ขอเกริ่นก่อนครับ
เมื่อสามปีก่อน ผมเลิกกับภรรยาคนเก่า และหย่าขาดจากกันโดยไม่มีการติดต่อกันอีก
หลังจากนั้นประมาณปีนึง ผมกับคุณภรรยาคนปัจจุบันก็เริ่มคบหาดูใจ และอยู่ด้วยกัน
จนถึงวันนี้ เวลาก็ผ่านมาสองปีแล้วครับ
เมื่อประมาณต้นปี 2557 ภรรยาของผมเค้ารู้ตัวว่าเค้าท้อง ตอนแรกเค้าเครียดมาก เพราะตอนเค้าท้องเหมือนเราจะระหองระแหงกัน
ด้วยสาเหตุง่ายๆ คือ ผมไม่สามารถทำตามที่เค้าต้องการได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องเงินทองและเรื่องอื่นๆ แต่ผมก็บอกว่าไม่เป็นไร ท้องก็ท้อง
ผมจะดูแลทั้งเค้าและลูกให้ดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้ ผมพยายามบอกแม่เรื่องนี้ แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรมาก แถมดีใจเล็กๆด้วยซ้ำที่ได้มีหลาน
เตรียมบ้านเตรียมช่อง เก็บกวาดทุกอย่าง อย่างดีเท่าที่จะทำได้ เพื่อรอเวลาเค้ามาอยู่ เพราะตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน
เค้าไม่เคยเข้าบ้านผมเลย เอาแต่อยู่คอนโดของเค้าอย่างเดียว
ปัญหาทั้งหมดมันเริ่มตรงนี้แหละครับ ตั้งแต่ตอนเค้าท้อง เค้าก็ดูเปลี่ยนไป ความรู้สึกมันบอกว่าพฤติกรรมเค้าเปลี่ยนไป
ไม่อยากอยู่ใกล้กันเหมือนเมื่อก่อน ไม่ว่าตอนกินหรือตอนนอน ตอนแรกผมก็คิดว่า ฮอร์โมนคงเปลี่ยน คงคิดมากเกินไป
ผมพยายามเอาอกเอาใจทุกอย่างแล้ว (หาซื้อทุเรียนให้ทานตอนเที่ยงคืนก็เคยมาแล้ว) ดูแลทุกอย่างก็แล้ว แต่มันก็ไม่ดีขึ้น
สุดท้าย ผมก็แอบรู้ว่าเค้าโทรคุยกับแฟนเก่าบ่อยๆ จากตอนที่ไปซื้อของแล้วกลับมาไม่บอกล่วงหน้า
ช่วงเค้าท้องได้ประมาณ 3-4 เดือน เค้าชอบหนีหายออกไปหาเพื่อน ไปครั้งนึงก็หลายๆวัน และไม่เคยติดต่อได้จนกว่าเค้าจะอยากกลับเอง
ผมและแม่ผม ด้วยความเป็นห่วงลูกและเค้า จึงจำเป็นต้องโทรบอกพ่อของคุณภรรยาให้มารับตัวกลับไปอยู่ ต่างจังหวัด
เพื่อให้เค้าได้ควบคุมอาหารการกินและไปหาหมอเป็นประจำได้ ซึ่งผมไม่เคยบังคับเค้าได้เลย พยายามกันจน จนด้วยปัญญาแล้ว
ช่วงเค้าย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด เราแทบจะไม่ได้คุยกันเลย เพราะเค้าเหมือนไม่พร้อมและไม่อยากที่จะคุยกับเรา
ด้วยความไม่อยากให้คนท้องเครียด จะส่งผลต่อลูก ผมจึงไม่รบเร้าอะไรเค้าอีก เพื่อจะให้เค้าคุย
หลังคลอดลูกมา ทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้น ความสัมพันธ์เราดีขึ้นมาก เริ่มจะคุยกันมากขึ้น ผมได้มีโอกาสไปหาลูกแล้วหลายครั้ง
เราเริ่มคุยกันดีๆ และปรึกษาทุกอย่างกันมากขึ้น จนอยู่มาวันนึง ที่เค้าบอกว่าจะมา ธุระที่ กทม. ผมถึงได้รู้อะไรเพิ่มขึ้น
จากตอนแรกที่เค้าบอกว่าจะมาวันเสาร์ กลับมาวันศุกร์ แล้วหายเงียบไปขาดการติดต่อเหมือนเดิม
และก็ไม่มีการติดต่อมาเลยอีก 4-5 วันหลังจากนั้น รู้อีกทีจาก พ่อแม่ของเค้าว่าเค้ากลับไปบ้าน ถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว
มีวันนึง ผมเคยถามเรื่องความสัมพันธ์ของเรา ว่าอนาคตจะเอายังไงต่อไปดี จะย้ายกลับมาอยู่ด้วยกันมั้ย
ตัวผมเอง อยากอยู่ใกล้ลูก อยากกลับมาจากทำงานแล้วเห็นหน้าลูก อยากกล่อมลูกนอนหลับ
เค้าก็ได้แต่ตอบว่า "ไม่รู้ ตัดสินใจเอาเอง" "ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้น"
สุดท้ายพอผมถามว่ารักเค้ามั้ย เค้าก็ไม่ตอบ เค้าเพียงบอกว่า มาถึงขั้นนี้ มันคงเป็นหน้าที่แล้วแหละ
สุดท้ายผมก็เหมือนคนหลงทิศ ไม่รู้จะเดินเรือที่เรียกว่าชีวิตครอบครัวไปต่อทางไหนดี?
