เรื่องมีอยู่ว่าตอนเราเคยคบกับผู้ชายสมมุติว่าชื่อT คบได้พักนึงเขาก็บวชเรารอไม่ไหวเลยลาจากมา
จากนั้นเราก้อคบคนอื่นๆแต่ไม่นานเราก้อเลิก ผ่านไป4-5ปี Tก้อให้รุ่นน้องแถวบ้านเรามาขอเบอร์เราไปก็ได้คุยกันอีดครั้งนึง เรื่องก็เหมืนจะไปได้ดีเพราะตกลงวาาจะแต่งงานกัน แต่เราก็เปลี่ยนใจรับใครคนใหม่เข้ามา ที่สำคัญไม่ใช่ชายแท้อีก T ก้อพยายามหาทางให้เรากลับไปคืนดีด้วย เราก็ไม่เคยเห็นใจเค้าจนมาถึงวันที่เรารู้สึกว่าการคบทอมมันไม่ใช่สำหรับเรา แต่เราไม่สามารถสลัดทอมคนนี้หลุดไปจากชีวิตเราได้ เราคิดถึงTขึ้นมาเลยปรึกษาเค้า เราบอกกลับเค้าว่าเราต้องไปม้นเป็นทางเดียวที่เราจะหนีพ้น เค้าก้อห้ามเราบอกว่าให้คุยกันไปเลยตรงๆ อย่าหนีปัญหา เราไม่ฟังตัดสินใจไปทำงานกทม.แรกๆเราก้อติดต่อทั้งทอมและT แต่ที่น่าละอายคือเรายังสงสารทอมอยู่เลยไปไหนมาไหนด้วย Tเห็นทุกครั่งแต่ก้อยังยอมเรา จากนั้นเราก็ได้เจอผู้ชายที่ดูอบอุ่นแบบที่เราชอบD เค้าอ่อนโยนกับเรามาก ดีทุกอย่าง ไปทำผมก้อไปนั่งเฝ้า กลางวันมารับไปทานข้าว วันหยุดพาไปเที่ยว ไปทำบุญ เราเลยตัดสินใจจะใช้ชีวิตร่วมกับเขา D บอกเราว่าจะไปขอเราตามประเพณีแต่ขอเวลาหน่อย เรารักมากจึงยอม ชีวิตเหมือนจะดีมีความสุข จนมาวันหนึ่งเรารู้ความจริงที่แสนโหดร้ายมาก เค้ามีเมีย มีลูก2คน คนเล็กอายุน้อยกว่าเวลาที่เราอยู่กับDอีก นั่นหมายความว่าเค่าอยู่กับเราตอนที่เมียเค้าท้อง ตอนนั้นโลกทั้งโลกเหมือนเหยียบทับเราอยู่คนเดียว เค้าบอกว่ากำลังจะเลิกกับเมีย้ค้าอยู่แล้วไม่เกียวกับเรา เราก็รักมากเกินกว่าที่เราจะตัดใจเรายอมทุกอย่าง เค้าบอกปวดหลังทำงานไม่ไหวก็ออกจากงานมา เราทำงานคนเดียวจ่ายค่าห้อง ค่ากิน ค่าสารพัด ต้งให้เค้ารายวันอีก จนเราไม่ไหวเราเลยให้เค้าไปทำงาน ก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาหลายที่ ทุกวันเราต้องจ่ายเค้าไปทำงาน เติมน้ำมัน พอเงินเดือนออกเรากลับไม่เห็นเงินเดือนเค้า เราก็ไม่ปริปาก แต่เค่าก็จะพาเราไปเที่ยว กินอยู่บ้าง ทะเลาะกันทีจะจะทิ้งเราบอก้ลิกเราทั้งๆที่เราไม่เคยพูดเลย เราก็ทน แม่เราตามให้ไปช่วยงานที่บ้าน เราก็ขอให้แม่เรายอมรับเค่า แม่ก็ยอม แต่ไปทำงานกับแม่เรา เค้าก็เอาแต่เล่นเกม ไม่สนใจงาน ไม่สนใจความรู้สึกคนในครอบครัวเราเลย จะให้มีแค่เรากะเค้า นานไปเราเริ่มเบื่อมากนึกถึงTตลอดเวลาที่คบกันไม่เคยทำให้เราเสียใจ ตลอดเวลาที่เราหายไปจากชีวิตT แต่Tไม่เคยเลิกโทรหาเรา เราไม่เคยรับ Tส่งข้อความหาเราไม่เคยขาดตลอดระยะเวลา4ปี เราเลยกับไปคุยกับ T อีกครั้งหนึ่งซึ่งเราเสียใจมากทำไมไม่เลือกเค้าตั้งแต่แรก ทุกวันนี้เรากะ Dแยกกันอยู่เพราะเค้าเข้ากับครอบครัวเราไม่ได้ จะมาหาเราเสาร์อาทิตย์ เราตัดสินใจไม่ถูกเราควรทำไงดี เรารู้ดีว่าเรามันเลว ลืมบอกไปเราบอกTว่าเรามีแฟนแต่เลิกไปแล้วเค้าบอกเค้ารับได้ เรารู้สึกผิดมาก จริงๆDเค้าก้รักเรานะแต่เค้าดูรักตัวเองมากกว่า เรามานั่งคิดเราคบกะDตั่งแต่อายุ16จนตอนนี้เรา31แล้ว ทำไมTถึงไม่เปลี่ยนใจไปรักคนอ่น
