จบลงไปแล้วสำหรับการแข่งขัน วอลเลย์บอลหญิง ชิงแชมป์เอเชียร์ 2015 ของทีมสาวไทย

              จบลงอย่างสวยงามด้วยอันดับ3 สวยๆคะ เป็นกองเชียร์ก็มีหน้าที่เชียร์หน้าที่ซัพพอร์ตวิจารณ์แต่พองาม นั่งดูอยู่บนโซฟาแบบนางฟ้าไม่ใช่นางมาร
ซึ่ง จริงๆดิชั้นสังเกตุทั้งจากกระแสในเฟสบุ๊ค ในพันทิป ในทวิตเตอร์(คือจะมีช่องทางไหน ดิชั้นไปแส่นแหล่นมาหมดแล้วคะ) สังเกตุว่าปีนี้กองเชียร์ไทย ลดความแรงลงมากเลยคะ (ถึงจะมีบ้างก็เถอะ) แต่กองเชียร์ดูมีน้ำใจ(กับ)นักกีฬามากขึ้น

             ครั้งนี้ไทยแลนด์ ทีมออฟสมายล์ จบลงด้วยอันดับที่3 ไม่อาจรักษาแชมป์ไว้ได้ แต่กองเชียร์อย่างเราๆได้เห็นอะไรเยอะแยะไปหมด

เริ่มจาก
              ดาวรุ่งพุ่งแรง ที่เป็นความหวังและอนาคตของทีมวอลเลย์บอลสาวไทย อย่าง เดียร์และเตย  จริงๆแล้ว เราเห็นสองนางนี่มาตั้งแต่ ไหนแต่ไรแล้ว

              โดยเฉพาะเพียว เพราะติดทีมชาติตั้งแต่ 16-17 ตั้งกะเล่น บล็อกกลางจนย้ายมาตรงข้ามหัวเสาสำรองปู จนล่าสุดมาเล่นตบหัวเสาแทนกัปปิตัน สำหรับตัวเพียว ทัวร์นาเม้นท์นี้ดิชั้นขอมโน นั่งเทียน ให้นางผ่าน ใช่!! แรกๆนางอาจจะเกร็งๆรุ่นพี่ในทีม เห็นได้ชัดเวลาทำเสียหน้าจะถอดสี ผิดกับตอนที่เล่นในรุ่นเดียวกันอย่าง ชิงแชมป์โลก U23 ชชอช เล่นกะรุ่นเดียวกันจะกระตุ้นทีม กรี๊ด และยิ้มตลอดเวลา และนั่นยังเป็นข้อเสียอย่างนึงของเพียวคือ "ขาดความมั่นใจในการเล่นนั่นเอง" แต่ก็ว่าไม่ได้หรอก อายุ19 มีเวลาอีกเยอะ ลงเยอะๆเดี๋ยวมันก็ปังเองอ่ะ
            สิ่งที่เห็นได้ชัดคือ 1.การขุดบอล ใช่วันนี้เล่นกับไต้หวันบอลตบอาจจะธรรมดาเลยขุดดี แต่เปล่านะจ๊ะ เมื่อวานเล่นกะจีนนางก็ขุดได้นะ หลายลูกด้วย ตอนเล่นกับเกาหลีนี่ก็ไม่กลัวลูกแม่คิมยอนคุง คิมยอนคยอง(จะอะไรก็ช่างเถอะ) เลยนะคะ ขอบอก 2.การตบ เบสสกอร์ก็หลายแมตซ์ รองเบสสกอร์จากอรก็อีกหลายแมตซ์
              คนที่ 2. เตย หัตยา บำรุงสุข บล็อกกลางพุ่งแรง ที่ขยันกระโดดบล็อก กระโดหลอก พลิกตัว รองบอล พุ่งเอาบอล คือเห็นได้ชัดเลยในความพยายามที่จะเล่น ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่นักกีฬาทุกคนควรมี ความพยายามที่ออกมาจากการกระทำ สีหน้าที่ไม่กลัวคู่ต่อสู้ และมีสติอยู่กับเกมส์ตัลหลอดดดด แม้บ้างครั้งรุ่นพี่ในทีมจะหลุดๆ 555 แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีข้อเสีย และจุดผิดพลาด แต่เพราะความโดดเด่นของเธอในด้านที่ดี มันกลบจุดผิดพลาดเล็กๆน้อยๆไปเลย (ผิดพลาดเช่น การต่อบอล การเล่นจังหวะแรก จังหวะสอง)

