เรื่องมีอยู่ว่าดิฉันคบกับแฟนมา5ปีเข้าปีที่6ตลอดเวลาเค้าเป็นคนดีมากค่ะไม่เคยนอกใจรึทะเลาะตบดีกันแต่อย่างใดและยังพูดจาดีไม่เคยพูดคำที่ไม่สุภาพกับฉันแต่อย่างใดเรา2คนรักกันดีมาโดยตลอดมีวันนึงที่ทำให้ทุกอย่างในชีวิตเรา2คนเปลี่ยนไปก็เริ่มเข้ามาถึงในวันที่แฟนฉันเรียนจบเค้าต้องไปหางานทำและต้องย้ายไปอยู่กับพ่อแม่ที่ต่างจังหวัดเพื่อจะหางานซึ่งจังหวัดที่เค้าจะไปนั้นซึ่งห่างไกลจากเดิมที่เราเคยเจอกันมากและแร้วเค้าก็ได้งานที่จังหวัดระยองทำงานในโรงงานเเห่งหนึ่งและนี่ก็คือจุดเริ่มต้องพอเค้าได้ทำงานเวลาของเค้ากะเราก็เริ่มไม่ตรงกันเริ่มไม่มีเวลาให้กันเราทั้ง2ก็เริ่มห่างกันไม่มีความสนิทกันเลยจุดบกพร่องขอการที่เวลาไม่ตรงกันก็เริ่มมีปันหาแซกซ้อนมากมายเริ่มมีปากมีเสียงกันเล็กน้อยเพราะเค้าทำงานเราเรียนเราอยากคุยเค้าก็อยากพักผ่อนเพราะทำงานมาทั้งวันส่วนเราไม่เข้าใจเราเปนคนชอบงอลชอบน้อยใจพอเค้าพูดมาเราก็คิดไปต่างๆๆนานว่าเค้าไม่รักอะไรโน้นนี่นั้นนี่ก็คืออกีสาเหตุนึงจึงทำให้รักเราเริ่มมีบาดแผลเกิดขึ้น
หลังจากเราทะเลาะกันอยู่ย่อยครั้งบวกกับการเดินทางที่ไกลจากลพบุรี+ระยองมาพบเจอกันนั้นค่อยๆๆลดลงลดลงจนแทบไม่ค่อยได้เจบกันมีอยู่วันนึงฉันไปเข้าค่าย1อาทิตการเข้าค่ายในครั้งนี้ทำให้อะไรในชีวิตฉันเปลี่ยนไปในทางที่ดีและไม่ดีพร้อมกันคือไปค่ายฉันได้พบปะเพื่อนๆๆพี่ๆๆใหม่ๆๆซึ่งเป็นความสุขและได้พอเจอมิตรภาพที่ๆๆเข้ามาในชีวิตส่วนอีเรื่องนึงคือฉันได้ปล่อยเวลาน้ันให้มีช่องว่างระหว่างฉันกับคนรัก
1อาทิตนั้นเราแทบไม่ได้คุยกันเลยและเราก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเพราะเราไว้ใจเค้าตลอดมาและคิดว่าเค้าคงไม่คิดที่จะทำร้ายเราเเบบนี้แน่ๆ(นอกใจ)
พอเรากับมาจากค่ายเราก็โทรคุยกันปกติ(ลืมบอกไปว่าเราดีกันก่อนหน้าจะไปค่าย1เดือนแร้ว)เหมือนเดิมและเราก็รักเค้าขึ้นทุกวันทุกวันมีวันนึงเราโทรหาแฟนเราตอน23.41วันที่10พฤศจิกายน2557แต่ขึ้นรอสายพอขึ้นรอสายเค้าตัดสายเราทิ้งแร้วโทรกับตอนนั้นเลย(คือถ้าเราโทรหาเค้าเค้าจะตัดสายแร้วโทรกับตลอด)