ผมก็พอจะเข้าใจนะครับ ว่าควรเลือกที่จะปล่อยวาง แต่ใจนึงก็สงสารลูก อยากให้เค้ามีทั้งพ่อและแม่ที่รักเค้า อยู่ด้วยกันพร้อมหน้า
ผมมั่นใจมากว่าในโลกนี้คงไม่มีผู้ชายคนไหน จะรักลูกของผม เท่ากับผมอีกแล้ว
ได้แต่ลังเลสับสนไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้จะปรึกษาใคร ไม่อยากรบกวนแม่ แม่ท่านแก่แล้วไม่อยากต้องให้มาปวดหัว
ทุกครั้งที่ผมทุกข์ แม่แกทุกข์กว่า แกมักจะโกรธ จะเศร้าแทนผมเสมอ
เลยมาขอคำปรึกษาเรื่องนี้ ว่าผมควรทำยังไงต่อไปดี จะยื้อดึงไว้อย่างนี้ หรือปล่อยมันไปดี?
หรือใครมีวิธีดีๆ ขอรบกวนด้วยครับ
ขอขอบคุณทุกท่านล่วงหน้าเป็นอย่างมากครับ
ความสัมพันธ์แบบที่ไม่เห็นทางไป ผมควรจะทำยังไงดี?
เมื่อสามปีก่อน ผมเลิกกับภรรยาคนเก่า และหย่าขาดจากกันโดยไม่มีการติดต่อกันอีก
หลังจากนั้นประมาณปีนึง ผมกับคุณภรรยาคนปัจจุบันก็เริ่มคบหาดูใจ และอยู่ด้วยกัน
จนถึงวันนี้ เวลาก็ผ่านมาสองปีแล้วครับ
เมื่อประมาณต้นปี 2557 ภรรยาของผมเค้ารู้ตัวว่าเค้าท้อง ตอนแรกเค้าเครียดมาก เพราะตอนเค้าท้องเหมือนเราจะระหองระแหงกัน
ด้วยสาเหตุง่ายๆ คือ ผมไม่สามารถทำตามที่เค้าต้องการได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเรื่องเงินทองและเรื่องอื่นๆ แต่ผมก็บอกว่าไม่เป็นไร ท้องก็ท้อง
ผมจะดูแลทั้งเค้าและลูกให้ดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้ ผมพยายามบอกแม่เรื่องนี้ แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไรมาก แถมดีใจเล็กๆด้วยซ้ำที่ได้มีหลาน
เตรียมบ้านเตรียมช่อง เก็บกวาดทุกอย่าง อย่างดีเท่าที่จะทำได้ เพื่อรอเวลาเค้ามาอยู่ เพราะตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน
เค้าไม่เคยเข้าบ้านผมเลย เอาแต่อยู่คอนโดของเค้าอย่างเดียว
ปัญหาทั้งหมดมันเริ่มตรงนี้แหละครับ ตั้งแต่ตอนเค้าท้อง เค้าก็ดูเปลี่ยนไป ความรู้สึกมันบอกว่าพฤติกรรมเค้าเปลี่ยนไป
ไม่อยากอยู่ใกล้กันเหมือนเมื่อก่อน ไม่ว่าตอนกินหรือตอนนอน ตอนแรกผมก็คิดว่า ฮอร์โมนคงเปลี่ยน คงคิดมากเกินไป
ผมพยายามเอาอกเอาใจทุกอย่างแล้ว (หาซื้อทุเรียนให้ทานตอนเที่ยงคืนก็เคยมาแล้ว) ดูแลทุกอย่างก็แล้ว แต่มันก็ไม่ดีขึ้น
สุดท้าย ผมก็แอบรู้ว่าเค้าโทรคุยกับแฟนเก่าบ่อยๆ จากตอนที่ไปซื้อของแล้วกลับมาไม่บอกล่วงหน้า
ช่วงเค้าท้องได้ประมาณ 3-4 เดือน เค้าชอบหนีหายออกไปหาเพื่อน ไปครั้งนึงก็หลายๆวัน และไม่เคยติดต่อได้จนกว่าเค้าจะอยากกลับเอง
