ก่อนอื่นต้องบอกเลยนะค่ะว่า กระทู้นี้ติดเรท 18+ นิดหน่อยแล้วส่วนจขกท.ก็ไม่ได้เขียนเรื่องแบบนี้มานานแล้วถ้าเกิดใครอ่านแล้วงงต้องขออภัยด้วยนะค่ะ
เรื่องค่อนข้างจะยาวนิดหน่อยเพราะว่าอดกลั้นใจมานานมาก เข้าเรื่องเลยละกันนะค่ะ..
พูดถึงนิสัยเราก่อนเลยละกันจะได้อ่านแล้วทำความเข้าใจง่ายๆ คือเราเป็นคนที่หึงแรง ด่าทีก็ ดูถูก+คำทำร้ายจิตใจมากเลย หรือปากร้ายนั้นเอง อันนี้ยอมรับตัวเองเราคบกับผู้ชายคนนึง (ซึ่งเป็นแฟนเก่าเรา) คบมาได้ 2 ปีกว่า อยู่ด้วยกันพ่อแม่ยอมรับและพ่อแม่เราก็รักมันมากๆ จึงผูกพันธ์มากๆ แต่เราก็ทะเลาะกันมีปากเสียงกันเพราะเขาชอบเจ้าชู้บางครั้งไปคุยกับผู้หญิงขอนอนด้วยแต่เราจับได้ก่อน บางครั้งก็เที่ยวกลางคืนไปได้เบอร์อิสวยที่ไหนมาก็ไม่รู้กลับตี3-4 เราก็ไม่ได้กังวลอะไรเราก็นอนหลับปกติแต่แค่หลับๆตื่นๆเพราะเป็นห่วง จนวันนึงเราหมดความอดทนอะโน๊ะเราก็เบื่อน้ำตาไม่ไหลละ ทำให้มาตลอด ไปเที่ยวต่างประเทศ กินอะไรก็ตังพ่อแม่เราเงี้ย (มันดูเหมือนหลอก-แต่มันรักเรามากเลยนะค่ะตั้งแต่เลิกกันไปมันพึ่งคิดได้ค่ะอยากได้เรากลับมาทำทุกอย่างแต่ก็ไม่เป็นผล) เราก็ห่างๆกันสักพักมีวันนึงเราชอบเพื่อนในห้อง เราบอกกับเพื่อนคนนั้นว่า เราโสดและ (อ่อยนิดนึง อิอิ) สักพักเรากลับมาจากวิทยาลัยถึงบ้านก็มีไลน์นึงแอดมา เราก็สงสัยไงใครวะผู้ชายคนนั้นเป็นเพื่อนของเพื่อนในห้องเดียวกับเราที่เราแอบชอบ แต่อยู่คนละห้องเขาก็แนะนำตัวเราถามเรากินข้าวยังทำไรอยู่ เออเราก็คิดในใจไม่อยากคุยเลยเบื่อหรืออกหักแค่ไหนเราก็ไม่สมควรจะนอกใจแฟนของเรานะ แต่ความคิดดีๆนั้นก็ได้หายไปเราตัดสินใจลองคุยกับผู้ชายคนนั้นดู เผื่อว่าเราจะดีขึ้นมาบ้างอะค่ะวันรุ่งขึ้นเราก็นัดเจอกันที่โรงอาหาร เราเห็นเขาครั้งแรกเราเขินตัวบิดกินข้าวไม่ลงเลยค่ะทั้งๆที่ไม่ได้คิดอะไรเลยนะ แต่เป็นเพราะว่าเขาค่อนข้างจะหล่อมาก ตรงสเปคกับเราอะค่ะ หุ่นซิคแพค ผิวขาว ตาหวาน ไว้หนวด เต้นบีบอย สัก ขับ BigBike คือมองจากภายนอกก่อนอะค่ะแต่แฟนเก่าเราก็เรียนวิทยาลัยเดียวกับเรานะค่ะคือเสียวมาเห็นแล้วเป็นเรื่องค่ะเพราะเราก็ยังรักยังแคร์เขาอยู่ เราก็รีบบอกขึ้นห้องเรียนกัน (เรียนชั้นเดียวกัน) ก็นั่งคุยกันเลิกเรียนก็เดินด้วยกันนึกว่าแฟนเก่ากลับบ้านแล้วที่ไหนได้เดินสวนค่ะ แต่แฟนเก่าเรามองด้วยความงง เราก็โมโหเขามากเลยว่าจะเดินตามทำไม คิดในใจอะนะ ชั้นต้องมีผิดใจกันแน่ๆเลยต้องเลิกแน่ๆ เราทำร้ายจิตใจเขามากทั้งด่า ทั้งทำหน้าทำตา เดินหนีก็แล้ว แต่เขาก็ยืนยันที่จะให้เราจนเราจะรักเขานะ เราโทรมาตื้อให้ไปเที่ยวด้วยกันนั้นนุ้นนี้ เราก็รำคาญอะเราไม่เคยนอกใจแฟนอะเอาง่ายๆมันเลยรู้สึกแปลกๆ เราก็เลยเออว่างไปก็ได้วะก็ได้มีโอกาสทำความรู้จักกันมากขึ้นพอมีวันนึงเผลอไปบ้านเขา ก็เริ่มจะมีใจให้เพราะว่าภายนอกเขาโอเคทุกอย่างเราก็แกล้งเขาว่า ถอดกางเกงให้เหลือแต่บ๊อกเซอร์เดี่ยวนี้ เขาก็มากอดเราแล้วจูบเราค่ะ (ไอเราก็เข้าใจความรู้สึกของผู้ชายและไม่มีแฟนมาหลายปีมันจะลงที่น้องอุ้มอย่างเดียวก็ยังไงๆอยู่) หลังจากนั้นก็พลาดอะค่ะไปมีอะไรกับเขาด้วย แต่ตอนที่กำลังจะมีก็คิดนะค่ะเรายังมีแฟน อีกใจแฟนเรายังไปขอคนอื่นเอาได้พอสักทีเริ่มต้นใหม่สะ สุดท้ายเราก็เลิกกับแฟนเรา สงครามก็เริ่มขึ้น..
........................................................................................................................................................................................................
แฟนเก่าเราก็ติดต่อเราเสมอเราก็แอบคุย ตอนนั้นเขายังไม่กล้าก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวจนวันนึงเขาจับได้ว่าคุยกับแฟนเก่า เขาก็ร้องไห้แต่ไม่ถึงกับเอาเรื่องแฟนเก่าเรานะเราก็ทำไงได้อะ นายเข้ามาผิดเวลาแล้วเราก็ผิดที่คิดไรชั่วๆไป เรายังทำใจไม่ได้ผูกพันธ์อะ จะให้มาเลิกคิดถึงเลิกรักภายใน 1 เดือนได้ยังไง เราก็เลยเลิกกับเรา (คบได้1เดือน)กลับไปหาแฟนเก่า มันก็ดีขึ้นแต่เราก็รู้สึกได้เลยว่า เราหมดรักแล้วนี่หว่าเราแค่คิดถึง เราทำอะไรลงไป !!! เขาคนนั้นแสบมากเอารูปที่เรากับเขานอนด้วยกันส่งไปให้แฟนเก่าเราดูแฟนเรารีบขับรถมาหาแล้วร้องไห้ใหญ่เลยบอกรับไม่ได้ แล้วเรื่องนี้ก็ถึงหูแม่เราแม่เราก็บอกอย่าให้กูรู้จักมัน กูไม่ยอมรับเกลียดเข้ากระดูกดำไปเลยค่ะ แฟนเก่าเราก็เฮดิ เสียใจด้วยแม่เราก็ไม่ยอมรับด้วย แต่ฝันไปเหอะว่าจะเอาเราอยู่ เราโกรธเขามากแต่ไม่นานเราก็คิดได้ว่าคบกับแฟนเก่าแล้วอึดอัดไม่ได้รักแล้วก็เลยขอเลิก กลับไปเริ่มต้นใหม่กับเขา เขาก็ให้อภัยแล้วเขาก็ดีใจมาก เขาบอกเขาทำไปเพราะอารมณ์เขาไม่ได้คิด เขาอยากได้เรากลับคืนมา แต่อุปสรรคคือทั้งครอบครัวเกลียดเขาหมดเลยขัดขวางไม่ให้ไปเจอเลยด่าเรา เหมือนไม่ใช่ลูก
