เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมกับเค้า คบกันมาได้ 2ปี2เดือนครับ
ผมอยู่โคราช ผญ อีกคนอยู่หนองแขมในกทม ผมก็จะไปหาเค้าบ่อยๆๆไปแต่แล้ว ผมเป้นเด็กช่างครับ เด็กพิเศษของเด็กช่างเลยหล่ะ ที่นี้มันจะมีฝึกงานผมก็ไปฝึกงานผลคือผมไม่มีเวลาให้เค้าเลย ผมกับเค้าก็ทะเลาะกันเลื่อยๆๆ ต่อมาก็มี รุ่นพี่ที่มหาลัยที่เค้าสอบติดมาคุยด้วย ผมก็ไม่ชอบครับแต่ผมทำอะไรไม่ได้ เพราะผมกลัวผมเสียคนที่ผมรักไป จนผ่านไป 1 เดือน ผมกับแฟนก็ทะเลาะกันหนักมาก เค้าหายไปทั้งวันไม่ตอบไม่อะไรเลยครับ ผมเลทักไปถามพี่คนนั้นว่าเป็นอะไรกับแฟนผม เค้าก็ไม่ตอบสักพักแฟนผมโทรมาบอกเลิกเลยครับ และในที่สุดผมก็รู้ความจิงว่าเค้าเป็นแฟน กันมาได้ 1 อาทิตหล่ะครับ ผมเสียใจมากครับแต่ผมก็ไม่สามารถตัดใจได้ ไม่รู้เพราะอะไร เพราะผมรักเค้าแต่เค้าไม่รักผม ใช่มั้ยครับ ผมอยากให้เค้ากลับมาหาผม ผมคิดถึงเค้า ผมอยากอยู่กับเค้าไปนานๆ แต่ผมทำอะไรไมได้เลย เค้าบอกว่าไปดูหอ แต่ที่จริงเค้าไปดูหนังกัน ไปเที่ยวด้วยกัน คือผมรู้ทุกอย่าง แต่มก็ทำไรไม่ได้เลย ผมอยากเจอเค้าแล้วบอกเค้าว่าผมรักเค้าและอยากให้เค้าโชคดีครับ ^^
ใครมีวิธีตดใจได้ง่ายๆๆบ้างครับ T  T