ทำอย่างไรหากกลายเป็นคนเฉยชากับทุกสิ่ง เพราะเรื่องในอดีต

สวัสดีคะนี่เป็นกระทู้แรกของดิฉัน หากผิดพลาดประการใดต้องขออภัยไว้ด้วยนะคะ
ก่อนอื่นต้องเกริ่นก่อนว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นนี้ มันเกิดจากเหตุการณ์ในอดีต คนรอบข้าง  และตัวดิฉัน เริมเลยคะ เรื่องมันมีอยู่ว่า เรามีความรักคะ ชอบรุ่นพี่ตามประสาวัยรุ่นนี่แหละคะ เราดันไปชอบคนๆเดียวกับที่เพื่อนก็ปลื้มคะ เราได้แต่เงียบเพราะรู้ถึงพุดไปก็เท่านั้น เราเปนคนที่ถ้าชอบใครจะค่อนข้างเก็บอาการคะ ช่วงแรกๆ เลยไม่คิดอะไร ปล่อยให้เลยตามเลย จนวันนึง พี่เค้ากับเพื่อนเราเค้าคุยกันคะ พี่เค้าจีบเพือนเรา ในตอนนั้นนี่มันเจ็บแต่อธิบายไม่ถูกคะ ไม่คิดว่าเค้าจะชอบเพือนเราด้วย แล้วเพื่อนก็เริ่มมาบอกนู้นนี่บ้างเกี่ยวกับพี่เค้า เราได้แต่ยิ้มคะ แซวเค้าบอก แต่ตอนนั้นแค่ชอบเลยไม่อะไร หยุดคิดเรื่องนี้ไปสักพักคะ จนวันนึงไม่รู้อารมไหนเลยทักพี่เค้าไป ไอเราเปนคนกวนตีนมากก พี่เค้าก็เหมือนกันคะ กวนไปกวนมาสนิทกันสะงั้น555 ขำดี จนเค้าทะเลาะกับเพื่อนหนูคะ หนูก็ช่วยเค้าคะ ช่วยให้คืนดีกัน แต่หนูขอไม่พูดเรื่องที่เค้าทะเลาะกันะคะ เรื่องมันผิดตรงเพื่อนหนูนี่แหละคะ ไอเราก็เกลี่ยกล่อมแต่ก็ไม่ได้ผลคะ เลยตัดสินใจขอเบอร์พี่เค้าจากเพือนเราโทรไปคะ!! กระอักกระอ่วนมาก ใจนึกก้ลังเลว่าจะเริ่มยังไง แต่เราก็คุยกันได้ดีคะพี่เค้าดีขึ้น เราก็ปลอบไปตามประสาน้องสาวสะมากกว่า คุยไปคุยมาพี่เค้าเริ่มชอบเราคะ ดีใจมากกกเป็นไรที่มีความสุขที่สุด หัวใจเราเต้นแรงนะคะ แต่สมองมันกลับเตือนว่า คิดดีละหรอแล้วเพื่อนละ เรารู้สึกแย่กับเรื่องนี้พอสมควร คนนึงก็เพือน คนนึงก็คนที่แอบชอบ เราลังเลยุนานเลยคะว่าจะพูดยังไงเลยตัดสินใจถามเพื่อนคะ ถามตรงๆเลย ว่ายังรูสึกไรอีกมั้ย นางก้บอกว่าเฉยๆแล้ว แล้วถามทำไม? เราก้บอกว่าจะเป็นไรมั้ยถ้ากุชอบพี่เค้า(ขอโทษที่หยาบนะคะ) เพื่อนเงียบคะ ไอเรานี่น้ำตาไหลเลยคือแคร์มากจริงๆ เราเปนคนค่อนข้างจะแคร์คนรอบตัวคะ(เมื่อก่อน) สุดท้ายนางก็บอกว่าไม่เห็นเปนไร ชอบกันห้ามไม่ได้หรอก ตอนนั้นคือโล่งมากกก เราแฮปปี้ เค้าแฮปปี้ เพื่อนแฮปปคะ  แต่อย่างว่านะคะ จะแฮปปี้ได้นานแค่ไหนเชียว ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่ารักแรกย่อมทุ่มเทคะ ให้ทุกอย่าง ง้อตลอด