เคยตกหลุมรักคนๆนึงผ่านโซเชียล เป็นรุ่นพี่เรา5ปีมั้ง หล่อมากเหมือนบอยปกรณ์ มีหนวดหยุมหยิม คือก็หล่อแหละเนอะ แต่มันก็นะตอนนั้นก็ชอบตามส่องตลอด จนกาลเวลามันผ่านไป พบเจอคนใหม่ๆมากขึ้น มันก็ทำให้เราลืมเขาไป คงเป็นเพราะเรารู้ว่าเขาไม่มีทางสนใจเราอยู่แล้วมั้ง หล่อขนาดนั้น ม่รู้จักกันไม่เคยคุยกันไม่เคยเจอกันอีก แต่รู้แค่ว่าเขาเรียนอยู่ม.ใกล้เรานี่แหละ
        25กุมภาพันธ์2558 23:54 อยู่ดีๆก็มีคนทักมาดึกๆ คงเห็นไฟออนเราค้างมั้งแต่ตอนนั้นเราหลับไปแล้วแหละ ตื่นมาเจอข้อความเลยเปิดดู ถึงตอนนั้นเราก็ยังไม่รู้ว่าเป็นพี่คนนั้น(ให้แทนว่าพี่เบนเน่ละกัน) เพราะว่าเราไม่ได้ติดตามหรือส่อวเฟสบุ๊คเขานานมาก จนถึงตอนเปิดไปดูโปรไฟล์ ถึงบางอ้อ ข้อความที่ส่งมามันก็ไม่ได้พิเศษอะไรมากมาย แต่ด้วยความที่เป็นเขา เขาคนที่เราชอบมานาน มันทำให้ใจเราพร้อจะให้ใจเขาแล้ว(ใครเคยเป็นบ้างไม่รู้ แต่เราเป็น) ข้อความที่คุยกันวันนั้นก็มี
เบนเน่: นอนดึกจัง
เรา: อ่านหนังสือค่ะ ตอบทันไหมอะ55(เพราะเรามาตอบตอนเช้า)
เบนเน่: ช้า เคยเจอหน้าด้วย
เรา : เห้ยจริง เจออยู่ไหน
เบนเน่: ตลาดกวนปะเนี่ย
เรา: ไม่กวน คาบนี้ไม่มีเรียน
เบนเน่ : กินข้าวยัง
เรา: กินแล้ว กินยัง
เบนเน่: ยังไม่ตื่นเลย
เรา: ยังไม่ติ่นแล้วนี่ใครพิมพ์
เบนเน่: กวนหรอออ
เรา:
เบนเน่: @ไลน์มั่งได้ป่ะ
เรา: จะส่งเกมหรอ ไม่เล่น
เบนเน่: ทีแรกว่าจะชวนเล่น จะใช้ในเปนข้ออ้างขอไอดี คิดไปคิดมา ขอตรงๆเลยดีกว่า
เรา: เอามาดิจะแอด (เราเป็นคนตรงๆนะ ไม่ลีลามากถ้าชอบ ชัดเจนไรงี้ อาจดูแรดแต่ก็เนอะช่างมัน)
หลังจากแอดไลน์ไป
เบนเน่: ทักไปบ่อยๆได้ไหม
เรา: ไม่ได้ เดี๋ยวจะกัดนะ
เบนเน่: งั้นยอม ขอไปงั้นแหละ จะทัก
เรา: มาคุยงี้แฟนไม่ว่าหรอ (เรารู้ว่าเขามีแฟนแล้ว)
เบนเน่: ไม่สนใจหรอก จะโดนทิ้งละมั้ง
ก็ตั้งแต่นั้นเราก็รู้เลยว่าเขาทักเรามาเพราะเขาเหงา ทะเลาะกับแฟน เราคงเป็นคนแก้เหงาเขาแหละ...

       เรื่องมันไม่จบแค่นั้น ตั้งแต่วันนั้นเราคุยกันตลอด เรารู้สึกดีอยู่แล้ว ยิ่งรู้สึกดีมากกว่าเดิม คุยกันได้อาทิตย์นึงเบนเน่ชวนไปหอ -0- เรารู้เลยว่าถ้าเราไปเราเสร็จแน่ๆ แต่เราคิดว่าเราคงห้ามเขาได้มั้ง คือเราบอกไม่ถูก ทีแรกเราบอกไม่ไป แต่ด้วยอะไรหลายๆอย่าง เขาคือคนที่เราชอบมาก เขาหล่อ คือรวมๆแล้วด้วยความเป็นเค้า ความรู้สึกเราถึงแม้จะปฏิเสธว่าไม่ไป แต่ในความรู้สึกเราบอกตรงๆเลยว่าอยากไปกับเขานะคะ เพราะเราอยากอยู่ใกล้ๆเขา อยากอยู่ด้วยกัน แต่ไม่ได้อยากมีอะไรแบบนั้น สุดท้ายเราก็ไปกับเขา อาจจะดูไม่ดีนะ แต่ถ้าใครเป็นแบบเราจะเข้าใจเรามากๆ ว่ามันห้ามใจตัวเองไม่ได้ แต่วันนั้นที่ไปหอไม่ได้มีอะไรกันนะ เกือบจะมีเพราะเราใกล้ผ่าตัดเต้านมที่เป็นก้อนเนื้อ เราบอกเขาไป เขาเลยไม่ได้ทำไรเรามาก
       เรากับเบนเน่ก็คุยกันมาสักพักนึงเดือนกว่าๆ ทั้งๆที่รู้ว่าเขามีแฟนแล้ว ทั้งๆที่รู้ว่าเขาเจ้าชู้ ทั้งๆที่รู้ว่าเขาคุยกับใครบ้าง แต่ไม่รู้ทำไมเรายอม เรากับเบนเน่ไม่ได้เจอกันหลังจากวันนั้นเดือนกว่าๆ ความสัมพันธ์เรากับเบนเน่เริ่มห่างไปเรื่อยๆ จนเรารู้สึกว่าถ้าเป็นแบบนี้เราคงเจ็บปวดทรมานกับอะไรที่ลมๆแล้งๆ เราเลยบอกเบนเน่ว่า...
