคะชาวพันทิปทุกท่าน นี้เป็นกระทู้แรกที่เขียนคะ (ความจิงไม่กระทู้แรก55เราเขียนแล้วลบๆๆ ไม่กล้าตั้งกระทู้555) ผิดพลาดยังไง ตกหล่นอะไรตรงไหนต้องโทษด้วยนะคะ
เริ่มเรื่องคะ ขอย้อนเวลาไป1ปีที่แล้วนคะ ตอนนั้นเราอยู่ม1 คะ เราแอบชอบ เพื่อน ผช ที่นั่งข้างหลังเราอยู่คนหนึ่งคะ หน้าตาก็ไม่ได้หล่ออะไรหรอกคะ ขอสมมุติชื่อว่า ที นะคะ เราก็ไม่รู้เหมือนกันคะ ว่าเริ่มรักเขาเมื่อไหร่ รู้ตัวคือรักมากๆๆ ไม่อยากให้เขามีใคร ตลอดเวลาตอนที่เราชอบทีเราพยายามปรับเปลียนตัวเองเพื่อเขาคะ ทำทุกอย่างคะ แต่เวลาผ่านไปเรื่อยๆๆดุเหมือนเราจะรักเขาข้างเดียวคะ พอถึงวันเกิดทีเราก็ซื้อเค้กให้เซอร์ไพร์อย่างดี แต่คนถือเค้กไม่ใช่เราแต่เป็นเพื่อนเีราคือเราไม่กล้า แต่ทีก็รู้คะ ว่าเราเป็นคนทำทั้งหมด แต่ดุเหมือนสายลมที่ไม่มีคุณค่าคะ เราก็สืบประวัติของทีคะ ก็เริ่มรู้อะไรมากขึ้นคะว่าทีเขายังรักคนที่ชื่อกานอยู่คะ(ชื่อสมมุติ)อยู่ต่าง รร กันคะ ต่างอำเภอกันคะ พอสืบไปเรื่อยๆก็เริ่มรู้อีกคะ ว่า ทีเขาอยู่กับย่าไม่ได้อยู่กับพ่อและแม่ พ่อกับแม่เขาเลิกกันคะ แล้วแม่ของทีก็มีสามีใหม่คะซึ่งเขาก็มีลูกใหม่ด้วยคะ พูดไปทีก็ดูน่าสงสารแต่เวลาเขาอยู่กับเพื่อน เขาจะเป็นคนกวนๆๆ เหมือนปิดบังความรู้สึก นอกเรื่องแล้วเข้าเรื่องต่อคะ พอรู้ว่าเขาอยากได้ รองเท้า เสื้อ กระเป๋า เราซื้อให้หมดคะ เพื่อนก็ถามว่าไม่เสียดายบางหรอ เราก็บอกว่าไม่เลย เพราะทำไปมีความสุขดี แต่เราก็รู้นะว่ารักไม่ใช่การให้ คงเป็นเพราะเราให้มากไป เวลาเราเห็นเขาทักแชทมาเรารีบตอบแชทคะ ส่วนใหญ่ที่ทักมา ก็จะทักถามการบ้าน พน.ใส่ชุดอะไร เราก็ดีใจหน่อยๆนะว่าอย่างน้อยเขาต้องมีใจบางแหละ ผ่านไป1เทอม ความสัมพันเริ่มลดลงเรื่อยๆๆ เมื่อก่อนทักแชทคุยกันตอนนี้แชทว่างมาก ปิดเทอมเราก็รอว่าเขาจะทักมาไหม เราก็อยากจะลองใจว่าเขารู้สึกอะไรกับเราไหม โดยเราจะดูว่าเขาจะมา บอกสุขสันต์วันเกิดเราไหม เราก็รอนะ รอๆๆ ตอน2ทุ่มเราเริ่มดีใจคะ เขาทักแชทมา hbd นะ คือดีใจมากกกกก เราก็พยายามชวนคุยคะ ว่า ปิดเทอมไปเที่ยวไหนบ้าง คือตอนนนั้นเราอยู่บนเครื่องกำลังไป กทม เราก็ปิดเครื่อง ตลอดเวลาตอนนั่งเครื่องเขาจะตอบเรามายังนะกลัววว่าเขาตอบแล้ว เห็นว่าเราหายไป พอถึง กทม เราก็รีบเปิดโทรศัพผลคือ...........