เพียงเพราะว่ารักแฟนเก่าเรามากไงค่ะ ถึงขนาดลงทุนไปรับประทานอาหารร้านหรูๆ กันเองเราไม่ไปก็ไม่ง้อค่ะ เราเลยโทรหาแฟนเราให้รีบมารับ เขาก็มารับตามคำสั่ง โอ้ยอยากจะบอกว่าชีวิตเต็มไปด้วยสีชมพู ถึงจะเจออะไรที่ไม่ดีมากๆในชีวิตแต่เรามีเขาเราก็มีกำลังใจมากเลยค่ะ โพสรูปคู่ทุกวัน วันนึง 3-4รูป โพสบอกรัก คิดถึงฝันดี หวานชุ่มฉ่ำ จนใครๆต้องบอกอิจฉา พอออกไปข้างนอกไม่ได้ ก็งอแงอยากเจอ มารับไปส่ง มีเวลาอยุ่ด้วยนิดหน่อยก็ยังอยากอยู่ โทรมาคุยทั้งวันไม่เคยวาง ตื่นเช้ารีบมารับ ไปไหนไปด้วยกันไม่เคยโดดเดี่ยวอีกเลยค่ะ ขอบอกเลยนะค่ะว่าความเศร้าอะไรก็แล้วแต่มันหายไปเลยค่ะ เรามีความสุขมากคบกันเปิดเผย จากแฟนเก่าเราไม่เปิดเผยไม่แคร์ เขานี่ทั้งแคร์เราผิดยังง้อเราบอกเลิกยังง้อ คือแบบว่ามันใช่อะค่ะเราก็คุยกัน มหาลัยเราจะเรียนคณะเดียวกัน ตั้งความหวังไว้สูงมากเพราะเขาคือทุกอย่างที่เราต้องการ เขาไม่เจ้าชู้เลย มีแฟนแล้วมีไรกันก็ผ่านมาน้อย (แต่คบกับเราทุกวันนะค่ะ)เราสองคนรักกันมากขึ้นเพราะเรื่องนี้ด้วยและก็เริ่มสานสัมพันธ์ทีละน้อยนิดขึ้นมาเรื่อยๆ
พอผ่านไป7เดือน.. เราได้มีกลุ่มขับ BiGbike เป็นกลุ่มใหญ่มากเราก็มีอยู่ด้วยกันน้อยลงเขาติดรุ่นพี่ไปทุกวันกลับดึกทุกวัน นอนตื่นสาย 11โมงบ้าง ปัจจุบัน บ่าย2-4โมงบ้าง เราอยากเจอเขาจนเรางอแง ใจจะขาด เขาก็บอกแค่นอนยังมีปัญหาอ่อ ? ยังไงก็ได้เจอกันอยู่แล้วเราก็วางไป เราก็ร้องไห้อะทำไมเมื่อก่อนไม่เป็นแบบนี้นะ พอเขาเปิดธุรกิจเซฟตี้ Bigbike จากไม่มีเวลาให้ก็โครตจะไม่มีเวลาให้อีกครั้ง เราทรมารมากเลยจะไปหาก็มองเขานั่งเล่นเกมส์ พอปิดร้านก็ออกไปหาข้าวกินกับพี่ๆในกลุ่ม บางครั้งอยากให้ปิดร้านเร็วๆนอนกอดกันที่บ้านยังตอนอ้อนวอนเหมือนขอทานอะค่ะ เราเป็นคนกลับดึกไม่ได้เต็มที่ก็ 4ทุ่มบ้าง ตี1บ้าง แต่เขาอิสระไงค่ะเขา 20 แล้ว เราก็จะ 20 ละแต่อยุ่ในกรอบของพ่อแม่ไม่เคยเหลวไหล เราก็ทะเลาะกันบ่อยมากค่ะเขาไม่แคร์ไม่ง้อไม่อะไรเราเลย เราร้องไห้หนักมากหนักทุกวัน การที่เขากลับดึกไม่สนใจ ละเลยเรา มันก็เหตุผลมากพอแล้ว เขาบอกว่า จะง้อก็ตอนมีเหตุผล งอลเรื่องอะไรหรอ ?