เราแต่งงานกับสามี มีลูก 2 คนแระ แต่รู้สึกว่าอะไรๆ ที่สามีเคยทำให้ กลับไม่ค่อยมีแบบนั้นแล้ว
เราเริ่มไม่มั่นใจ หวั่นใจว่าจะไปต่อกันได้มั้ย เพราะเรารู้สึกหน่ายที่พึ่งสามีไม่ได้เลย รู้สึกแย่ที่สามีไม่ค่อยเข้าใจเรา
ตอนเราคลอดคนที่ 1 สามีไม่อยู่กับเราในห้องคลอด บอกว่ากลัวเลือด แต่ตัวเองไปหลับอยู่ในห้องคนไข้(ที่เราต้องพักฟื้น)
ตอนเราคลอดคนที่ 2 สามีต้องเข้าคอร์สอบรมการช่วยเหลือให้กำลังใจภรรยาที่กำลังจะคลอด แต่เขากลับไม่เห็นความสำคัญ (ไม่ต้องอบรมก็ได้) วันคลอดจิงหมอเลยไม่ให้เข้า
ระหว่างอยู่ด้วยกันมาทะเลาะกันตลอด ไม่เข้าใจกันตลอด ความคิดสวนทางกันตลอด
เราไม่รู้ว่าเราคาดหวังกับเค้ามาไปรึป่าว เราพยายามเปิดใจคุยกันแล้ว แต่ก็จะทะเลาะกันเรื่องใหม่อยู่ดี
พยามยามคุยดี พยามยามประคับประคอง ทะเลาะกันบ่อยมากจนสามีเอ่ยเรื่องหย่า เรื่องแยกกันอยู่มา 3 ครั้งแล้ว
เราอาจจะเห็นแก่ตัวนะ แต่เราคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้ว
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเข้าใจเรา
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเป็นสุภาพบุรุษ
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีมีความรับผิดชอบ
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเป็นคนตรงต่อเวลา
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเป็นคนเกรงใจคนอื่น
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเป็นคนยอมรับความจริง ยอมรับการตัดสินใจของคนอื่น
....เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี....
และเรื่องที่สำคัญที่สุดที่เค้าขาดไม่ได้เลยคือเรื่องบนเตียง จะอารมณ์เสียมาก โมโห พูดจาแรงๆ ทุกครั้งที่เรายังไม่พร้อม
ซึ่งเราเองก็ไม่พร้อมจิงๆ เราไม่ต้องการสิ่งนั้นแล้ว เราแค่ต้องการการอยู่ด้วยกัน ดูแลกัน เป็นห่วงเป็นใยกัน เข้าอกเข้าใจกันมากกว่าอ่ะ
อย่าคอมเม้นด่าเราเลยนะ ขอเป็นคำแนะนำ คำปรึกษาดีกว่านะค่ะ ^^
เห็นแก่ตัวมั้ย ที่อยากมีสามีแบบนี้....
เราเริ่มไม่มั่นใจ หวั่นใจว่าจะไปต่อกันได้มั้ย เพราะเรารู้สึกหน่ายที่พึ่งสามีไม่ได้เลย รู้สึกแย่ที่สามีไม่ค่อยเข้าใจเรา
ตอนเราคลอดคนที่ 1 สามีไม่อยู่กับเราในห้องคลอด บอกว่ากลัวเลือด แต่ตัวเองไปหลับอยู่ในห้องคนไข้(ที่เราต้องพักฟื้น)
ตอนเราคลอดคนที่ 2 สามีต้องเข้าคอร์สอบรมการช่วยเหลือให้กำลังใจภรรยาที่กำลังจะคลอด แต่เขากลับไม่เห็นความสำคัญ (ไม่ต้องอบรมก็ได้) วันคลอดจิงหมอเลยไม่ให้เข้า
ระหว่างอยู่ด้วยกันมาทะเลาะกันตลอด ไม่เข้าใจกันตลอด ความคิดสวนทางกันตลอด
เราไม่รู้ว่าเราคาดหวังกับเค้ามาไปรึป่าว เราพยายามเปิดใจคุยกันแล้ว แต่ก็จะทะเลาะกันเรื่องใหม่อยู่ดี
พยามยามคุยดี พยามยามประคับประคอง ทะเลาะกันบ่อยมากจนสามีเอ่ยเรื่องหย่า เรื่องแยกกันอยู่มา 3 ครั้งแล้ว
เราอาจจะเห็นแก่ตัวนะ แต่เราคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้ว
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเข้าใจเรา
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเป็นสุภาพบุรุษ
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีมีความรับผิดชอบ
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเป็นคนตรงต่อเวลา
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเป็นคนเกรงใจคนอื่น
เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเป็นคนยอมรับความจริง ยอมรับการตัดสินใจของคนอื่น
....เห็นแก่ตัวที่ต้องการให้สามีเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี....
และเรื่องที่สำคัญที่สุดที่เค้าขาดไม่ได้เลยคือเรื่องบนเตียง จะอารมณ์เสียมาก โมโห พูดจาแรงๆ ทุกครั้งที่เรายังไม่พร้อม
ซึ่งเราเองก็ไม่พร้อมจิงๆ เราไม่ต้องการสิ่งนั้นแล้ว เราแค่ต้องการการอยู่ด้วยกัน ดูแลกัน เป็นห่วงเป็นใยกัน เข้าอกเข้าใจกันมากกว่าอ่ะ
อย่าคอมเม้นด่าเราเลยนะ ขอเป็นคำแนะนำ คำปรึกษาดีกว่านะค่ะ ^^