เมื่อผมเป็นโรคจิต แอบดูนักกีฬาสาววอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย

เมื่อผมเป็นโรคจิต แอบดูนักกีฬาสาววอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ฝึกซ้อมสมัยเก็บตัวที่เชียงใหม่ สมัยนั้นปลื้มจิตยังอยู่ ม.5 เลยมั้งครับถ้าผมจำไม่ผิด ร่างกายความสูง ความเป็นนักกีฬาของทุกคนนั้น ถ้าเดินปะปนกับคนทั่วไปในตลาด ผมเชื่อว่านี่ไม่ใช่คนธรรมดาแน่ๆ มิน่า นี่สินะ ที่เค้าเรียกนักกีฬา ร่างกายเป็นประเด็นแรกเลยครับที่ผมคิดตอนนั้น ความเท่ห์ ความสมาร์ท เมื่อใส่ชุดกีฬามีธงไตรรงค์ติดหน้าอก แมร่งเอ้ย!ได้อารมรณ์สุดๆ ตอนเลิกซ้อมแบกกระเป๋าเก็บอุปกรณ์ มันลงตัวมาก ชุดกีฬาและทุกอย่างที่เป็นแนวสปอร์ตผมชอบเป็นชีวิตจิตใจอยู่แล้ว ยิ่งเห็นสาวๆพวกนี้มันเป๊ะไรเยี่ยงนี้ จากนั้นรองลงมาที่ผมเห็นคือความตั้งใจฝึกซ้อม ความมีวินัย ความขยัน เฮ้ย! นี่มันผู้หญิง นะเฟ้ย มันจะแกร่งอะไรขนาดนั้น!! ผมคิดเลยว่ารุ่นนี้อีกหน่อยดังแน่ๆ ตอนนั้นน่าจะราวๆปี 2002 ตอนนี้มัน 2015 สมัยนั้นผมยังเรียน ปวส1 มั้งถ้าจำไม่ผิด แล้วตอนนี้มันก็ เป็นจริงๆด้วย..

มาตรฐาน วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ปัจจุบัน เรียกได้ว่า วนเวียนในหัวแถวเอเชีย และ ไม่ใช่ทีมแปลกใหม่ในเวทีโลกไปซะแล้ว!!
นักกีฬาหลายๆคนอยู่ลีกต่างประเทศ บางคนคือระดับโลก ภูมิใจมาก!
หายห่วงเลย และคิดว่า ทีมงานและสมาคม คงรู้แนวทางในการทำงานระยะยาว ส่งผลงานรุ่นสู่รุ่นได้แน่นอน..