บ่วงนิรันดร์ ตอนที่ 2 : พบหน้า

ตอนที่1อยู่ในสปอยนะคะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้http://pantip.com/topic/33714043

ตอนที่ 2 : พบเจอ

สองเท้าของหญิงสาวและชายหนุ่มย่างกรายเข้ามาในบริษัทยักษ์ใหญ่ ในเวลาสิบโมงเช้านี้ในบริษัทนั้นดูวุ่นวายเนื่องจากเป็นวันสัมภาษณ์รวมของผู้ที่จะเข้ามาทำงานในบริษัท ผู้คนวิ่งวุ่นดูอะไรๆก็ยังไม่เข้าที'ดูครึกครื้นดีจัง น่าสนุก นึกว่าจะวังเวงเงียบเชียบซะอีก' หญิงสาวคิดในใจ หลังจากที่เมื่อคืนได้สะดุ้งตื่นมาตอนเช้าตรู่เนื่องจากฝันร้าย
     ในฝันนั้นเมริสาได้เดินไปตามที่มาของเสียงสตรีผู้เรียกเธอที่อยู่ในมุมมืดของป่า ทว่าพอเดินเข้าไปใกล้ๆกลับพบว่าใบหน้าของสตรีผู้นั้น ไม่สิเรียกว่าเศษเนื้อที่ไหม้อยู่บนศรีษะจะดีกว่าได้ร่วงลงมาต่อหน้าเธอ กลิ่นไหม้กลิ่นเนื้อที่เน่าเปื่อยโสโครกได้ส่งกลิ่นตีกันจนแทบอยากจะอาเจียนออกมา ด้วยความตกใจทำให้เธอกรี๊ดจนสะดุ้งตื่นขึ้นมา ถึงพบว่านั่นเป็นเพียงแค่ความฝัน ความฝันที่เหมือนจริงซะเหลือเกิน..

     "บอกแล้วว่าให้รีบนอน ดูสิ ตาคล้ำเป็นหมีแพนด้าหมดแล้วเนี่ย"
     "ก็เมย์บอกแล้วไงว่าเมื่อคืนเมย์ฝันร้าย ฝันอะไรก็ไม่รู้เหมือนจริงมากเลยนะ เมย์ยังจำเสียงผู้หญิงหน้าเละที่เรียกตัวเองว่าเดือนได้อยู่เลย อี๋ พูดแล้วอยากจะอ้วก แหวะ!"เมื่อเห็นหญิงสาวทำท่าสะอิดสะเอียนจากฝันร้าย ธีรดลจนได้พาเธอไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาหวังว่าน้ำจะทำให้เธอสดชื่นและลืมฝันร้ายนั้นได้บ้าง


ตุ้บ!
ด้วยความที่เดินไม่ทันระวังทำให้ธีรดลเผลอชนเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่ง เขาช่วยผู้หญิงคนนั้นเก็บเอกสารที่หล่นลงบนพื้นแล้วก็จึงได้สังเกตุใบหน้าของหญิงสาว 'สวย หวานเหลือเกิน' ชายหนุ่มคิดในใจพลางมองไปที่ใบหน้าของเธอ ผิวขาว ใบหน้ากลม ตาโตเหมือนตุ๊กตาในทีวี แต่ผิดกับเมริสาถึงฝั่งนั้นจะใบหน้าสวยไม่ต่างจากหญิงคนนี้แต่แววตาของเมริสาเต็มไปด้วยความสดใส และแฝงความดื้อรั้น แต่แววตาของผู้หญิงตรงหน้าเขานั้นช่างเศร้าเหลือเกินไม่มีแววตาของความฝันหรือความสุขแฝงอยู่ในนั้นเลย แต่ทำไมนะ ใบหน้าของเธอช่างคุ้นตาเขาเหลือเกิน และความรู้สึกนี้ความรู้สึกที่เขารู้สึกคุ้นเหมือนเคยพบเธอมาก่อนแต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก 'คงคิดไปเองแล้วหล่ะมั้งเวลาเห็นผู้หญิงสวยๆก็คิดว่าเคยรู้จักทุกที' ธีรดลนึกขันตัวเองในใจ

     "อะแฮ่ม จะมองหน้ากันอีกนานไหมคะ เมย์ล้างหน้าเสร็จแล้วนะ ใกล้ถึงเวลาสัมภาษณ์แล้วด้วยรีบพาเมย์ไปสิ่คะ"เมริสาเดินออกมาจากห้องน้ำ เห็นคนรักของตัวเองกำลังมองหน้าหญิงสาวร่างบางที่เธอเห็นเพียงแค่ด้านหลังอยู่นานสองนาน ใครจะชอบให้แฟนตัวเองมองหน้าผู้หญิงคนอื่นนานขนาดนี้หล่ะ แล้วดูๆจากผิวพรรณของผู้หญิงนี้ที่เธอเห็นจากด้านหลังแล้วต้องเป็นผู้หญิงที่สวยและดูแลตัวเองดีแน่ๆ เมริสาเป็นคนขี้หึง แค่แฟนชายตามองผู้หญิงเธอก็รู้สึกหงุดหงิดแล้ว!

     "ก็ท๊อปเดินชนเค้า ท๊อปก็ต้องช่วยเค้าเก็บของสิ เมย์นี่ขี้หึงไปได้"
     "ค่า รู้แล้วป่ะๆ ใกล้ถึงคิวเมย์แล้วน้าไปสายเดี๋ยวเมย์ก็โดนเจ้านายดุเอาหรอก ขอโทษด้วยนะคะที่แฟนดิฉันเดินชน ขอตัวก่อนนะคะ"เมริสาเดินมาเกาะแขนแฟนหนุ่มพร้อมเอี้ยวตัวไปพูดประโยคหลังกับหญิงสาวที่ธีรดลเพิ่งโดนชน ถึงเธอจะขี้หึงแต่เธอก็มีมารยาทและแยกแยะเรื่องบางเรื่องออก
     "ไม่เป็นไรค่ะ คุณเมริสา ดิฉันชื่อดาหลายินดีที่ได้รู้จักนะคะ"หญิงสาวที่ถูกชนแนะนำตัว ดาหลาชื่อที่ใครได้ยินก็ต้องสะดุดหู แต่สิ่งที่ทำให้เมริสาสะดุดหูนั้นไม่ใช่ชื่อ แต่กลับเป็นเสียงของเธอ 'นี่มันเสียงของผู้หญิงชื่อดาวที่เธอได้ยินเมื่อคืนในความฝันชัดๆ บ้าน่ะคงไม่ใช่มั้ง นั่นมันความฝันของเราเราปรุ่งแต่งเองพอมาได้ยินเลยทึกทักว่าเสียงเหมือนกัน เพ้อเจ้อไปใหญ่ละ' หญิงสาวคิดโต้แย้งตัวเองในใจพร้อมเดินไปสัมภาษณ์งานที่จะเริ่มในไม่กี่นาทีข้างหน้า

     

     "ในที่สุดเราก็ได้มาพบกันสักทีนะ คุณเทิดของเดือน ริสา"ดาหลายิ้ม

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
พึ่งหัดเขียน ฝากติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