คิดมากเกินไปรึเปล่า😓

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ขออภัยมือใหม่หัดตั้งกระทู้

คือว่าเริ่มเลยนะ เราเป็นนักเรียนมัธยมปลายที่โรงเรียนหญิงล้วนชื่อดังแห่งหนึ่ง   เราเป็นคนค่อนข้างขี้น้อยใจ[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้แต่ไม่มีใครรู้ ทุกครั้งที่เราน้อยใจจะไม่มีใครง้อเพราะเค้าไม่รู้ค่ะ5555 คืองี้ๆ อาทิตย์ที่แล้วเราป่วยหนักทั้งอาทิตย์ไม่ได้ไปเรียน วันแรกค่ะวันจันทร์เราไลน์ไปบอกเพื่อนว่าวันนี้ไม่ได้ไปนะแต่เค้าก็ไม่ได้ถามนะว่าเราเป็นอะไร เราก็แบบ..คงรู้แล้วมั้ง เพราะวันศุกร์ที่แล้วบ่นให้ฟังว่าเป็บอะไรอ่าค่ะ พอวันต่อมาไม่ได้ไปอีก เราก็รอมันทักมาถามว่าเป็นอะไรมั้ย.. ปรากฎว่าเงียบ~ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เราป่วยเราก็อยากได้กำลังใจจากเพื่อนรักบ้างอ่า เราก็เลยทักไปว่าไม่ได้ไปนะ มันก็รับทราบแต่ไม่ได้ถามอาการ     พอวันพุธวันพฤหัสเราไม่ได้ทักไปเลย [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เรายังป่วย ยังไม่ได้ไปโรงเรียนอยู่นะ จนถึงวันศุกร์ก็ยังป่วยอยู่ เราของานมันมาลอกเพราะค้างเยอะมากกก เราให้มันไปฝากไว้กับพ่อ... แต่ไม่มีเลย วันนี้เราอาการหนักมากจนเข้าโรงพยาบาล เราก็ทักไปอ่าค่ะ ตอนเช้าแค่ไปหาหมอยังไม่รู้ว่าต้องเข้าโรงพยาบาล เราก็ทักไปวันนี้เอางานไปฝากไว้กับพ่อนะ นางก็เออออ แล้วบอกมาว่าไม่ได้เอามา ทั้งๆที่มันก็มีเรียนวันนี้ เราขอแค่ที่มีก็พอ แต่ไม่มีเลย เรานอยด์มากแต่ไม่ได้พูด จบการสนทนาค่ะ เรากำลังจะเล่าต่อว่าเมื่อเช้าเราเลือดออกแต่มันไม่อ่านไม่ตอบเราค่ะ แต่ไปตอบในกลุ่มห้อง เราแค่อยากได้กำลังใจจากมันแล้วเราก็เสียใจที่มันไม่ถามอะไรเราบ้างเลย พอตอนเที่ยงหมอให้นอนโรงพยาบาลเราก็บอกในไลน์กลุ่ม มีคนตอบ1คน เราเศร้าเลยค่ะ กำลังใจเราไม่มีเลย แต่วันต่อมาก็มีคนมาเยี่ยมเราก็โอเคขึ้นมากๆ แต่เพื่อนคนนั้นก็ยังไม่ถามอาการเรา ไม่มาเยี่ยมเรา ไม่คุยกับเรา เพื่อนนัดกันมาเยี่ยมเราเค้าก็ไม่สนใจ เราเสียใจมาก เรานอยด์มาก เราไม่สบายใจ เราขี้งอนเกินไปรึเปล่าคะ เราอยากสบายใจขึ้นต้องทำยังไง