เรา: ไว้คุยกันนะ ไม่ไหวแล้ว
เบนเน่: ทำได้หรอ
เรา: ทน
เบนเน่: คับ
      เขาไม่ยื้อเราเลย คืนนั้นเราเจ็บปวดมาก เศร้าแปปนึง ตื่นเช้ามาก็ใช้ชีวิตปกติ คิดถึงเขาเรื่อยๆ แต่ทนไม่ทักเขาไป แต่โพสต์เพลงเศร้าๆทั้งวันเลยแหละ แต่เราทำได้นะที่ไม่ทักเบนเน่ไป แต่สุดท้ายเขาก็ส่งเพลงมาให้เรา...
เบนเน่: ขอบคุณเวลา Sokhumvit66
เรา: คิดถึงจัง (ด้วยความที่เราทำใจไม่ได้ หลายๆวันที่ผ่านมาที่ไม่ได้คุยกัน อยู่ได้แต่มันก็ยังคิดถึง เขาทักมาเราเลยทำไม่ได้ที่จะเฉย)
เบนเน่: ไม่ได้คุยกันมอดก้อไม่เหนเปนไรเลย^^ (เราไม่ได้ชื่อมอดนะแต่เบนเน่เรียกเพราะอยากเรียก55)
เรา: รู้ได้ไง
เบนเน่: แล้ว.. เจ็บไหม.. คถกันไหม?
เรา: จะไม่ให้คถคนที่คุยกันทุกวันได้ไง จริงๆทนไม่ได้ แต่มอดทน
เบนเน่: แล้วหาย?
เรา: เอาเป็นว่าคิดถึงละกัน
เบนเน่: แค่คิดถึง?
เรา: มันมีอะไรมากกว่านั้นหรอ มีแต่พี่แหละไม่เคยคิดถึงมอดอะ
เบนเน่: พูดได้ อยากอยู่ข้างๆ ขนาดไหนรุไหม!
        ก็ตั้งแต่นั้นก็คุยกันดีมาตลอด เรากับเบนเน่คุยกันมาสามเดือนแล้วค่ะ เจอกันบ้างไม่บ่อย เราเตรียมใจอยู่ตลอดเวลาว่าวันนึงเขาต้องไป เพราะเราไม่ใช่คนสวยอะไรมาก เทียบไม่ได้เลยกับผู้หญิงที่เขาคุยเยอะๆนั่น ทั้งเขายังมีแฟนแล้ว เราแอบคิดนะว่าแฟนเขาไม่รู้หรือยังไงว่าแฟนตัวเองคุยกับผู้หญิงคนอื่นเยอะมากมาย แต่ก็ช่างเถอะนั่นเรื่องของเขา เบนเน่เคยบอกเราว่า "ตอนนั้นที่พี่ทักมอด เพราะเหงา มอดคือคนเดียวที่พี่เคยเจอ พอคุยแล้วมันก็แปลกๆ บอกไม่ถูก คุยไปเรื่อยๆก็ดี ที่คุยกับมอดไม่ใช่เพราะมอดสวย อย่าหลงตัวเองนะเว่ย ถ้าพี่จะหาคนสวยๆในม.อะมีเยอะ ไม่มานั่งคุยกับเด็กแบบมอดหรอก แต่มอดมีอะไรไม่รู้อะที่พี่ต้องคุยต่อ" เราตีความไม่ออกหรอกค่ะว่าเขาพูดจริงไหม แต่เราเชื่อเพราะเราก็ไม่ได้สวยจนเขาต้องมาคุยด้วยจริงๆ เขาเคยถามเราว่า ถ้าวันนึงเราได้เป็นตัวจริงจะรู้สึกไง เราตอบไม่ถูกอะ เขาต้องการอะไร เขารักเราไหม หรือว่าจะหลอกเรา เราเดาใจเขาไม่ถูก หลังๆมาชอบพูดเรื่องอนาคต เขาอยากให้เราเป็นหมอฟัน ถ้าเราเป็นได้เขาบอกว่าทุกๆอย่างมันจะชัดเจนขึ้น เขาขอเป็นแรงบันดาลใจให้เราสอบติด ซึ่งเขาทำถูกค่ะ ทุกวันนี้เราตั้งอ่านหนังสือก็เพื่อเขา เรารักเขามากค่ะ เราอยากให้เขารักเราเหมือนที่เรารักเขาบ้าง เจ็บทุกครั้งที่แฟนเขาโพสต์หา เจ็บที่เห็นเขาคุยกัน บางทีก็อึดอัดค่ะ อยากไปบอกแฟนเขาว่าเราก็คุยกับเขาอยู่ แต่เรากลัวเบนเน่หนีเราไป เราไม่กล้าทำแบบนั้น เราอยากหยุดคุยแต่เราก็ทำไม่ได้ ปวดใจจังเลยค่ะ

เรื่องก็มีแค่นี้แหละ อยากระบายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย