เมื่อปีที่แล้วผมบังเอิญได้เจอ ผู้หญิงคนนึงครับ เขาเป็นนักเรียนที่วิทยาลัยเดียวกับผม หลังจากโสดมานานเอาวะลงมือจีบสักที ผมก็จีบเหมือนคนทั่วไปหละครับ แต่ตอนนั้นเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว เป็นรุ่นพี่ห่างกัน 4 ปีซึ่ง ผมก็รู้ว่าผมคงไม่สามารถไปขัดขวางเธอได้ ในเมื่อเธอเลือกรุ่นพี่แล้วรุ่นพี่ก็ดันมาชอบเธออีก สุดท้ายพวกเขาก็คบกันครับ ...
หลังจากนั้นผมก็ถอยห่างกับเธอเลยครับ 4-5 เดือนยาวๆ สุดท้ายพอตอนสิ้นปีรุ่นพี่เขาก็ออกไป ทำให้เขาเลิกกันครับ แต่ผมก็ยังไม่ได้สนใจเท่าไหร่นัก
จนวันก่อนผมได้ไปนั่งกินเหล้ากับพี่ที่บ้าน ด้วยความเมา ผมจึงส่งข้อความไปหาเธอว่า คิดถึง จากนั้นผมก็จำไรไม่ได้ ตื่นเช้ามา ก็มีแชทเด้งขึ้นมา เขาก็ถามกลับมาว่า คิดถึงเราหรอ จากนั้นก็คุยกันยาวเลยครับ เพราะตอนนี้เธอก็โสดแล้ว ผมคงมีโอกาศบ้างแหละหน่า ผมก็คุยมาเรื่อยๆครับแต่รู้สึกครั้งนี้เธอจะยอมคุยด้วยมากกว่าเดิม เป็นฝ่ายถามบ้างจากแต่แรกที่พูดคำตอบคำ จนวันก่อนเขาก็ถามผมว่า ยังชอบเขาอยู่ไหม ทำไมยังชอบเขาอยู่ ผมก็ตอบว่ายังชอบเขาอยู่แล้วก็แนบเหตุผลไปด้วย แล้วเขาก็ถามกลับมาว่ารู้ นิสัยเขาหรอ ผมก็บอก ไม่รู้ไงเลยอยากรู้จักให้มากกว่านี้ ทุกอย่างเหมือนจะไปได้ดี
จนวันก่อนผมได้โทรไปหาเธอดู เธอบอกว่ายังไม่พร้อม ร้องไห้อยู่ ผมว่าเขาคงคิดถึงคนเก่าแหละครับเห็นจากที่โพสเฟส ว่ายังลืมไม่ได้ประมาณนี้ผมก็ปลอบใจไปครับ ประมาณว่ายังมีเราอยู่ทั้งคนมีอะไรก็เล่าให้เราฟังบ้างอย่าเก็บไว้คนเดียว เขาตัดบทเลยครับ บอกฝันดี แล้วการสนทนาวันนั้นก๋จบลง
วันรุ่นขึ้นผมก็ทักไปตามปกติ ทุกอย่างกลับสู่สภาพเดิม แล้วผมก็ขอเธอให้ผมไปส่งที่รถตอนนั่งกลับบ้าน เธอให้ไปครับ บรรยากาศตอนนั้น 6โมงกว่าเกือบทุ่ม แล้วเดินกัน 2 คนช่างเป็นอะไรที่ประทับใจผมเหลือเกิน มีจังหวะหนึง เรา2คนจ้องตากันโดยไม่พูดอะไร ประมาณ 10 วิได้ เหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน แต่ความเศร้ามันเกิด หลังจากนี้ครับ ผมกลับมาจากเย็นนั้นผมก็นอนเลย โดนที่แทบไม่ได้คุยเนื่องจากไป ฟิตเนสมาด้วย จนอีกวัน ผมก็ทักแชทเฟสเธอไปตามปกติครับ แต่ว่ารู้สึกตึงๆในการสนทนา เหมือนกลับไป Moment เดิม ถามคำตอบคำ ซึ่งผมก็เป็นฝ่ายถาม แต่ความรู้สึกมันไม่ใช่แล้วครับ มันรู้สึกว่า เหมือนเราทำอะไรให้เขาไป เขาแค่เก็บไว้อย่างนั้นไม่ได้สนใจ เหมือนผมเป็นหมาตัวนึง รอเขากลับมาเล่นด้วยทุกวัน พอเขาคิดจะไปตอนไหนก็ไป คุยๆกันอยู่บางที่ออฟหนีหายไปเลย เหมือนจงใจตัดบทสนทนามาก ผมพิมไปเยอะแยะ สุดท้ายเธอบอก ฝันดี แต่นั้นครับไม่ได้สนใจกับสิ่งที่ผมพิมพ์ไปเลย
แล้วแบบนี้ผมจะเดินหน้าต่อไป หรือหยุดแค่นี้ดีครับบอกเลยครับ ผมยังรักเขาอยู่แล้วรักมากด้วยแต่เขาทำแบบนี้ผมก็เริ่มไม่แน่ใจ ผมว่าพรุ่งนี้จะชวนเธอกลับอีกครั้งนึง เขาก็ยังลืมคนเก่าเขาไม่ได้ ผมก็ยัง ไม่อยากรีบอยากคุยกันไปนานๆก่อน แต่เพื่อนบอกให้ขอคบไปเลย ซึงผมมองว่า การที่คนเราจะรักกัน เนี่ยมันต้องใช้อะไรมากกว่าหัวใจครับ อยากรู้จักเธอมากกว่านี้ เวลาคบกันจะได้คบกันไปนานๆ ตอนนี้แค่อยากรู้ว่า ผู้หญิงทำแบบนี้เขาคิด อะไร ผมเป็นแค่เครื่องเล่นแก้เหงาของเขารึเปล่า
