สวัสดีค่ะ เป็นกระทู้แรกที่ตั้งนะคะ หากมีข้อผิดพลาดอะไร ต้องขออภัยไว้ด้วยค่ะ
ความรักของเรากับแฟนเก่าเริ่มต้นจากคำว่าเพื่อนค่ะ เป็นเพื่อนโรงเรียนกันมาตั้งแต่ ม.ปลาย แต่เรามาคบกันตอนช่วงเรียนมหาลัย ปีที่1 เราอยู่คนละมหาลัยนะคะ ตอนแรกๆเราก็คุยกันตามประสาเพื่อนค่ะเล่าประสบการณ์ในรั้วมหาลัยที่ตื่นเต้นให้กันฟัง จนนานเข้าเราคุยกันทุกวัน วันไหนไม่ได้คุยเรียกว่าแปลกเลยค่ะ คุยกันประมาณเกือบ4-5 เดือน จนมีเพื่อนๆถามว่าคุยกันอย่างนี้เป็นอะไรกัน เราก็เริ่มกับมาคิดแล้วค่ะว่าตกลงเป็นอะไร เพื่อนกันต้องคุยกันทุกวันไหม 5555 คิดแล้วหัวเราะค่ะ พอคบกันแล้วเราเพิ่งรู้ว่าเขาจีบเรา
พอเป็นแฟนกันแล้วก็ไม่มีไรมากค่ะ คบกันปกติ แค่เราเรียนอยู่คนละจังหวัดแต่ก็ไม่มีปัญหานะคะ เพราะเวลาเรากลับบ้านก็เจอกันค่ะเราอยู่จังหวัดเดียวกัน เวลาเขาอยากเที่ยวกลางคืนเราก็ไม่ว่าอะไรนะอยากคุยกับใครก็คุย แต่เอาจริงๆเราก็หวั่นใจนิดๆนะ เพราะก่อนคบเราเพื่อนๆก็บอกว่าเขาเจ้าชู้ แต่คบกับเราเขาไม่เคยทำนิสัยเจ้าชู้ใส่เราเลยนะ ไม่ล่วงเกิน ไม่มีปัญหาเรื่องผู้หญิง นี่เเหละยิ่งทำให้เรารักเขามากขึ้น
ช่วงปีใหม่เรากับเพื่อนก็นัดเจอกันฉลองสิ้นปี และแน่นอนเราก็เจอเขา เราก็นั่งดื่มปกติแหละยอมรับนะว่าดื่มเยอะ มึนๆเมาๆแต่ก็รู้เรื่องว่าทำอะไร จนถึงเวลากลับเพื่อนเราเมาไปส่งเราไม่ไหว เขาเลยขับรถไปส่งเราที่บ้านไม่มีอะไรเกินเลยนะคะ ยิ่งทำให้เรามั่นใจในตัวเขามากขึ้นไปอีกค่ะ ความรักเรากับเขาก็ปกติเรื่อยมาอาจมีทะเลาะหรืองอนกันบ้างตามประสาคู่รักแต่ก็ไม่ทำให้เราเลิกกัน
จนในที่สุดเราก็เริ่มห่างกันเรื่อยๆช่วงปิดเทอมขึ้นปี 2 เราแทบไม่ได้คุยกันบ่อยเหมือนเดิม เพราะเขาทำงานช่วงปิดเทอมที่ ชลบุรี จนช่วงสงกรานต์เราก็เที่ยวกับกลุ่มเพื่อนของเรา เขาก็เที่ยวกับกลุ่มเพื่อนของเขาและแน่นอนแฟนเก่าเขาก็อยู่กลุ่มเดียวกันไปเที่ยวด้วยกัน เราไม่รู้เรื่องจากปากเขานะ รู้จากรูปในเฟสบุ๊คที่เพื่อนโพสลง เราน้อยใจนะคะที่เขาไม่บอก คิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาคงห่วงความรู้สึกเรา และก็ยังโทรหาเราทุกคืนก่อนนอน เหมือนปิดบังความผิด5555
สงกรานต์วันสุดท้ายเราก็ทะเลาะกันค่ะ ด้วยอารมณ์น้อยใจ ที่เขาไม่สนค่อยสนใจบวกกับเหตุการณ์ที่เราเจอ เลยบอกเลิกเขาไป เขากลับถามเราว่าบอกเลิกเขาทำไม เขาทำอะไรผิดเขาไม่ยอมเลิกค่ะ แล้วเราก็คุยกันปรับความเข้าใจกัน คุยว่าจะเริ่มต้นกันใหม่ สุดท้ายก็ไม่รอด จู่ๆเขาก็เงียบหายจากเรา โทรหาไม่รับ บางทีรับแต่บอกไม่ว่าง จากที่ออนเฟสเมื่อไหร่จะทักเรามาก่อนทุกครั้ง ก็ไม่ทัก เราทักไปก็ไม่อ่าน เราเลยให้เพื่อนทักไปกลับอ่านและตอบ เราโมโหมาก ทั้งโกรธทั้งน้อยใจ เลยบอกเลิกเขาก่อน555เพราะยังไงก็รู้ความหมายของการกระทำของเขา ครั้งนี้เขาเลิกกับเราง่ายๆ ไม่มีถ้อยคำใดๆจากปาก เราเสียใจมาก แต่เราก็รู้นะคะว่าเขามีเรื่องให้คิดมากมายทั้งเรื่องครอบครัวและเรื่องเรียน