ไร้สาระ เขาไม่รู้ตัวเลยจริงๆค่ะกลับทำให้เรายิ่งท้อร้องไห้หนักกว่าเดิม เราอยากให้เขาเอาใจเราเหมือนแต่เก่า เขาก็บอก แล้วเราเที่ยวอะไรอ่อ เราก็อยุ่กับพวกพี่ๆเขาเนี่ยเราไม่เจ้าชู้เรื่องผู้หญิงเธอสบายใจได้เลย คือเรารู้ไงแต่เขาไม่มีเวลาให้เราเลยอะคนอื่นก็บอก เข้าใจด้วยนะว่ามันเปิดธุรกิจเราก็คิดในใจ ดอ_ ไม่รู้อะไรแล้วยังมาพูดไปลงอุโมงค์ไป .... เราก็ทะเลาะกันเรื่องแบบนี้มาสักพักใหญ่ๆ เขาก็ไม่เคยง้อเราก็ต้องหายเองตลอด เราบอกไปส่งบ้านเพื่อนหน่อยจะไปดูมหาวิทยาลัย เขาบอกไม่ใช่คนขับรถ เอ่าไอห่าแล้วเมื่อก่อนเองมารับไปส่งข้าทำไม ? เขาก็คุยกับเพื่อนว่า น่าเบื่อ
โครตรำคานตา (หมายถึงเราโพสความน้อยใจลงบนเฟส) เราเจอคำนี้เราอึ้งไปเลย คบกันมาไม่เคยพูดจาคำหยาบ(มีเราหลุดๆไปบ้างเพราะเราปากร้าย) แต่เขาไม่เคยพูดจาทำนองแบบนี้ เรามาเห็นเราเสียความรู้สึกมากคิดในใจ เฮ้ย กูน้อยใจนะรักมากๆนะ ทำไมถึงต้องมาพูดกันขนาดนี้เขาคิดอยุ่อย่างเดียวว่าเขาถูกไม่เคยง้อแคร์เราเลย ไม่เคยบอกเลิกเรา แต่เดี๋ยวนี้ทะเลาะนิดหน่อยเราพูดไรไปก็เลิกๆๆๆๆ แต่ไม่ยอมเอาสถานะไรลงนะค่ะเขาคงยังไม่กล้าพอแต่พอเลิกที เขาไม่กลับบ้าน เขาหายไปเลยไม่มาขอดีไม่คุยกันแม้แต่นิดเดียว เราทนไม่ไหวเราเลยขอเขาคืนดี แต่เราขอดีทั้งน้ำตานะค่ะ ช่วงนี้พอได้อยู่ด้วยกันบ้างแล้ว
แต่เรื่องบนเตียงเขาดูเบื่อหน่ายมากเลยเขาบอกไม่เอาๆ ไว้วันหลังเราก็คิดในใจเราไม่ได้หื่นแต่เวลาเรามีไรด้วยเรารู้สึกรักเขามากขึ้น เราก็ตามใจเขาอะโน๊ะ
เรามีแฟนมา คบ4ปีบ้าง 2 ปีบ้าง คนปัจจุบันก็จะ1ปีแล้ว เราทำทุกอย่างมาตลอดเลยนะเราเหนื่อยมากเลย เราอยากพักเราไม่อยากคบแล้วรู้สึกว่าจากผญที่โชคดีกว่าใครๆดันมาโชคร้ายเจอผู้ชายเอาแต่ใจมากๆ แล้วเริ่มจะละเลยเรา เราทำใจไม่ได้เราไม่เคยมีแฟนเปิดเผยแล้วทำเพื่อเราขนาดนี้ พอวันนึงมาเปลี่ยนไป เราก็ทำใจไม่ได้ถึงแม้ว่าจะคบยังไม่นานก็ตาม เราว่าตัดใจยากมากกับไอคนที่คบมานานกว่านี้สักอึก แต่เราก็ทำไม่ได้เลิกไม่ได้เพราะเรารักเขามาก เรายอมเขามาตลอดทั้งๆที่เขายอมเรานะค่ะเลยอยากจะถามว่า ถ้าทุกคนเจอแบบนี้ ทุกคนจะทำยังไงกับมันต่อไปดีกว่า เราระบายกับใครไมได้เลยไม่อยากพูดเลยมาระบายในนี้ก็ดีขึ้นมามากเลย แล้วก็หวังว่าคอมเม้นทุกคนจะเป็นกำลังใจให้เรานะค่ะ.