เราก็ถามเค้าว่าคุยกะใครเค้าก็บอกเราว่าคุยกะเพื่อนเราก็บอกว่าให้แค๊ปแร้วส่งมาให้ดูซิแร้วแฟนเราเค้าพูดว่าเค้าไม่แค๊ปเราก็ถามเค้าอีกครั้งว่าเธอคุยกะใครกันแน่เค้าก็บอกว่าสาวๆๆเยอะเเยะ(เพราะเค้าชอบพูบเล่นแบบนี้เสมอ)
เราเลยพูดขึ้นว่าเวลานี้มันเปงเวลานอนน่ะและถ้าใครจะโทรคุยแบบนี้ได้ก็ต้องคือฉันคนเดียวเท่านั้นถ้าเปงคนอื่นและไม่ยอมแค๊ปมาให้ดูมันไม่ใช่แร้ว
เธอมีคนอื่นใช่มั๊ยเค้าก็ตอบเราว่าใช่เราเลยถามเเบบผู้หญิงมีเซ้น(ก่อหน้านี้เรามีตะงิดใจอยู่เรื่องไลน์เพราะเราชอบเข้าไปดูในโพสแต่พอเข้าไปดูเราเห็นไลน์ของผู้หญิงคนนึงติดสติ๊กเกอร์ไลน์ให้แฟนเราแต่เราไม่คุ้นหน้านางคนนี้เลยเราเคยถามแฟนแร้วครั้งนึงแฟนบอกว่ารุ่นพี่ที่โรงงานแต่เราก็ไม่คิดไรแต่ตะงิกใจตรงที่ว่ามันติดสติ๊กเกอร์ตกใจในโพสรูปโปรถ้าคนไม่รุ้จักกันมากเท่าไรก็จะไม่มากดใส่สติ๊กเกอรแบบนี้แน่)
เคยจับมือกันยังแฟนเราบอกว่าจับแร้วเราเลยถามต่ออีกเคยกอดเคยหอมแก้มกันยั้งก็อ้ำๆๆอึ่งๆๆแล้วตอบเคย(พอเราได้ยินคำนี้เราน้ำตาไห)แต่เรายังฝืนใจถามต่ออีกว่าทำกันแบบนี้แร้วมีอะไรกันเกินเลยถึงไหนอีกมั๊ยแต่เราไม่ตอบเค้ากับพูดขึ้นว่าขอโทดจะไม่ทำแบบนี้อีกซึ่งเราคบมาเราไม่เคยได้ยินเค้าพูดอะไรแบบนี้เลยเราเลยถามซ้ำอีกรอบแต่เค้าก็ยอกว่าไม่มีเราก็ไม่เชื่อเราบอกว่าให้ตอบใหม่อีกครั้งเค้าก็บอกเราว่าถึงเวลาจะบอกเเต่ด้วยนิสัยเราเปงคนอารมณ์ร้อนเราเลยขึ้นเสียงใส่เค้า
แร้วเค้าก็พูดมาว่าแร้วเองจะรับได้มั๊ยเราตอบรับได้เเร้วเค้าก็ถามเราอีกว่าห้ามโกดน่ะเราตอบไม่โกดแร้วมันก็ถามต่ออีกให้อภัยเราได้มั๊ยเราผิดไปแร้วฉันก็ตอบว่าได้ซิพูดมาเล่ามาว่ามันเปงอย่างไง(จุดนี้แหละเนื้อตัวของฉันฟู้ฟ่าไปหมดหัวใจเต้นแรงมือไม้สั่นขาสั่น)
เค้าบอกว่ามีอะไรกันแร้วครั้งเดียววันนี้พอสิ้นประโยคนี้เท่านั้นแหละน้ำตาของฉันได้ไหลมาเปงดังสายน้ำแระรุ้สึกเหมือนหัวใจของฉันมันหล่นลงพื้นในวินาทีนั้นเลย
แต่ก็ต้องแข็งใจกลั่นมันเอาไว้เพื่อฟังเรื่องนี้ต่อไปแฟนฉันเล่าว่าผู้หญิงคนนี้ชวนเค้าขึ้นหอไปกินเมรอนแร้วก็เกิดอารมกันทั้ง2เลยมีอะไรที่เกินเลยแบบนี้ขี้น(ย้อนไปในวันที่เราไม่รุ้เรื่องเริ่มต้นคือผู้หญิงคนนี้แอ๊คเฟสมาหาแฟนเราแร้วทำเปงทักจะคุยด้วยแต่แฟนเราไม่สนใจ
แร้ววันนึงนางก็มาขอแอ๊ดไลน์แร้วเริ่มต้นคุยกันแต่นางรุ้ส่าแฟนฉันมีแฟนแร้ว