คือ ถ้าใครเคยมีรักแรกยิ่งเปนคนที่เราชอบก่อนด้วยจะรู้เลย อย่างที่บอกแฟนเรางี่เง่ามากกกกก เรียกได้ว่า เหมือนเด็กอนุบาล อยากได้ทุกอย่าง โกรธแรงด้วย ง้อนาน ช่วงนั้นมันทั้งเหนื่อยทั้งท้อคะ เลยปรึกษาเพือน เพื่อนก้แนะนนำคะ เออมันก็จริงเว้ย เราก้ทำตาม มันเหมือนเราเสพติดนะ เจอใครให้คำแนะนำหรือปลอบเราก็จะหาเค้าบ่อยๆช่วงนั้นจะทะเลาะกัแฟนหนักมากคะ ทุกวัน เราก้เพ้อ ร้องไห้ บลาๆ เพื่อนก็ต้องเบื่อใช่มั้ยคะแต่ตอนนั้นเราไม่รู้ จนวันนึง ถึงวันแตกหักระหว่างมิตรภาพสี่ปีของหนูและเพือนที่เคย สนิท.. ตอนนั้นหนูเลวมากคะ หนูไม่ฟังเพื้อนเลย นี่แหละะความรักทำให้คนตาบอด มันคือจริงๆเลย หนูทะเลาะกับเพื่อนสนิทก็เหมือนทะเลาะกับคนทั้งห้องคะไม่เหลือใครนอกจากแฟน แต่พ่อแม่ดันเกลียดแฟนเข้าใส้นี่แหละคะ ปัญหาอีกข้อ เราเครียดมาก เรื่องเพื่อน เรื่องแฟน เรื่องเรียน เรืองรรอบครัว ตอนนั้นคือเหมือนพายุลูกใหญ่โถมเข้ามาจริงๆเพื่อนก้ยังมีที่ปลอบเรายุบ้างแต่มันก็ไม่เหมือยกับเพื่อนสนิท ..ที่เคยปลอบใช่มั้ยละคะ สุดท้ายหนูก็เลิกกับแฟนคะ เพราะอยากเรียน เค้าก็บอกว่าจะรอ และมีช่วงนึงที่กลับไปคุยกันแต่เราโดนหลอก! เค้าคุยกับผญ.หลายคน คือเราอึ้งอะ เราแอบเข้าไปในเฟสเค้า (ความอบากรู้อยากเห็นของผญคะ)เรานั่งยุในห้องน้ำ ความรู้สึกคื จุก หน้ามันชา มือมันสั่น ขนาดนั่งแล้วยังรู้สึกว่าหมดแรง ขาอ่อน ช็อคคะ เค้าเพิ่งบอกคถ.เรายุเลย บอกยังรักยังรอเรายุเลย แต่นี้มันอะไร..เราร้องไห้คะร้องแบบที่ไม่เคยเปนมมก่อน ทั้งแค้น ตอนนั้นคืออยากนัดมาเจอหน้าสักครั้งแล้วอัดด้วยกำหมัดสักสิบทีพร้อมชูนิ้วกลางแล้วแหกปากใส่หน้า "!!!" มันเจ็บจริงๆ นี่ใช่มั้ยสิ่งทเพือนเคยเตือนแต่เราโง เราไม่ฟัง เจ็บที่เราเอง สุดท้าบก็ได้เพื่อนมาปลอบคะแต่ก็ไม่ใช่เพื่อนที่เคยสนิท แต่เปนกลุ่มที่เราไม่เคยคิดว่าจะร้ายกาจขนาดนี้ ...เค้าปลอบเรานะ แฮปปี้คะ สภาพใจดีขึ้น มันมาติดลบกับความรักแต่เราไปทุ่มเทกับมิตรภาพอีกครั้ง..