คือผมกับแฟนอยู่ด้วยกันมาเราเรียนที่เดียวกัน ทุกวันเรารักกันมาก เราต่างสร้างความทรงจำดีๆๆให้กันรักกันดีมากแทบไม่เคยทะเลาะกันเลย  แล้ววันที่เราต้องแยกจากกันก็มาถึงเธอเรียนจบแล้วต้องกับไปอยู่บ้าน  เธอถูกแรงกดดันจากครอบครัวที่จะต้องกับไปคบกับแฟนเก่า เธอกับจำใจต้องตัดผมทิ้ง  แต่ด้วยความผมไม่ยอมแพ้ผมตามตื้อเธอจนเธอใจอ่อน บอกกับผมว่าอย่าพยายามติดต่อเธอเข้ามาเดียวกับไปหาเธอเอง  จนเธอสรภาพมาว่าเธอสงสารแฟนเก่า แฟนเก่ามันมาขอคืนดีโดยร้องไหให้แล้วเข้าไปหาแม่ของเธอมันพยายามเข้าหาทางบ้านเธอไปหาเธอที่บ้านทุกวัน  แม่ของเธอจึงมาบังคับเธอให้กับไปคบกับแฟนเก่า จนเธอติดต่อเข้ามาว่าเราอยู่แบบนี้ไม่ได้โดนแม่และมันบังคับไม่ให้ไปไหนไม่ให้ติดต่อกันกับผม  เธอจึงคิดจะหนี้ออกมา เธอได้บอกกับผมว่าเธออกจากบ้านเมื่อไหร่เธอจะกับมาหาผมแล้วทางบ้านจะเป็นจะตายยังไงเธอจะไม่สนใจ   เราก็แอบคุยกันส่งข้อความหากันตลอดเวลา จนวันหนึ่งเธอไปงานเลี้ยงส่งที่มหาลัยเราแอบมาเจอกัน  สิ่งไม่คลาดคิดก็เกิดขึ่นเมื่อแฟนเก่าของเธอมาแอบดูและเห็นเราอยู่ด้วยกัน  แฟนเก่าของเธอโทรมาว่าแล้วมันก็บอกต่อไปนี้มันจะไม่เข้ามายุ้งชีวิตของเธอและครอบครัวเธออีกมันแต่มันก็โทรไปฟ้องแม่เธอว่าเธออยู่กับผม    ถ้าคิดอีกทางก็ดีเหมือนกันว่าไม่ต้องมีใครมายุ้งอีก  แต่เธอกับเศร้าเพราะแม่ของเธอไม่พูดถึงและไม่คุยด้วย  และเธอคงเสียใจเพราะเธอก็เหมือนไปหักอกแฟนนเก่าอีกครั้ง  เธอคงเสียใจนะ คงอึดอัดมาก  เธอบอกกับผมว่าเธออยากอยู่คนเดียว เธอถามว่าโกดเค้าไมที่อยากอยู่คนเดียว ผมก็อะโอเครบอกกับเธอว่าเอาที่สบายใจนะ  แล้วก็กับมา  ไม่ใช่หนีกันไปอีกนะ  เธอก็บอกรักผมบอกว่าผมเข้าใจเธอที่สุด   ผมควรจะทำยังไงให้เธอดีขึ่นดีคับสบายใจดีคับผมรักเธอมากเรานะครับ