ผมพลาด เพราะคำพูดของผม

หลังจากที่เราได้คุยกันเป็นเวลาประมาณเดือนกว่า ผมรู้สึกว่า ผมมีความสุขทุกครั้งที่มีเธออยู่ข้างๆ รู้สึกดีทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้ ได้ทำนู่นทำนี่ให้เธอ แม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆ ผมก็พยายามทำให้ ถ้าถามว่าเราเป็นอะไรกัน อันนี้เป็นคำถามที่ค่อนข้างจะตอบยากมากครับ เราคุยกันไว้ว่า เรารักกัน เราดูแลกันได้ โดยไม่จำเป็นต้องคบกัน ถ้าหากผู้อ่านย้อนเวลากลับไปได้ อยากมีช่วงเวลาไหน คิดว่าช่วงเวลาไหน มันเป็นช่วงเวลาที่มีค่าและสำคัญที่สุด สำหรับผมและผมเชื่อว่าอีกหลายๆคน ก็รู้สึกเหมือนกันครับว่า ช่วงเวลาที่ก่อนจะเป็นแฟนกัน นั้นมันเป็นอะไรที่มีความสุขมากที่สุด เพราะต่างฝ่ายต่างให้ความเคารพ ความไว้เนื้อเชื่อกัน มองไปทางไหนก็หวาน อะไรมันก็ดีไปหมด หน้าตาก็ดูเด็กลงไปนิดนึง ผมคิดว่าใครๆก็อยากหยุดเวลาแบบนี้เอาไว้ทั้งนั้นแหละครับ เคยคิดไหมว่า ถ้าเป็นแฟนกันแล้ว สิ่งเหล่านี้จะเหมือนเดิมหรือเปล่า? ผมตอบได้เลยว่า ไม่เหมือนเดิมแน่นอน เนื่องด้วยอะไรหลายๆอย่าง ซึ่งมันจะมีคำว่า “เจ้าของ” มาเกี่ยวข้องด้วยแน่นอน ซึ่งผมเองก็มั่นใจได้ว่า คุณผู้หญิงจะหวงมากกว่าผู้ชายแน่นอน แล้วจะทำยังไงละ? ให้มันไม่มีเรื่องราวแบบนี้กันเกิดขึ้น ตกลงเป็นแฟนกัน แต่คุยกันให้รู้เรื่องหรอ? ผมว่า มันก็ดีนะ แต่มันจะทำได้จริงหรือเปล่า แต่คราวนี้ ผมเลือกที่จะไม่ขอคบเป็นแฟน แต่การกระทำมันก็กลับคล้ายคนเป็นแฟนกันไปทุกอย่าง ผมว่ามันก็รู้สึกดีนะ เพราะผมเองก็มีเธอคนเดียวแหละครับ มีคนเคยบอกผมว่า ความรัก ไม่มีใครเป็นเจ้าของใคร เราต่างแค่มีกันและกันต่างหาก แต่สำหรับผม มันมีสิ่งที่พิเศษอยู่อย่างหนึ่ง คือ เราเป็นความสุขของกันและกันครับ มันอาจจะน้ำเน่า ไปบ้าง ไม่บ้างเลยแหละ อ้วกเลย แต่มันคือความจริงนะครับ เคยไหมหละครับ? แบบรู้สึกว่าเนี่ย คนนี้อะ คือความสุขของเรา เราอยากจะดูแลความสุขอันนี้ อยากจะอยู่กับความสุขอันนี้ แต่วันนี้ผมได้ทำลายมันลงไปแล้ว
                       ผมไปทำให้เธอโกรธในเรื่องไม่เป็นเรื่อง ด้วยการทำสิ่งที่เธอไม่ชอบอย่างถึงที่สุด ซึ่งผมยอมรับผิดทุกข้อกล่าวหา ผมไปพูดจาไม่เข้าหูเธอ จนทำให้เธอโกรธ เพราะสิ่งที่ผมพูดมันทำให้เธอนึกถึงเรื่องราวระหว่างเราในทางลบ ผมไม่รู้จะพูดยังไงดี ซึ่งเจตนาผมไม่ได้จะพูดให้เป็นแบบนี้เลย  ผมอยากบอกเธอว่าผมขอโทษ ผมพลาด ผมพลาดไปแล้ว มันเหมือนจะไม่มีอะไรนะครับ คุยในไลน์เธอบอกเธอเข้าใจ แต่พอโทรไปกลับไม่อยากคุยซะงั้น เธอบอกว่าเธอไม่ว่างงานยังไม่เสร็จ ซึ่งปกติเธอเป็นคนชอบคอลวิดิโอมาครับ ซึ่งบางทีผมก็ไม่ว่างหรอกครับ งานผมเองก็เยอะ อยากจะทำให็เสร็จ แต่คนเราไม่ได้ว่างกันทั้งวัน งานมันก็ต้องมีบ้าง บางทีหลังเลิกงาน ผมก็ทำงานต่อ แต่ก็คอลมา ทำงานอยู่บางทีอยู่กับหัวหน้าแต่ทำไงได้อะครับคุยงานอยู่ เธอก็คอลมา ผมนี่อยากจะรับ บางทีก็รับไม่ได้  ไม่เชิงว่าไม่อยากคุย ตอนเราคุยกัน ถึงแม้ไม่สะดวกจะคุย ผมเองก็จะหาโอกาสคุยให้ได้  ผมเนี่ยไม่อยากจะขอวางสายเลย เธอเคยบอกว่า ถ้าจะวางขอให้บอกเธอ เพราะเธอจะเป็นคนกดวาง เธอไม่อยากเจอการบอกลาก่อน ซึ่ง ณ จุดๆ นี้ ผมเองเข้าใจอย่างถ่องแท้เลยครับ   แต่ความสุขของเรานิ ใครๆ ก็อยากเห็นความสุขของเรายิ้ม มีความสุขกันทั้งนั้นแหละครับ
                
                  อันที่จริงผมไม่ได้กะให้คุณผู้อ่าน เข้ามาอ่านหรอกครับ ผมแค่อยากให้เธอคนนั้นได้อ่าน เพราะเธอเคยบอกผมว่า จะรู้สึกดีแค่ไหน ถ้ามีคนเขียนถึงเราในพันทิป ผมขอโทษครับ สำหรับผู้อ่านที่เข้ามาอ่านแล้วรู้สึกผิดหวัง แต่ผมอยากขอโทษเธอครับ