พี่เค้ารู้สึกยังไงกับเรากันแน่แต่ที่เค้าทำมันทำให้เรารู้สึกดีนะ

เรื่องมีอยู่ว่า ตอนปี 1 เทอมสองเรามีกิจกรรมของภาควิชาที่ต้องทำร่วมกันตั้งแต่ปี 1-4 แล้วเราก็ได้รู้จักกับรุ่นพี่คนหนึ่งตอนนั้นพี่เค้าอยู่ปี 3 เป็นคนหน้าตาดี นิสัยดี พี่เค้าเดินเข้ามาทักเราแล้วก็เล่นๆกับเราแต่เราก็ไม่ได้อะไรเพราะพี่เค้าเล่นกับทุกๆคน  แต่พอเราขึ้นปี 2 ปีเค้าก็ขึ้นปี 4  ตอนเทอมหนึ่งเรามีกิจกรรมที่ทำอยู่กลุ่มเดียวกับพี่เค้า ตอนนั้นเราก็ไม่ได้อะไรยังเฉยๆ เรากับพี่เค้าเริ่มสนิทกันมากขึ้นเพราะเจอกันบ่อยขึ้น เล่นกันมากขึ้นแล้วก็ยังมีสายรหัสที่โคกันอยู่ด้วย แต่ไม่ได้เป็นสายเดียวกันนะแค่โคเฉยๆมีปู่รหัสคนเดียวกัน วันนั้นปู่รหัสนัดไปเลี้ยง เราก็ไปแล้วพี่เค้าก็ไปด้วยเค้าก็ทักเรามาว่าอยู่ไหน เราก็ตอบว่าอยู่ที่หน้าร้านแล้วค่ะยังไม่มีใครมาเลย พี่เค้าก็ตอบว่าเดี๋ยวพี่รีบไปนะรอแปปนึง พอทุกคนมาถึงก็พากันเดินเข้าไปนั่งในร้านแล้วสั่งอาหาร คุยกันไปคุยกันมาพี่เค้าก็ขอเบอร์โทรศัพท์เรา ปู่รหัสก็ถามว่านี่ขอเบอร์น้องจะจีบน้องหรอ พี่เค้าก็บอกป่าวขอไว้เฉยๆ เราก็ให้ไปนะเพราะเค้าก็เป็นรุ่นพี่ที่ภาค ปู่รหัสเราก็ถามพี่เค้าไปว่าเป็นไงมีแฟนรึยัง พี่เค้ามองหน้าเราแล้วก็ตอบว่ายังไม่มี (ทั้งๆที่เค้ามีแฟนแล้วทำไมตอบงั้นอะ) หลังจากนั้นก็นั่งกินอาหารแล้วก็แยกย้ายกันกลับ คือหลังจากวันนั้นพี่เค้าเล่นกับเรามากขึ้นเวลาเราอยู่กับเพื่อนๆพี่เค้าก็จะเข้ามาทักทุกคนแล้วก็เดินมายืนข้างเราจับแขนบ้าง ยีผมบ้าง เป็นแบบนี้บ่อยเวลาเจอกัน จนมาถึงตอนที่มีงานมหาวิทยาลัย ปู่รหัสก็พาไปเลี้ยงอีก คราวนี้คนไปเยอะไปกันหลายคน พี่เค้าก็คุยกับปู่รหัสถึงแฟนของเค้า เราก็ได้ยินนะแต่แบบรู้สึกไม่ดียังไงไม่รู้อะมันแปลกๆ นั่งคุยกันสักพักแฟนพี่เค้าก็โทรมาให้ไปเดินเที่ยวงานมหาลัยกัน ก่อนพี่เค้าจะไปเค้าก็บอกทุกคนนะว่าพี่กลับก่อนนะ แล้วก็มองหน้าเราแล้วก็บอกเราว่าพี่ไปก่อนนะ เราก็หลบตาพี่เค้าก็ยั่งยืนอยู่แต่เราก็ไม่มองหน้าเค้านะจนพี่เค้าเดินไป  หลังจากนั้นก็ปิดเทอม

พอเปิดเทอมสองทุกอย่างก็เป้นปกติแต่ที่ไม่ปกติคือเราไปตัดผมสั้นมา ทุกคนก็ถามว่าตัดผมทำไม? คิดยังไงถึงตัด?... เราก็ได้แต่ยิ้ม จนมาเจอพี่เค้า เค้าก็ถามเราว่าตัดผมทำไม เราก็ตอบไปว่าก็อยากตัดอะ พี่เค้าก็ยิ้มแล้วก็ขำ เราก็อายๆ  มีอยู่วันนึงมีเพื่อนๆเราแล้วก็เรานั่งคุยกันอยู่ แล้วกลุ่มของพี่เค้าก็เดินมานั่งด้วยคุยเล่นด้วย พี่เค้าก็มานั่งข้างๆเรา เพื่อนเราคนนึงก็พูดถึงเรื่องตัดผมพี่เค้าก็พูดไปว่าตัดเลยๆ พี่ว่าผู้หญิงผมสั้นก็น่ารักดีนะ (คือตอนนั้นทุกๆอย่าทำให้เราคิดว่าเห้ยชอบกูป่ะเนี่ย คือแบบทั้งที่เค้าชอบเดินเข้ามาหา มายื่นมานั่งใกล้เรา สายตาคือแบบมันน่าคิดอะแกรรรร) แต่เราก็ทำเฉยๆไม่อะไรพอคุยกันเสร็จก็แยกย้ายกันไปเรียน คือตลอดเวลาที่เจอกันก็จะเป็นแบบนี้ตลอดคือบอกเลยว่าตอนนั้นมีความสุขนะรู้สึกดีอะ จนมาถึงช่วงสอบปลายภาค เราไม่รู้ว่าอะไรยังไงนะแต่คือเราเองก็ไม่ทักพี่เค้าแล้วเราก็เงียบไปไม่ค่อยอะไร วันบายเนียร์ก็ไม่เคยขอถ่ายรูปด้วยเลยสักรูป คือสำหรับเรานะเราไม่อยากรู้สึกหรือคิดไปเองเพราะเค้าก็มีแฟนอยู่แล้ว หลังจากที่เราเจอหน้าเค้าแต่หลบตาแล้วก็เดินหนีส่วนพี่เค้าเองก็ไม่ได้เข้ามาเล่นกับเราเหมือนเมื่อก่อน นะ คือบางครั้งก็คิดนะว่าพี่เค้าก้รู้สึกกับเราแค่น้องอะไรงี้แต่เราเองนี่แหละที่กลัวใจตัวเอง จนตอนนี้พี่เค้าจบไปแล้วเราเองก็ไม่เคยถามเค้าเลยว่าเค้ารู้สึกยังไงกับเรา เพราะทุกอย่าที่เราได้เจอมันพิมพ์ออกมาเป็นความรู้สึกหรือรูปภาพไม่ได้แต่มันทำให้เราคิดว่าเค้ารุ้สึกดีกับเรา(พูดซ้ำๆว่าคิดไปเอง)