เพื่อนสนิทเขายังงงค่ะ ว่าเลิกกับเราทำไมเลิกตอนไหน ดูเขารักเรามาก จะไปไหนจะทำอะไรโทรหาเราตลอด แต่ก็ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกค่ะทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้ เรายอมรับนะว่าในช่วงเเรกๆยังโทรหาเขารอให้เขากลับมาคบกับเรา แต่ก็ไม่มีประโยชน์สุดท้ายก็เป็นเพื่อนกัน หนียังไงก็ไม่พ้นต้องเจอกันตลอดไม่ว่าจะเป็นปีใหม่ หรือ สงกรานต์ เรากับเขาก็ยังคุยยังถามข่าวกันในตลอด1 ปี ที่เลิกกัน มันเป็นความรู้สึกที่หน่วงค่ะ ยังรัก ยังห่วง ยังคิดถึง เชื่อไหมคะเวลาเรามีปัญหาเขาก็ยังเป็นคนแรกที่เรานึกถึง เราอยากจะปรึกษา และเขาก็ให้คำปรึกษาที่ดี เรารู้สึกดีทุกครั้งที่ได้คุยกับเขาค่ะ มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย555เพื่อนๆคนไหนเป็นเหมือนเราคงเข้าใจความรู้สึกเรานะคะ สุดท้ายนี้ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ ^^
ความรู้สึกเมื่อเลิกกับแฟนแล้วยังเป็นเพื่อนกัน
ความรักของเรากับแฟนเก่าเริ่มต้นจากคำว่าเพื่อนค่ะ เป็นเพื่อนโรงเรียนกันมาตั้งแต่ ม.ปลาย แต่เรามาคบกันตอนช่วงเรียนมหาลัย ปีที่1 เราอยู่คนละมหาลัยนะคะ ตอนแรกๆเราก็คุยกันตามประสาเพื่อนค่ะเล่าประสบการณ์ในรั้วมหาลัยที่ตื่นเต้นให้กันฟัง จนนานเข้าเราคุยกันทุกวัน วันไหนไม่ได้คุยเรียกว่าแปลกเลยค่ะ คุยกันประมาณเกือบ4-5 เดือน จนมีเพื่อนๆถามว่าคุยกันอย่างนี้เป็นอะไรกัน เราก็เริ่มกับมาคิดแล้วค่ะว่าตกลงเป็นอะไร เพื่อนกันต้องคุยกันทุกวันไหม 5555 คิดแล้วหัวเราะค่ะ พอคบกันแล้วเราเพิ่งรู้ว่าเขาจีบเรา
พอเป็นแฟนกันแล้วก็ไม่มีไรมากค่ะ คบกันปกติ แค่เราเรียนอยู่คนละจังหวัดแต่ก็ไม่มีปัญหานะคะ เพราะเวลาเรากลับบ้านก็เจอกันค่ะเราอยู่จังหวัดเดียวกัน เวลาเขาอยากเที่ยวกลางคืนเราก็ไม่ว่าอะไรนะอยากคุยกับใครก็คุย แต่เอาจริงๆเราก็หวั่นใจนิดๆนะ เพราะก่อนคบเราเพื่อนๆก็บอกว่าเขาเจ้าชู้ แต่คบกับเราเขาไม่เคยทำนิสัยเจ้าชู้ใส่เราเลยนะ ไม่ล่วงเกิน ไม่มีปัญหาเรื่องผู้หญิง นี่เเหละยิ่งทำให้เรารักเขามากขึ้น
