ขุ่นผู้ชายทั้งหลายคิดยังไงกันค่ะ

คือเรื่องมันมีอยู่ว่า เราได้มีโอกาสคุยกับหนุ่มคนนึงไม่ได้หล่อมาก แต่เป็นคนค่อนข้างมีความคิดแล้วก็เซนซีทีฟมาก จะค่อนข้างต่างจากผู้ชายคนอื่นๆที่เรารู้จัก (เรามีเพื่อนชายเยอะมากกว่าเพื่อนหญิง) เราเริ่มคุยกันจนตอนนี้ 4 เดือนได้มั่งค่ะ เริ่มจากคุยกันอาทิตย์ละครั้งกลายเป็นต้องคุยกันทุกวัน เราคุยกันทุกวันจนเราเองคิดว่า เฮ้ย!!! นี่เราติดแล้วเหรอ พยายามห้ามใจไม่คุยแต่แพ้ตลอดเค้าทักมาก็ตอบเร็วมากกก 55  เวลาเรางอลเค้าเราจะเงียบๆ เค้าก็จะรู้ว่าเราเงียบ แล้วถามว่าเป็นอารัย แค่ถามแค่นั้นเราก็หายโกรธล่ะ = =' เราเปนคนที่ชอบงอลแต่หายเร็วค่ะ เราเองก็รู้แหละว่าเค้าไม่ได้คิดอะรัยกับเรา แต่ด้วยความห่วงใยแบบเพื่อนมั่งค่ะ เค้าจะช่วยเราตลอด ถามโน้นนี่นั้น ชวนกินข้าว ชวนไปร้านกาแฟบ่อยๆ ก็นั่งคุยกัน กลับบ้านฟิน แต่ในใจก้อเฮ้ยนั้นเพื่อน  จนล่าสุด เค้าถามว่าเราชอบเพื่อนอีกคนเหรอ คือเพื่อนคนนั้นชอบแกล้งเราค่ะ ชอบแซวเหมือนจีบๆกัน จนคนทั้งโลก เว่อร์!! เข้าใจว่าเราเป็นแฟนกันที่จริงไม่ใช่ค่ะ เราสนิทกันมากๆแค่นั้น เค้ามาถามเราค่ะ ว่าเราชอบคนั้นเหรอ เราบอกว่า บ้าาาาาา ไม่ใช่!! เค้าบอกว่าจิงออ แล้วก้อหัวเราะ แล้วเราก้อเลยหักตัวเองเลยค่ะ บอกว่าเรามีคนที่เราชอบแล้ว เค้าถามใหญ่เลยว่าใคร...จนเราบอกค่ะซึ่งไม่ใช่เค้า แล้วเค้าก็เงียบไปไม่ค่อยคุยกับเลาโล้ยยยยย

ยังงี้คือเราคิดไปเองใช่มั้ยค่ะ...ขุ่นผู้ชายขาาา