ผมมันไม่ใช่หรือแค่แกมันไม่พอ

สวัสดีครับ คือผมอึดอัดใจมานานนะครับที่ต้องเป็นเช่นนี้ ผมคบกับแฟนมาได้2ปีกว่าๆแล้วยังเรียนอยู่ทั้งคู่และอยู่หอเดียวกัน เริ่มเลยนะครับ ผมนี่มันคนคิดอะไรชอบทำให้มันดูเวอรหรือทำอะไรก็ได้ที่ให้ตัวเองดูดีในสายตาคนอื่นตลอดเวลา แต่ในสายตาแฟนผม เธอไม่เคยเห็นผมดีในสายตายเลย ดีแต่ด่าดีแต่ว่าดีแต่ดูถูกผมตลอด แต่ผมก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงรักเธอไม่เคยเปลี่ยนเลยแม้เธอจะดูเกลียดๆผม ไอ้ที่ผมบอกว่าเธอเกลียดผมอะมันมีสาเหตุนะครับ คือ1ผมแย่มากพูดอะไรแล้วไม่เคยทำได้ 2 ผมไม่เคยทำอะไรให้เธอได้เปนชิ้นเปนอันสักที่ 3 ผมนี่มันชอบผันวันประกันพุกยุเรื่อยใครจะทน 4อันนี้แย่มากผมเคยพลาดเอาเธอไปนิทากับกิ๊กกับคนอื่นแต่ ณ ปัจจุบันนี้ผมไม่เคยทำอะไรแบบนั้นแล้วนะครับจากใจเลยแต่ใช่ว่าผมจะมีแต่สิ่งแย่ๆทั้งหมดนะผมก็มีสิ่งดีๆที่เล็กๆน้อยบ้างเหมือนกันจ๊ะ อย่างน้อยผมก็รุ้ยุในใจเสมอว่าบ้างครั้งผมอยากทำให้เธอทุกอย่างๆที่เธอต้องการนะแต่บ้างครั้งผมทำไม่ได้เช่นผมกับเธอไม่เคยเข้าโรงดูหนังกันสักครั้ง ส่วนทานอาหารชาบู ซูกิชิ mfc หมูกะทะก็ไปบ้างนะแต่นานๆที่ เพราะ ผมไม่อยากใช้เงินเยอะเพราะผมไม่ได้ทำงานยังแบรมือขอพ่อแม่ยุ ผมไม่กล้าเอาเงินนั้นมาเสพสุขได้อย่างเต็มที่บนเหงื่อของท่านพ่อท่านแม่ ส่วนเรื่องสิ่งของก็มีซื้อให้บ้างนิดๆหน่อยๆ ไอโฟน5s ก็ช่วยเขาออกไปแต่ไม่ถึงครึ่ง ส่วนค่าใช้จ่ายต่างๆอะไรที่ผมช่วยได้ผมช่วยหมดนะถ้าไม่เกินความสามารถผม แต่กับสิ่งที่เธอให้ผมมาชิ้นแรกตั้งแต่คบกันมาและผมภูมิใจมากที่ผมได้จากเธอ หมูสเตะถุงนึงกับขนมปังย่าง โหวันนั้นนี่น้ำตาแทบไหลครับแฟนซื้อของให้ผมนี่มีความสุขสุดๆเลย ที่ผมมาลงกระทู้ในวันนี้ไม่ใช่ผมโกรธหรือเกลียดอะไรเธอหลอกนะ  แค่อยากระบายนิดนึง ผมอาจไม่เคยได้ยินคำว่ารักจากปากเธอ ผมอาจไม่เคยได้ใจเธอตั้งแต่ วันแรก ไม่ได้สิ่งของหรืออะไรทั้งนั้นเพราะผมพอใจแบบนี้แล้ว และ คนเรามันจะได้ทุกสิ่งทุกอย่างให้เป็นอย่างใจตลอดไม่ได้หลอกเนาะ และคนเราผิดพลาดกันได้เพราะเราเปนคนไม่ใช่เทวดาแต่ต้องไม่พลาดซ้ำสอง สุดท้ายแล้วครับ ติได้ครับเต็มที่ผมจะนำสิ่งดี้ดีเหล่านั้นไปมอบความสุขให้คนที่ผมรัก  ขอบคุณครับ