             อีก 1คนที่พัฒนาการดีขึ้นมากคือ แป้น ปิยะนุช แป้นน้อย ที่หลายคนในนี้ชอบจิกกัดนาง 555 เห็นใจนางนะ อยู่ในร่มเงาของยายมานาน แต่มาทัวร์นาเม้นท์นี้ นางทั้งพุ่ง ทั้งไดรฟ์ แถมอ่านทางบอลตบได้ดีมาก ขุดลูกคิม ลูกจูถิง มาให้นุชเล่นต่อได้สบายๆ คือให้นางผ่านเกณฑ์แบบ ขึ้นไปเยอะๆเลยล่ะ รวมกับสกิลเจ้าแม่บอลแรกของนางแล้ว นางทำได้ดีมาก ถึงมากที่สุดเลยทีเดียว

ส่วนรุ่นพี่ อย่าง อร ปู นุส หน่อง ยาย กัปปิตัน ที่คอยประคองน้อง
      ก็มีทั้งคนที่ฟอร์มดุขึ้น ฟอร์มเท่าเดิม และฟอร์มดอร์ปลง

แต่ก็นั่นแหละคะ มันก็แค่ทัวร์นาเม้นต์นี้ มันเอามาตัดสินอะไรไม่ได้มากหรอกคะ เด็กๆที่เล่นดีมากๆทัวร์นี้ อาจหลุดทัวร์หน้า ก็ได้

ดิชั้นขอพูดถึงคนที่เด่นๆละกันนะคะ  อย่างนุสกับอร  ที่ เกมส์รับ เกมส์ฟลอดีเฟ้นท์ดีขึ้นมากกกก โดยเฉพาะอร ที่ไปอยู่ลีกจาแปนมาคราวนี้ นางซึมซับมาเยอะมากๆ แถมเวลาเสิร์ฟก็ไม่เน้นหนักอย่างเดียว ยังมีลูกล่อ ลูกฉลาด แต่ยืนยันว่า ยังตบได้พื้นสะเทือนเหมือนเดิม

และคนที่จะพูดถึงไปไม่ได้คือ ปู มลิกา กันทอง ฟอร์มดุมากๆ ฟอร์มนางกลับมาเหมือนก่อนจะเจ็บ คือ มีลูกหนักเบา พลิกหน้า หลอกหลัง ซ้ายขวา หลอกหน้า สะบัดมือ โอ้ยยย สุดจะบรรยาย แถมวันที่ทีมไทยบอลแรกพัง ก็มีนางนี่แหละคะ ที่บอลแรกยังช่วยทีมได้ 55555555555555555


                ยังไงดิชั้นก็เชียร์ทีมชาติไทยต่อไปคะ ได้ที่3 ก็คือได้ที่3 กลับมาฝึกซ้อม และกลับไปสู้มา เราเปลี่ยนถ่ายเลือดใหม่ แต่ไม่ใช่เปลี่ยนพึบพับแบบจีน แบบ นังยุ่น ที่จะเปลี่ยน เปลี่ยนยกแผง เข้าใจด้วยว่าทรัพยากรผู้เล่นเรามันต่างกับเค้าคะ ค่อยๆเป็นๆไป ปีหน้าฟ้าใหม่ ยังรออยู่ทั้ง ซีเกมส์ WGP คัดโอลิมปิก เยอะแยะมากมายรอให้กองเชียร์อย่างเราได้เชียร์ ก็เชียร์คะ มีหน้าที่เชียร์ก็ซัพพอร์ตก็เชียร์ต่อไปคะ