อินกับนวนิยายกำลังภายในจัด ไปพูดกับเพื่อนว่า "อ้ำๆอึ้งๆอันใดมีวาจารีบกล่าว มีลมรีบผาย" เพื่อนงอนไม่คุยกับเราเลย ทำไงดี?

คือแบบพีชก็คงไม่รู้จะตอบยังไง เงียบไปนานมากๆ อ้ำๆอึ้งๆ พอสักพักเล้วค่อยตอบ. ตอนพอจบให้สัมภาษณ์เห็นนักข่าวว่าพีชรีบวิ่งร้องไห้ไปเลย

ในภาคที่ 1 ก๊วยเจ๋งเดินทางเข้าเมืองมาพบกับอึ้งย้งซึ่งปลอมตัวเป็นขอทาน ได้เลี้ยงข้าวอึ้งย้งซึ่งเป็นนางเอกเป็นอย่างดี แถมยังให้ม้าและเงินติดตัวไปอีก ก๊วยเจ๋งมีเงินมาจากไหนเยอะจัง ในภาคที่ 2 หลังจากแต่งง

พลอตเรื่องก็ธรรมดา ซ้ำๆกับหลายๆ คน แต่โก้วเล้ง มีวิธีการเล่าเรื่องที่สนุก สนุกมากๆ ผมชอบการเล่าเรื่องของเค้ามาก ชอบคำคม การเลือกใช้คำ จังหวะการเขียนดำเนินเรื่อง กลวิธี ของเขา ทำให้พลอตธรรมดากลายเป็นนว

ช่วยแนะนำนิยายกำลังภายในมีขั้นลมปราน ประลองยุทธไปเรื่อยๆสนุกๆทีครับ นักอ่านหน้าใหม่ครับ ช่วยแนะนำทีครับ

"นี้เวลาเกิดมานี่ อายุถึงขนาดนี้แล้ว เราดูที่หัวใจเรา มันมีความดีงามอะไรพอที่จะเป็นหลักเป็นเกณฑ์ ให้เป็นที่พึ่งแก่ตัวเองบ้างมีไหม ให้ถามตัวเองอย่างนี้ อย่าไปดูแต่ภายนอก ถามแต่ภายนอก ให้ถามตัวเองบ

🕯️ ชื่อเรื่อง : “คืนที่ไม่มีเสียง” ฝนตกตลอดทั้งคืน ถนนในหมู่บ้านเงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง น้ำฝนหยดลงหลังคาสังกะสีเป็นจังหวะ “ติ๋ง...ติ๋ง...ติ๋ง...” เหมือนเสียงนับเวลา

ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะคะ ^-^คอมเม้นท์ติชมให้กำลังใจได้นะคะ เพิ่งๆหัดเขียนค่ะ ---------------------------------------------------------------------- ตอนที่ 1.1 คุ้นเคย “หนา

ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ริมภูเขา มีเด็กชายคนหนึ่งชื่อ "ขิม" เขาเป็นเด็กที่ชอบเก็บดอกไม้แห้ง ใบไม้หล่น และเศษกระดาษเก่า ๆ มาทำสมุดบันทึกเอง วันหนึ่ง ขิมนั่งอยู่ใต้ต้นมะม่วงหน้าบ้าน เขาหยิบสมุดเล่มเก

พอดีเพิ่งอ่านฤทธิ์มีดสั้น จบ อ่านแล้วเหมื่อนตัวเองรู้สึกปลงกับเรื่องความรักได้มาก เบาใจได้มาก เปรียบดัง ตัว เอง เหมื่อนอาฮุย ๕๕๕ รักเค้ามาก เค้าทำให้ตัวเองเจ็บขนาดนั้นยังทนเค้าได้เฉย จนสุดท้าย มาคิดได