เมงกาละบา พม่าแทงหวย..........
กลับมาคุยกับครูน้าหยอยใหม่นะครับ.......เมื่อวานเล่าให้ฟังว่า ผมขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปเที่ยวเมืองเหนือมาได้หลายสิบหลายร้อยครั้งแล้ว.....ขี่รถไปครั้งแรกเมื่อ35-40ปีที่ผ่านมา.....เอาแค่เฉพาะในปีนี้ก็โฉบมาแล้วไม่น้อยกว่า5ครั้ง........ไปเที่ยวเพราะชอบบรรยากาศของศิลปและวัฒนธรรมของคนเหนือที่แปลกตาไปจากสิ่งที่เราคุ้นเคย...และไม่เบื่อที่จะขี่รถไปเที่ยวในทุกครั้งที่มีโอกาส......ส่วนภาคอื่นๆนั้น ผมก็ขี่รถไปเที่ยวแบบประปราย-ไม่เน้นหนักเหมือนเมืองเหนือ.....
อย่างที่บอกให้ฟังไปหลายครั้งแล้วว่า ผมยังมีรูปที่ขี่รถไปเที่ยวทั่วประเทศและทั่วเอเซียอีกหลายพันรูป......บางรูปมันเหลือเพียงโดดๆ.(ชุดของรูปกลุ่มนั้นถูกน้ำท่วมเสียหายไปบ้างและเสียหายเพราะกาลเวลาเป็นผู้ทำลายไปบ้างประมาณ2กล่องเบียร์-(คงจะ4-5พันรูปแหละ)......คุณจะเห็นว่าสีของมันจะเพี้ยนไปทางเหลืองๆหรือซีเปีย เพราะความเก่า......แต่ก็อย่างว่านะครับ-ที่ทุกรูปมันจะต้องมีที่มาและที่ไปให้เราระลึกถึงมันได้เสมอ....ดังนั้น ผมก็จะไม่ทิ้งมันไปให้สูญเปล่า....แต่จะเอารูปที่กล่าวนั้นมาเล่าขยายความให้ฟังว่ามันมีที่มาและที่ไปอย่างไร....เมื่อวานก็เอารูปชุดเก่าๆมาให้ดูว่า ผมขี่รถใหญ่ไปเที่ยวแม่ฮ่องสอนตั้งแต่ถนนยังเป็นลูกรังอยู่........
สมัยเมื่อ30ปีที่ผ่านมานั้น ทุ่งดอกบัวตองยังไม่มีใครรู้จัก หรือหากจะรู้จักก็เป็นเรื่องยากเกินกำลังสำหรับรถยนต์และการเดินทางของผู้คนในช่วงนั้นๆ.....(ไม่งั้นเขาจะมีประกาศนียบัตรให้นักท่องเที่ยวไปรับจากจวนท่านผู้ว่าราชการจังหวัดทำไมล่ะ....ว่าเราคือผู้พิชิตเส้นทาง 1864โค้ง.....ปีหนึ่งจะมีคนไปรับประกาศเกียรติคุณจากจวนท่านผู้ว่าฯได้สัก100คนก็เป็นเรื่องเหลือเชื่อแล้ว....อันนี้เรื่องจริงนะครับ.....
อยากให้กระทู้มีสาระ(รูปนี้มีประวัติฯ)
กลับมาคุยกับครูน้าหยอยใหม่นะครับ.......เมื่อวานเล่าให้ฟังว่า ผมขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปเที่ยวเมืองเหนือมาได้หลายสิบหลายร้อยครั้งแล้ว.....ขี่รถไปครั้งแรกเมื่อ35-40ปีที่ผ่านมา.....เอาแค่เฉพาะในปีนี้ก็โฉบมาแล้วไม่น้อยกว่า5ครั้ง........ไปเที่ยวเพราะชอบบรรยากาศของศิลปและวัฒนธรรมของคนเหนือที่แปลกตาไปจากสิ่งที่เราคุ้นเคย...และไม่เบื่อที่จะขี่รถไปเที่ยวในทุกครั้งที่มีโอกาส......ส่วนภาคอื่นๆนั้น ผมก็ขี่รถไปเที่ยวแบบประปราย-ไม่เน้นหนักเหมือนเมืองเหนือ.....
อย่างที่บอกให้ฟังไปหลายครั้งแล้วว่า ผมยังมีรูปที่ขี่รถไปเที่ยวทั่วประเทศและทั่วเอเซียอีกหลายพันรูป......บางรูปมันเหลือเพียงโดดๆ.(ชุดของรูปกลุ่มนั้นถูกน้ำท่วมเสียหายไปบ้างและเสียหายเพราะกาลเวลาเป็นผู้ทำลายไปบ้างประมาณ2กล่องเบียร์-(คงจะ4-5พันรูปแหละ)......คุณจะเห็นว่าสีของมันจะเพี้ยนไปทางเหลืองๆหรือซีเปีย เพราะความเก่า......แต่ก็อย่างว่านะครับ-ที่ทุกรูปมันจะต้องมีที่มาและที่ไปให้เราระลึกถึงมันได้เสมอ....ดังนั้น ผมก็จะไม่ทิ้งมันไปให้สูญเปล่า....แต่จะเอารูปที่กล่าวนั้นมาเล่าขยายความให้ฟังว่ามันมีที่มาและที่ไปอย่างไร....เมื่อวานก็เอารูปชุดเก่าๆมาให้ดูว่า ผมขี่รถใหญ่ไปเที่ยวแม่ฮ่องสอนตั้งแต่ถนนยังเป็นลูกรังอยู่........
สมัยเมื่อ30ปีที่ผ่านมานั้น ทุ่งดอกบัวตองยังไม่มีใครรู้จัก หรือหากจะรู้จักก็เป็นเรื่องยากเกินกำลังสำหรับรถยนต์และการเดินทางของผู้คนในช่วงนั้นๆ.....(ไม่งั้นเขาจะมีประกาศนียบัตรให้นักท่องเที่ยวไปรับจากจวนท่านผู้ว่าราชการจังหวัดทำไมล่ะ....ว่าเราคือผู้พิชิตเส้นทาง 1864โค้ง.....ปีหนึ่งจะมีคนไปรับประกาศเกียรติคุณจากจวนท่านผู้ว่าฯได้สัก100คนก็เป็นเรื่องเหลือเชื่อแล้ว....อันนี้เรื่องจริงนะครับ.....