**** หนุนหมอนน้อย ****

0 ลมยามเย็นโชยเฉื่อย .. คล้ายเหนื่อยอ่อน เมื่อความร้อนเพียบพูนค่อยสูญสลาย ยอมมืดมัวหม่นดำเข้ากล้ำกราย พร้อมแสงปลายช่วงวัน .. ดับ-อันตรธาน 0 ก่อนสรรพเสียงนกค่ำ .. เริ่มร่ำร้อง เมื่อคีตพร้องพร่ำศัพท์ขึ้

กรุ่นอายอวลยวนถวิลมิสิ้นสร่างกลีบบอบบางบานแย้มแต้มหยาดใสน้ำค้างพราววาววับจับกลางใจ-เกสรไล้ชโลมต้องละอองนวล รำเพยลมฉมรื่นชื่นนาสาแทรกอุราเร้ารึงคะนึงหวนแนบจุมพิตชิดพร้อมถนอมนวลมิลามลวนรุกเร่งเกรงช้ำรอย

💗...ฤาแสร้งอ้อนซ่อนชู้ ให้รู้เหลียว...💗 หอมละมุนกรุ่นซ่านเปรียบปานว่า แทรกอุรารุมรอนจนอ่อนไหว เร้าอารมณ์ฉมเอยเชยละไม แม้นยลใกล้เกินห้ามโลมลามนวล งามกลีบอ่อนละออ หนอซ่อนกลิ่น ลมรวยรินเร้ารึงคะนึงห

กลิ่นละมุนกรุ่นซ่านเปรียบปานว่า แทรกอุรารุมรอนจนอ่อนไหว เร้าอารมณ์ฉมเอยเชยละไม แม้ยลใกล้เกินห้ามโลมลามนวล แซมกลีบอ่อนละออ หนอซ่อนกลิ่น ลมรวยรินเร้ารึงคนึงหวน ดังซ่อนร่างพรางนัยคล้ายยั่วยวน เชิญชื่นชว

... .. คะนึงครวญ .. ราตรีระดาษรื้น ดวงดาว พรมพร่างนภาสกาว แจ่มจ้า ประดุจจักเหินหาว สุดขอบ อัมพร เกรงบ่เกรงมิกล้า หยั่งหล้าเกินตัว ... ใบระบัดว่อนพลิ้ว ปลิวลม พายพัดฉิวโชยชม หย่อมหญ้า

ดอกพิกุลกลบท ตกกระทบอักษรสามช่วง #  บทอักษร  กลอนสวย  ด้วยคำสรรเป็นเชิงชั้น  บอกชัด  สัมผัสชี้กานท์กลอนวากย์  ฝากไว้  ในกวีกลบทมี&

นกน้อยทำรังแต่พอตัว เพียงห้องครัวห้องน้ำห้องนอนนั่ง ค่อยสานสร้างสรรค์ทำตามกำลัง เป็นรวงรังเรือนรักพิงพักใจ งามแมกไม้กรุ่นอวลมวลบุปผา ริมธาราชื่นฉ่ำรินน้ำใส บรรลุฝันฟ้ากว้างและทางไกล ปัจฉิมวัยกับเมียร