นี่เป็นกระทู้แรกของผม เริ่มเลยนะคับ คือผมมีแฟนอยู่แล้ว คบกันมาสามสี่ปีแล้วหลังๆเราเริ่มห่างกันเพราะทำงานอยู่คนละจังหวัดนานๆได้เจอกันที พอวันนึงผมเริ่มคุยกับน้องคนนึงเป็นเด็กแถวบ้าน ความจริงผมก็ชอบน้องเค้ามานานแล้วนานมากตั้งแต่ก่อนคบกับแฟนผมคนนี้อีก แต่ทำไมตอนนั้นผมถึงชอบเฉยๆไม่คิดที่จะจีบแค่หยอกล้อกันธรรมดาตามประสาคนรู้จักกัน พอคุยกันได้สักพักน้องเค้าก็บอกว่าแอบชอบผมมานานแล้ว เราเลยเริ่มคุยกันจริงจังขึ้น แต่ผมรู้นะว่าน้องเค้ามีแฟนแล้วน้องเค้าเองก็รู้ว่าผมมีแฟน แต่เราก็ห่างแฟนทั้งคู่ เริ่มไปไหนมาไหนด้วยกันเริ่มโทรหาบ่อยขึ้นเหมือนทุกอย่างจะไปด้วยดี แฟนผมดันมารู้ว่าผมคุยกับน้องคนนี้ ผมลืมบอกแฟนผมกับน้องเค้าก็รู้จักกันแบบเผินๆ ไม่ได้สนิท แฟนผมบอกให้ผมบอกเลิกเค้าผมก็บอก แต่พอผมบอกเลิกไปแล้วผมโทรหาน้องเค้าผมแบบไม่อยากคุยกับน้องเค้าเลยเหมือนไม่รู้สึกอะไรด้วยเลย ตอนนั้นแหละผมถึงรู้ว่าผมยังรักแฟนผมอยู่แค่ตอนคุยกับน้องเค้าผมอาจจะหลงน้องเค้าก็ได้ แล้วเรื่องของผมกะน้องเค้าก็เป็นไปได้ยากเพราะน้องเค้าเองก็ยังมีแฟนอยู่ ผมเลยถอยออกห่างจากน้องเค้า น้องเค้าก็เข้าใจแต่ผมรู้ว่าน้องเค้าโกรธผมมากเพราะตั้งแต่วันนั้นน้องเค้าก็ไม่เคยคุยกับผมเลยทักเฟสไปกูอ่านแต่ไม่ตอบ เหมือนจากคนรู้จักกลายเป็นมองหน้ากันไม่ติด แล้วผมก็กลับมาขอโอกาศกับแฟนผมเค้าก็ให้โอกาศผมสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วแต่ก็บอกแฟนผมว่าถึงวันข้างหน้าแฟนผมจะมีคนใหม่หรือขอเลิกผมไปผมก็จะไม่โทษเธอเลย ผมรู้ว่าผมเลวมากผมรู้ว่าผมเห็นแก่ตัวแต่ผมไม่อยากทำร้ายจิตใจแฟนผมอีกแล้ว ตอนนี้ผมก็พยายามให้ความสำคัญเธอมากขึ้น ไม่ใช่แค่ผมรู้สึกผิดที่ทำกับเธอแบบนั้น แต่ผมก็รู้ใจผมดีว่าผมยังรักเธออยู่ ผมเลือกถูกแล้วใช่มั้ยผม