ขอเกริ่นก่อนนิดนึงนะครับ คือผมกับแฟน เพิ่งจะคบกันได้ไม่กี่เดือน เราอยุ่มหาลัยเดียวกัน
เราเจอกันหลายครั้ง จนผมรวบรวมความกล้า(ให้เพื่อนไปขอไลน์5555) ตอนแรกก้ไม่ให้หรอกครับ
จนตื้อเข้าตื้อเข้าเธอก็ให้มาครับ เราคุยกันทางไลน์เกือบทุกวันครับ จนคบกันเป็นแฟน ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีมากๆๆๆๆ
หวานหยดเลยแหละนํ้าล้างจานยังว่าหวานเลย555 เรามีเรื่องทะเลาะกันบ้าง ผลัดกันง้อ
คือทุกอย่างดีหมด จนมาวันนึงเธอบอกว่าจะไปอเมริกา 3 เดือนครับช่วงปิดเทอม ตอนแรกก้ไม่อะไร
เพราะคุยไลน์เอาก็ได้ แต่คือผมเคยมีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องแบบนี้มาแล้ว
ประมานว่าไปต่างประเทศแล้วโดนบอกเลิก เลยหลอนๆครับ บวกกลัวๆ เลยบอกเค้าไปว่าเป็นเพื่อนกันก่อนมั้ย
ระหว่างที่อยุ่ตปท. แล้วกลับมาค่อยคบ ตอนแรกๆเธอก็บอกว่าไม่จำเป็น ให้ไว้ใจแล้วคบกันต่อ
แต่พอผมบอกเหตุผลว่า เวลามันต่างกัน กลัวความห่างจะทำเราเปลี่ยนไป เพราะเธอสว่างเรามืด
เธอมืดเราสว่าง กลัวจะไม่มีเวลาให้กันจนเราลืมไปว่าเรามีแฟนมีรักอยุ่ที่ไทย เรากลัวว่าที่เธอเคยบอกว่าเธอเป็นคนติดเพื่อนแล้ว
จะลืมเราไป เหมือนอยู่ๆคำพูดประมาณนี้ที่ผมพูดไปมันไปกระตุ้นให้เธอคิดได้ เธอเลยขอเลิกเลย
ผมตกใจมาก ง้ออยุ่นาน เธอก้ยังยืนยันว่าเลิกดีกว่าเพราะตัวเธอเองก็กลัวว่าจะเป็นแบบที่ผมพูดมาจริงๆ
เดี๋ยวพอถึงตอนนั้นจะเกลียดกันป่าวๆ ผมก็ง้อต่อจนจากที่คุยทางโทรศัพท์พอรู้ว่าต้องเลิกเลยรีบแจ้น
ไปหาเธอที่บ้านเลย เราก็คุยไปคุยมาง้อหาเหตุผลร้อยแปดมาจนเธอใจอ่อน แต่เธอบอกว่า เราก็คบกันไปเรื่อยๆ
แต่ถ้าวันนึง เป็นแบบที่ผมพูดมาจริงผมห้ามเกลียดเธอ ให้เราเป็นเพื่อนกันได้ต่อ ผมตกลง. จากวันนี้อีก2วัน
เธอจะไปบ้านญาติที่ตจว. จนถึงวันเกือบบินค่อยกลับ ระหว่างนี้ก็โทรคุยเอา และเธอก็บอกข่าวร้ายกับผมอีกเรื่อง
คือเธอจะยกเลิก3g ก็ติดต่อยากหน่อย ผมก็โอเค ช่วงอาทิตย์แรกๆที่ตจว. เธอต่อwifiไลน์หาผม โทรหาผมตลอด
ที่มีเวลา พอปลายอาทิตย์ มีเพื่อนๆเธอมาเที่ยวบ้านเธอ แล้วพาเพื่อนของเพื่อนมาด้วย แรกเธอบอกไม่สนุกอยากกลับ
แต่พอไปเรื่อยๆก็สนุกจนลืมผมไปเลย นานจะตอบไลน์มาที แต่ไม่โทรมาเลย ห่างหายไปจนผมต้องถามถึงว่าทำไมหายๆ
เธอบอกไม่ค่อยว่างเลยเที่ยวทั้งวัน โทรไปไม่ค่อยรับ มีอยุ่ครั้งนึงถ่ายรูปตัวเองส่งมา มีผช. เพียบเลย ผมเลยถาม เธอบอกเพื่อนๆกัน