ช่วงปีใหม่เรากับเพื่อนก็นัดเจอกันฉลองสิ้นปี และแน่นอนเราก็เจอเขา เราก็นั่งดื่มปกติแหละยอมรับนะว่าดื่มเยอะ มึนๆเมาๆแต่ก็รู้เรื่องว่าทำอะไร จนถึงเวลากลับเพื่อนเราเมาไปส่งเราไม่ไหว เขาเลยขับรถไปส่งเราที่บ้านไม่มีอะไรเกินเลยนะคะ ยิ่งทำให้เรามั่นใจในตัวเขามากขึ้นไปอีกค่ะ ความรักเรากับเขาก็ปกติเรื่อยมาอาจมีทะเลาะหรืองอนกันบ้างตามประสาคู่รักแต่ก็ไม่ทำให้เราเลิกกัน
จนในที่สุดเราก็เริ่มห่างกันเรื่อยๆช่วงปิดเทอมขึ้นปี 2 เราแทบไม่ได้คุยกันบ่อยเหมือนเดิม เพราะเขาทำงานช่วงปิดเทอมที่ ชลบุรี จนช่วงสงกรานต์เราก็เที่ยวกับกลุ่มเพื่อนของเรา เขาก็เที่ยวกับกลุ่มเพื่อนของเขาและแน่นอนแฟนเก่าเขาก็อยู่กลุ่มเดียวกันไปเที่ยวด้วยกัน เราไม่รู้เรื่องจากปากเขานะ รู้จากรูปในเฟสบุ๊คที่เพื่อนโพสลง เราน้อยใจนะคะที่เขาไม่บอก คิดเข้าข้างตัวเองว่าเขาคงห่วงความรู้สึกเรา และก็ยังโทรหาเราทุกคืนก่อนนอน เหมือนปิดบังความผิด5555
สงกรานต์วันสุดท้ายเราก็ทะเลาะกันค่ะ ด้วยอารมณ์น้อยใจ ที่เขาไม่สนค่อยสนใจบวกกับเหตุการณ์ที่เราเจอ เลยบอกเลิกเขาไป เขากลับถามเราว่าบอกเลิกเขาทำไม เขาทำอะไรผิดเขาไม่ยอมเลิกค่ะ แล้วเราก็คุยกันปรับความเข้าใจกัน คุยว่าจะเริ่มต้นกันใหม่ สุดท้ายก็ไม่รอด จู่ๆเขาก็เงียบหายจากเรา โทรหาไม่รับ บางทีรับแต่บอกไม่ว่าง จากที่ออนเฟสเมื่อไหร่จะทักเรามาก่อนทุกครั้ง ก็ไม่ทัก เราทักไปก็ไม่อ่าน เราเลยให้เพื่อนทักไปกลับอ่านและตอบ เราโมโหมาก ทั้งโกรธทั้งน้อยใจ เลยบอกเลิกเขาก่อน555เพราะยังไงก็รู้ความหมายของการกระทำของเขา ครั้งนี้เขาเลิกกับเราง่ายๆ ไม่มีถ้อยคำใดๆจากปาก เราเสียใจมาก แต่เราก็รู้นะคะว่าเขามีเรื่องให้คิดมากมายทั้งเรื่องครอบครัวและเรื่องเรียน
เพื่อนสนิทเขายังงงค่ะ ว่าเลิกกับเราทำไมเลิกตอนไหน ดูเขารักเรามาก จะไปไหนจะทำอะไรโทรหาเราตลอด แต่ก็ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกค่ะทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้ เรายอมรับนะว่าในช่วงเเรกๆยังโทรหาเขารอให้เขากลับมาคบกับเรา แต่ก็ไม่มีประโยชน์สุดท้ายก็เป็นเพื่อนกัน หนียังไงก็ไม่พ้นต้องเจอกันตลอดไม่ว่าจะเป็นปีใหม่ หรือ สงกรานต์ เรากับเขาก็ยังคุยยังถามข่าวกันในตลอด1 ปี ที่เลิกกัน มันเป็นความรู้สึกที่หน่วงค่ะ ยังรัก ยังห่วง ยังคิดถึง เชื่อไหมคะเวลาเรามีปัญหาเขาก็ยังเป็นคนแรกที่เรานึกถึง เราอยากจะปรึกษา และเขาก็ให้คำปรึกษาที่ดี เรารู้สึกดีทุกครั้งที่ได้คุยกับเขาค่ะ มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย555เพื่อนๆคนไหนเป็นเหมือนเราคงเข้าใจความรู้สึกเรานะคะ สุดท้ายนี้ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ ^^