อยากแต่งกลอนเก่งๆทำยังไง

0 มือที่มองไม่เห็น .. หรือจะเป็นผู้วางทิศทางให้ ? คอยกำหนดก้าวย่างทุกย่างไป ทอดคดเคี้ยวอย่างไรเลี่ยงไม่พ้น 0 แม้นกระทั่งก้าวย่างผ่านทางแยก นั่นยิ่งแปลก .. จากของเหมือนจ้องจะหล่น ให้ก้าวย่างตามมาก้มคว้

ได้สลึง พึงบรรจบ  ให้ครบร้อย.. แม้จะน้อย สิบร้อย  ทยอยเก็บ.. แค่ใฝ่เรียน ไม่ใช่เซียน  ไม่ใช่เทพ.. ก็ไม่เจ็บ  เพราะหุ้นไทย  ในวัน(ฝน)ตก....เอย.. ...วันนี้ฝนตกตั้งแต่เช้าหนะครั

0 ย่อมหวังเพียงหวานซึ้ง .. ใจหนึ่งนั้น ต้องรำพันกรองร้อย .. แล้วคอยท่า คอยโอบกล่อมดวงขวัญด้วยพรรณนา เคลือบคุณค่าหวานประคองถึงห้องหทัย 0 เพื่อบอกว่าอาวรณ์เคยซ่อนเร้น นั้น-บีบคั้นบีบเค้น .. เกินเร้นไหว

หนึ่งสลึง “มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท           อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์ มีน้อยใช้น้อยค่อยบรรจง       &