ถ้าเป็นคุณจะทำยังไง
จากนั้นเราก้อคบคนอื่นๆแต่ไม่นานเราก้อเลิก ผ่านไป4-5ปี Tก้อให้รุ่นน้องแถวบ้านเรามาขอเบอร์เราไปก็ได้คุยกันอีดครั้งนึง เรื่องก็เหมืนจะไปได้ดีเพราะตกลงวาาจะแต่งงานกัน แต่เราก็เปลี่ยนใจรับใครคนใหม่เข้ามา ที่สำคัญไม่ใช่ชายแท้อีก T ก้อพยายามหาทางให้เรากลับไปคืนดีด้วย เราก็ไม่เคยเห็นใจเค้าจนมาถึงวันที่เรารู้สึกว่าการคบทอมมันไม่ใช่สำหรับเรา แต่เราไม่สามารถสลัดทอมคนนี้หลุดไปจากชีวิตเราได้ เราคิดถึงTขึ้นมาเลยปรึกษาเค้า เราบอกกลับเค้าว่าเราต้องไปม้นเป็นทางเดียวที่เราจะหนีพ้น เค้าก้อห้ามเราบอกว่าให้คุยกันไปเลยตรงๆ อย่าหนีปัญหา เราไม่ฟังตัดสินใจไปทำงานกทม.แรกๆเราก้อติดต่อทั้งทอมและT แต่ที่น่าละอายคือเรายังสงสารทอมอยู่เลยไปไหนมาไหนด้วย Tเห็นทุกครั่งแต่ก้อยังยอมเรา จากนั้นเราก็ได้เจอผู้ชายที่ดูอบอุ่นแบบที่เราชอบD เค้าอ่อนโยนกับเรามาก ดีทุกอย่าง ไปทำผมก้อไปนั่งเฝ้า กลางวันมารับไปทานข้าว วันหยุดพาไปเที่ยว ไปทำบุญ เราเลยตัดสินใจจะใช้ชีวิตร่วมกับเขา D บอกเราว่าจะไปขอเราตามประเพณีแต่ขอเวลาหน่อย เรารักมากจึงยอม ชีวิตเหมือนจะดีมีความสุข จนมาวันหนึ่งเรารู้ความจริงที่แสนโหดร้ายมาก เค้ามีเมีย มีลูก2คน คนเล็กอายุน้อยกว่าเวลาที่เราอยู่กับDอีก นั่นหมายความว่าเค่าอยู่กับเราตอนที่เมียเค้าท้อง ตอนนั้นโลกทั้งโลกเหมือนเหยียบทับเราอยู่คนเดียว เค้าบอกว่ากำลังจะเลิกกับเมีย้ค้าอยู่แล้วไม่เกียวกับเรา เราก็รักมากเกินกว่าที่เราจะตัดใจเรายอมทุกอย่าง เค้าบอกปวดหลังทำงานไม่ไหวก็ออกจากงานมา เราทำงานคนเดียวจ่ายค่าห้อง ค่ากิน ค่าสารพัด ต้งให้เค้ารายวันอีก จนเราไม่ไหวเราเลยให้เค้าไปทำงาน ก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาหลายที่ ทุกวันเราต้องจ่ายเค้าไปทำงาน เติมน้ำมัน พอเงินเดือนออกเรากลับไม่เห็นเงินเดือนเค้า เราก็ไม่ปริปาก แต่เค่าก็จะพาเราไปเที่ยว กินอยู่บ้าง ทะเลาะกันทีจะจะทิ้งเราบอก้ลิกเราทั้งๆที่เราไม่เคยพูดเลย เราก็ทน แม่เราตามให้ไปช่วยงานที่บ้าน เราก็ขอให้แม่เรายอมรับเค่า แม่ก็ยอม แต่ไปทำงานกับแม่เรา เค้าก็เอาแต่เล่นเกม ไม่สนใจงาน ไม่สนใจความรู้สึกคนในครอบครัวเราเลย จะให้มีแค่เรากะเค้า นานไปเราเริ่มเบื่อมากนึกถึงTตลอดเวลาที่คบกันไม่เคยทำให้เราเสียใจ ตลอดเวลาที่เราหายไปจากชีวิตT แต่Tไม่เคยเลิกโทรหาเรา เราไม่เคยรับ Tส่งข้อความหาเราไม่เคยขาดตลอดระยะเวลา4ปี เราเลยกับไปคุยกับ T อีกครั้งหนึ่งซึ่งเราเสียใจมากทำไมไม่เลือกเค้าตั้งแต่แรก ทุกวันนี้เรากะ Dแยกกันอยู่เพราะเค้าเข้ากับครอบครัวเราไม่ได้ จะมาหาเราเสาร์อาทิตย์ เราตัดสินใจไม่ถูกเราควรทำไงดี เรารู้ดีว่าเรามันเลว ลืมบอกไปเราบอกTว่าเรามีแฟนแต่เลิกไปแล้วเค้าบอกเค้ารับได้ เรารู้สึกผิดมาก จริงๆDเค้าก้รักเรานะแต่เค้าดูรักตัวเองมากกว่า เรามานั่งคิดเราคบกะDตั่งแต่อายุ16จนตอนนี้เรา31แล้ว ทำไมTถึงไม่เปลี่ยนใจไปรักคนอ่น