เมื่อแฟนของเรา เปลี่ยนไปได้ขนาดนี้
เรื่องค่อนข้างจะยาวนิดหน่อยเพราะว่าอดกลั้นใจมานานมาก เข้าเรื่องเลยละกันนะค่ะ..
พูดถึงนิสัยเราก่อนเลยละกันจะได้อ่านแล้วทำความเข้าใจง่ายๆ คือเราเป็นคนที่หึงแรง ด่าทีก็ ดูถูก+คำทำร้ายจิตใจมากเลย หรือปากร้ายนั้นเอง อันนี้ยอมรับตัวเองเราคบกับผู้ชายคนนึง (ซึ่งเป็นแฟนเก่าเรา) คบมาได้ 2 ปีกว่า อยู่ด้วยกันพ่อแม่ยอมรับและพ่อแม่เราก็รักมันมากๆ จึงผูกพันธ์มากๆ แต่เราก็ทะเลาะกันมีปากเสียงกันเพราะเขาชอบเจ้าชู้บางครั้งไปคุยกับผู้หญิงขอนอนด้วยแต่เราจับได้ก่อน บางครั้งก็เที่ยวกลางคืนไปได้เบอร์อิสวยที่ไหนมาก็ไม่รู้กลับตี3-4 เราก็ไม่ได้กังวลอะไรเราก็นอนหลับปกติแต่แค่หลับๆตื่นๆเพราะเป็นห่วง จนวันนึงเราหมดความอดทนอะโน๊ะเราก็เบื่อน้ำตาไม่ไหลละ ทำให้มาตลอด ไปเที่ยวต่างประเทศ กินอะไรก็ตังพ่อแม่เราเงี้ย (มันดูเหมือนหลอก-แต่มันรักเรามากเลยนะค่ะตั้งแต่เลิกกันไปมันพึ่งคิดได้ค่ะอยากได้เรากลับมาทำทุกอย่างแต่ก็ไม่เป็นผล) เราก็ห่างๆกันสักพักมีวันนึงเราชอบเพื่อนในห้อง เราบอกกับเพื่อนคนนั้นว่า เราโสดและ (อ่อยนิดนึง อิอิ) สักพักเรากลับมาจากวิทยาลัยถึงบ้านก็มีไลน์นึงแอดมา เราก็สงสัยไงใครวะผู้ชายคนนั้นเป็นเพื่อนของเพื่อนในห้องเดียวกับเราที่เราแอบชอบ แต่อยู่คนละห้องเขาก็แนะนำตัวเราถามเรากินข้าวยังทำไรอยู่ เออเราก็คิดในใจไม่อยากคุยเลยเบื่อหรืออกหักแค่ไหนเราก็ไม่สมควรจะนอกใจแฟนของเรานะ แต่ความคิดดีๆนั้นก็ได้หายไปเราตัดสินใจลองคุยกับผู้ชายคนนั้นดู เผื่อว่าเราจะดีขึ้นมาบ้างอะค่ะวันรุ่งขึ้นเราก็นัดเจอกันที่โรงอาหาร เราเห็นเขาครั้งแรกเราเขินตัวบิดกินข้าวไม่ลงเลยค่ะทั้งๆที่ไม่ได้คิดอะไรเลยนะ แต่เป็นเพราะว่าเขาค่อนข้างจะหล่อมาก ตรงสเปคกับเราอะค่ะ หุ่นซิคแพค ผิวขาว ตาหวาน ไว้หนวด เต้นบีบอย สัก ขับ BigBike คือมองจากภายนอกก่อนอะค่ะแต่แฟนเก่าเราก็เรียนวิทยาลัยเดียวกับเรานะค่ะคือเสียวมาเห็นแล้วเป็นเรื่องค่ะเพราะเราก็ยังรักยังแคร์เขาอยู่ เราก็รีบบอกขึ้นห้องเรียนกัน (เรียนชั้นเดียวกัน) ก็นั่งคุยกันเลิกเรียนก็เดินด้วยกันนึกว่าแฟนเก่ากลับบ้านแล้วที่ไหนได้เดินสวนค่ะ แต่แฟนเก่าเรามองด้วยความงง เราก็โมโหเขามากเลยว่าจะเดินตามทำไม คิดในใจอะนะ ชั้นต้องมีผิดใจกันแน่ๆเลยต้องเลิกแน่ๆ เราทำร้ายจิตใจเขามากทั้งด่า ทั้งทำหน้าทำตา เดินหนีก็แล้ว แต่เขาก็ยืนยันที่จะให้เราจนเราจะรักเขานะ เราโทรมาตื้อให้ไปเที่ยวด้วยกันนั้นนุ้นนี้ เราก็รำคาญอะเราไม่เคยนอกใจแฟนอะเอาง่ายๆมันเลยรู้สึกแปลกๆ เราก็เลยเออว่างไปก็ได้วะก็ได้มีโอกาสทำความรู้จักกันมากขึ้นพอมีวันนึงเผลอไปบ้านเขา ก็เริ่มจะมีใจให้เพราะว่าภายนอกเขาโอเคทุกอย่างเราก็แกล้งเขาว่า ถอดกางเกงให้เหลือแต่บ๊อกเซอร์เดี่ยวนี้ เขาก็มากอดเราแล้วจูบเราค่ะ (ไอเราก็เข้าใจความรู้สึกของผู้ชายและไม่มีแฟนมาหลายปีมันจะลงที่น้องอุ้มอย่างเดียวก็ยังไงๆอยู่) หลังจากนั้นก็พลาดอะค่ะไปมีอะไรกับเขาด้วย แต่ตอนที่กำลังจะมีก็คิดนะค่ะเรายังมีแฟน อีกใจแฟนเรายังไปขอคนอื่นเอาได้พอสักทีเริ่มต้นใหม่สะ สุดท้ายเราก็เลิกกับแฟนเรา สงครามก็เริ่มขึ้น..
........................................................................................................................................................................................................
แฟนเก่าเราก็ติดต่อเราเสมอเราก็แอบคุย ตอนนั้นเขายังไม่กล้าก้าวก่ายความเป็นส่วนตัวจนวันนึงเขาจับได้ว่าคุยกับแฟนเก่า เขาก็ร้องไห้แต่ไม่ถึงกับเอาเรื่องแฟนเก่าเรานะเราก็ทำไงได้อะ นายเข้ามาผิดเวลาแล้วเราก็ผิดที่คิดไรชั่วๆไป เรายังทำใจไม่ได้ผูกพันธ์อะ จะให้มาเลิกคิดถึงเลิกรักภายใน 1 เดือนได้ยังไง เราก็เลยเลิกกับเรา (คบได้1เดือน)กลับไปหาแฟนเก่า มันก็ดีขึ้นแต่เราก็รู้สึกได้เลยว่า เราหมดรักแล้วนี่หว่าเราแค่คิดถึง เราทำอะไรลงไป !!! เขาคนนั้นแสบมากเอารูปที่เรากับเขานอนด้วยกันส่งไปให้แฟนเก่าเราดูแฟนเรารีบขับรถมาหาแล้วร้องไห้ใหญ่เลยบอกรับไม่ได้ แล้วเรื่องนี้ก็ถึงหูแม่เราแม่เราก็บอกอย่าให้กูรู้จักมัน กูไม่ยอมรับเกลียดเข้ากระดูกดำไปเลยค่ะ แฟนเก่าเราก็เฮดิ เสียใจด้วยแม่เราก็ไม่ยอมรับด้วย แต่ฝันไปเหอะว่าจะเอาเราอยู่ เราโกรธเขามากแต่ไม่นานเราก็คิดได้ว่าคบกับแฟนเก่าแล้วอึดอัดไม่ได้รักแล้วก็เลยขอเลิก กลับไปเริ่มต้นใหม่กับเขา เขาก็ให้อภัยแล้วเขาก็ดีใจมาก เขาบอกเขาทำไปเพราะอารมณ์เขาไม่ได้คิด เขาอยากได้เรากลับคืนมา แต่อุปสรรคคือทั้งครอบครัวเกลียดเขาหมดเลยขัดขวางไม่ให้ไปเจอเลยด่าเรา เหมือนไม่ใช่ลูก
เพียงเพราะว่ารักแฟนเก่าเรามากไงค่ะ ถึงขนาดลงทุนไปรับประทานอาหารร้านหรูๆ กันเองเราไม่ไปก็ไม่ง้อค่ะ เราเลยโทรหาแฟนเราให้รีบมารับ เขาก็มารับตามคำสั่ง โอ้ยอยากจะบอกว่าชีวิตเต็มไปด้วยสีชมพู ถึงจะเจออะไรที่ไม่ดีมากๆในชีวิตแต่เรามีเขาเราก็มีกำลังใจมากเลยค่ะ โพสรูปคู่ทุกวัน วันนึง 3-4รูป โพสบอกรัก คิดถึงฝันดี หวานชุ่มฉ่ำ จนใครๆต้องบอกอิจฉา พอออกไปข้างนอกไม่ได้ ก็งอแงอยากเจอ มารับไปส่ง มีเวลาอยุ่ด้วยนิดหน่อยก็ยังอยากอยู่ โทรมาคุยทั้งวันไม่เคยวาง ตื่นเช้ารีบมารับ ไปไหนไปด้วยกันไม่เคยโดดเดี่ยวอีกเลยค่ะ ขอบอกเลยนะค่ะว่าความเศร้าอะไรก็แล้วแต่มันหายไปเลยค่ะ เรามีความสุขมากคบกันเปิดเผย จากแฟนเก่าเราไม่เปิดเผยไม่แคร์ เขานี่ทั้งแคร์เราผิดยังง้อเราบอกเลิกยังง้อ คือแบบว่ามันใช่อะค่ะเราก็คุยกัน มหาลัยเราจะเรียนคณะเดียวกัน ตั้งความหวังไว้สูงมากเพราะเขาคือทุกอย่างที่เราต้องการ เขาไม่เจ้าชู้เลย มีแฟนแล้วมีไรกันก็ผ่านมาน้อย (แต่คบกับเราทุกวันนะค่ะ)เราสองคนรักกันมากขึ้นเพราะเรื่องนี้ด้วยและก็เริ่มสานสัมพันธ์ทีละน้อยนิดขึ้นมาเรื่อยๆ
พอผ่านไป7เดือน.. เราได้มีกลุ่มขับ BiGbike เป็นกลุ่มใหญ่มากเราก็มีอยู่ด้วยกันน้อยลงเขาติดรุ่นพี่ไปทุกวันกลับดึกทุกวัน นอนตื่นสาย 11โมงบ้าง ปัจจุบัน บ่าย2-4โมงบ้าง เราอยากเจอเขาจนเรางอแง ใจจะขาด เขาก็บอกแค่นอนยังมีปัญหาอ่อ ? ยังไงก็ได้เจอกันอยู่แล้วเราก็วางไป เราก็ร้องไห้อะทำไมเมื่อก่อนไม่เป็นแบบนี้นะ พอเขาเปิดธุรกิจเซฟตี้ Bigbike จากไม่มีเวลาให้ก็โครตจะไม่มีเวลาให้อีกครั้ง เราทรมารมากเลยจะไปหาก็มองเขานั่งเล่นเกมส์ พอปิดร้านก็ออกไปหาข้าวกินกับพี่ๆในกลุ่ม