นางชอบชวนแฟนฉันไปกินข้าวเวลาวันหยุดงานเพราะทำงานโรงงานเดียวกันเข้ากะเดียวกันแฟนบอกว่านางชอบซื้อขนมมาห้อยไว้ที่ล๊อกเกอร์ประจำและบอกกับเราไม้มีเวลาให้แร้วก็แฟนเราอยู่ใกล้กะนางด้วยเลยไปไหนมาไหนกันบ่อยครั้งภายในเวลาหนึ่งเดือน
จนถึงเวลาที่เราจับได้ส่วนฉันก็ไม่รีรออยากรู้ความจิงเลยอยากคุยพร้อมกัน3คน
แฟนเราก็โทรพอนางรับเราถามนางว้าได้กันยังนางก็พูดไม่รังเรใจนางตอบว่าได้แร้วเราถามต่อว่ากี่ครั้งรนางตอบครั้งเดียววันนี้(นางเป็นตรงๆๆอยู่น่ะจ่กที่ได้ศึกษานอสัยมา)
เราเลยถามต่อว่าไปรักเเฟนเรามั๊ยนางตอบว่ารักเราเลยให้แฟนเราเลือกว่าจะเลือกใครเเฟนเราเลือกเราแร้วเราก็เลยบอกนางไปว่าก็ไปหาใหม่น่ะอย่าเอาคนที่มีแฟนมีครอบครัวเลยมันบาปเปล่าหาที่ดีๆๆไม่มีเเฟนดีกว่านางก็ตอบอืมแต่ตอนนั้นฉันก็สงสารนางเพราะนางก็ต้องรักแฟนฉันแหละถึงยอมมีอะไรด้วยแร้วอีกอย่างฉันก็เข้าใจหัวอกผู้หญิงด้วยกันฉันเลยไม่ค่อยอะไรมากแร้วฉันสั่งห้ามทั้ง2ห้ามพอเจอห้ามคุยกันอีก
เรื่องมะนยังไม่จบแค่นี้
หลังจากคุยเสดแฟนฉันขอตัวไปนอนพักผ่อนแต่ฉันก็ให้เปิดโทรสับตอนห้ามว่างสาย
ตลอดที่แฟนฉันหลับนั้นในคืนนั้นฉันไม่เคยหลับตาเลยในตาทั้งสองข้างมีแต่น้ำตาแห่ความเสียใจซึ่งมันอาจจะอธิบายเป็นคำพูดได้ไม่ถึงใจแต่ถ้าใครเคยเป็นแบบฉันมันจะรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แท้จิงได้
ทุกๆๆหลังจากวันนั้นฉันนอนพร้อมกับน้ำตาทุกคืนมีน้ำตาเป็นเพื่อนปลอบใจอยู่เสมอคิดอะไรไปต่างๆๆนานาสิ่งที่เค้าเคยทำกับเราเค้าก็เอาไปทำกับคนอื่นอ้อมกอดที่เคยกอดฉันเพียงคนเดียวจูบที่ฉันเคยได้มันแค่คนเดียวของๆฉันที่เคยใช้กับฉันแค่คนเดียวแต่ตอนนี้เธอได้นำมันไปใช้กับคนอื่นที่ไม่ใช่ฉัน(ฉันกับแฟนเราเป็นของกันและกันคนเเรกของกันฉันถึงต้องเสียใจมากถึงขนาดนี้)
เเม้เวลาจะผ่านไปได้หลายเดือนแต่ความเจ็บปวดมันก็ไม่เคยหายไปจากใจฉันเลย
ฉันเจ็บเจ็บจนไม่มีอะไรให้ต้องเจ็บไปกว่านี้อีกแร้ว
ฝืนยิ้มทั้งน้ำตาฝืนพูดว่าไม่เปงไรรับได้ทั้งที่ใจแทบจะขาด
ฉันบอกกะใครพูดกะใครคงะไม่มีใครเข้าใจหัวอกคนที่ถูกนอกใจหรอกว่ามันทรมานเหมือนตายทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่