เวรกรรมมีจริงคะ เราโดนเพื้อนหักหลัง ทะเลาะตอนจะแยกคะ คือแฮปี้มาตลอดจู่ๆก็มีเรื่องกันสักอย่าง จนถึงทุกวันนนี้เรายังไม่เข้าใจว่าอะไรวะ กุทำไรผิด พวกเคาด่าเราคะ ด่าแบบแรงมาก โพสด่าด้วย เรา งงสิคะ เห้ยอะไรวะ ที่ทุ่มเทให้ทั้งหมดที่ผ่านมานี่หรอสิ่งที่ควรจะได้รับ คือมันใช่เรื่องหรอ? สุดท้ายก้มีเพื่อนคนนึงคะเค้าบอกว่า ไม่รุ้หรอว่าพวกนั้นแค้นแกตั้งแต่คบกับพี่คนนั้นแล้ว อ้าวว เราเงิบคะ แล้วบางคนนะคะไม่รู้เรื่องเหตุการณืว่าเปนไง (เพือนในห้อง) แล้วมาด่าเรา? นี่หรอเพื่อน ทีรเคยให้ใจแลกใจมันยุไหนหมด เชื่อคำพูดเค้าแค่นี้หรอ แลเวเกลียดเราเลย เราหมดศรัทธาคะกับทุกความสัมพันยกเว้นครอบครัว เหลืองไว้แค่คนที่แคร์จริงๆ แต่สุดท้าย ก็โดนอีกละคะ เพื่อนสนิทคนใหม่ เค้าเคยช่วยเราจากการโดนด่าจากพวกนั้นในห้อง แต่สุดท้ายก็ทะเลาะกับเค้า (งงตัวเองจะทะเลาะไรนักหนาวะ) ทะเลาะที่เราเย็นชาใส่เคาคะเ คือเราเคยทำคนหล่นระหว่างมาเยอะ ทำคนรักผิดหวังมาเยอะ เลยอยากเริ่มต้นใหม่สักครั้ง จะรักษาเพื่อนให้ดีที่สุด เราไม่ใช่คนงเง่าคะ ประชดไม่เป็นเลยโดนมองข้ามบ่อยมาก คือเราเมื่อก่อนจะมีนิสัย แคร์มาก ร้องไห้ง่าย เก็บทุกอย่างมาคิด แต่ตอนนี้หรอเราไม่สนคะ คิดมากไปเปล่าๆ ไม่อยากขี้ร้องเหมือนเมื่อก่อนแล้ว แต่ก็ทะเลาะกันเพราะเพื่อนคนล่าสุดเค้าค่อนข้างงี่เง่า โพสด่าเราอก เราเลยตอกไปประโยคนึง "เคยเสียใครไปเพราะนิสัยตัวเองมัยละ ถ้าไม่อยากเป็นแบบกุ ก็หยดบ้าสะแล้วฟังกู " เราก็เคลียกันคะ ทุกอย่างลงตัว  แต่พวกนั้นไม่จบ เราก็ไม่แคร์คะ มันสวนมา เรากยิ้มให้ ในใจนี่สมเพศ คือ เราแฮปปี้แบคนที่เรารักแต่พวกมันดันมาเกลียดเรา ติดตามเราทุกอย่างแล้วเอาไปด่าคงจะเจริญ จบคะเรื่องเพื่อน และเราก้ได้าสอบรร.อื่น เลยห่างจากเพื้อนเก่าไปมาก ตอนนี้ยกับอพือนอีกคนคะ แฮปปี้ดีคะ แต่มานึกอีกทีรู้สึก1 ปีที่ผ่านมาเจอไรเยอะแยะมาก จนเรารู้สึก เฉยกับทุกสิ่ง ยิ้มไม่ได้ออกมาจากใจเหมือนเมื่อก่อน ยิ่งคำว่า มิตรภาพของเพื้อนด้วยแล้ว สำหรับสมัยก่อนเราคิดว่ายังใช้ได้นะ แต่สมัยนี้ คงจะหายากจริงๆ.. ใจนึงก็คิดว่าดีละไม่ใช่หรอ เหมือนเกราะไง จะได้ไม่มีใครมาทำลายคสามรุ้สึกเราได้อีก แต่อีกใจก็คิดว่า มันจะมีความสุขหรอ กับตอนนี้ ไม่กล้าเปิดใจกับใครเลย บวกกับเฉยไปสะทุกสิง ควรทำไงดีคะ อายุเราก็ยังเลข1ขึ้นหน้ายุเลย อยากจะมีความสุขมากกว่านี้ อยากให้มันพอดี แบบที่เราเปิดใจรับคนอื่นและไม่เฉยชา แต่สามารถรับมือกับปัญหาในทุกความสัมพันได้ แต่ก็กลัวที่จะเริ่มใหม่ กลัวจะเกิดขึ้นอีก ควรทำไงดีคะ ปล.เล่างงก็ขอภัยด้วยนะะเรื่องค่อนข้างจะซับซ้อนนี่ย่อให้มากที้สุดแล้วคะ ช่วยด้วยนะคะ._.