ปล.กระทู้แรก พิมพ์ติดๆขัดๆ ยังไงก็ขออภัยด้วยครับ แท็คห้องผิดก็ขออภัยด้วยนะครับ
คนรักหรือแค่แก้เหงา
หลังจากนั้นผมก็ถอยห่างกับเธอเลยครับ 4-5 เดือนยาวๆ สุดท้ายพอตอนสิ้นปีรุ่นพี่เขาก็ออกไป ทำให้เขาเลิกกันครับ แต่ผมก็ยังไม่ได้สนใจเท่าไหร่นัก
จนวันก่อนผมได้ไปนั่งกินเหล้ากับพี่ที่บ้าน ด้วยความเมา ผมจึงส่งข้อความไปหาเธอว่า คิดถึง จากนั้นผมก็จำไรไม่ได้ ตื่นเช้ามา ก็มีแชทเด้งขึ้นมา เขาก็ถามกลับมาว่า คิดถึงเราหรอ จากนั้นก็คุยกันยาวเลยครับ เพราะตอนนี้เธอก็โสดแล้ว ผมคงมีโอกาศบ้างแหละหน่า ผมก็คุยมาเรื่อยๆครับแต่รู้สึกครั้งนี้เธอจะยอมคุยด้วยมากกว่าเดิม เป็นฝ่ายถามบ้างจากแต่แรกที่พูดคำตอบคำ จนวันก่อนเขาก็ถามผมว่า ยังชอบเขาอยู่ไหม ทำไมยังชอบเขาอยู่ ผมก็ตอบว่ายังชอบเขาอยู่แล้วก็แนบเหตุผลไปด้วย แล้วเขาก็ถามกลับมาว่ารู้ นิสัยเขาหรอ ผมก็บอก ไม่รู้ไงเลยอยากรู้จักให้มากกว่านี้ ทุกอย่างเหมือนจะไปได้ดี
จนวันก่อนผมได้โทรไปหาเธอดู เธอบอกว่ายังไม่พร้อม ร้องไห้อยู่ ผมว่าเขาคงคิดถึงคนเก่าแหละครับเห็นจากที่โพสเฟส ว่ายังลืมไม่ได้ประมาณนี้ผมก็ปลอบใจไปครับ ประมาณว่ายังมีเราอยู่ทั้งคนมีอะไรก็เล่าให้เราฟังบ้างอย่าเก็บไว้คนเดียว เขาตัดบทเลยครับ บอกฝันดี แล้วการสนทนาวันนั้นก๋จบลง
วันรุ่นขึ้นผมก็ทักไปตามปกติ ทุกอย่างกลับสู่สภาพเดิม แล้วผมก็ขอเธอให้ผมไปส่งที่รถตอนนั่งกลับบ้าน เธอให้ไปครับ บรรยากาศตอนนั้น 6โมงกว่าเกือบทุ่ม แล้วเดินกัน 2 คนช่างเป็นอะไรที่ประทับใจผมเหลือเกิน มีจังหวะหนึง เรา2คนจ้องตากันโดยไม่พูดอะไร ประมาณ 10 วิได้ เหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน แต่ความเศร้ามันเกิด หลังจากนี้ครับ ผมกลับมาจากเย็นนั้นผมก็นอนเลย โดนที่แทบไม่ได้คุยเนื่องจากไป ฟิตเนสมาด้วย จนอีกวัน ผมก็ทักแชทเฟสเธอไปตามปกติครับ แต่ว่ารู้สึกตึงๆในการสนทนา เหมือนกลับไป Moment เดิม ถามคำตอบคำ ซึ่งผมก็เป็นฝ่ายถาม แต่ความรู้สึกมันไม่ใช่แล้วครับ มันรู้สึกว่า เหมือนเราทำอะไรให้เขาไป เขาแค่เก็บไว้อย่างนั้นไม่ได้สนใจ เหมือนผมเป็นหมาตัวนึง รอเขากลับมาเล่นด้วยทุกวัน พอเขาคิดจะไปตอนไหนก็ไป คุยๆกันอยู่บางที่ออฟหนีหายไปเลย เหมือนจงใจตัดบทสนทนามาก ผมพิมไปเยอะแยะ สุดท้ายเธอบอก ฝันดี แต่นั้นครับไม่ได้สนใจกับสิ่งที่ผมพิมพ์ไปเลย
แล้วแบบนี้ผมจะเดินหน้าต่อไป หรือหยุดแค่นี้ดีครับบอกเลยครับ ผมยังรักเขาอยู่แล้วรักมากด้วยแต่เขาทำแบบนี้ผมก็เริ่มไม่แน่ใจ ผมว่าพรุ่งนี้จะชวนเธอกลับอีกครั้งนึง เขาก็ยังลืมคนเก่าเขาไม่ได้ ผมก็ยัง ไม่อยากรีบอยากคุยกันไปนานๆก่อน แต่เพื่อนบอกให้ขอคบไปเลย ซึงผมมองว่า การที่คนเราจะรักกัน เนี่ยมันต้องใช้อะไรมากกว่าหัวใจครับ อยากรู้จักเธอมากกว่านี้ เวลาคบกันจะได้คบกันไปนานๆ ตอนนี้แค่อยากรู้ว่า ผู้หญิงทำแบบนี้เขาคิด อะไร ผมเป็นแค่เครื่องเล่นแก้เหงาของเขารึเปล่า
ปล.กระทู้แรก พิมพ์ติดๆขัดๆ ยังไงก็ขออภัยด้วยครับ แท็คห้องผิดก็ขออภัยด้วยนะครับ