ก็หายๆๆๆๆ จนวันกลับมากทม. เธอบอกอยุ่กทม. ไม่นานต้องไปเยี่ยมลุงที่เป็นมะเร็งที่ลพบุรี
ก็คือสรุปไม่อดเจอเธอ จนกว่าเธอจะกลับจากตปท. จนผ่านไป2-3วัน มันแปลกมาก คือเธอหายไม่ไลน์หา ไม่โทรมา
ไลน์ไปก็กว่าจะตอบเกือบข้ามวัน ผมเลยถามเธอตรงๆไปว่ามีคนอื่นรึป่าว เธอว่าไม่มี ก็ต้องทนกับความเปลี่ยนแปลงครับ
เพราะมันเรวมาก อยุ่ๆคนที่หวานมากๆกะเราจะเย็นชาแบบนี้ทั้งคำพูด การกระทำ ผมเลยตัดสินใจบอกเธอไปว่า งั้นเราเป็นเพื่อน
ก่อนจนกว่าเธอจะกลับมา ผมจะจีบเธออีกครั้ง เธอก็โอเค แบบดูเป็นเรื่องสบายๆมา ตอบมาประมานว่า"จีบให้ติดแล้วกัน อิอิ ไม่เอามุขเดิม จะรอที่โรงอาหารทุกวันนน"
ประมาณนี้ ตอนนี้เลยรู้สึกเคว้งมากมายแบบไม่เคยเป็นมาก่อน ผมควรทำไงดีต่อจากนี้ อยากกลับไปรักกันเหมือนก่อน ถ้ากลับมาจะจีบยังไงดี
รบกวนขอความคิดเห็นที่นะครับ
ปล. เพิ่งเคยตั้งกระทู้ อันนี้อันที่สอง พิมในมือถือด้วย ถ้าอ่านยาก ผิดพลาดอะไรขออภัยด้วยนะครับ
อีกปล. ล่ะกันถ้าเรื่องมันงงๆอ่านเข้าใจยาก คือผมพยายามรวบรัดเรื่องราวให้สั้นอ่ะครับ
แถมปลายเทอมงานเยอะไม่ค่อยได้นอนเลยเบลอๆๆ ขอโทษจากใจจริงๆครับ
ต้องเลิกกัน ทั้งๆที่ยังรักกัน
เราเจอกันหลายครั้ง จนผมรวบรวมความกล้า(ให้เพื่อนไปขอไลน์5555) ตอนแรกก้ไม่ให้หรอกครับ
จนตื้อเข้าตื้อเข้าเธอก็ให้มาครับ เราคุยกันทางไลน์เกือบทุกวันครับ จนคบกันเป็นแฟน ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีมากๆๆๆๆ
หวานหยดเลยแหละนํ้าล้างจานยังว่าหวานเลย555 เรามีเรื่องทะเลาะกันบ้าง ผลัดกันง้อ
คือทุกอย่างดีหมด จนมาวันนึงเธอบอกว่าจะไปอเมริกา 3 เดือนครับช่วงปิดเทอม ตอนแรกก้ไม่อะไร
เพราะคุยไลน์เอาก็ได้ แต่คือผมเคยมีประสบการณ์เกี่ยวกับเรื่องแบบนี้มาแล้ว
ประมานว่าไปต่างประเทศแล้วโดนบอกเลิก เลยหลอนๆครับ บวกกลัวๆ เลยบอกเค้าไปว่าเป็นเพื่อนกันก่อนมั้ย
ระหว่างที่อยุ่ตปท. แล้วกลับมาค่อยคบ ตอนแรกๆเธอก็บอกว่าไม่จำเป็น ให้ไว้ใจแล้วคบกันต่อ
แต่พอผมบอกเหตุผลว่า เวลามันต่างกัน กลัวความห่างจะทำเราเปลี่ยนไป เพราะเธอสว่างเรามืด
เธอมืดเราสว่าง กลัวจะไม่มีเวลาให้กันจนเราลืมไปว่าเรามีแฟนมีรักอยุ่ที่ไทย เรากลัวว่าที่เธอเคยบอกว่าเธอเป็นคนติดเพื่อนแล้ว
