รักเจ็บๆที่เป็นประสบการณ์จำจนตาย

เมื่อวันใดวันหนึ่งตัดสินใจแต่งงานกับคนที่คุณคิดว่าใช่ คิดว่าฝากชีวิตได้ แต่มารู้ตอนหลังว่ามันไม่ใช่เลย ขอเล่าเรื่องของเพื่อนสนิทนะคะ เราอยู่ในเหตุการณ์เกือบทุกครั้ง ผู้ชายคนหนึ่งโพลไฟล์เยี่ยมทุกอย่าง หน้าที่การงาน ฐานะทางการเงินดีมาก ครอบครัวเขาก็ดี ทุกอย่างดูดีแมร่งทุกส่วนจริง จนผู้หญิงน่ารักคนนึงที่ใครๆ หลายคนหมายตาตกหลุมรัก และสุดท้ายนางทั้งสองก็แต่งงานกัน เดือน2-3 ทุกอน่างก็หวานชื่น แต่พอนานๆไปชักออกลาย ไม่กลับบ้านบ้างล่ะ กลับดึกบ้างล่ะ อ้างงานสารพัด กลับมาเนื้อตัวก็มีกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิงติดมา พอถามก็โวยวาย(การโวยวายกลบเกลือนเป็นวิธีเบี่ยงเบนความสนใจของพวกโกหก) สุดท้ายก็จับไม่ได้ แต่พยายามจะไล่ให้ทัน วันหนึ่งจับรถตามกับเพื่อนสาวจนเจอว่ามันแอบพาสาวมากินข้าว เที่ยว ช็อป ชิม เป็นเชลล์ชวนชิมอิ่มหนำยอกล้อน่ารักน่าดูเอ็นกันมาก เพื่อนเราเข้าไปแสดงตัวหล่อนก็โวยวายใส่ฝ่ายชาย ด่าฝ่ายหญิงทำท่าจะพุ่งตบ แต่ ผช ก็ลุกห้าม บอกนั้นลูกค้า ลูกค้าพ่องหอมกอดจับมือ ทั้งคู่เลยกลับไปเคลียร์ที่บ้าน ผลสุดท้ายก็ออดอ้อนขอโทษเมีย เพื่อนเราก็อ่อนผัวอ้อนผัวจัดเคลียร์บนเตียงให้จนฉ่ำอุรา จนมาอีกหลายครั้ง เรื่องก็จบลงบนเตียง คราวนี้เพื่อนเราเลยคิดจะมีลูกเพื่อให้ผัวเลิกเจ้าชู้ ใช้เด็กต่อลองความประพฤติ (เราไม่ค่อยเห็นด้วยเลย) แรกๆ ผช.มันก็หยุดนะ ไม่เที่ยว น่ารัก ทำตัวดีแบบตอนแต่งกันใหม่ เอาอกเอาใจ แต่พอหลัง ๆเริ่มเป็นอีก แต่เมียจับไม่ได้ไล่ไม่ทันเพราะท้องอยู่ จึงได้แต่ทะเลาะ ร้องไห้ที่บ้าน และวันที่แตกหักมันก็มาถึง เมื่อมีคนโทรมาบอกว่าเจอ ผช.อยู่กกกับนักศึกษา แต่ติดนิดเดียวเวลาที่โทรมาตี2ค่ะ นางออกไปไหนมาไหนก็ลำบาก พวกเราจึงรวบรวมพล ซึ่งมีเรา มีเพื่อนเกย์อีก2 และนาง ไปตามผัวที่อพาร์ทเม้นหนึ่งหลังมหาลัย แต่อียามมันคงรู้เห็นเป็นใจค่ะ หรืออาจเป็นกฎระเบียบหอด้วย ไม่ยอมให้เข้า ให้ขึ้นไป เอาไงดีล่ะ เลยโทรให้คนที่โทรบอกลงมารับจึงขึ้นไปได้ เราเดินขึ้นมาชั้น2หยุดหน้าประตูห้องของมัน เพื่อนเราเคาะห้องเสียงดังมาก จนมันมาเปิด ผช.