ผมและแม่ผม ด้วยความเป็นห่วงลูกและเค้า จึงจำเป็นต้องโทรบอกพ่อของคุณภรรยาให้มารับตัวกลับไปอยู่ ต่างจังหวัด
เพื่อให้เค้าได้ควบคุมอาหารการกินและไปหาหมอเป็นประจำได้ ซึ่งผมไม่เคยบังคับเค้าได้เลย พยายามกันจน จนด้วยปัญญาแล้ว
ช่วงเค้าย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด เราแทบจะไม่ได้คุยกันเลย เพราะเค้าเหมือนไม่พร้อมและไม่อยากที่จะคุยกับเรา
ด้วยความไม่อยากให้คนท้องเครียด จะส่งผลต่อลูก ผมจึงไม่รบเร้าอะไรเค้าอีก เพื่อจะให้เค้าคุย
หลังคลอดลูกมา ทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้น ความสัมพันธ์เราดีขึ้นมาก เริ่มจะคุยกันมากขึ้น ผมได้มีโอกาสไปหาลูกแล้วหลายครั้ง
เราเริ่มคุยกันดีๆ และปรึกษาทุกอย่างกันมากขึ้น จนอยู่มาวันนึง ที่เค้าบอกว่าจะมา ธุระที่ กทม. ผมถึงได้รู้อะไรเพิ่มขึ้น
จากตอนแรกที่เค้าบอกว่าจะมาวันเสาร์ กลับมาวันศุกร์ แล้วหายเงียบไปขาดการติดต่อเหมือนเดิม
และก็ไม่มีการติดต่อมาเลยอีก 4-5 วันหลังจากนั้น รู้อีกทีจาก พ่อแม่ของเค้าว่าเค้ากลับไปบ้าน ถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว
มีวันนึง ผมเคยถามเรื่องความสัมพันธ์ของเรา ว่าอนาคตจะเอายังไงต่อไปดี จะย้ายกลับมาอยู่ด้วยกันมั้ย
ตัวผมเอง อยากอยู่ใกล้ลูก อยากกลับมาจากทำงานแล้วเห็นหน้าลูก อยากกล่อมลูกนอนหลับ
เค้าก็ได้แต่ตอบว่า "ไม่รู้ ตัดสินใจเอาเอง" "ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้น"
สุดท้ายพอผมถามว่ารักเค้ามั้ย เค้าก็ไม่ตอบ เค้าเพียงบอกว่า มาถึงขั้นนี้ มันคงเป็นหน้าที่แล้วแหละ
สุดท้ายผมก็เหมือนคนหลงทิศ ไม่รู้จะเดินเรือที่เรียกว่าชีวิตครอบครัวไปต่อทางไหนดี?
ผมก็พอจะเข้าใจนะครับ ว่าควรเลือกที่จะปล่อยวาง แต่ใจนึงก็สงสารลูก อยากให้เค้ามีทั้งพ่อและแม่ที่รักเค้า อยู่ด้วยกันพร้อมหน้า
ผมมั่นใจมากว่าในโลกนี้คงไม่มีผู้ชายคนไหน จะรักลูกของผม เท่ากับผมอีกแล้ว
ได้แต่ลังเลสับสนไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้จะปรึกษาใคร ไม่อยากรบกวนแม่ แม่ท่านแก่แล้วไม่อยากต้องให้มาปวดหัว
ทุกครั้งที่ผมทุกข์ แม่แกทุกข์กว่า แกมักจะโกรธ จะเศร้าแทนผมเสมอ
เลยมาขอคำปรึกษาเรื่องนี้ ว่าผมควรทำยังไงต่อไปดี จะยื้อดึงไว้อย่างนี้ หรือปล่อยมันไปดี?
หรือใครมีวิธีดีๆ ขอรบกวนด้วยครับ
ขอขอบคุณทุกท่านล่วงหน้าเป็นอย่างมากครับ