ฉันผิด เธอผิด หรือครอบครัวฉัน

กระทู้สนทนา
นี่เป็นกระทู้แรกของเรา แต่เราแค่อยากรู้เฉยๆ ว่าเราผิด หรือเค้าผิด หรือเป็นที่ครอบครัวของเราเอง คือเมื่อ 5 ปีก่อน เราคบทอมคนนึง แต่ทางบ้านเราไม่ชอบให้เราคบทอม แต่เราก้อบอกเค้าน๊ะ ว่าที่บ้านไม่ให้เราคบทอมน๊ะ แต่เค้าก้อเลือกที่จะคบ แต่ระหว่างที่เรากับเค้าคบกัน ก้อไม่ได้มีอุปสรรคอะไร แต่เราต้องคบกันแบบที่บ้านไม่รู้น๊ะค่ะ ที่เรียกง่ายๆ ว่าแอบคบอ๊ะค่ะ แต่พอคบได้ประมาณ 2 ปีกว่า เค้าก้อได้เจอเด็กรุ่นน้องที่เค้าทำงานด้วยกัน เค้าก้อเปลี่ยนไป ไม่โทรหาเหมือนทุกครั้ง ไม่ส่งข้อความเหมือนเมื่อก่อน เราก้อเลยลองโทรหาเค้าเอง จากที่เราไม่เคยโทรหาเค้า แต่สิ่งที่เราได้รับ คือรุ่นน้องคนนี้เป็นคนรับโทรศัพท์ เราก้อถามด้วยน้ำเสียงเริ่มสั่นเครือ ว่าทำไมถึงรับโทรศัพท์แฟนเรา น้องคนนี้ก้อตอบว่า แฟนเราฝากโทรศัพท์ไว้ที่เค้า เราเริ่มรู้สึกว่ามันเริ่มแปลกๆ เราก้อไปหาเค้าที่ทำงาน เราก้อเจอรุ่นน้องคนนี้ เราก้อถามเค้าไปตรงๆ ตามประสาคนหวงของ ว่าคบกันหรือเปล่า ?? เค้า 2 คน ก้อตอบว่า เป็นแค่พี่น้องในที่ทำงาน แต่เราก้อข่มใจตัวเองว่า มันคงจะจริงอย่างที่เค้า 2 คนบอก แต่เรื่องมันไม่ได้เป็นอย่างนั้น 1 อาทิตย์ต่อมา น้องคนนี้เค้าโทรมาหาเราเองเลยว่า แฟนเรากับเค้า คบกันแล้วน๊ะ ส่วนเราก้อได้แต่อึ้ง ณ ตอนนั้น เราก้อทำไรไม่ถูก เราก้อได้แต่โทรหาแฟนของเรา โทรตั้งแต่ 6 โมงเย็น ยั้นตี 3 ขึ้นรอสายตลอด แต่เค้าไม่รับสายเราเลย จนประมาณตอนเย็น เราก้อตัดสินใจไปหาเค้าที่ทำงาน เราก้อเจอเค้าอยู่ด้วยกัน แต่เราเลือกที่จะถามน้องคนนี้ก่อนว่า ไหนบอกว่าเป็นพี่น้องกันไง แต่เราก้อไม่ได้คำตอบ แต่คำตอบมันมาจากแฟนเราเองค่ะ ประโยคนี้ มันทำให้เราถึงกับไม่มีน้ำตาเลยค่ะ "ยังไม่รู้อีกหรอ ที่กูไม่รับสาย มันหมายความว่าไง" แต่เราไม่พูดอะไรต่อน๊ะค่ะ แต่เค้ากลับเป็นคนพูดเองว่า ทนมา 2 ปีกว่า ทนมาตลอดกับการที่ต้องแอบคบกับ ไปไหนมาไหนก้อต้องกลัวที่บ้านเห็น พอกูเจอน้องเค้า กูเหมือนไม่ต้องอึดอึดที่จะคบแฟน ไม่ต้องกลัวใครเห็นเหมือนกับคบกับ
          แต่เรื่องที่เกิดขึ้น เราก้อไม่เคยโทษใครเลย นอกจากตัวเราเอง ทำไงได้เพราะเราดันทำให้เค้าอึดอัดที่ต้องทนคบ เสียเวลา กับเรามาตั้ง 2 ปีกว่า เรากลับดีใจกลับเค้ามากกว่า

          แต่ที่ตั้งกระทู้นี้ เราแค่อยากรู้ว่ามันผิดจากตรงไหน อมยิ้ม08
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่