ใส่ผ้าขนหนูแบบหมิ่นเหม่มาก ส่วน ผญ.ก็กระโจมผ้าขนหนู พอมันเห็นเพื่อนเรา มันก็จะรีบปิดหนี แต่เกย์สองคนที่มาด้วย ถีบประตูจนมันกระเด็น พวกเราเข้าไปในห้องได้ ส่วน ผช.ตกใจกลัวมากรีบปีนหน้าต่างกระโดลงไปชั้น1 มีอียามตัวเดิมช่วยจับพยุงลุกพามันขึ้นรถยนต์ขับหนีไปทั้งที่สวมแค่ผ้าขนหนู ตอนนี้ในห้องก็เหลือแค่พวกเรา และเด็กนั้น เพื่อนเกย์จิกหัวดึงผมนาง ตบคนละฉาดส่วนเพื่อนเรานางท้องได้4เดือนก็ได้แต่นั่งสวยๆ ดูเรารุมตบเด็กนั้น (แลดูเราสารเลวเนาะ รุมตบเขา) พอเราตบจนมันสะบักสะบอม เพื่อนเราก็สั่งหยุด นางยืนขึ้นเดินมาเหยียบมือของเด็กนั้น
"สมกันดีเนาะแมงดากับกาหรี่ เหมาะกัน เหมาะกัน"
นั้นคือคำพูดเดียวที่เพื่อนเราพูดออกมาตั้งแต่มาถึงที่หอนี้ พวกเรากลับไปรอ ผช.ที่บ้าน พร้อมจัดต้อนรับมันเต็มที่ ครอบครัวเพื่อนเราแม่เขาปล่อยเงินกู้จึงไม่ยากเลยที่จะจัดหนุ่มหุ่นล่ำแสนเถื่อนต้อนรับอดีตผัวของนาง เสื้อผ้าข้าวของของมันถูกโยนออกมาพร้อมร่างสะบักสะบอมของมัน (อันตพาลเหลือเกิน แต่  ณ เวลานั้น เพื่อนเรา และเราทุกคนอยากสะใจ อยากทำให้สาสมกับสิ่งที่มันทำให้) ทุกวันนี้เพื่อนเราก็มีชีวิตที่ดีขึ้น ส่วนลูกนางยกให้พี่สาวที่ได้สามีชาวต่างชาติไป เพราะอดีตผัวเฮงซวยคอยจะมาวอแววุ่นวาย เพื่อความสบายใจและคลายกังวล จึงต้องยกลูกให้ไปอยู่ต่างประเทศ กันมันมาขโมยเด็กไปต่อรองขอคืนดี เพราะทุกวันนี้มันยังคงคอยวนเวียนขอคืนดีอยู่ ที่เอามาเล่าให้อ่านเป็นอุทาหรณ์เท่านั้นค่ะ เพื่อนเราเคยคิดฆ่าตัวตาย แต่มาคิดได้เพราะครอบครัว ลูก และเพื่อนๆ นางบอกจะตายก็กลัว นางต้องอยู่ให้มันรู้ว่า มันไม่มีค่าให้นางต้องมาพร่ำเพ้อ หรือสละชีพให้ความรักห่วยๆ ผช.ห่วยๆอย่างมัน ทุกวันนี้ชีวิตนางแฮปปี้ดี๊ดีค่ะ เราเล่าไม่เก่ง พอล่ะ เผื่อใครผ่านมาอ่าน ก็ขอให้คิดไว้ รักดีๆมีแค่ครอบครัว รักชั่วๆอย่าเสียเวลากับมัน อยากจะบอก รักใครให้เผื่อใจวันไหนเจ็บใจจะได้ไม่ติดไปตรีนใคร ไม่ติดไปให้เขาเหยียบย้ำหัวเราะเยาะเรา รักเขา แต่เราต้องรักตัวเราเองให้มาก หันดูข้างหลังบางครั้งครอบครัวยืนรออ้าแขนรับเรากลับมาสู่อ้อมอกแสนอุ่นอยู่นะคะ