บางครั้งอยากให้ปิดร้านเร็วๆนอนกอดกันที่บ้านยังตอนอ้อนวอนเหมือนขอทานอะค่ะ เราเป็นคนกลับดึกไม่ได้เต็มที่ก็ 4ทุ่มบ้าง ตี1บ้าง แต่เขาอิสระไงค่ะเขา 20 แล้ว เราก็จะ 20 ละแต่อยุ่ในกรอบของพ่อแม่ไม่เคยเหลวไหล เราก็ทะเลาะกันบ่อยมากค่ะเขาไม่แคร์ไม่ง้อไม่อะไรเราเลย เราร้องไห้หนักมากหนักทุกวัน การที่เขากลับดึกไม่สนใจ ละเลยเรา มันก็เหตุผลมากพอแล้ว เขาบอกว่า จะง้อก็ตอนมีเหตุผล งอลเรื่องอะไรหรอ ?ไร้สาระ เขาไม่รู้ตัวเลยจริงๆค่ะกลับทำให้เรายิ่งท้อร้องไห้หนักกว่าเดิม เราอยากให้เขาเอาใจเราเหมือนแต่เก่า เขาก็บอก แล้วเราเที่ยวอะไรอ่อ เราก็อยุ่กับพวกพี่ๆเขาเนี่ยเราไม่เจ้าชู้เรื่องผู้หญิงเธอสบายใจได้เลย คือเรารู้ไงแต่เขาไม่มีเวลาให้เราเลยอะคนอื่นก็บอก เข้าใจด้วยนะว่ามันเปิดธุรกิจเราก็คิดในใจ ดอ_ ไม่รู้อะไรแล้วยังมาพูดไปลงอุโมงค์ไป .... เราก็ทะเลาะกันเรื่องแบบนี้มาสักพักใหญ่ๆ เขาก็ไม่เคยง้อเราก็ต้องหายเองตลอด เราบอกไปส่งบ้านเพื่อนหน่อยจะไปดูมหาวิทยาลัย เขาบอกไม่ใช่คนขับรถ เอ่าไอห่าแล้วเมื่อก่อนเองมารับไปส่งข้าทำไม ? เขาก็คุยกับเพื่อนว่า น่าเบื่อ
แต่เรื่องบนเตียงเขาดูเบื่อหน่ายมากเลยเขาบอกไม่เอาๆ ไว้วันหลังเราก็คิดในใจเราไม่ได้หื่นแต่เวลาเรามีไรด้วยเรารู้สึกรักเขามากขึ้น เราก็ตามใจเขาอะโน๊ะ
เรามีแฟนมา คบ4ปีบ้าง 2 ปีบ้าง คนปัจจุบันก็จะ1ปีแล้ว เราทำทุกอย่างมาตลอดเลยนะเราเหนื่อยมากเลย เราอยากพักเราไม่อยากคบแล้วรู้สึกว่าจากผญที่โชคดีกว่าใครๆดันมาโชคร้ายเจอผู้ชายเอาแต่ใจมากๆ แล้วเริ่มจะละเลยเรา เราทำใจไม่ได้เราไม่เคยมีแฟนเปิดเผยแล้วทำเพื่อเราขนาดนี้ พอวันนึงมาเปลี่ยนไป เราก็ทำใจไม่ได้ถึงแม้ว่าจะคบยังไม่นานก็ตาม เราว่าตัดใจยากมากกับไอคนที่คบมานานกว่านี้สักอึก แต่เราก็ทำไม่ได้เลิกไม่ได้เพราะเรารักเขามาก เรายอมเขามาตลอดทั้งๆที่เขายอมเรานะค่ะเลยอยากจะถามว่า ถ้าทุกคนเจอแบบนี้ ทุกคนจะทำยังไงกับมันต่อไปดีกว่า เราระบายกับใครไมได้เลยไม่อยากพูดเลยมาระบายในนี้ก็ดีขึ้นมามากเลย แล้วก็หวังว่าคอมเม้นทุกคนจะเป็นกำลังใจให้เรานะค่ะ.