คุณลืมตอบคำถามที่ * จำเป็นต้องตอบ
1ใจกับเศษใจ
เริ่มเรื่องคะ ขอย้อนเวลาไป1ปีที่แล้วนคะ ตอนนั้นเราอยู่ม1 คะ เราแอบชอบ เพื่อน ผช ที่นั่งข้างหลังเราอยู่คนหนึ่งคะ หน้าตาก็ไม่ได้หล่ออะไรหรอกคะ ขอสมมุติชื่อว่า ที นะคะ เราก็ไม่รู้เหมือนกันคะ ว่าเริ่มรักเขาเมื่อไหร่ รู้ตัวคือรักมากๆๆ ไม่อยากให้เขามีใคร ตลอดเวลาตอนที่เราชอบทีเราพยายามปรับเปลียนตัวเองเพื่อเขาคะ ทำทุกอย่างคะ แต่เวลาผ่านไปเรื่อยๆๆดุเหมือนเราจะรักเขาข้างเดียวคะ พอถึงวันเกิดทีเราก็ซื้อเค้กให้เซอร์ไพร์อย่างดี แต่คนถือเค้กไม่ใช่เราแต่เป็นเพื่อนเีราคือเราไม่กล้า แต่ทีก็รู้คะ ว่าเราเป็นคนทำทั้งหมด แต่ดุเหมือนสายลมที่ไม่มีคุณค่าคะ เราก็สืบประวัติของทีคะ ก็เริ่มรู้อะไรมากขึ้นคะว่าทีเขายังรักคนที่ชื่อกานอยู่คะ(ชื่อสมมุติ)อยู่ต่าง รร กันคะ ต่างอำเภอกันคะ พอสืบไปเรื่อยๆก็เริ่มรู้อีกคะ ว่า ทีเขาอยู่กับย่าไม่ได้อยู่กับพ่อและแม่ พ่อกับแม่เขาเลิกกันคะ แล้วแม่ของทีก็มีสามีใหม่คะซึ่งเขาก็มีลูกใหม่ด้วยคะ พูดไปทีก็ดูน่าสงสารแต่เวลาเขาอยู่กับเพื่อน เขาจะเป็นคนกวนๆๆ เหมือนปิดบังความรู้สึก นอกเรื่องแล้วเข้าเรื่องต่อคะ พอรู้ว่าเขาอยากได้ รองเท้า เสื้อ กระเป๋า เราซื้อให้หมดคะ เพื่อนก็ถามว่าไม่เสียดายบางหรอ เราก็บอกว่าไม่เลย เพราะทำไปมีความสุขดี แต่เราก็รู้นะว่ารักไม่ใช่การให้ คงเป็นเพราะเราให้มากไป เวลาเราเห็นเขาทักแชทมาเรารีบตอบแชทคะ ส่วนใหญ่ที่ทักมา ก็จะทักถามการบ้าน พน.ใส่ชุดอะไร เราก็ดีใจหน่อยๆนะว่าอย่างน้อยเขาต้องมีใจบางแหละ ผ่านไป1เทอม ความสัมพันเริ่มลดลงเรื่อยๆๆ เมื่อก่อนทักแชทคุยกันตอนนี้แชทว่างมาก ปิดเทอมเราก็รอว่าเขาจะทักมาไหม เราก็อยากจะลองใจว่าเขารู้สึกอะไรกับเราไหม โดยเราจะดูว่าเขาจะมา บอกสุขสันต์วันเกิดเราไหม เราก็รอนะ รอๆๆ ตอน2ทุ่มเราเริ่มดีใจคะ เขาทักแชทมา hbd นะ คือดีใจมากกกกก เราก็พยายามชวนคุยคะ ว่า ปิดเทอมไปเที่ยวไหนบ้าง คือตอนนนั้นเราอยู่บนเครื่องกำลังไป กทม เราก็ปิดเครื่อง ตลอดเวลาตอนนั่งเครื่องเขาจะตอบเรามายังนะกลัววว่าเขาตอบแล้ว เห็นว่าเราหายไป พอถึง กทม เราก็รีบเปิดโทรศัพผลคือ...........