จะลืมเราไป เหมือนอยู่ๆคำพูดประมาณนี้ที่ผมพูดไปมันไปกระตุ้นให้เธอคิดได้ เธอเลยขอเลิกเลย
ผมตกใจมาก ง้ออยุ่นาน เธอก้ยังยืนยันว่าเลิกดีกว่าเพราะตัวเธอเองก็กลัวว่าจะเป็นแบบที่ผมพูดมาจริงๆ
เดี๋ยวพอถึงตอนนั้นจะเกลียดกันป่าวๆ ผมก็ง้อต่อจนจากที่คุยทางโทรศัพท์พอรู้ว่าต้องเลิกเลยรีบแจ้น
ไปหาเธอที่บ้านเลย เราก็คุยไปคุยมาง้อหาเหตุผลร้อยแปดมาจนเธอใจอ่อน แต่เธอบอกว่า เราก็คบกันไปเรื่อยๆ
แต่ถ้าวันนึง เป็นแบบที่ผมพูดมาจริงผมห้ามเกลียดเธอ ให้เราเป็นเพื่อนกันได้ต่อ ผมตกลง. จากวันนี้อีก2วัน
เธอจะไปบ้านญาติที่ตจว. จนถึงวันเกือบบินค่อยกลับ ระหว่างนี้ก็โทรคุยเอา และเธอก็บอกข่าวร้ายกับผมอีกเรื่อง
คือเธอจะยกเลิก3g ก็ติดต่อยากหน่อย ผมก็โอเค ช่วงอาทิตย์แรกๆที่ตจว. เธอต่อwifiไลน์หาผม โทรหาผมตลอด
ที่มีเวลา พอปลายอาทิตย์ มีเพื่อนๆเธอมาเที่ยวบ้านเธอ แล้วพาเพื่อนของเพื่อนมาด้วย แรกเธอบอกไม่สนุกอยากกลับ
แต่พอไปเรื่อยๆก็สนุกจนลืมผมไปเลย นานจะตอบไลน์มาที แต่ไม่โทรมาเลย ห่างหายไปจนผมต้องถามถึงว่าทำไมหายๆ
เธอบอกไม่ค่อยว่างเลยเที่ยวทั้งวัน โทรไปไม่ค่อยรับ มีอยุ่ครั้งนึงถ่ายรูปตัวเองส่งมา มีผช. เพียบเลย ผมเลยถาม เธอบอกเพื่อนๆกัน
ก็หายๆๆๆๆ จนวันกลับมากทม. เธอบอกอยุ่กทม. ไม่นานต้องไปเยี่ยมลุงที่เป็นมะเร็งที่ลพบุรี
ก็คือสรุปไม่อดเจอเธอ จนกว่าเธอจะกลับจากตปท. จนผ่านไป2-3วัน มันแปลกมาก คือเธอหายไม่ไลน์หา ไม่โทรมา
ไลน์ไปก็กว่าจะตอบเกือบข้ามวัน ผมเลยถามเธอตรงๆไปว่ามีคนอื่นรึป่าว เธอว่าไม่มี ก็ต้องทนกับความเปลี่ยนแปลงครับ
เพราะมันเรวมาก อยุ่ๆคนที่หวานมากๆกะเราจะเย็นชาแบบนี้ทั้งคำพูด การกระทำ ผมเลยตัดสินใจบอกเธอไปว่า งั้นเราเป็นเพื่อน
ก่อนจนกว่าเธอจะกลับมา ผมจะจีบเธออีกครั้ง เธอก็โอเค แบบดูเป็นเรื่องสบายๆมา ตอบมาประมานว่า"จีบให้ติดแล้วกัน อิอิ ไม่เอามุขเดิม จะรอที่โรงอาหารทุกวันนน"
ประมาณนี้ ตอนนี้เลยรู้สึกเคว้งมากมายแบบไม่เคยเป็นมาก่อน ผมควรทำไงดีต่อจากนี้ อยากกลับไปรักกันเหมือนก่อน ถ้ากลับมาจะจีบยังไงดี
รบกวนขอความคิดเห็นที่นะครับ
ปล. เพิ่งเคยตั้งกระทู้ อันนี้อันที่สอง พิมในมือถือด้วย ถ้าอ่านยาก ผิดพลาดอะไรขออภัยด้วยนะครับ
อีกปล. ล่ะกันถ้าเรื่องมันงงๆอ่านเข้าใจยาก คือผมพยายามรวบรัดเรื่องราวให้สั้นอ่ะครับ
แถมปลายเทอมงานเยอะไม่ค่อยได้นอนเลยเบลอๆๆ ขอโทษจากใจจริงๆครับ