สวัสดีคับ ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟังคับ เขียนผิดพลาดประการใดขออภัยด้วยนะคับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมมีเพื่อนอยู่คนนึงเป็นคนน่ารัก ถือว่าดูดีเลยก็ว่าได้ ผมกับมันรู้จักกันมาตั้งแต่ประถมอยู่ห้องเดียวกันมาตลอด ตอนประถมผมยังไม่ค่อยสนิทกันสักเท่าไหร่ พอ จบ ป.6 ผมก็ย้ายโรงเรียนมาโรงเรียนนึง เราก็แยกกัน เรียนคนละโรงเรียนกัน เวลาเจอกันผมกับมันก็ทักทายกันปกติ แบบเพื่อนเก่า เวลาผ่านไป จนขึ้น ม.4 เหมือนโชคชะตาฟ้าลิขิต มันได้ย้ายมาอยู่ โรงเรียนเดียวกับผม แถมยังได้อยู่ห้องเดียวกันอีก ผมกับมันสนิทกันมากขึ้น เวลามีอะไรมันก็จะฝากไว้ที่ผม ผมช่วยมันมันช่วยผม เราสนทกันพอประมาณ แต่ ผมกับมันอยู่คนละกลุ่มนะคับ บางครั้งมันก็ชอบอ่อยผม (รึผมคิดเองฝ่ายเดียว ฮ่าๆ) พอขึ้น ม.5 โรงเรียนของผมจะเป็นแบบ ม.4คละห้องสายวิทรวมกัน แต่พอ ม.5 จะคัดแยกเด็กอ่อนเด็กเก่ง ผมกับมันก็ได้อยู่ห้องเดียวกันอีก และ ผช ในห้องก็มีเพีงแค่ 10กว่าคน ทีนี้ผมก็รวมกันเป็นกลุ่มเดียวคับ แต่ผม ชอบไปทุกกลุ่ม สรุปเข้าได้หมด ผมกับมันสนิทกันขึ้นเรื่อยๆ ผมจะเป็นคนที่โดนคนในห้องแกล้งเยอะมาก (เพราะผมชอบแกล้งเพื่อนมากๆ ) แต่ ผมไม่กล้าแกล้งมัน ไม่รู้เป็นอะไร พออยู่ใกล้มัน ผมรู้สึก อบอุ่น ปลอดภัย ไม่รู้เป็นอะไร บางครั้งมันก็ให้ผมช่วยเรื่องผญ ผมก็ไม่ค่อยอยากจะช่วยเท่าไหร่ ฮ่าๆ แต่ผมก็ช่วยนะคับ ช่วยแบบสุดตัวเลย ต่อมาผมมีแฟนคับ ผมก็ตีตัวห่างจากมัน จนผมเลิกกับแฟน มันบอกว่าไหนใครหลอก กูจะแก้แค้นให้ มันชอบเล่นเป็นแฟนกับผม ชอบขอถ่ายรูปด้วย บางครั้งผมก็คิดนะ (มโนไปเอง ฮ่าๆ) จน ขึ้น ม.6 ผมว่าไม่ได้การละถึงปล่อยไปแบบนี้ เราจะชอบเพื่อนตัวเองไม่ได้ ผมเลยตีออกห่างคับไม่เล่นกับมัน ไม่คุยกับมัน แต่สุดท้าย ผมเห็นมันแล้วผมก็ใจอ่อนทุกที ผมชอบคุยกับมันนะ คุยแล้วอบอุ่น ปนกวนตีนนิดๆ บางครั้งก็แฝงไปด้วยความคิด จนทุกวันนี้ผมสนิทกันมาก ผมมีอะไรผมก็เล่าให้มันฟัง มันมีอะไรมันก็เล่าให้ผมฟัง ผมควรทำยังไงกับมันดีคับ บอกว่าชอบ หรือว่าไม่บอกดี ขอบคุณที่อ่านคับ
ผมควรทำยังไงกับเพื่อนดีคับ ชช
เรื่องมีอยู่ว่า ผมมีเพื่อนอยู่คนนึงเป็นคนน่ารัก ถือว่าดูดีเลยก็ว่าได้ ผมกับมันรู้จักกันมาตั้งแต่ประถมอยู่ห้องเดียวกันมาตลอด ตอนประถมผมยังไม่ค่อยสนิทกันสักเท่าไหร่ พอ จบ ป.6 ผมก็ย้ายโรงเรียนมาโรงเรียนนึง เราก็แยกกัน เรียนคนละโรงเรียนกัน เวลาเจอกันผมกับมันก็ทักทายกันปกติ แบบเพื่อนเก่า เวลาผ่านไป จนขึ้น ม.4 เหมือนโชคชะตาฟ้าลิขิต มันได้ย้ายมาอยู่ โรงเรียนเดียวกับผม แถมยังได้อยู่ห้องเดียวกันอีก ผมกับมันสนิทกันมากขึ้น เวลามีอะไรมันก็จะฝากไว้ที่ผม ผมช่วยมันมันช่วยผม เราสนทกันพอประมาณ แต่ ผมกับมันอยู่คนละกลุ่มนะคับ บางครั้งมันก็ชอบอ่อยผม (รึผมคิดเองฝ่ายเดียว ฮ่าๆ) พอขึ้น ม.5 โรงเรียนของผมจะเป็นแบบ ม.4คละห้องสายวิทรวมกัน แต่พอ ม.5 จะคัดแยกเด็กอ่อนเด็กเก่ง ผมกับมันก็ได้อยู่ห้องเดียวกันอีก และ ผช ในห้องก็มีเพีงแค่ 10กว่าคน ทีนี้ผมก็รวมกันเป็นกลุ่มเดียวคับ แต่ผม ชอบไปทุกกลุ่ม สรุปเข้าได้หมด ผมกับมันสนิทกันขึ้นเรื่อยๆ ผมจะเป็นคนที่โดนคนในห้องแกล้งเยอะมาก (เพราะผมชอบแกล้งเพื่อนมากๆ ) แต่ ผมไม่กล้าแกล้งมัน ไม่รู้เป็นอะไร พออยู่ใกล้มัน ผมรู้สึก อบอุ่น ปลอดภัย ไม่รู้เป็นอะไร บางครั้งมันก็ให้ผมช่วยเรื่องผญ ผมก็ไม่ค่อยอยากจะช่วยเท่าไหร่ ฮ่าๆ แต่ผมก็ช่วยนะคับ ช่วยแบบสุดตัวเลย ต่อมาผมมีแฟนคับ ผมก็ตีตัวห่างจากมัน จนผมเลิกกับแฟน มันบอกว่าไหนใครหลอก กูจะแก้แค้นให้ มันชอบเล่นเป็นแฟนกับผม ชอบขอถ่ายรูปด้วย บางครั้งผมก็คิดนะ (มโนไปเอง ฮ่าๆ) จน ขึ้น ม.6 ผมว่าไม่ได้การละถึงปล่อยไปแบบนี้ เราจะชอบเพื่อนตัวเองไม่ได้ ผมเลยตีออกห่างคับไม่เล่นกับมัน ไม่คุยกับมัน แต่สุดท้าย ผมเห็นมันแล้วผมก็ใจอ่อนทุกที ผมชอบคุยกับมันนะ คุยแล้วอบอุ่น ปนกวนตีนนิดๆ บางครั้งก็แฝงไปด้วยความคิด จนทุกวันนี้ผมสนิทกันมาก ผมมีอะไรผมก็เล่าให้มันฟัง มันมีอะไรมันก็เล่าให้ผมฟัง ผมควรทำยังไงกับมันดีคับ บอกว่าชอบ หรือว่าไม่บอกดี ขอบคุณที่อ่านคับ